कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

दारु, बिडी-सिगार, अफू, गांजा, त्यांचा राजा गर्द,

लत लागतां, कित्येक संसार, त्याने केले सारे बरबाद ।।१।।

अजगराच्या विळख्याहूनी, महाभयंकर सत्य,

एक नव्हे, अनेक सारे, नष्ट होतील त्यांत ।।२।।

होत आहे उध्वस्त आमची, तरुण ही मंडळी,

नशेच्या ह्या चक्रामध्ये, गुंतली जी सगळी ।।३।।

जाणूनी घ्या त्या शत्रुला, छुपा रुस्तूम तो,

प्रवेश एकदा शरिरीं मिळतां, कायमचा तो राहतो ।।४।।

सहज काढून टाकीन त्याला, नका करुं वल्गना,

घेऊन जाईल प्राण तुमचे, हीच त्याची गर्जना ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

माझ्यातला चांगुलपणा
मी पुन्हा जागवला
प्रेमभाव अंतरीचा
पुन्हा मी जोपासला
मनातली वैरभावना ती
कशी कावरी-बावरी झाली
प्रेमाच्या सानिध्यात
फार काळ नाही टिकली
खूनशी वृत्ती ती
मन पोखरत राहीली
चांगुलपणाला घाबरून
प्रेमाला शरण आली
तिरस्काराचे ते पेटते बाण
होते जरी सुटलेले
आपुलकीच्या ओलाव्याने
आपसुकच ते विझलेले
रोषानेही मग आपला
रस्ता तेंव्हा बदलला
द्वेषालाही अस्तित्वाचा
जणु उबग आला
स्वार्थाला स्वतःचीच
लाज वाटू लागली
मानवतेची ओळख मनाला
नव्याने पटू लागली
अहंकारानेही आपली
मान खाली घातली
सुंदरता माझ्या मनाची
तेव्हा मला दिसली
तुटलेले दूखावलेले
जवळ आले ते सारे
जिवन जगण्याचे सूत्र
सापडले मला ते खरे.

- डॉ. सुभाष कटकदौंड

ठिणगी पडूनी पेटे ज्वाला, आकाशाला जावूनी भिडती

नष्ट करूनी डोंगर जंगल, हा: हा: कार तो माजविती...१

शब्दांची ही ठिणगी अशीच, क्रोधाचा तो वणवा पेटवी

मर्मघाती तो शब्द पडतां, अहंकार तो जागृत होई...२,

सूड वृत्तीचा जन्म होवूनी, वातावरण ते दुषीत होते

संघर्षाचा अग्नी पेटूनी , जीवन सारे उजाड करिते...३,

कारण जरी ते असे क्षुल्लक, विनाश व्याप्ती होई भयकंर

केवळ तुमचे प्रेमळ शब्द, दुष्ट चक्र ते थांबवी सत्वर ….४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दृष्टांताची किमया

निराकार तो असूनी व्यापतो,
सर्व विश्व मंडळ,
सूक्ष्मपणातही दिसून येतो,
करी जगाचा प्रतिपाळ ।।१।।

दर्शन देण्यास भक्त जणांना,
धारण करितो रूप,
तसाच दिसे नयनी तुमच्या,
ध्यास लागता खूप ।।२।।

दृष्टांत होणे सत्य घटना ती,
जीवनी तुमच्या घडे,
वेड लागता प्रभू चरणाचे,
सदैव स्वप्न पडे ।।३।।

कुणामध्येही अस्तित्व दाखवी,
हीच त्याची किमया,
परि टिपून घेई खऱ्या भक्ताची,
दृष्टांताची ही माया ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

चिंव चिंव करीत चिमणा चिमणी खोलीमध्ये माझ्या आली ।
अवती भवती नजर टाकून माळ्यावरती ती बसली ।।

वाचन करण्यात रंगून गेलो लक्ष्य नव्हते तिकडे ।
आश्चर्य वाटले बघून मजला काड्या गवताचे तुकडे ।।

घरटे बांधण्या रंगून गेली आणती कडी कचरा ।
मनांत बांधे एकच खुणगांठ तयार करणे निवारा ।।

भंग पावता शांत वातावरण वैताग आला मला ।
कचरा आणि घरटे काढून खिडकीतुनी फेकला ।।

काम संपवूनी सांज समयी घरी परत मी आलो ।
त्याच चिमण्या तसेच घरटे पाहून चकित झालो ।।

पहाट होता चिमण्या उडाल्या काढून टाकले घरटे ।
असेंच चालले कित्येक दिवस परी जिद न सोडी ते ।।

चार दिवसाची सुटी घालउन गांवाहून परतलो ।
घरटे बघता संताप येऊन मुठी वळवूनी धावलो ।।

घरट्या मधूनी चिमणी उडाली बसली पंख्यावरती ।
चिव चिव करुनी विनवू लागली दया दाखवा ती ।।

परी मी तर होतो रागामध्ये चढलो माळ्यावरी ।
मन चरकले बघून अंडी छोट्या घरट्यामध्ये ।।

असहाय्य दृष्टीने चिमणी पाही मज करुणायुक्त नयनी ।
यश मीळाले तिनेच शेवटी भूत दया जागवूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तप्त लोखंडात, लपली ती आग
दिसे लाल लाल, जाळी सर्व भाग...१,

सुंदर फूलात, सुंगध तो छान
अवती भवती काटे, ते कठीण...२,

विजेची ती तार, प्रकाशी दिव्याला,
झटका तो देई, स्पर्श होता तिला..३,

सुखाच्या पाठीशीं, असे दुःख छाया
न दिसे ती आम्हा, असे मोह माया...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दोघे एका डहाळीवरच झुलू,
निसर्गाचे ,देणे किती पाहू,
बघ, रसरशीत खाली फळे,
दोघे मिळून चवीने खाऊ,--!!!

पक्ष्यांची जात आपुली,
निसर्गमेवा"आपुल्याचसाठी,
मानव त्याचा बाजार मांडे,
निसर्गराजा, फिरवी कांडी,

एका वृक्षा,-- किती फळे,
रसाळ,गोड,चविष्ट मधुर,
तुझ्यासमवेत स्वाद वाढे,
फळ बने आणखी रुचिर,

प्रेमसंगत वाढून आपुली,
एकमेकांचे उष्टे' खाऊ,--!!
त्यागातच प्रेम असते,
सखे, दुनियेस दाखवून देऊ,--!!

दोन "सांसारिक" जीव आपुले,
करती मधुर रसपाना,--!!!
निसर्गच लुटून देतो सारे,
शिकवतोही साऱ्या जगतां,--!!!

संसार या कैरीसारखा,--
कच्चा असता चटकदार,
चाखण्यां मिळती सर्व चवी,
आंबट, तुरट, गोडसर फार,--!!

नवीन संसार सुरु होतां,
फळां, जपावे लागते,
करतां-करतां,फळ मग,
कशी संपन्नता आणते,--!!!

हिरवाकंच रंग संपे,
जो असतो तारुण्याचा,
पिवळसर कांतिमान रंग चढे,
पिकल्यावर तो प्रौढत्त्वाचा,--!!!

आंबट, तुरट फळ,
हळूहळू, होई जसे गोड,
तसेच साथीदार होती कृतार्थ,
संसारी मिळतां योग्य जोड,--!!!

फळ संपे दुसऱ्यासाठी,
बघ त्याचे समर्पण,
सूचित होई त्यातून प्रिये,
संसाराचेच उदाहरण,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

-- वर्षा कदम.

(कृष्णजन्माष्टमीनिमित्त)

ऊठ ऊठ रे शामसुंदरा, लपली कधिच निशा
अरुणकिरणकंचनकुसुमांनी सजली पूर्वदिशा ।।

कधिच प्रहर रात्रीचा सरला
नच लवलेश तमाचा उरला
दिवाकराची द्याया वर्दी, आली कधिच उषा ।।

कधीपासुनी अवतीभंवती
वृक्षलतांवर खग चिंवचिंवती
कधीच तेजस स्पर्श जाहला गोवर्धनकळसा ।।

कमलदलीं मधुकर गुणगुणती
गोठ्यांमधिं घंटा किणकिणती
गात अंगणीं सडा शिंपती सस्मित गोपस्नुषा ।।

पय प्राशत गोपबाल सारे
दुग्धपान करतात वासरें
धार काढतां, नाद घटाचा लुभवी स्त्रीपुरुषां ।।

फूलफूल-पानपान नाचे
करितें स्वागत नव्या दिनाचें
ऊठ झडकरी, रवि सोनेरी खुणवी तुज राजसा ।।

- सुभाष स. नाईक Subhash S. Naik