क्रियेला प्रतिक्रिया, ध्वनीला प्रतिध्वनी ।

तत्व ते सनातन, दिसे नित्य जीवनी ।। १

फेकतां जोराने, आदळे भिंतीवरी ।

प्रवास परतीचा, होई तुमचे उरीं ।। २

शिवी वा अपशब्द, दिले कुणासाठी ।

येऊनी धडकतील, तुमचेच पाठीं ।। ३

प्रेमाने बोलणे, सुंगध आणिते ।

आनंदी लहरी, मनां सुखावते ।। ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।

नदी कांठच्या वनीं
थुई थुई नाचूनी
पिसारा फुलवुनी
तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

मोरपिसे सुंदर
रंग बहारदार
दिसे चमकदार
बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

रुप डौलदार
चाल ऐटदार
भासे रुबाबदार
बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आघात होवूनी परिस्थितीचे, सही सलामत सुटत असे

संकटाची चाहूल लागूनी, परिणाम शून्य तो ठरत असे...१,

दु:खाची ती चटकती उन्हे, संरक्षणाची छत्री येई

कोणती तरी अदृष्य शक्ती, त्यास वाचवोनी निघून जाई....३,

दूर सारूनी षडरिपूला, मनावरती ताबा मिळवी

प्रेमभाव तो अंगी करूनी, तपशक्तीला सतत वाढवी...३,

तपोबलाचे बनूनी कवच, फिरत होते अवती भवती

दु:खाचे ते वार झेलूनी, रक्षण त्याचे सदैव करिती.....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जग काय म्हणेल...
या एका विचाराने,
कितीतरी स्वप्नं जन्माआधीच मरून जातात...

कितीतरी हसू,
ओठांपर्यंत येऊन परत फिरतं...
कितीतरी मनं,
स्वतःसाठी जगायचं विसरून जातात...

सगळ्यांच्या अपेक्षा पूर्ण करताना,
स्वतःच्या इच्छा मात्र
नेहमीच अपूर्ण राहतात...

पण एक प्रश्न स्वतःला नक्की विचार...

तू शेवटचं स्वतःसाठी कधी जगलास?

कधी मनसोक्त हसलास?
कधी आवडीचं गाणं ऐकत
वेळेचं भान विसरलास?
कधी स्वतःच्या मनाचा
एखादा छोटासा हट्ट पूर्ण केलास?

जर उत्तर "आठवत नाही..." असं असेल,
तर आता वेळ आली आहे...

स्वतःला पुन्हा भेटण्याची...
स्वतःवर पुन्हा प्रेम करण्याची...
आणि मनाला पुन्हा मुक्तपणे जगू देण्याची...

कारण...

आयुष्य फक्त जबाबदाऱ्या पेलण्यासाठी नसतं...
ते आनंद शोधण्यासाठीही असतं.

आयुष्य फक्त इतरांना खुश करण्यासाठी नसतं...
ते स्वतःच्या चेहऱ्यावरचं हसू जपण्यासाठीही असतं.

आयुष्य फक्त श्वास घेण्याचं नाव नाही...
तर प्रत्येक क्षण मनापासून जगण्याचं नाव आहे.

म्हणून...

लोक बोलतील...
आजही बोलतील...
उद्याही बोलतील...

पण ते तुमचं आयुष्य जगणार नाहीत.

मग त्यांच्या शब्दांचं ओझं
आपल्या स्वप्नांवर का ठेवायचं?

स्वतःसाठी जगा...
स्वतःवर प्रेम करा...
स्वतःचं मन जपा...

कारण...

जगाचं काय...?
ते कालही बोलत होतं...
आजही बोलतंय...
उद्याही बोलणारच...

पण तुमचं आयुष्य...
ते फक्त एकदाच मिळणार आहे.

म्हणून...
जग काय म्हणेल यापेक्षा,
तुमचं मन काय म्हणतंय ते ऐका...
कारण मनापासून जगलेलं आयुष्यच,
खऱ्या अर्थाने सुंदर आयुष्य असतं...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

विधी लिखीत असे अटळ
त्याच प्रमाणे होई निश्चित
कोण बदले मग काळाला
प्रभूचा सहभाग असे ज्यांत ।।१।।

राम राज्याभिषेक समयीं
असता सर्वजण आनंदी
राज्य सोडूनी वनी जाईल
जाणले नव्हते कुणी कधीं ।।२।।

नष्ट करुनी सर्प कुळाला
तक्षकावरही घात पडे
परिक्षिताचे प्रयत्न सारे
फिके पडती नियती पुढे ।।३।।

आकाशवाणीचे शब्द ऐकतां
हादरुनी गेला कंस मनीं
काळाने त्या झडप घातली
प्रयत्न त्याचे निष्फळ करुनी ।।४।।

दुर्दैवी होते विधी विधान
हरिश्चंद्र तारामती यांचे
राजा राणी असूनी दोघे
जीवन गेले परि कष्टाचे ।।५।।

सुख दुःखानें भरले असे
प्रत्येकाचे व्यक्ती जीवन
सहज लीलेने घ्यावे सारे
प्रभूचेच आहे समजून ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@mail.com

एक ती झोप स्वप्न बघत राही

शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां

जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका

भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती

नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भास्करा दिन कालचा काळा, प्रेमास फुलत्या तुझ्या माझ्या,
मध्यभागात येऊन जसा,
चंद्रमाने आणला अडथळा ,--!!!

काही काळ दर्शना तुझ्या,
जीव कासावीस माझा,
कोलाहल माजतां उरां,
नुरला कुठलाही आसरा,--!!!

न्यारी प्रेमाची खुमारी,
चंद्राने अशी वाढवतां,---
स्वर्ग दोन बोटे राहिला ,
जशी ग्रहणाची सांगता,--!!!

मात देत सकल अंधारा,
उगवशील माझ्या राजा,
जरी तु होशी झाकोळतां,
उणीव नाही तुझ्या तेजां,--!!!

तारे वारे आणि चंद्रा,
सांगते रे मी कितीकदा,
सूर्यदेवाची करते पूजा,
तो एकमेव माझा त्राता,--!!!

चांद मध्ये असा डोकावतां,
खळबळ तनामनां,माजतां, दिनकराच्या किरणा तरसतां,--- आधार सहस्रबाहुंचा मला,--!!!

काय वर्णू त्याचा महिमा,
माझ्या राजाच्या वेगळ्या थाटां,
न कोणी धजावे लावण्यां, हाता,
महाराणी शोभे सम्राटां,--!

ग्रहण येवो काही अथवा,
फिकिर नाही मजला,
प्रियकर एवढा तेजाळतां,
अंधाराचीही नाही तमा,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

हिशोब तुजला घ्यावयाचा, मानव दरबारी थोडा

दृष्य केले जे का येथे, मानव वाचील त्याचा पाढा.....१

अदृष्य सारे कोण जाणती तुजवीण, ना कोणी येथे

खरा हिशोब तोच कर्माचा, पाप असो वा पुण्य मग ते....२

नीती अनीतीच्या चाकोरीतून, जाई कुणीतरी असा एकटा

मानवनिर्मित असेल बघून, उचलील तो मग त्यातील वाटा....३

बाह्यांगाचे कर्म निराळे, शरिरमनाशी निगडीत ते

अंतकर्मे आत्म्याची जाणे, बंधन त्यावरी कुणाचे नसते....४

असेल जे का सत्य तेवढे, चिटकूनी राही आत्म्यासंगे

शरिर मनाच्या विळख्यामधूनी, सोडवूनी घेई आपली अंगे....५

क्षणात जाईल जळून सारे, देह मनाचे जे जे वेष्ठण

सोडून मागे केवळ राही, सत्य आधारीत असे ते जीवन....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आम्ही इंग्लिश मेडीयम करत चुका केल्या त्या चुकांवर चुका होता आहेत. त्या कधी थांबणार ? . विषय खूप गंभीर आहे. सर्वानीच गंभीर होऊन काहीतरी चांगला मार्ग काढायला हवा .

कविता