जीवनांतले चित्र पालटूनी, रंग ते बदलले

जनी जनार्दन ठरविले, सारे काय मिळविले ।१।

सुंदर तसबीर एक आणली, देवी श्री लक्ष्मीची

श्रद्धेचे भाव गुंतविले, पूजा करूनी तिची ।२।

शिक्षण घेवूनी ज्ञान मिळविले, कष्टानें सारे

शरीर होते चैतन्यमय, आणि धडपडणारे ।३।

रंग बधितले जीवनांतील, विविध छटांचे

सजविण्यास लागते त्या छटांना, बळ संपत्तीचे ।४।

ज्ञान आणि प्रयत्न जेव्हां, एक ठिकाणी असे

प्रसन्न करण्या धन लक्ष्मीला, अडचण येत नसे ।५।

शक्ति, युक्ति, बुद्धी एकटवूनी, परिश्रम केले

धनराशीचे अल्प भांडार, त्याने जमविले ।६।

तेज चमकले त्याच्या जीवनीं, धन लक्ष्मीचे

समजूं लागला फार सुखी, क्षण कर्तृत्वाचे ।७।

माहीत नव्हते लक्ष्मी असते, चंचल स्वभावी

केव्हां येईल जाईल कशी, भंरवसा तो नाहीं ।८।

चालत असतो खेळ नियतीचा, गमतीनें सदा

कुणाचे फांस कसे पडतील, कळेना अनेकदां ।९।

कमाईस त्याच्या ओहोटी लागली, व्यवहारामध्यें ती

प्रयत्न सारे फोल ठरूनी, अपयश येती ।१०।

निराश बनले जीवन सारे, अंध:कार झाला

दु:खाच्या त्या चटक्यामध्यें, जीव होरपळला ।११।

मार्ग बदलले पूर्ण तयानें, आपल्या जीवनाचे

धन कमविणें लक्ष नव्हते, त्याच्या प्रयत्नांचे ।१२।

वाचन करूनी चिंतन केले, मन रमविण्या चित्ताला

ध्यान साधना देवूं लागली, आनंद त्याला ।१३।

विसरूनी गेला हलके हलके, दु:ख निर्धनतेचे

काव्य लेखनानें उघडले द्वार, नव जीवनाचे ।१४।

चकीत झाला एके दिवशीं, बघूनी तसबिरीला

श्री लक्ष्मीचे ठिकाणी सरस्वतीचा, बदल कुणी केला ? ।१५।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

वाढता हवेत हा गारवा
बाजारी चिंच,बोरे,आवळा
ऊस नी हिरवा हरबरा
खाण्या हा जीव होई बावळा

सांजवात होताच शेकोटी
पेटवू उब मिळविण्यास
फड रंगे गप्पांचा भोवती
चहा रिचवावा हाच ध्यास

पहाटे चला जाऊ शेतात
भरित मेजवानी जोमात
जोडीला हुरडा असावाच
हवेत हा गारवा झोकात

-- सौ. माणिक (रुबी)

आजी आजोबा होते थकलेले
थकलेल्या वाड्यात रहात होते.

काळाने केला भयानक घात
सारं उद्ध्वस्त झालं भूकंपात

पण पडताना वाड्याने हात टेकले
आजी आजोबांना त्याने वाचविले

जख्मी वाड्याला बघून आजोबा खचले
अगदी थोडया दिवसांतच देवाघरी गेले

आजी मात्र एकटीच राहिली धीराने
वाडा नाही सोडला तिनं हट्टाने

म्हणाली, आहे मी अजून जिवंत मजेनं
या तूम्ही सारी असेच दर वर्षी हौसेनं

आम्हीही अधुन मधुन तिकडे जात राहीलो
वाड्याच्या अंगा खांद्यावर खेळत राहिलो

एके दिवशी आजीने देह सोडला
आणि आमचा उन्हाळा करपून गेला

एकाकी वाडा खूणवत होता
आतुरतेन आम्हाला बोलवत होता.

खचलेल्या वाड्याने मग धीर सोडला
मातीचा देह मातीला शरण गेला.

- डॉ. सुभाष कटकदौंड

हे जगदंबे ! सदैव होते नाम मुखी गे
लोप पावले आज कसे ते तू मज सांगे.....१

लागत नव्हते जेंव्हां कांहीं तूज पासूनी
धुंदीमध्ये राही मी तुझ्याच मधूर नामी....२

काही हवेसे वाटू लागले एके दिवशी
विचारांत मी डूबू लागलो त्या सरशी....३

आनंदाचे वलय निर्मिले इच्छे भोवती
गुंगूनी गेलो पूरता त्यातच दिन राती....४

तगमग करूनी तेच मिळविता आज
कल्पना विलास होता तो झाली ही समज....५

खिळवू नकोस मनास गे बाह्य जगाभोवती
स्मरण असू दे तव नामाचे ओठावरती....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

सुखावला हा जीव की मग जाणवते
कधी तरी तुला, आठवण माझी येते

असह्य विरहास मी नित्य सरावलेला
तरीही आठवांचे आभाळ भरुनी येते

अशक्य असते, सारे काही विसरणे
हृद्य अंतरीचे रुतलेले, उचंबळूनी येते

आज संवेदना जाहल्या साऱ्या मुक्या
तरीही अव्यक्त सहज नेत्री दाटूनी येते

कातरवेळा! ही सांजाळलेली भाबडी
गतस्मृतींनाच, आसमंती उधळीत येते

हाच खेळ, अनामिक अतर्क्य जीवनी
ऋणानुबंध! दान संचिती कळुनी येते

स्मरावे हृदयी, कनवाळू दयाघनाला
जशी केशरी संध्या, नभी दाटूनी येते

वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ७७

१६ - ६ - २०२१

देव देव राहतो कुठे ?
सांग आई, सांग आई !
चंद्रावरती, सूर्यावरती
आभाळी की धरेवरती?

सागरात , पर्वतशिखरी
जंगलात की पाण्यामध्ये
दगडगोट्यात,धातूमध्ये
देवळात की मठामध्ये?

शाळामध्ये, घरामध्ये
रानीवनी की मुर्तीमध्ये
मंत्रतंत्र की ग्रंथामध्ये
महाली की कोपीमध्ये ?

तुझी वात माझ्यामध्ये
माझा दीप तुझ्यामध्ये
दिसला गं देव माझा
आई, मला तुझ्यामध्ये
देव देव राहतो कुठे?

-- विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार, जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५

लावण्यखणी ती भूलोकीची
निसर्गसखी कोकण दुहिता
रंगबावरी लाजलाजरी
इहलोकीची सुंदर कविता!

नागमोडी कितीक वळणे
खट्याळतेने वाट अडविती
पायघड्या अन् घाली सुंदर
लाल देखणी कोकणमाती

डोंगर माथ्यावरून खाली
अल्लड झरे झेपावत येती
पदन्यास ऐकून तयांचा
वेडी होते कोकण धरती!

समुद्र वैभव कोकणातले
भुरळ घाली मना-मनाला
पहाटवेळी शांत किनारा
देई विसावा जिवाशिवाला!

बहर हिरवा झाडे हिरवी
पाचूचे हिरवे अंगण
देवाजीने दिला कोकणा
असीम अद्भुत निसर्ग आंदण!

- गौरी कुलकर्णी, मुंबई

तुझे भाव रूप । पाहतो कृपाळा।
नयनी सोहळा। स्वामीराया।।

नाम तुझे घेता । अंतरंगी सुख।
घडते लौकिक । कृपासिंधु ।।

पामर मी देवा। तुज काय देऊ ।
चरणास वाहू। पुण्य नाम।।

संकटी उद्धार। ब्रम्हांड नायक ।
विश्वाचा पालक। सद्गुरू ।।

गुरू वसे ह्दयी। व्हावा परमार्थ।
संसारास सार्थ । स्वामी भेट ।।

घ्यावा तुम्ही पोटी । माझा अपराध।
धरूनी हा हात। चाललो मी।।

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

तीळगुळ घ्या हो
गोड गोड बोला।।
खाली सांडू नका,
आणि भांडू नका।।धृ।।

ऊस ,बोरं ,ओंब्या,
वाण लावू चला।।
काटेरी हलवा
गोडव्याची कला।।
द्यायला मुळीच
विसरूच नका।।
खाली सांडू नका
आणि भांडू नका।।१।।

सुगड्याचं वाण
लावूया गं छान।।
उपयोगी वस्तू
त्यांना देऊ मान।।
हवाय कशाला
प्लॅस्टीकचा हेका।।
खाली सांडू नका
आणि भांडू नका।।२।।

उखाणा घेऊया
मौजही करुया।।
घरोघरी जाऊ
स्नेह हा वाटूया।।
राग,द्वेश,सारे
काढूनच टाका।।
खाली सांडू नका
आणि भांडू नका।।३।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक