गोफ विणू बाई गोफ विणू अर्ध्या रात्री गोफ विणू
गोफ नको बाई गोफ नको त्यापेक्षा टिव्ही पाहू
गरे घ्या गरे पोटाला बरे नाही खाई त्याची म्हातारी जगे
जगली तर जगली आहे तशी चांगली
वृद्धाश्रमात राहते बापडी.
October 13, 2018
मला अजुनही समजले नाही
मला तुझीच आठवण कां येते...
तुच सदा माझ्या मनी लोचनी
हे कसले, आपुले अगम्य नाते...
मी, नित्य इथे संभ्रमात जगतो
अस्तित्व तुझे सभोवार भासते...
ऋणानुबंध जरी हे गतजन्मांचे
मग हे दुरत्व कां मनास छळते...
कसले प्रेम? कसल्या भावनां
कां? व्यर्थ सारे, जगणे वाटते...
तोच एक कर्ता आणि करविता
त्यालाच सारे विचारावेसे वाटते...
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २४९
२७/९/ २०२२
September 30, 2022
गम्मत वाटली प्रथम मजला बहिरा ऐके कीर्तन
अश्रू वाहू लागले माझे नयनी भाव त्याचे जाणून
नियमित येई प्रभूचे मंदिरी श्रवण करी कीर्तन
केवळ बघुनि वातावरण ते तल्लीनच होई मन
सतत टिपत होते मन त्याचे इतर मनांचे भाव
केवळ जाणण्या भगवंताला डोळे आतुर सदैव
रोम रोमातून शिरत होत्या प्रभू निनाद लहरी
संदेश प्रभूचा पोह्चूनी आत्म्यास जागृत करी
होऊन गेला प्रभूमय बहिरा धुंद त्या वातावरणी
ऐकत होता तो शब्द प्रभूचे श्रवण दोष असुनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
July 3, 2017
झाकोळलेले आभाळ, गतस्मृतींचेच कृष्णमेघ
July 2, 2021
May 29, 2022
काय म्हणू ग तुजला देवकी
भाग्यवान की अभागी
ईश्वर तुझीया उदरी येवूनी
सुख न लाभले तुजलागी //
जन्मोजन्मीचे पुण्यसाचुनी
मात्रत्व लाभे स्त्रिजन्माला
तु तर असता जननी प्रभूची
तुजविण श्रेष्ठ म्हणू कुणाला //
राज वैभवी वरात निघता
कारागृही तुज घेवून गेले
अवताराची चाहूल असूनी
दुःखी सारे जीवन गेले //
कंसाने तव मुले मारीली
निष्ठूर होऊनी स्वार्थापोटी
तु गिळून घेशी दुःखे सारी
आगमन प्रभूचे होण्यासाठी //
ईश्वर येता तव उदरी
भाग्यवान तू ठरलीस
जनकल्याणा त्यागूनी त्याला
सर्व श्रेष्ठपदी गेलीस //
July 20, 2013
अशाच सुरम्य संध्याकाळी
आत्ममग्नि एकांती निवारा
सृष्टिचा हा अगम्य सोहळा
लोभस दृष्टांत हा साजिरा
निरवतेत इथे हरवुनी जावे
उलगडावा , आत्मगाभारा
सत्य ! जीव जगतो एकटा
या किनारी शाश्वती सहारा
लोचनी आज सांजसावळी
ओघळे अनामिक तारणारा
चराचरी या भास हरिहराचा
जीवाजीवा, सदा सावरणारा
-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १५२
१८ - ६ - २०२२
August 2, 2022
झाकोळले सारे गगन आता
August 2, 2021
आघात होऊनी परिस्थितीचे,
सही सलामत सुटत असे,
संकटाची चाहूल लागूनी,
परिणाम शून्य ठरत असे ।।१।।
दु:खाची चटकती उन्हे,
संरक्षणाची छत्री येई,
कोणती तरी अदृष्य शक्ती,
त्यास वाचवोनी निघून जाई ।।३।।
दूर सारूनी षडरिपूला,
मनावरती ताबा मिळवी,
प्रेमभाव अंगी करूनी,
तपशक्तीला सतत वाढवी ।।३।।
तपोबलाचे बनूनी कवच,
फिरत होते अवती भवती,
दु:खाचे वार झेलुनी,
रक्षण त्याचे सदैव करीती ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
December 7, 2015
सतत गुंतलो आहो सारे
शोध घेण्यास त्या 'आनंदाला'
युगानूयुगे प्रयत्न होतो
मिळवण्यासाठींच प्रभूला...१
बाह्य जगाचे सुख आगळे
लागले सारे त्याच्या पाठीं
'देह सुख' अंतीम वाटे,
खरा 'आनंद' देण्यापोटी...२
'ज्ञानामध्ये' भरला 'आनंद'
समजूत झाली ही कांहींना
लेखक, कवी, साहीत्यिक हे
पाठ त्याची कांहीं सोडीना...३,
साधू संत हे थोर महात्मे
आनंद शोधूती 'विश्रमांत'
'ध्यान' लावून एक मनानें
शांत होवूनी डूबती त्यांत...४,
आनंदची 'मोक्ष' असून
ध्येय साऱ्यांचे त्याजकडे
मार्ग सर्वांचे वेगळे असून
'तन्मयता' खेची प्रभूकडे...५
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
March 9, 2017
Copyright © 2025 | Marathisrushti