अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
मैत्रीच्या घट्ट नात्याने जमलेल्या
दुधावरची साय असतं
तासंतास शाळेच्या आठवणीत रामल्यावर
भावनांच्या मंथनातून निघालेलं लोणी असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
बऱ्याच वर्षांनी अचानक
शाळेतील क्रश समोर दिसताच
हृदयाच्या आतून उमटलेले
हाssssय असतं
तरीही मनातलं दुःख बाहेर न दाखवता
हसून केलेलं हाय असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
मित्रांसोबत अड्डा जमल्यावर
आपसूकच कनेक्ट झालेलं वाय फाय असतं
स्वतःची आतली परिस्थिती कशीही असली
तरी बाहेर दाखवताना एकदम हाय फाय असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
आपला मित्र त्याचं दुःख सांगत नसला
तरी नुसती नजरा नजर होताच
या हृदयीचं त्या हृदयाला कळतं
त्याच्या मनात नेमकं काय डाचत असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
रोजच्या जीवनात कभी खुशी-कभी गम
सहन करत आयुष्य पार पडायचं असतं
पण मित्राची थाप पाठीवर पडतांच
आनंदाच्या लाटांवर स्वार होऊन
पुन्हा नव्यानं fresh होवून
जग रहाटीत मिसळून जायचं असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
आपण कामाच्या कितीही धावपळीत असतो
पण मित्राचा फोन आला तर
त्याच्या नुसत्या हॅलो शब्दाला ऐकून
त्याला काय म्हणायचंय हे जाणायचं असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
या GT ला टाटा करताना
पुढच्या GT ला भेटेपर्यंत
आठवणींचं गाठोडं बांधून
मनात लॉक केलेलं फिक्स डिपॉझिट असतं
अरे हे मैत्र मैत्र काय असतं?
हे तर आपलं सर्वस्व असतं
हे तर आपलं सर्वस्व असतं.
@ मी सदाफुली?
✍️ संध्या प्रकाश बापट
April 5, 2020
एक लिंब झेलू बाई दोन लिंब झेलू
दोन लिंब झेलू बाई तीन लिंब झेलू
तीन लिंब झेलू बाई चार लिंब झेलू
चार लिंब झेलू बाई पाच लिंब झेलू
पाचाचा पानोडा माय गेली हन्मंता
हन्मंताचे --------------------------
---------------येता जाता कंबर मोडी
नीज रे नीज रे तान्ह्या बाळा
मी तर जातो सोनार वाडा
सोनार वाड्यातून काय काय आणले
------------------------------
एक गेला खारीला एक गेला खोबरीला
खारी खोबऱ्याच आल जीऱ्या मिऱ्याच काही नाही आल
आपडमं तापडमं चंद्राची मागे पडली बेलाची
बाळ लेकरू राजाच सीताबाई रामाची
पार्वती शंकराची पाळणा हाले झुईझुई
तामण बाई तामण अस कस तामण
भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा वामन
अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीत होता बत्ता
भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा दत्ता
..............................
……………………………………………………
…………………………… ………………………
अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीतून पाय घसरला
भूलोजीला लेक झाला साखरपाना विसरला
आणा आणा पारीस उगळा उगळा काथ
आज आमच्या भुलाबाईचा शेवटचा दिवस
शेवट च्या दिवशी बाळाला टोपी मोत्यांनी गुंफली झोझो रे
बाणा बाई बाणा सुरेख बाणा
गाणे संपले खिरापत आणा
आणा आणा लवकर खाऊ द्या पट्कन
कृपया हे गाण बरोबर करा … रिकाम्या जागा भरा
March 12, 2017
बरसता श्रावणसरी,मन पाखरून जाई,
ओली ओली हिरवळ,मन हारकुन जाई.
आला श्रावण घेऊन,सखे घन काळेभोरं,
त्यांनी बरसुन गेले,देले सुखाचे आंधनं.
आंधनात तिलं आलं,नच पाणी ते जिवनं,
धरू घटाघटा पिई,मिटे व्याकुळ तहानं.
पशु-पक्षी,झाडं वेली,डौल डौलती डौलातं,
नक्षी शोभे फुलं वेलं,शोभे कोंदनं गोंदनं.
लेणं आहेव हिरवं,काळी करे हिरवा तालं
तिचा आहेव शृंगार,भाळी शोभे फुल लालं.
आहेव काळी धरूमायं,तिनं लेला हिरवा चुडा,
ओटी पाण्यानं भरली,फुटे काळी पोटी खडा.
खळखळ पाणी वाहे,वाहती नदी,नाले,पाटं
कोकीळ झाडावुनं गायी,राग निसर्गाचा थाटं.
वसुमायच्या सासरी,बरसले माहेरचे घनं,
अवघी श्रुष्टी महकली,आले आंनंदा उधानं.
वसु मायचा संसार,उनं पावसाचा कहर,
कधी रापतं भिजतं,ओढी नेटानं संसार..!!!
©गोडाती बबनराव काळे
9405807079
August 21, 2023
रंग भरले जीवनीं, रंगात चालतो खेळ
टप्प्या टप्प्याच्या नादानें, जाई निघूनीया काळ....१,
शिखरावरचे ध्येय, दुरुनी वाटते गोड
लांब लांब वाट दिसे, जाणें तेथे अवघड......२,
ठरलेल्या वेळेमध्ये, जातां योग्य दिशेनें
यश पदरीं येईल, निश्चींच रहा मनानें....३,
रमती गमती कुणी, टप्प्यांत रंगूनी जाती
वेळ सारा दवडूनी, निराशा पदरी येती...४,
जीवनातील अंगाचे, अनूभव घेत जावे
मिळणाऱ्या त्या सुखाला, क्षणीक असे समजावे...५,
रूकू नका एके जागीं, चालणें जीवन होय
प्रभूमय होता येणे, हेच असावे ध्येय....६
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
February 26, 2019
कृपा होऊनी शारदेची,
कवित्व तुजला लाभले
शिक्षणाच्या अभावांतही,
भावनांचे सामर्थ्य दिसले ।।१।।
कुणासी म्हणावे ज्ञानी,
रीत असते निराळी,
शिक्षणाचा कस लावती,
सर्व सामान्य मंडळी ।।२।।
कोठे शिकला ज्ञानोबा,
तुकोबाचे ज्ञान बघा,
दार न बघता शाळेचे,
अपूर्व ज्ञान दिले जगा ।।३।।
जिव्हेंवरी शारदा,
जेव्हा वाहते प्रवाही,
शब्दांची गुंफण होवूनी,
कवितेचा जन्म होई....४
भाव शब्दांचा सुगंधी हार,
माझी अंबिका भवानी
वाहत रहा आनंदाने,
यशस्वी होशील जीवनी ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
February 18, 2016
जमीन खोदतां पाणी लागते,
हीच किमया निसर्गाची,
कमी अधिक त्या खोलवरती,
साठवण असे जलाशयाची ।।१।।
प्रत्येक जणाला ज्ञान देवूनी,
समानता तो दाखवितो,
अज्ञानाचा थर सांचवूनी,
आम्ही आमचे ज्ञान विसरतो ।।२।।
एक किरण तो पूरे जाहला,
अंधकार तो नष्ट करण्या,
ज्ञान किरण तो चमकूनी जातां,
फुलून येते ज्ञान वाहण्या.....||३||
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
April 13, 2017
तूच सख्या रे
माझ्या आठवातील प्रीत
माझ्या ओठी चे गीत..
तुच सख्या रे
सांजेस वाहता वारा
ग्रीष्मात बरसत्या धारा
तूच सख्या रे
माझे नक्षत्रांचे देणे
स्वप्न सुखाचे येणे
तूच सख्या रे
माझा श्वास निःश्वास
देहात विरलेला वास
तूच सख्या रे
माझ्या रूपाचे कोंदण
आत्मीयतेचे अतूट बंधन
July 16, 2026
राम ते जिन्ना प्रवास झाला, पण सत्ता काही हाती आली नाही
June 16, 2010
काय आणि कसे बोलतो, त्यांना माहीत नव्हते
सहजपणे सुचणारे, संभाषण ते असते....१,
शिक्षण नव्हते कांहीं, अभ्यासाचा तो अभाव
परि मौलिक शब्दांनी, दुजावरी पडे प्रभाव...२,
जे कांहीं वदती थोडे, अनुभवी सारे वाटे
या आत्म्याच्या बोलामध्ये, ईश्वरी सत्य उमटे....३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
January 11, 2020
मरूनी पडला एक प्राणी,
जंगलामधल्या नदी किनारी ।
कोल्ही कुत्री आणि गिधाडे,
ताव मारती त्या देहावरती ।।
एके काळी हेच जनावर ।
जगले इतर जीवांवरती ।।
आज गमवूनी प्राण आपला ।
तोच दुजाची भाकरी बनती ।।
निसर्गाचे चक्र कसे हे ।
चालत असते सदैव वेगे ।।
एक मारूनी जगवी दुजाला ।
हीच तयाची विशेष अंगे ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
October 8, 2016
Copyright © 2025 | Marathisrushti