(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • मनातला कृष्ण…. 

    अन्याय अत्याचाराविरुद्ध
    लढण्यास तो बिचकला
    मनातल्या अर्जुनाला कृष्ण
    अजुनही नाही भेटला

    उगाच खोट्या धर्मापायी
    निरपराध कोणी मारला
    अश्वत्थाम्याची ती जखम
    पुन्हा लागली भळभळायला
    जाणुन बुजून पाप करून
    त्यांना पश्चाताप नाही झाला
    त्यांच्यातला कपटी दुर्योधन
    आज पुन्हा मोठ्याने हसला
    शकुनीच्या मनातलं कपट
    ओळखू नाही शकला
    मनातला धर्मराज आज
    मला पुन्हा हतबल दिसला
    अन्याय अत्याचाराविरुद्ध
    लढण्यास तो घाबरला
    मनातल्या अर्जुनाला कृष्ण
    अजुनही नाही भेटला


    दुष्टांना पाठीशी घालणारा
    जेव्हा मी कोणी बघितला
    झाकोळते कोणी पुन्हा
    भीष्माच्या महानतेला
    होणारे अत्याचार जेव्हा
    नाहीत दिसत मला
    धृतराष्ट्राचं ते आंधळपण
    मग नाही खुपत मनाला
    होणारे अन्याय अत्याचार
    गुपचूप बघत बसला
    माझ्यातला तो कर्ण
    अजुनही नाही बदलला
    अन्याय अत्याचाराविरुद्ध
    लढण्यास तो घाबरला
    का माझ्या मनातला कृष्ण
    फक्त बासरीच वाजवत राहिला ?

    -- डॉ. सुभाष कटकदौंड

  • आता मी परका

    अंगणात उतरल्या चांदण्याच्या गावास आता मी परका
    काळजात झिरपल्या डोहाच्याही थेंबास आता मी परका

    बेसुमार साऱ्या स्वप्नांना शब्दात जखडती माझ्या राती
    फुलणाऱ्या कळ्यांच्या काट्याच्या दिशानाही आता मी परका

    श्वासातच माझ्या शोधीत फिरतो कुठल्या नक्षत्राचे गाणे
    मनातले गाणे गाणाऱ्या शिवारातल्या वाऱ्यास आता मी परका

    स्वप्नांना साऱ्या बांधून मी शब्दाची रचितो अवघी कवने
    बोरुत गिरवल्या गुरुजींच्या वचनास आता मी परका

    दोन श्वासामधल्या माझ्या अंतऱ्याचे मग उगाच सलणे
    मातीच्या गावाकडल्या तुटल्या नाळेस आता मी परका

    देव मला जरी कधी भेटला असेल माझे एकच मागणे
    दे चिमणीच्या दातांना फिरुनी ज्यांना आता मी परका

    -- रजनीकान्त

  • अबोला

    अबोलाही बोलतो काही
    ऐकूनी होतो असे ।
    अबोल मी आहे कधीचा
    कोणाही न कळले कसे?

    .....मी मानसी

  • सद्‌गुरु

    भटकत जातो वाटसरू ,

    जंगलामधील अज्ञात स्थळी,

    आंस लागते जाण्याकरिता,

    दूरवरच्या दिव्या जवळी ।।१।।

    मार्ग जाण्याचे अज्ञात असूनी,

    निराशेने वेळ दवडितो,

    ध्येय दिसत असून देखील,

    मार्गामुळे अडून पडतो ।।२।।

    अज्ञानाच्या अंधारात ,

    शोधत असतो असेच त्याला

    मार्गदर्शन सद्‌गुरुचे,

    न लाभता ध्येय मिळे कुणाला ।।३।।

    वाट दाखवी सद्‌गुरु ,

    प्रभूचरणी जाण्याचा,

    दुवा साधतो आमच्यामध्ये,

    त्यात एकरूप होण्याचा ।।४।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • दशपदी

    (मोरोपंतांची क्षमा मागून. अंतिम पंक्ति त्यांच्याकडून घेतलेली आहे).
    चुनावीं, मोठी पार्टी म्हणुन् निवडुन् आलो अम्ही सत्ता हातीं घेण्यांसाठी होती संधी नामी परी, आकडे बहुमताला पडले थोडेसे कमी त्यासाठी कोणां पक्षाची आम्हां हवी होती हमी. विरोधकांची, अपक्ष यांची, म्हणून केली हांजी-हांजी गळास कैसा कोण लागतो, गणितें केली ताजी-ताजी परंतु नाहीं खेळ साधला, सरकार न बनवूं शकलो दात-ओठ चावीत असेंब्लित ‘विरोधी पक्ष’ म्हणुन् , बसलो.

    रे दैवा, तव खेळ कसा हा, उधळलीच की बाजी !
    अमृतप्राशन करवुन पाजावी काय शेवटी कांजी ?

    - सुभाष स. नाईक

  • गुणधर्म

    करूं म्हटले करूं न शकलो रोकू म्हटले रोकू न शकलो

    जे जे स्फूरले येईल ते ते ठरले असते होईल ते ते

    बघूनी बाह्य जगला ठरवी मिळवीन तेच सुख भावी

    त्याचेसाठी स्थिती आगळी उमज न येई ती सगळी

    धडपड करीतो गडबड करीतो त्याच चाकोरीतूनी जाऊ लागतो

    सुप्त गुण हे अंगी लपले उभारून ते येतील सगळे

    मात करूनी विचारावरती सुप्त गुण हे विजयी होती

    गुणधर्म ही ईश्वरी योजना घडते तेच म्हणूनी क्षणाक्षणा

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • निवृत्तीची वृती

    माझे म्हणूनी जे मी धरले,
    दूर होई ते मजपासूनी,
    दूर ही जावूनी खंत न वाटे,
    घडत असते कसे मनी ।।१।।

    बहुत वेळ तो घालविला,
    फुल बाग ती करण्यामध्ये,
    विविध फुलांची रोपे लावूनी,
    मनास रमविले आनंदे ।।२।।

    कौतुकाने बांधी घरकूल,
    तेच समजूनी ध्येय सारे,
    कष्ट करूनी मिळवी धन,
    खर्चिले ते ह्याच उभारे ।।३।।

    संसार करूनी वंश वाढवी,
    संगोपन ते करूनी त्यांचे,
    थकूनी जाई देह आता तो,
    चित्त लागते ईश चरणाचे ।।४।।

    ओढ आतां उरली न काही,
    ज्याच्यासाठी तगमगलो,
    निवृत्तीची वृत्ती मिळूनी,
    समाधानी तो होऊ शकलो ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • निर्मळ जीवन

    जन्मोजन्मीचा हा जन्म मानवी
    हसत सरावा उधळीत सुखाला

    मनी नसावा भाव दुजेपणाचा
    क्षणोक्षणी जपावे मनामनाला

    साधेसुधे निर्मळ जीवन असावे
    शांतवीणारे तनमनांतराला

    भौतिक सुखदा ही क्षणभराची
    असो शाश्वताचा ध्यास जीवाला

    आत्ममुख आपण होत रहावे
    उगा दोष देवू नये कुणाला

    जीवाजीवा प्रेम देत जगावे
    जगी जपत रहावे मानवतेला
    ********

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    (9766544908)

    रचना क्र. ३२७

    १०/१२/२०२२

  • उपयोगीता हेच मूल्य

    चष्मा लावूनी करित होतां, ज्ञानेश्वरीतील पारायण

    दृष्टीमधले दोष काढले, चाळशीचा आधार घेवून....१,

    फूटूनी गेला एके दिवशीं, चष्मा त्याच्या हातामधूनी

    पारायणे ती बंद पडली, दृष्टीस त्याच्या बाध येवूनी...२,

    चालत असता सरळपणे, दैनंदिनीचे कार्यक्रम

    खीळ पाडूनी बंद पाडी, क्षुल्लक वस्तू क्षुल्लक दाम...३,

    वस्तूचे ते मूल्य ठरते, तिच्या उपयोगिते वरती

    तोलण्यास ते धन न लागे, मूल्य मापन जेंव्हां होती....४

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • वरात