कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

भंग पावले पाहीजे स्वप्न माझे रातचे

तोडणे स्वप्न श्रृंखला नसे मानवी हातचे ।।

शिथिल गात्र बनती जाता निद्रेच्या आधीन

उघडले जाते मग विचारांचे दालन ।।

किती काळ भरारी घेई निश्चीत नसे कांही

विचार चक्र थांबता स्वप्न दोष तो जाई ।।

रात किड्यानो जागवा स्वप्नावस्थे मधूनी

कुकुट कोकीळा येई मदतीसाठी धावूनी ।।

वाऱ्याची थंड झुळुक पुलकीत देहा करी

उषा राणीचे प्रयत्न यशस्वी सदैव ठरी ।।

प्रयत्न करितो निसर्ग निद्रावस्था मोडण्याचा

स्वप्नाचा दोष काढूनी निरोगी बनविण्याचा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

करू नकोस विचार त्याचा, करणे नाही जेंव्हां तुजला

मोलाचे हे जीवन असता, व्यर्थ दवडशी वेळ कशाला....१

दोन घडीचे जीवन सारे, क्षणा क्षणाने जाईल निघूनी

कुणासाठी हा काळ थांबला, उत्तर याचे घे तू शोधूनी....२

लहरी उठतील विचारांच्या, आघात होता जेंव्हां मनी

विवेक बुद्धीने शांत करावी, भाव तरंगे त्याच क्षणी....३

मर्यादेचे आयुष्य असता, वाहू नकोस विचार प्रवाही

भगवंताचे स्मरण करण्या वेळेची परि बचत करावी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कशासाठी जगतो आपण,
विचार तुम्हीं करतां कां ?
मृत्यू येई तो जगावयाचे,
हेच धोरण समजतां कां ?

खाणे – पिणें वंश वाढविणे,
हेच जीवन असते कां ?
ऐष आरामी राहूनी तुम्ही,
देहासाठी सारे, हे मानता का ?

पाठीं लागूनी धनाच्या त्या,
बरोबर संपत्ती न्याल कां ?
पैसा मुलांसाठी ठेवून ही,
शिव्या त्यांच्या चुकवाल कां ?

सारे कळूनी वळत नसते,
तत्व हे जाणून घ्याल कां ?
उपयोग करूनी ज्ञानाचा,
जीवन चांगले कराल कां ?

सारे आहे प्रभूचे समजून,
शांत चित्ताने जगाल कां ?
दया क्षमा शांती हे गुण,
अंगी आपुल्या बाणाल कां ?

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रभूनाम मुखीं होते रामतिर्थांच्या सदा ।

ऐकू आले तेच निद्रेत असता एकदा ।।

चमत्कार दिसून आला एके दिवशी ।

राम नामाचे ध्वनी उमटती देहापाशी ।।

विज्ञानाने उकल केली या घटनेची ।

खात्री करिता सत्यता पटली याची ।।

चेतना मिळता स्वर यंत्रात ध्वनी उमटे ।

त्याच ध्वनीच्या विद्युत लहरींनी शब्द फुटे ।।

शब्दांचे वलय फिरती देहाभोवती ।

शरीरासाठी तेच शब्द कवच बनती ।।

जेव्हां होते नामस्मरण प्रभूंचे सतत ।

शब्द ध्वनी लहरी निघत असे अविरत ।।

हुंकार तसाची ऐकू येई देहां जवळी ।

निद्रेमध्ये जरी असला मेंदू त्या वेळी ।।

सदैव नामस्मरण चेतना देत राहतो ।

रामतिर्थांच्या अनुभवांनी हेच अनुभवतो ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५९

शृंगार मराठीचा नववधू परी,
अनुस्वाराचं कुंकू भाळावरी.

प्रश्न चिन्हांचे डूल डुलती कानी,
स्वल्पविरामाची नथ भर घाली.

काना काना जोडून राणी हार केला,
वेलांटीचा पदर शोभे तिला.

मात्र्यात गुंफिले चाफ्याचे फूल
वेणीत माळता पडे भूल

उद् गारवाचक छल्ला असे कमरेला
अवतरणाची लट खुलवी मुखड्याला

उकाराची पैंजण छुमछुम करी
पूर्णविरामाची तीट गालावरी.

-- WhatsApp वरुन

एका हिंदी कवितेचा मुक्त अनुवाद
चादर कायेवर लपेटून,धुक्याची,
पायवाटेची सैर करावी,
थेंब स्पर्शती पायांना अनवाणी,
जाणीवही ती सुखावह किती,--!!
निळे-गहिरे स्वैर तरंग,
हृदयाला जेव्हा छेदती,
असेच आपुले गुपित एखादे,
ते कसे उलगडती,--!
केसांच्या बटांना स्पर्शून,
झुळूक जाते एखादी,
आपल्या प्रेमाची जाणीव,
देऊन जाते ना कधी,--!!!
दूरवर उभ्या झाडांवर,
पक्षी कूजन करिती,
हृदयाला ताजेतवाने,
करुन सोडती अगदी,
शिवाय मोसम हा असा,
थंडी त्यात गुलाबी,
यात काळीज हरवून,
प्रेमपूजा करतो तसा,--!!!!
( गुलजार)
हिमगौरी कर्वे©

असे दान द्यावे की,
समोरचा अचंबित व्हावा,
मापे भरून ओतावे,
हात ओसंडून वहावा,
करावे रक्तदान सारखे,
रुग्णांसाठी ते जीवनदान,
अन्नदानासारखे पुण्य नसते, भुकेल्याला करते तृप्त,
विद्यादान श्रेष्ठ दान,
सरस्वती प्रसन्न होई,
दुसऱ्याला दिल्याने ज्ञान,
आपुले बघा वाढत जाई
कला दान करता आपण,
निर्मितो एक कलाकार,
सेवा तिची करत करत,
जिवंत,ठेवेल कला तर ,
अवयव दान केल्याने पण,
एका असहाय्य वरच उठे ,
अशा रुपे जगतो माणुस,
पुन्हा जसे जगाया मिळे, नेत्रदानाची महती सगळी,
डोळस होतात काही अंध,
दुनिया बघत बघत सगळी,
आनंदे बागडती स्वच्छंद,
शरीर त्याचे- डोळे आपुले,
दृग्गोचर होण्या आपली दृष्टी,
नजर करून पुन्हा पारखी,
वेगळीच सारी भासते सृष्टी,
निसर्ग देतो जसे भरभरून',
अलोट, असीम दानाचा सागर,--
दातृत्व दाखवावे लुटून-लुटून,
उदारतेचेच व्हावे आगर--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…

रोज सकाळीं प्रात: समयीं, पूजा करी देवाची ।

पूजे मधल्या विधीत, चूक न होई कधी त्याची ।।१

स्नान करोनी नेसूनी सोंवळे, देव घरांत जाई ।

भाळी लावूनी गंध टिळा, मंत्रपाठ गाई ।।२

सहयोग देई पत्नी, पूजा कर्मामध्ये त्याला ।

आधींच उठोनी झाडूनी घेई, स्वच्छ करी देव घराला ।।३

करूनी सडा संमार्जन तेथें, सारवोनी घेई जागा ।

देवापुढती रांगोळी काढी, दिसे कशी सुंदर बघा ।।४

बागेमध्ये जाऊनी मग ती, दुर्वा काढीत असे ।

पुष्प करंडीत फुले निराळी, ताजी सुंदर दिसे ।।५

स्नान करूनी ओलेत्याने, पाणी ठेवी पूजेसाठीं ।

घास घासूनी चंदन मग ते, भरे लहानशी वाटी ।।६

हरिनाम घेई मुखीं सतत, मंत्र जप ते येईना ।

पूजेच्या परि तयारीमध्यें, उणीव कधी ठेवीना ।।७

जमवित होती पूण्य राशी, पतिची सेवा करूनी ।

द्विगुणीत होई सांठा, प्रभू सेवा लाभूनी ।।८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०