कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
सर्वांची काळजी
मुसळधार ती वर्षा चालली, एक सप्ताह तो होवून गेला
पडझड दिसली चोहीकडे, दुथडी वाहतो नदी-नाला...१,
काय प्रयोजन अतिवृष्टीचे ? हानीच दिसली ज्यांत खरी
निसर्गाच्या लहरीपणानें, चिंतीत झाली अनेक बिचारी....२,
दृष्टी माझी मर्यादेतच, विचार तिजला अल्प घटकांचा
विश्वचालक काळजी करि, साऱ्या चौऱ्यांशी लक्ष योनींचा....३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
विनाश – ईश्वरी व मानवी
संतुलन करूनी चालवी, निसर्गाचा खेळ सतत ।
जन्ममृत्यूची चाके फिरवी, एकाच वेगाने अविरत ।।
जन्म घटना ही शांत होता, मृत्यू परि घेई लक्ष्य खेचूनी ।
नष्ट होतो जेव्हां मानव, विचार लाटा उठती मनी ।।
मरणामध्यें निसर्ग असतां, हताश होऊनी दु:ख करी ।
मानवनिर्मित नाश बघूनी, घृणायुक्त येई शिसारी ।।
पूर वादळे धरणी कंप, पचवितो आम्ही ही संकटे ।
मानव निर्मित युद्ध दंगली, सूड भावना तेथे पेटे ।।
विनाश असता दोन्हीमध्ये, मान तुकवी निसर्गापुढे ।
बिघडले घर देईल बांधूनी, विश्वास बाळगी ईश्वराकडे ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
नक्कीच कुणाततरी हरवावं!
नक्कीच कुणाततरी हरवावं!नक्कीच कुणी तरी आवडून जावं!नक्कीच कुणाच्या आठवणीत रहावं!नक्कीच कुणाच्या मनात मिटून जावं!नक्कीच कुणाच्या हृदयात राहावं!नक्कीच कुणाच्या प्रेमात पडावं...आयुष्य क्षणभंगुर आहे...आज आहे पण उद्याच कुणी बघितलं आहे!! राग यावा तसा लोभ असावा.... माया, ममता, जिव्हाळा जीवनात अंतरी ठेवावा...प्रेम तर सुखद, सुंदर भावना नक्कीच तिच्या, त्याच्या प्रेमात पडावं...तिच्या बोलण्यात, लाजण्यात, स्वरात,शब्दांत, हास्यात मधुर भावनेच्या ओल्याव्यात नक्कीच प्रेम करावं... आज मी आहे उद्या असेल का ? हे प्रत्येक व्यक्ती बाबत सत्य आहे....!कुणाशी 2 शब्द आपुलकीने बोला, त्यात प्रेम असतं.. कुणाचं भरभरुन कौतुक करा त्यात प्रेम असतं... कुणाची निखळ तारीफ करा त्यात प्रेम असतं.... नाजूक कळीवर प्रेम करा...सुंदर फुलांवर प्रेम करा... उधाणलेल्या सागरावर प्रेम करा... कोसळणाऱ्या धबधब्यावर प्रेम करा... गंधित फुलांवर प्रेम करा.. माणसांवर प्रेम करा.. निसर्गाने मुक्त उधळण केली आहे..त्या सगळ्यावर प्रेम करा... मनुष्य जन्म दुर्मिळ असा मग राग नकोच तर प्रेमाचा गंध हवा...केलं तर प्रेम आहे आणि तेच सुंदर आहे....!-- स्वाती ठोंबरे.
-
रडवून जाणाऱ्या हसवून जाणाऱ्या ग
रडवून जाणाऱ्या हसवून जाणाऱ्या गबाई ग या कथा तुझ्या व्यथा तुझ्या गकोणाला न कधी उलगडून त्या जाणार गबाई ग हसते तू बोलते तू गउरातले दुःख हलकेच लपवते तू गकोणाला न कधी ते दुःख तू सांगणार गरडले काय विझले काय नयन तुझे गबाई ग कोरड्या डोळ्यांत पाणी थिजले गकोणाला न कधी अश्रू कोरडे ते दिसणार गहरवली तू मिटली तू मनातून तुटली गबाई ग भावनांच्या बाजारात बंधात विझली गकोणाला न कधी मनाची तुझ्या तार कळणार गबयो जन्म तुझा बाईचा गबाई ग सोशिक सहन करण्यात तू विझली गकोणाला न कळली तू स्त्री शब्दांत व्यथा उरली गरडली ग भांडली ग हक्कासाठी झिजली गबाई ग परी हृदयातून वीण न झंकारली गकोणाला न कळली तुझ्या मनाची घालमेल गसासर जपले माहेर जपले तू गआला गेला तुझाच गोतावळा समजली तू गकोणाला न कळली परी तुझ्या नात्याची तार गजन्मोजमीच्या कथा या साऱ्या तुझ्या गस्त्री जन्मा ही तुझी कहाणी गकोणाला न कळते मन तुझे स्त्री जन्म हा तुझा ग-- स्वाती ठोंबरे. -
आयुष्यावर बोलू काही !!!
आयुष्य हे रणांगणातून पळ काढायचं नसतं….
-
मन आज शांत शांत आहे
का कुणास ठाऊकमन आज शांत शांत आहे,रिक्त क्षण सारे भवतीचेहृदय बावरे जरासे आहेसांज सावली हीगूढ गहन भासतं आहे,मी कोण खरी माझेचप्रतिबिंब विचारत आहेपडले प्रश्न मनात कितीककाहूर अंतरी दाटले आहे,दूर देवळात होतो घंटा नादमन कुठे अवचित हरवले आहेपडले प्रश्न कित्येक तेउत्तर कुठलेच न मिळतं आहे,येईल एक लाट वादळी अशीही शांतता वादळापूर्वीची आहेउठले काहूर मनात हलकेचमी पुरती निःशब्द आता आहे,वेड्या मनास कोण न समजेवेडे भाव इथे अंतरात मिटून आहेहृदयातील सल हळवी बोचरीहृदयस्थ भाव व्याकुळ आहे,चुकेलं जे त्याचा हिशोब मगदेवाला तो ज्ञात सारा आहेअंतिम इहलोकी जाताहिशोब सारा चोख तो आहे,आहे मंदिरात देव दगडाचापरी देवत्व मूर्तीत सामावून आहेका हुरहूरते मन अचानककातरवेळ काटेरी आज वाटे,कितीक मनात उठले तरंग सारेनशिबापुढे सारे पराधीन आहेकितीक व्याकुळ झाले मीतुझीच प्रतिमा अंतरी आहे,शल्य उरात लपले खोल असेवेदनेचे गाव कोणास कळणार आहेनाव एकाकी चालली अशीपाण्यात तरंग उठले आहे,खळबळ मनात कितीक सारीतुझीच कमी आज भासतं आहे-- स्वाती ठोंबरे. -
चिमणीची निद्रा मोड
चिंगी
'पहाट झाली,
चिव चिवते चिमणी
उमज येईना,
उठविले तिजला कोणी.....१,आई आहे कां ?
जी उठवी शाळेसाठी,
गुदगुदल्या करूनी
कुरवाळिते हळूंच पाठी....२,घड्याळ उठवी
घण घण करूनी नाद
घरट्यामधुनी,
नाही ऐकला असा निनाद.'..३,चिमणी –
' उषाराणी येते,
साऱ्यांची आई बनूनी
प्रेमानें मोडी झोंप,
नाजूक करकमलांनी.....४,घड्याळ आमचे,
दवबिंदू पडतां पानावरूनी
चाळविती निद्रा,
टपटप आवाज करूनी' .....५-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
मी आहे छोटासा वारकरी
मी आहे एक छोटासाच वारकरीरांगत रांगत जाणार आहे पंढरपुरीआधी जाईन मी भिवरेच्या रम्य तिरीत्या पाण्यात असते मौज किती भारीबाकीचे सारे असतील अभंगात नाचण्यात दंगतोवर पोहचेंन मी रमत गमत मंदिरातघट्ट मिठी मारेन मी माऊलींच्या पायालारखुमाई धावतील मला उचलून घ्यायलापहिला वारकरी म्हणून मला मिळेल मोठा मानअसुनही सर्वातला वारकरी मी ना लहानपाहून हे होईल जयघोष जय जय रामकृष्ण हरित्यावेळी मी चिमुकल्या हाताने टाळी वाजवेन वरचेवरी-- सौ. कुमुद ढवळेकर. -
अखेरचे येवून जा एकदा
निरोप मिळता कुठुन दुरुन धावत ये एकदा
गर्दी जमेल पण गर्दीत मिसळून घे एकदा /तयारी सुरु असेल शोकाकुल अंतिम यात्रेची
रडतील जीवलग त्यात मिसळ रडणे तुझे एकदा !कुसकट नजरा तुझ्याकडे वळतील वारंवार
दुर्लक्ष तिकडे करुनी शोक कर जाहीर एकदा !अनेक असतील तरीही बिनधास्त रडुन घे तू
बोलणे होणारच नाही, पण पाहुन घे मला एकदा!झोपलो चितेवर दुरुनच चोरुन पाहुन घे
जातील सगळे ,थांबुन घे माझेसाठी जरा एकदा !शेवटीचे भेट म्हणूनी काय द्यावे समजेना मला
मुठभर राख ऊचलूनी घे, तीच आठवण एकदा!जा आता वेळ झाला ,किती थांबशील वेडे
मलाही वाटेल उठुन सावरावे, अखेरचे एकदा!@ "कौशल" श्रीकांत बापूराव पेटकर, कल
-
ब्रह्मानंदी मंत्रमुग्धता
अधरंमधुरं घुमवित वेणू..
त्रैलोकी ब्रह्मरूप आगळे..
ब्रह्मानंदी..! मंत्रमुग्धता..
गगन ईश्वरी , निळेसावळे..।।..१अस्ताचली रवी केशरी..
नभांगण ! ते सप्तरंगले..
सोज्वळ ती तिन्हीसांजा..
दिव्यत्वाचे , दिव्य सोहळे..।।..२लोचनी , श्रीरंग सावळा..
सावळबाधा ती ब्रह्मांडी..
सखा , कृपावंत आगळा..
कन्हयाचे , रंगरूप सावळे..।।..३कृष्ण,कृष्ण तो मनप्रांगणी..
गंध भृकुटी , बुक्का भाळी..
सुवर्णकांती भर्जरी पितांबर..
मयूरपिसी ते स्पर्श आगळे..।।..४ब्रह्म ! सारेच निलकांती..
कृष्ण दंगल्या मीरा राधा..
चराचरी , वृंदावन गोकुळ..
श्रद्धाभक्तीचे रूप आगळे..।।..५©️वि.ग.सातपुते.(भावकवी.)
( मुक्तरचना )
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti