हिशोबाची वही घेवूनी बसलो, हिशोब करण्यासाठीं ।

जमाखार्च तो करित होतो, जीवनाच्या सरत्या काठीं ।।

घोड दौड ती चालूं असतां, सुख दु:खानी भरले क्षण ।

प्रसंग कांहीं असेही गेले, सदैव त्याची राही आठवण ।।

कष्ट करूनी जे कमविले, थोडे धन या देहाकरिता ।

उपयोग नव्हता त्याचा कांहीं, जग सोडूनी देह जाता ।।

कधी काळचा निवांतपणा, घालविला दुजाच्या सेवेत ।

पुण्य राहिले शिल्लकीमध्ये, वाटते तेवढेच हिशोब वहीत ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

असं प्रेम सोपं नसतं,
ज्यात शब्दांपेक्षा शांतता जास्त बोलते,
हातात हात नसतो,
पण मनात घट्ट धरलेलं असतं.

असं प्रेम सोपं नसतं,
ज्यात अधिकार नसतो, फक्त प्रतीक्षा असते,
डोळ्यांत स्वप्नं असतात,
पण ओठांवर कबुली नसते.

रोजच्या संध्याकाळीत
तुझ्या आठवणींचा चंद्र उगवतो,
आणि मनाच्या आकाशात
तुझ्याच नावाचा तारा चमकतो.

असं प्रेम म्हणजे
पावसाआधीची गंधीत माती,
स्पर्श न करताही जाणवणारी
एक गूढ, हलकीशी व्याकुळता.

तुझ्या एका हसण्यावर
संपूर्ण दिवस उजळून निघतो,
आणि तुझ्या एका शांततेत
मन हजार प्रश्नांनी भरून जातो.

असं प्रेम सोपं नसतं..
ते मिळवण्यात नसतं,
ते फक्त जपण्यात असतं.
मनाच्या सर्वात खोल कप्प्यात,
नाव न देता,
पण आयुष्यभरासाठी.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

रस्त्याने चालताना तिच्या मागून
ती वार्‍याची झुळूक होऊन
माझ्या मेंदूत शिरताच
मला तिच्या सौंदर्याची नशा चढून
मी ढकलायला लागताच
मला एक पुरुष सावरतो
पुरुषी अहंकार नाव असलेला...
मग शोधू लागतो
माझ्यातील पुरूष
तिच्या सौंदर्यात दडलेल्या उणिवा
आणि तिच्या कपडयांवर
जागोजागी पडलेल्या छिद्रांना
ज्या छिद्रांतून तो पाहतो तिला संपूर्ण
त्याला ह्वे तसे,
मी तिला कधीच विचारत नाही
त्या छिद्रांबद्दल
कारण मला माहीत असतं
ती छिद्रे माझ्यामुळेच झालेली आहेत...
कधी – कधी मी माझ्या जीवनातील
तीच अस्तित्वच नाकारून मोकळा होतो
मग ती वादळ झाली तरी
माझ्या मनालाही स्पर्श करीत नाही
आणि मला माझ्या पुरुषत्वाची
परीक्षा ही द्यावी लागत नाही...

कवी – निलेश बामणे

बरं झालं काही लोकांनी
वेळेवर आपले रंग दाखवले,
नाहीतर त्यांच्या खोट्या प्रेमालाच
आम्ही आयुष्यभर आपलेपण समजत राहिलो असतो.

ज्यांच्यासाठी स्वतःच्या आनंदालाही
हसत हसत बाजूला ठेवलं,
त्यांनीच गरज संपताच
नात्याचं पान अलगद मिटून टाकलं.

मनापासून जपलेली माणसं
क्षणात परकी झाली,
आणि विश्वासाच्या काचेवर पडलेल्या तड्यांनी
मन कायमचं बदलून गेलं.

आज ना कुणाकडून अपेक्षा आहेत,
ना कोणाबद्दल तक्रार...
कारण वेळेने एक अमूल्य धडा दिला,

**"आपले तेच असतात,
जे कठीण काळातही
आपला हात कधीच सोडत नाहीत."**

बाकीचे तर फक्त
ऋतूनुसार रंग बदलणाऱ्या पानांसारखे असतात.
वेळ आली की चेहरा बदलणारे,
आणि गरज संपली की नातं विसरणारे...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

खिडकीमधूनी टिपत होतो
बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
लोभसवाणें चित्र बघण्या
आतूर होऊन गेले डोळे

नयन नव्हते बघत ते
बघत होतो मीच खरा
खिडकीसम नयनातूनी
द्दष्य उमटते आंत जरा

संगीताचे सूर निनादूनी
लहरी त्यांच्या उठताती
कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
आनंद मजला देवून जाती

मालक असूनी मी देहाचा
इंद्रिये सारी असती सेवक
ती केवळ साधने असूनी
आंतील 'मीच' असे साधक

मालक असूनी ताबा नसणें
स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
इंद्रिये ती गोंधळ घालती
जागृकता नसतां मनाला

सोडून द्यावी वृत्ति मनाची
अरोप करणें इंद्रियावरी
ती तर केवळ सेवक असूनी
मनाची इच्छा पूर्ण करी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हिरव्या पानात लगडलो,
पांढऱ्या शुभ्र मोगरी कळ्या,
एकेकच हळूहळू जन्मतो,
स्वभाव धर्मानेफुलणाऱ्या,
गोऱ्या रंगावरी आमुच्या,
जनहो नका हो भाळू,
टपोरेआकार पाहुनी,
मोहून नका हो हाताळू,
कौमार्य फुलते आमचे,
दुरुन बघावे, हेच उचित, मुसमुसत्या तारुण्याला, ठेवा तुम्ही अलगद,
मगच उमलेल फूल हे सुंदर ,
येईल मोगऱ्याला बहर,
स्पर्श न करता नेत्रसुख घेता,
घ्या हो आमुचा आस्वाद,
किती थोडे आमचे जीवन,--
बघता बघता येते मरण,--!!
फुलून कोमेजणे केवळ,
एवढेच काम या धरतीवर,
अशा अल्प जीवनात,
भरून राहतो सुगंधात,
आमचा असून वाटतो,
येईल त्याला या जगात,
स्त्रीच्या लाडके आम्ही ,
नका पुरुष हो इतके जळू*,
आमच्या सुगंधेभारुन, त्याही प्रेम लागतील करू,--
फुले मोगऱ्याची देऊनी,
आपल्या प्रेमा पटवती,-!
असे मिलन घडवतो,
अहो,भाग्यवानकिती,?

हिमगौरी कर्वे.©

घन काजळ रात्री तू आलीस

-- श्री.उदय विनायक भिडे

तमाम पब्लिक धावतं
उगवत्या सूर्याला नमन करायला.
शेठच्या मुलानं बोलावतांच,
सिद्ध, कुल्ल्याला पाय लावून पळायला. -

तोंड घट्ट मिटून
किती गूढ गुपितं
आंत दडवून ठेवतं
ऑफिसचं भलंमोठं सेफ. -

प्रवास बोरीवली ते फोर्ट
डोंबिवली ते कोर्ट.
लोकलमधें डुलक्या-पत्ते-भजनं
ऑफिसमधें टिवल्याबावल्या करणं.

- सुभाष स. नाईक

कळ्या नाजुकशा,
फुलल्या तुझ्यासाठी,--!!!

गगनी चांदण्या,
आल्या तुझ्यासाठी,--!!!

घमघमणाऱ्या केवड्या,
सुगंध तुझ्यासाठी,--!!!

आरक्त प्राजक्ता,
पखरले तुझ्यासाठी,--!!!

दिमाखदार चाफ्या,
लुटले तुझ्यासाठी,--!!!

मदमस्त मोगऱ्या,
खुडले तुझ्यासाठी,--!!!

बकुळां,अर्धमिटल्या,
वेचले तुझ्यासाठी,--!!!

सायलीच्या सुगंधा,
मोहित तुझ्यासाठी,--!!!

अबोलीच्या वेण्या,
माळल्या तुझ्यासाठी,--!!!

मंद- मंद रातराण्या,
उमलल्या तुझ्यासाठी,--!!!

यामिनीला ढळत्या,
मातले तुझ्यासाठी,--!!!

आलिंगनात तुझ्या,
सहज विरघळण्यासाठी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

चोखपणे तू हिशोब राहू दे, आपल्या जीवन कर्माचा
कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे, भाग बनेल तो नशीबाचा...१

घीरट्या घालीत फिरत राही, आवतीभवती काळ
क्षणात टिपून उचलून घेतो, साधूनी घेता अवचित वेळ..२

सदैव तुमच्या देहाभवती, त्या देहाचे कर्मही फिरते
आत्मा जाता शरीरही जाई, कर्मवलय परि येथेच घुमते....३

पडसाद उमटती त्या कर्माचे, सभोवतालच्या वातावरणी
वेचूनी त्यातील भलेबुरे , मागे राहतील विविध आठवणी....४

हाच हिशोब जीवनाचा, दुजा वाचतो इथेच पाढा
इतरांसाठी जगता जेव्हां, सार्थकी होतो आयुष्य लढा...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com