कितीही देशी शीतल चांदणे
आनंदाचा ठरुनी मेरुमणी
काट्यापरि हा मध्येंच बोचतो
डाग तुझा लक्ष्य खेचूनी

ठाऊक नाहीं कधीं कुणाला
कसा लागला डाग उरीं
पडला असेल चुकून देखील
कुणी रंग उधळतां वेड्यापरि

शुभ्रपणाचा मानबिंदू हा
डागरहित जीवन त्याचे
केवळ एका डागापायीं
सत्य झांकाळते कायमचे

मिटून जातां डागही मिटतो
उरते मागें सत्य तेवढे
परि पुसण्यासाठी डाग एक तो
मिटणे उपाय जहाल केवढे

जोवरि जीवन चंद्रा तुझे
डाग दिसेल माथ्यावरचा
दुग्धामृताच्या घटांमधला
असेल थेंब तो विरजणाचा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

थोडे अपयश,थोडी भरारी ठेव
मुबलक जमीन व थोडे आकाश ठेव

सर्वोच्च शिखरा साठी हजार पायऱ्या ठेव
जमिनीवर येण्या साठी
मात्र एक घसरण ठेव

आता कुठे तो देह अन
आग बाकी आहे
चर्चाच आता हजार बाकी
तू आता माझ्या समीप आहे

माझ्या वैऱ्या बरोबर
नमस्कार राम राम राहू दे
तूझ्या शहरात आता
माझे एक घर राहू दे

माझ्या पराजयचे कारण
तूच राहू दे
हे सत्य कुणा सांगू नकोस
हा भ्रम आपल्यात राहू दे

माझ्या हृदयातील हे डाग
निसंकोच मिटवून दे
जुन्याच एक दोन जखमा
मात्र अंगावर राहू दे

तुझ्या आश्रयात
मला बेहोष राहू दे
आता आपल्या देहात
हा थकवा असाच राहू दे

मूळ हिंदी गज़ल- ध्रुव गुप्त
मराठी अनुवाद- विजय नगरकर

सूत :

प्रभुरामांच्या मानसमूर्तिस करुनी अभिवादन
आदिकवी वाल्मीकि आदरें रचतीं रामायण ।। १
निनादे जगतीं रामायण ।।

करुण क्रौंचवध समोर बघुनी
कवितारूपें प्रगटे वाणी
अमर जाहलें व्याधाप्रत ऋषिवर्यांचें भाषण ।। २

वरदहस्त श्रीवाग्देवीचा
सहजसिद्ध प्रासादिक भाषा
सज्ज कथाया रघुनाथांचें लोकोत्तर जीवन ।। ३

मर्यादापुरुषोत्तम रघुवर
नरपुंगव, अद्वितिय धुरंधर
जगा दिव्य आदर्श चिरंतन कौसल्यानंदन ।। ४

आश्रमात शुभब्राह्ममुहूर्तीं
रामकथा ऋषिवर्य सांगतीं
आतुर श्रोतृगणानें पुढलें ओसंडे प्रांगण ।। ५

-- - सुभाष स. नाईक

गायिका गाऊ लागे ,
शास्त्रीय गान ते "सुस्वर",
रसिकश्रोते स्तंभित,
लुब्ध" होती गानावर,
नाद ताल स्वर ,
आलापी अंतरे मुखडे,
रसिकांच्या दुनियेत,
रोमांच "अंगावर खडे,
स्वरा--स्वरांचे तरंग,
काळजाला हात घालती,
स्वर्गीय सुरांची पकड,
सगळेच तिला वश होती,
संगीताची दुनियाच न्यारी,
रसिकांना "खिळवून" ठेवे,
ब्रह्मानंदी लागता टाळी
बुडणे त्या स्वरसमुद्री,
परमानंद"" देई संगीत,
दुःखे सगळी विसरती,
अशा गानकलेने केवळ,
मुक्त"" आनंदही लुटती,
स्वरांची दुनिया वेगळी,
या दुनियेची "सर" नाही,
त्या दुनियेत पोहोचणे,
इतुके कठीणही नाही,
ताण ऐहिक जीवनी ,
काळज्या आणखी चिंता,
पदोपदी लागते निभावावे,
अगदी कठोर व्यवहारा,
संगीताचे जग निराळे,
कान देऊनी ऐकावे,
असंख्य प्रकार संगीताचे,
भान हरपून जावे,
वरवरचे सुख नसते,
आत्माही होई शांत,
परमात्म्याशी पोहोचणे,
नसावी कुठली "भ्रांत",--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

अवतीभोवती सारे तुझ्या
आहेत गुरू बसलेले
जाण तयांची येण्यासाठी
प्रभूसी मी विनविले ।।

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी
काही तरी असे गुण
आपणासची ज्ञान असावे
घेण्यास ते समजून ।।

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही
बघाल जेंव्हां शेजारी
काही ना काही ज्ञान मिळते
वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।

सारे सजिव निर्जिव वस्तू
गुरू सारखे वाटावे
तेच आहेत ईश्वरमय
तुम्हीच ते समजावे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

अस्तित्वशक्तीला बाधा येणें, अति भयंकर घटना ती
तयांना मृत्यूची वाटे भीति....।।धृ।।

गरिबीत जगती कित्येक,
भ्रांत पाडे ती भाकरी एक
जगण्यासाठीं झगडा देती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति....१,

आरोग्याला धक्का बसतां
शरिर जर्जर होवूनी जातां
देह तारण्या धडपड होती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति....२,

समाज रचना बघा कशी,
लौकिक जाई तो राही उपाशी
कुणी न दाखवी सहानुभूती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति...३,

प्रवास करिता वाहनातूनी
अपघात शंका येई मनी
अवलंबून जे दुजावरती, तयांना मृत्यूची वाटे भीती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

एक होती शाळा
शाळेत होता फळा
फळ्यासमोर मुले बसत
असेच रोज वर्ग भरत

शाळेचे एक होते मैदान
चाले तिथे रोज घमासान
खेळांचे मग डाव भरत
दिवसा मागून दिवस सरत

बुद्धी आणि व्यायाम यांची होती गट्टी
रविवारी मात्र , त्यांना असे सुट्टी

आता कसली शाळा
आणि कसले मैदान
कोरोना च्या धाका पाई
मुले झालीत हैराण

हात धु , मास्क घाल, हेच रोज ऐकू येतं
अन मोबाईल हाती घेऊन, युद्ध त्यांचे सुरू होतं.

-- भैय्यानंद वसंत बागुल.

घोटाळ्यांचा दूरसंचार (वात्रटिका)

अनेक ठिकाणी किंवा प्रत्येक ठिकाणी शेवटी शेतकरीच नागविला जातो. त्याला कारण शेतकर्‍यांमध्ये एकी नाही, दूरदृष्टी नाही, हिंमत नाही आणि सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे बोंबा मारण्याची शक्ती नाही. सगळ्या शेतकऱ्यांनी एकत्र येऊन सरकारविरुद्ध एल्गार पुकारला तर सरकारला शेवटी झुकावेच लागेल. उत्तरप्रदेशातील शेतकर्‍यांनी केंद्र सरकारला भूसंपादनचा नवा कायदा तयार करण्यास भाग पाडले ते आपल्या संघटीत आंदोलनाच्या जोरावरच; किमान त्यापासून तरी इकडच्या शेतकर्‍यांनी धडा घ्यावा!