कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आई तुझे प्रेम,

अनंत त्याचे दाम ।

तुलनेसी ब्रम्हांडी,

जड तुझीच पारडी ।।१।।

पुंडलीक तुझ्यासाठी,

विसरला जगत् जेठी,

कळण्या तुझ्या प्रेमाचा अर्थ,

शब्दांत नाही सामर्थ्य ।।२।।

बलीदानाची तू मूर्ती,

'प्रेमाचे प्रतिक' हीच तुझी कीर्ती,

कष्ट करुनी वाढविले छोटे,

विसरती तुला होऊन मोठे ।।३।।

सोडीनी एकटे तुजसी,

पंख फुटता उडे आकाशी,

निरोप देऊन प्रेमाचा,

कळस गाठला महानतेचा ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

हा दोष तुझाच, तु त्यांना रोखले नाही.
ज्यांने हे व्रत राखयचे त्यांनी राखले नाही.
जरी टिळक,आगरकर,गोखले,आंबेडकर मज लाभले.
आज बघ मला कसेनको नको त्यांनी दाबले.
नको रागवू मला,ही उद्ध्टपणे पुसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

गल्ली दैनिकात चालते,तेच दिल्ली दैनिकात चालते.
सांगती लोक किती जरी त्यांचे घडेच पालथे.
लाजवितो कॅमेरा
लेखणी टॊचते आहे.

कसे सांगु मी तुला ?
कुठे कुठे बोचते आहे ?
माझेच मला माहित,
मी हे सोसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

परस्परच कारभार,कुणी कारभारी बघतो.
लोकशाहीचा चौथा खांब,आज चौथाई मागतो.
मजबूत होता पाया जो,तोच नेमका उकरला जातोय.
ज्यावर लोकशाही उभी तो खांब पोखरला जातोय.
सांग वाळवी ही इथे,घुसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

ना टोचती खिळे मला,झाले गुळगुळीत मी.
सप्तरंगांत रंगुनि सार्‍या झाले बुळबुळीत मी.
ज्यांच्याविरुद्ध लढायचे तेच माझे मालक झाले.
करणारांनी केले पोरके,नको ते चालक-पालक झाले.
क्रुर ही थट्टा बघून,मनात मी हासते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

जेंव्हा मालक सांगतील तेंव्हा,
वृत्तपत्रीय युद्धाचे शंख फुकले जातात.
स्वागतमूल्याच्या नावाखाली,
रूपायातही अंक विकले जातात.

नंबर वन कोणचे?
फालतू प्रश्न पडतात इथे.
वाचकांना पटविण्यासाठी,
लक्की ड्रॉ ही काढतात इथे.
जिल्हावार आवृत्यांची, फौज पोसते कशी
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

बातम्या लिहिण्या वेळ कोणा?
सरळ झेरॉक्स मारली जाते.
कॉपी-पेस्टच्या तंत्राने
बातमी सहज पेरली जाते.
त्यांचेच अनुकरण केले जाते
जे कुणी म्होरके असतात.
कधी अगदी विरामचिन्हासहित
अग्रलेखही सारखे असतात.
विचारांची ही दुर्मिळता,
आज भासते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

लायकांची ओळ नसते,
नालायकांच्या आरत्या येतात.
लेखणीस शाई पाजता,
लेखण्यांना स्फुर्त्या येतात.

प्रसिद्धीपत्रकांच्या बातम्या,
पुरवण्याही प्रायोजित असतात.
फुकट्यांना विचारतो कोण?
ते काय पैसे मोजित असतात?
कुठे भाडे प्रतिसेकंद, कुठे कॉलम-सेंटीमीटरशी
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

इलेक्ट्रॉनिक तर प्रिंटच्या दोन पावले पुढे आहे.
चोविस तास दामटलेले ब्रेकींग न्युजचे घोडे आहे.
उद्या काया दाखवायचे?हाच आजचा सवाल आहे.
स्टींग-बिंग फोडीत राहते बेडरूमचा काय हालहवाल आहे?
माझीच मी मला, भेसूर भासते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

मिणमिणत्या का होईना,
अजून काही पणत्या आहेत.
जाहिराती आणि बातम्या
ओळख तु कोणत्या आहेत?

कोणत्या पापाची आज मी फेड करते आहे ?
कसलीही न्युज असो,आज ती पेड ठरते आहे.
मी शीलवान असूनही,सहज फसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

मलाही ठाऊक आहे
पोटाला तर जाळले पाहिजे.
समाजसेवेचा आव आणता,
काही तरी पाळले पाहिजे.

लेखणीच्या धारला आज
कॅमेर्‍याचे बळ आहे !
मी तुझ्यासमोर ओकली,
ही जनमाणसाची कळ आहे !!
बारीक बघितले तर,
आत्याबाईलाही असते मिशी
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?

मोबा.९९२३८४७२६९

-- स्वाती ठोंबरे.

आली माऊली विट्ठलाचे भेटी
नाचे परब्रह्म आनंदे वाळवंटी..।।धृ।।

आषाढ़ी कार्तिकी चाले दिंडी
धावते मोदे संतांची पालखी
हरिदास टाळमृदंगे नाचनाचती...।।१।।

तुळसीमाळ गळा गंध कपाळी
मुखे हरीनाम गरजे आसमंती
नेत्री राणा पंढरिचा लागे भेटी...।।२।।

सोहळा सुखाचा चंद्रभागेतीरी
जीवाजीवासंगे गुंतला विठ्ठल
अंतरी उरला केवळ जगजेठी...।।३।।

गाभारी, साक्ष द्वैत अद्वैताची
निष्पाप, गळाभेट वैष्णवांची
रूपडे सावळे नाचते वाळवंटी...।।४।।

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २८७

६/११/२०२२

देवा दाव रे, दाव रे, दाव रे
देवरूप तुझे ते संचारलेले।।धृ।।

संतजन सारे तुझेच उपासक
असुरांचा, एकची तू संहारक
अराजक, अनितीचे जीवघेणे
सार दूर जे इथे नित्य माजलेले।।

तूच निधर्मी, निष्पाप रे उद्गाता
तूच रे बुध्द, येशू, ईश्वर अल्ला
उखड, उखड रे सारेच निर्दयी
धर्मांधीबीज जगती अंकुरलेले।।

कर निर्दालन त्या साऱ्या दुष्टांचे
वाजीव रे डमरू, सौख्यशांतीचे
नान्दू दे रे, ते रामराज्य सुखाचे
देवा दावरे देवत्व तुझे संचारलेले।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ८७.

२० - ३ - २०२२.

1GB माणुसकी
आम्हाला महिनाभर पुरते....

गुड़ मॉर्निग, गुड़ नाईट
सर्व काही होते....

वाढदिवसाच्या शुभेच्छा ही
त्यातून देता येतात
वाटतील तेवढे पुष्पगुच्छ ही
पाठवता येतात....

अभिनंदन, स्वागत,
सर्व काही करता येते
श्रद्धांजलि द्यायला
मौन ही धरता येते....

सर्व कसे अगदी
ऑनलाइन चालते
1GB माणुसकी
आम्हाला महिनाभर पुरते....

फेसबूक, whatsapp
आणि काय काय राव
चॅटींग मधली मजा
तुम्हाला कुठे ठाव....??

विनोद, मस्ती,
असो कि जयंती, पुण्यतिथी
पोस्टचा वर्षाव होतो
साऱ्यांच्या माथी....

शाळेत नसेल शिकवित
एवढे ज्ञान मिळते
1GB माणुसकी
आम्हाला महिनाभर पुरते....

तसे भेटून बोलणे
होत नाही आता फारसे
तुम्ही ऑनलाइन या ना
बोलू मग खुपसे....

गेलात जवळून तर
नमस्कार ही करु नका
ऑनलाइन मात्र
हाय हॅलो विसरू नका....

थोडीशी virtual दुनियाच
आता हवी-हवीशी वाटते
1GB माणुसकी
आम्हाला महिनाभर पुरते....

ऑनलाइन जग झाले
याची नाही खंत
माणुसकी आटत चालली
हे मना सलतं....

भावनेचा ओलावा
कोरडा झाला फ़क्त
समुहात राहुनही
एकटं एकटं वाटतं....

नुसत्या शब्दांनी
ह्रदय कुठे हलते
1GB माणुसकी
आम्हाला महिनाभर पुरते....!!

मानव जीवन तुम्हां लाभले,
महत् भाग्य ते समजावे
कर्म दिधले पाठी तुमच्या,
सद्उपयोगी यांसी करावे....१,

जीवन रेखा मर्यादेतच,
ठेवली असती तुमचे हातीं
जाणीव त्याची मनीं असावी,
कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,

हाती घेतल्या कार्यामध्ये,
एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा
काळ केवढा तुमचे जवळी,
याचा विचार सतत यावा...३,

कार्ये राहता अपूर्ण अशी,
वेळ न उरे तुमचे हाती
अभाव असता योजनेचा,
अपयश ते पदरी पडती....४

कार्य व्याप्तीची दिशा असावी,
शक्ती साधन काळ बघूनी
जीवन यशाचा आनंद खरा,
लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सारे जीवन जाते,
आपले अन्न शोधण्याकडे,
काय उरते आमच्या हाती,
विचार करा थोडे ।।१।।

जीवनाची मर्यादा ठरली,
आयुष्य रेखेमुळे,
आज वा उद्या संपवू यात्रा,
हेच आम्हांस कळे ।।२।।

धडपड करी आम्ही,
सारी देह सुखासाठी,
विचार ही मनांत नसतो,
इतरांच्या करिता ।।३।।

वेळ काढावा जीवनातुनी,
इतरांसाठी थोडा,
सार्थकी लावा आयुष्य तुम्ही,
जीवन शिकवी धडा ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आज रात्री पुन्हा एकदा
स्वप्नात माझ्या येशील का?
पुन्हा एकदा तशीच मला
आर्त साद घालशील का?

जीवनाचा एक डाव
माझ्या संगे मांडशील ना!
अमोलिक आसवांना
माझ्यासंगे देशील का?

तुझ्या माझ्या बंधनांना
भावनांत गुंफशील का?
सांग माझ्या वेदनांना
तू दिशा देशील का?

काळजाची स्पंदने
माझ्या तू होशील का?
चांदण्यात वेचलेली
फुले तू नेशील का?

माझ्यासाठी आसवांना
वाट मोकळी देशील का?
ओघळणाऱ्या मोत्यांची त्या
ओंजळ मला देशील का?

थबकणारं पाऊल तुझं
माझ्याचसाठी असेल ना?
वळून पुन्हा पुन्हा मागे
व्याकुळ-व्याकुळ बघशील ना!

प्रिये तरल लाटांवरुन
काव्य माझे होशील का?
उद्या फिरुन पुन्हा एकदा
स्वप्नात माझ्या येशील का?

-- यतीन सामंत