नसे कुणी मी श्रेष्ठ कवी, वा ज्ञानी या जगतीं

अभिमान वाटतो त्याचा मजला, जे माझ्या ललाटीं

कृपादृष्टी ही दिसून आली, काव्येश्र्वरीची थोडी

रचून कांही कविता सेविली, धुंदीमधली गोडी

आशिर्वाद जरी असला तिचा, माझी ती बालके

पितृत्वाचे नाते समजूनी, त्याना मी देखे

कौतुक करतील कांही मंडळी, ज्याना ही आवडे

उणीव दिसता त्यांत कुणाला, बाजूला ती पडे

जाईन जेंव्हा जग सोडूनी, राम राम म्हणतां

जवळी ठेवा काव्य प्रत ही, देहा अग्नी देता

विलीन होता अनंतात मी, नेईन संगे शब्दांना

भूलोकीच्या आठवणी सांगेन, स्वर्गामधल्या देवांना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तुझी गळाभेट तर राहू दे!
तुझं दर्शनास तर येऊ दे!
तुझे निमिषार्धाचे नेत्र सुख दे!
तुझी वारी मनांतच तर रुजु दे!!

नामा वाट पाहे देवा अतुरतेनी
घास दहीभाताचा करी धरोनी
तुकयाचा कंठ अभंगे दाटुन आला
सुख झाले ओ साजनी गातांना !!

सावता म्हणे देवा फुलं कोमजली
थकलो रे विठु तुझी पाऊले शोधून
जना म्हणे देवा राहिले दळण कांडण
कशा थापू भाकर्‍या संत जमले द्वारा!!

देवा मुक्ता थांबली ताटीचे अभंग गाण्या
देवा महाद्वारी बघ ना बहिणाई थांबली,
सखु, कान्होपात्रा, तुझ शोधती विठुराया
आत्मा तो निर्मळ सांगत संतसोयराबाई!

एकनाथ, गोरोबा, चोखा, सेना, सारे संत,
दामाजी,नरहरी,पुंडलिक,देवा तिष्टले द्वारी
ज्ञाना खोळंबला देवा गाया पसायदानसवे
देवा दिंडी वारी सवे जावे वाटते या क्षणी

भेट रे विठू राया, नको वाट लाऊ पहाया
सा-या वारकर्‍यांच्या मनांत तुझाच वास,
गर्जतो,आता विठ्ठल विठ्ठल,विठ्ठल,विठ्ठल!

-- भास्कर पवार.©®

सतत फिरत राही, चक्र जीवनाचे

विविधता पाही , रंग आयुष्याचे

सुख दुःखाच्या भावना, उठवूनी लहरी

देह आणि मना, परिणाम करी

लोभ अहंकार निराशा, सारे मनाचे विकार

आनंद समाधान आशा, करी भावना साकार

जीवन विषयाचे, बनत असे वलय

रस शोधितां त्याचे, जीवन वहात जाय

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तप्त होतां धरणी माता,
शांत करी वर्षा तिजला
प्रफुल्लतेचे झरे फुटती,
आंतूनी त्या मातीला.....१,

जलमय होती नदी नाले,
दुथडी भरूनी वाहती
धबधब्यातील खरी शोभा,
वर्षामुळेंच दिसती...२,

हिरव्या रंगीं शाल पसरते,
धरणी माते वरी
ऊब यावी म्हणून मेघांचे,
आच्छादन ती करी....३,

वर्षा धरती बहिणी असूनी,
प्रभूची भावंडे
उचंबळूनी प्रेम येतां,
धावून येते तिजकडे....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार ।
कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।।
खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी ।
वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।।
घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत ।
हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।।
प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा ।
ठेवी अडकवून त्यामध्ये, सर्वाना नियती सदा ।।
जरी भासे नवीन कुणा, नाविन्य सारे त्याचेसाठी ।
बघत नाही जूनेपण तो, येई नंतर त्याचे पाठी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पाणी शोषत असतां ऊर्जा,
उकळ बिंदूवर येते ।
पाण्याचे रुप बदलूनी,
वाफ त्यांतून निघूं लागते ।।१।।

एक स्वभाव प्रकृतिचा,
स्थित्यंतर जेव्हां घडते ।
एक स्थिती जावून पूर्ण,
दुजामध्ये मिसळून जाते ।।२।।

तपोबलाची ऊर्जा देखील,
मानसिकता बदलून टाकीते ।
रागलोभादी षडरिपू जाऊनी,
साक्षात्कारी तुम्हां बनविते ।।३।।

तुम्ही न राहता, तुम्ही त्या वेळीं,
ईश्वरमय होऊन जाता ।
सारे परि ते तेव्हांच घडते,
परम बिंदूला जेव्हां पोहंचता ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आनंदाने नाचत गात,
घेत हृदयाचे ठाव ,
चाललो मी पुढे पुढे ,
झरा माझे नाव,--!!!

कपारीत डोंगराच्या,
जन्म होई माझा,
झुळझुळ वाहत जाता,
होत असे मी मोठा,--!!

शांत निर्मळ पाणी,
हळूहळू पुढे जातसे ,
पारदर्शक थेंब लोलक,
नजरेत ना भरती कसे,--!!

असे धवल थेंब धावती,
त्यांची बनते सुरेख नक्षी,
ती बघण्यास उत्सुक हा,
सारखे येती माझ्यापाशी,--!!

अशांत, अस्वस्थ चित्ता,
क्षणार्धात करतो शांत ,
मनस्ताप होता क्षणी,
धावती इथे निवांत,--!!

अवतीभोवती वृक्षराजी,
अन पक्ष्यांचे मंजुळ कूजन,
माझ्या पाण्याची धून मंजुळ,
हा पक्षीगान ते मधुर,-?-!!

मंद वारा संगतीला,
अखंड नित्य वाहे,
जो येईल तो आजूबाजूस,
निसर्गचित्रच पाहे,---!!!

तहान भागवण्या येती,
लहानथोर कित्येक पक्षी,
गोड पाण्याने तृप्त होतां
रमती बघा माझ्या वक्षी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

शब्दांविना संवादू,असंभव"" तो वाटतो,
किमया त्यांची न्यारी",
अर्थ मर्म दाखवतो,
शब्दांवाचून किती भाषा,
मानव नेमका वापरतो,
परंतु त्यांच्यासम हा ,
म्हणत म्हणत कसा,
वर्चस्व त्यांचे मानतो,--
स्पर्श बोले कधीकधी,
मात्र शब्दांसारखा,
तान्हुल्यांची खास सोय,
जाणे बाळ ममता, माय--!!!
, हाच स्पर्श जादू करे,
प्रेमभावना व्यक्त करे,--!!
आबालवृद्धां आधार वाटे ,
इतुका बोलका अगदी भासे,--
खाणा-खुणा करत लोक,
बोलती काही एकमेकांशी,
मूक सांकेतिक भाषा जणू,
मदत करे सार्थ अशी,--!!
चित्रलिपी केव्हातरी,
आंतरिक संवाद साधे,
मार्मिक प्रसंग रेखाटुनी,
हृदयांशी हृदये जुळवे,
कित्येक कलाही बोलती,
आत्मिक संवाद साधती,
खूण पटे आत्म्याला आत्मी, यथोचित अबोल भाषा साची,
नयनांची भाषा आगळी,
फक्त डोळ्यांमधुनी बोले,
कधी अनेक शब्द हारती,
असे भाव प्रदर्शित करे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

जीवन गंगा वहाते
फुलवित सारी जीवने
पडेल प्रवाहीं कुणी
लागते त्याला वाहणे ।।१।।

काही काळ वाहतो देह,
डुबून जाणे अंतीम,
कसा वाहतो केंव्हा डुबतो
प्रवाही वेगाचे हे काम ।।२।।

बुडूनी जाती देह प्रवाही,
कर्मे आतील तरंगती ।
वाहत वाहत नदी किनारी,
स्थीर होऊन काठी राहती ।।३।।

देह क्षणाचा जरी,
कर्मे राहती निरंतर ।
कर्तृत्वाच्या कल्पतरूची,
आठवण काढती इतर ।।४।।

त्या कर्माच्या राही आठवणी,
मार्गदर्शक बनती इतरा ।
डुबणाऱ्या देहाकडूनी,
सावध राहूनी कर्म करा ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

“अनुराग” ही मराठी प्रेम कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.