कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नाम घ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत
नामस्मरण , असू घ्या मुखांत ...१

काय सांगावी, नामाची थोरवी
दगडही जेथे, तरंगून जाई...२

रोम रोमामध्यें, प्रभूचा संसार
बनून कवच, रक्षती शरिर...३

नामाची लयता, मन गुंतवून
एक होतां चित्त, जाई आनंदून...४

अंतीम ध्येय, ईश समर्पण
नामानी साधती, प्रभू सर्वजण...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

राम ते जिन्ना प्रवास झाला, पण सत्ता काही हाती आली नाही

बागेतील फुलपाखरा, काय शोधशी फुलाफुलात,
जसा रमे जीव साऱ्यांचा,
लहानग्या मुलां - मुलांत,--!!!

अर्धोन्मीलित त्या कळ्या,
उघडून आपल्या फुलात,
फुलवून सगळ्या पाकळ्या,
तुझ्यासंगे कशा गमतात,--!!!

रेंगाळशी तू कसा,
वाऱ्यावरती गीत गात,
पंख तुझे फडफडवतांना,
रंगांची मोहक बरसात,--!!!

कुठल्या निवडशी फुलां,
काय असते अंतरात,
टिपत असंख्य परागकणां,
काय चाले हितगुजांत,--!!!

दंग होशी ना मित्रा,
कसा विसरशी भान सुगंधात,
चुकून काट्यांचा स्पर्श होतां,
कोण औषध लावे घावांत,--?

थंडगार त्या झुळुका,
अंगाला असतील झोंबत,
नाजूक, कोमल, तरल, मुलायमा, सहशी कसे हे आघात,--!!!

सापडे कसा तुला रस्ता,
कोण दाखवतो वाट,
काय करीशी मार्ग चुकता,
पुन्हा जाण्याची निसर्गात,--!!!

आपल्या सुंदर अंगकांतीला,
युक्ती कोणती स्वच्छ ठेवण्यात, निसर्गाच्या सुंदर लेकरा,
मजा वाटे तुला निरखण्यात,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

शोभा डे या आचरट बाईच्या बरळण्यावर केलेली ही टिप्पणी सध्या इंटरनेटवर फिरतेय...

नाही मला विषयाचे वाव डे.
घालीन पायात तंग डे
असेना का रोज डे, हग डे किंवा नाग डे (नागपंचमी ला इंग्लिशमधे म्हणतात)
चोंब डे बोल माझे का वाटती तुम्हा वाक डे?
बसलीत जरी गालफ डे, अंग अजून तसेच...थोडेफार उघ डे
ही बाकी सगळी माक डे, करती सदा झग डे
काही त्यात बेव डे आणि काही दारू डे
खाती सदा कोंब डे
गुपचूप घालतात दरो डे फोडून, तुमचीच भिंता डे
ठेवलं जर घट्ट चाम डे, तर मात्र देती रोक डे
अन ते एक नेमा डे……. जर ते बोलले तर,
बंद होतील थोबा डे.
सैनिकच तेव्ह डे निध डे, पण हल्ली गाती नुसते पोवा डे
लावी डोळा झाप डे....आणि देतात काय तर पाव वडे
बसा मग तसेच……….हे असंच चालू राहील...डे बाय डे

(क्रिएटीव्हीटीला काही लिमिट नसते, पण काही लफ डे व्हायला नको म्हणून ....... या पोस्टमध्ये अश्लील आणि वादग्रस्त "डे" जाणीवपूर्वक वापरलेले नाहीयेत ------

होतकरू आणि बापू डे नवकवी - श्रीरंग चितळे

प्रेम म्हणजे चांगूलपणा कळणं असतं
प्रेम म्हणजे सुखी स्व—जिवाला उगीचंच छळणं असतं !

प्रेम म्हणजे तिने हाय म्हणताच कळवळणं असतं
प्रेम म्हणजे तिने बाय म्हणताच तळमळणं असतं !

प्रेम म्हणजे उगीचंच तिच्यामागे पळणं असतं
प्रेम म्हणजे बोलायच्या वेळीच बोबडी वळणं असतं !

प्रेम म्हणजे खिसा रिकामा होईस्तोवर पिळणं असतं
प्रेम म्हणजे अापण मित्रंच अाहोत हा मूग गिळणं असतं !

प्रेम म्हणजे अापल्या भावना अंतापर्यंत पाळणं असतं
प्रेम म्हणजे स्मितातून नेमका विशाद गाळणं असतं !

प्रेम म्हणजे अावडतीला परकी , पण सुखी पहाणं असतं
प्रेम म्हणजे मिळालेल्या माणसाची अावड जपणं असतं !

प्रेम म्हणजे मधुबालाचं निर्व्याज हसणं असतं
अाणि.....
प्रेम म्हणजे बायकोच अापली मधुबाला हे असणं असतं !

कवी : उदय गंगाधर सप्रेम
ठाणे

WhatsApp वरील संजीव वेलणकर यांच्या संगीत संगीत आणि फक्त संगीत या ग्रुप वर आलेली कविता साभार प्रकाशित

चेहरा, बिलोरी आरसा
अंतरीच्याच भावनांचा

प्रतिबिंब मनसंवेदनांचे
सत्य साक्षात्कार मनाचा

ऋणानुबंध सारे वोखटे
अंतरात स्वार्थ स्वत:चा

हीच आजची जगरहाटी
इथे नाही कुणी कुणाचा

चेहरा हसरा इथे बेगडी
सत्य एक आरसा मनाचा

--वि.ग.सातपुते.(भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१९३

८/८/२०२२

ध्येय असावे तुमचे नेहमीं

आनंद मिळवण्याकडे

'आनंद ' हाचि ईश्वर असतो

समजून घ्याहो हे कोडे ।।१।।

शरीर देई 'सुख ' तुम्हांला

क्षणिक ते तर असती

सुखाच्या पाठीशी छाया असते

'दुःख ' तयाला संबोधती ।।२।।

सुखाबरोबर नाते असते

सदैव अशाच दुःखाचे

वेगळे त्यांना कुणी न करती

जाणा तत्त्व हे जीवनाचे ।।३।।

'आनंद ' भावना असे एकटी

नसे तेथे दुजी भावना

'मोक्ष' तयाला म्हणती कुणी

आस्तित्व त्याचे तुमच्याच मनां ।।४।।

व्यर्थ जातील प्रयत्न तुमचे

'आनंद' शोधता बाहेरी

विसरुन जाता जर देहाला

मिळेल तुम्हां ते अंतरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्वागत नववर्षाचे करत, सुखदुःखांच्या संकल्पना, आज नवीन दिन उगवला,
प्रार्थित अजोड नव- अरुणां,--!!!

कल्पना सुखाच्या करत,
दुःखांचे डोंगर मागे सोडा,
साजरा करत आनंद,
समर्थ होऊनी खडे रहा,--!!!

काय दडले काळाच्या पोटात,
तोंड उन -पावसा देण्यां,
सिद्ध असतो हरेक माणूस,
संकटावरती मात करण्यां,---!!!

काय शिकवी गतकाळ,
सुधाराव्यात आपल्या चुका, नियतीचे जे होती लक्ष्य,
त्यांना हात द्यावा नेमका,---!!!

कुरवाळतो आपण अहम्
बाजूला ठेवू या थोडा,
दृष्टी आपली संकुचित,
मोठा दृष्टिकोन ठेवावा,--!!!

माणुसकी आज दुर्लभ,
स्वस्त अस्वच्छतेच्या जागा,
परिसर काय, आपले मन,
लख्ख करत मोकळे जगा,--!!!

निसर्गराजाची नाही किंमत,
माणूस दाखवत स्वार्थ,
हेतू आपले सारे लपवत,
उगीच स्वीकारे परमार्था,---!!!

असती देव - वर्तमान भविष्य,
करू त्यांची यथासांग पूजा,
प्रेमास फक्त प्राधान्य देत,
मनुष्यजन्म नाहीच दुजा,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.