उत्साहाने आला होता, मुंबई बघण्याकरिता,

रम्य स्थळांना भेट देणे, ही योजना मनी आखता ।।१।।

मान्य नव्हती त्याची योजना, नियतीच्या चाकोरीला,

पाकीट पळवूनी त्याचे, घाला कुणीतरी घातला ।।२।।

धन जाता हाता मधले, योजना ती बारगळली,

अवचित त्या घटनेने, निराशा तेथे पसरली ।।३।।

जात असता सरळ मार्गी, दुष्टपणाला बळी गेला,

समाजाला धडा शिकवण्या, सूडाने तो पेटून गेला ।।४।।

वाम मार्गी जावून त्याने, तेच धन पुन्हा कमविले,

सूड घेतला असून देखील, समाधान ते नाही लाभले ।।५।।

दुष्ट वृत्तीची वलये ती, फिरत असती सभोवती,

सूड अहंकार लोभही, त्यानाच गतीमान करती ।।६।।

एका वरचा राग तुम्ही, फैलविता सहजपणे,

तोडून टाका ही वलये, प्रेम दया या भावनेनें ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

द्व्यर्थी,तत्वज्ञानात्मक, --

देहातून आत्मा सुटावा.

घे स्वैर भरारी,
माझ्या देखण्या पाखरा,---
बद्ध पंख हे उचंबळती,
सोडून ही बंदिस्त कारां,---

पिंजर्‍याचे दार लागतां,
जीव तुझा घुसमटे,
स्वातंत्र्याच्या फोल कल्पना,
सर्वच विचारा खींळ लागे
आतल्या आत जीव तडफडे, सीमित जागा, नुसताच हिंडे
डोळे भिरभिरत कसा शोधशी,
तू आपला मुक्तपणा, --!!!

जो येईल तो बोलू बघे,
इथेतिथे उगा हात लावे,--
कठोर काळीज करुन आपुले, मानव कधी छेड'ही काढे,-!

नको नको परतंत्रता,
पटकन आता झेपाव गगनी, मिसळ जाऊन भाईबंदा,
स्वातंत्र्याने होशील आनंदी,
झाडा झाडांवर कर आपला,
अगदी स्वच्छंद विहार,
गोड गोड फळे चाखावया,
कशाला रे उशीर फार ,--?

या कारे'त काय ठेवले,
बेचैनी, उलघाल, अस्वस्थता, ताणतणाव विसरून साऱ्या,
पर" पसरून कर गोड सांगता,-!!

हिमगौरी कर्वे.©

आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,
उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

आईबाप हे दैवत ज्याचे,
रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।
सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

निद्रेमध्यें असतां दोघे,
मांडी देऊनी आपण जागे ।
कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,
उभे केले त्या जगजेठी ।
आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,
कटीवरती हात ठेवूनी ।
पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दु:खे आणि वेदना,
जीवना,तुझे दुसरे नाव,
माणूस हरून जातो,
जेव्हा घेतसे तुझा ठांव,

आपुले परके होती,
परके म्हणती आपुले,
या सगळ्यात सारखे,
भरडत जातो चांगले,--!!!

जीव किती जखमी होतो,
प्रेमाचा नसता लवलेश,
मानसिक यातना भोगतो,
अगणित असती क्लेश,--!!!

दात आहेत, चणे नसती,
चणे असती, दात नाहीत,
अशांत कोण घांस घेई,
कोण फडशा जातो पाडीत,--!!!

विचारताना साधे काही,
कोणी अंगावरी येते,
शब्द बोलतां पुढे-मागे,
अर्थाचा अनर्थ करीते,
द्यावा हात पुढे जाऊन,
तो झिडकारला जातो,
वास्तवाच्या अग्निदाहांत,
मनपक्षी कसा होरपळतो,-?

माझे सुख, तुझे दु:ख,
तुझे दु:ख ते माझे सुख,
का असे विपरीत होते,
नियतीच्या पटावर साऱ्या,
उलटेच का सगळे घडते,--!!!

प्रश्न राहती अनुत्तरीत,
उत्तरेही बनतील गहन,
या आवर्तातच मात्र,
घायाळ होई अंतर्मन,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

ऊर्जा शोषत असतां पाणी

उकलन बिंदूवर येते

पाण्याचे रुप बदलूनी

बाष्प त्यांतून निघूं लागते

एक सिमा असे निसर्गाची

स्थित्यंतर जेव्हां घडते

एक स्थीति जावून पूर्ण

दुजामध्ये ती मिळून जाते

तपोबलाची ऊर्जा देखील

प्रभूमय ते सारे करिते

परमबिंदूचा क्षण येतां

साक्षात्कार तुम्हां घडविते

तुम्ही न राहता, तुम्ही त्या वेळीं

ईश्वरमय होऊन जाता

सारे परि ते तेव्हांच घडते

परम बींदूला जेव्हां पोहंचता

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

साखर ही
नित्य खावी
जिवनाला
गोडी लावी

चव टाका
साखरेची
लज्जत ही
पदार्थाची

जोडीलाही
मीठ हवे
स्वयंपाकी
अन्ना सवे

मीठ घाला
चव येई
अणू रेणू
मान घेई

ताजी मेथी
खावी सदा
नित्य तिच्या
खुप अदा

या मेथीची
उसळही
छान होई
पौष्टीकही

न्यारी मजा
तुरटीची
आवडही
शुद्धतेची

गाळ खाली
बसविला
फिरवता
तुरटीला

कारल्याचे
करा कापं
खाती सारे
ते अमाप

रसास्वाद
घेऊ चला
मंत्र खरा
खाण्यातला

सौ.माणिक शुरजोशी

तुझी गळाभेट तर राहू दे!
तुझं दर्शनास तर येऊ दे!
तुझे निमिषार्धाचे नेत्र सुख दे!
तुझी वारी मनांतच तर रुजु दे!!

नामा वाट पाहे देवा अतुरतेनी
घास दहीभाताचा करी धरोनी
तुकयाचा कंठ अभंगे दाटुन आला
सुख झाले ओ साजनी गातांना !!

सावता म्हणे देवा फुलं कोमजली
थकलो रे विठु तुझी पाऊले शोधून
जना म्हणे देवा राहिले दळण कांडण
कशा थापू भाकर्‍या संत जमले द्वारा!!

देवा मुक्ता थांबली ताटीचे अभंग गाण्या
देवा महाद्वारी बघ ना बहिणाई थांबली,
सखु, कान्होपात्रा, तुझ शोधती विठुराया
आत्मा तो निर्मळ सांगत संतसोयराबाई!

एकनाथ, गोरोबा, चोखा, सेना, सारे संत,
दामाजी,नरहरी,पुंडलिक,देवा तिष्टले द्वारी
ज्ञाना खोळंबला देवा गाया पसायदानसवे
देवा दिंडी वारी सवे जावे वाटते या क्षणी

भेट रे विठू राया, नको वाट लाऊ पहाया
सा-या वारकर्‍यांच्या मनांत तुझाच वास,
गर्जतो,आता विठ्ठल विठ्ठल,विठ्ठल,विठ्ठल!

-- भास्कर पवार.©®

कृष्ण पक्षातील चतुर्थीला
चला करूया गणेशाची आराधना

संकटातूनी मुक्ती देणारा
दिवस आजचा करू साजरा

विघ्नहर्ता तू गणेशा
वाहतो तुला एकवीस दुर्वा

कर आमचा तू गणेशा
संकटांचा मार्ग मोकळा

मोदकाचा घास भरवितो
जास्वंदीचे फुल वाहतो
रक्तवर्णा श्री गणेशा
तुझ्या पायी मी नतमस्तक होतो

उमेश तोडकर

लोणच्याला चव येते,

थोडे मुरल्यानंतर ।

आंबाही स्वादिष्ट लागे,

आंबून गेल्यानंतर....१,

विचारांची मजा वाटे,

ऐकता ज्ञानी विचार ।

परिपक्वता त्यांच्यातील,

देई आनंदाला धार...२,

परिपक्वता येण्यासाठीं,

अनुभवाची भट्टी हवी ।

ज्ञान चमकते,

जेव्हां तर्कज्ञान पाही....३,

विचारांत मुरलेला,

मुरब्बी तो असतो ।।

अनुभवाच्या शक्तीनें,

योग्य पाऊल टाकतो...४

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com