कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तुज कितीही, विसरु म्हटले तरी
तूंच गे सदैव, लोचनातुनी तरळते

निक्षूनीया,कितीही ठरविले तरीही
आठवण अंतरी, तुझीच गहिवरते.

असे कसे, कां? घडते,उत्तर नाही
सत्य! हेच मनीचे हळुवार उमलते

विसरणे तुजला कदापि शक्य नाही
प्रीतदान! हे ईश्वरी, मला जगविते

मनहृदयी भावगंधली निष्पाप प्रीती
औक्षवंती! गीतातूनी मज भुलविते

जलावीना! मत्स्यगंधा कां जगते?
प्रीतीविना कां जगती जगणे असते

जरी दूरदूर तूं, सभोवारी भास तुझा
आत्मसुखदा! जीवनांती हीच असते

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१६०.

२२ - १२ - २०२१.

जाय जाय केलत्
जात पण नाय
कुतल्याच पिल्लू
दुधकाला खाय

लेशमाचं त्याच
मऊ मऊ अंग
तुटतच नाय
त्याचा माहा संग

कानाला धलून
खेलं गाल्या गाल्या
उगल्यात त्याला
मिशा काल्या काल्या

हातभल जीभ कसं
कालतय् बाहेल
बाबाला पाह्यलं त्
चय धूम पलंल

हाय हाय केलं त्
गुयं गुयं कलल्
युव युव केलं त्
गोंदा घोलंल

छोव छोव केलं त्
भोव भोव कलल्
मनीला पाह्यलं त्
तिच्या मागं पलल्

नजल् जली पलल्
माणुसबी दचकत्
गल्लीत मंग माहा
वट जातो वाल्हत्

© विठ्ठल जाधव
@शिरूरकासार, जि.बीड
मो.9421442995

बागेतील तारका-

अशी कशी लेक देवा,
माझ्या पोटी येते
नाव सुद्धा माझं ती
इथेच ठेऊन जाते।।

पहिला घास देवा ती
माझ्या कडून खाते
माझाच हात धरुन ती
पहिलं पाऊल टाकते।।

माझ्याकडूनच ती
पहिलं अक्षर शिकते
तिच्यासाठी सुद्धा मी
रात्र रात्र जागतो।।

कुशीत माझ्या झोपण्यासाठी
गाल फुगवुन बसते....
मी आणलेला फ्रॉक घालून
घर भर नाचते।।

अशी कशी लेक देवा,
माझ्या पोटी येते
असे कसे वेगळे हे
तिचे माझे नाते।।

एक दिवस अचानक.. ती
मोठी होऊन जाते
बाबा, तूम्ही दमला का ?
हळूच मला विचारते॥

माझ्या साठी कपडे, चप्पल,
खाऊ घेऊन येते......
नव्या जगातील नविन गोष्टी
मलाच ती शिकवते।।

तिच्या दूर जाण्याने
कातर मी होतो
हळूच हसून मला ती
कुशीत घेऊन बसते।।

कळत नाही मला देवा,
असे कसे होते
कधी जागा बदलून ती
माझीच आई होते।।

देव म्हणाला, ऐक पोरा..
तुझे तिचे नाते
विश्वाच्या साखळीची
एक कडी असते।।

तुझ्या दारी फुलण्यासाठी
हे रोप दिलेले असते...
एक दिवस दुस-याच्या
घराची शोभा व्हायचे असते...
सावली आणि सुगंधाशी तर
तुझेच नाते असते।।

वाहत्या प्रवाहाला कोणी,
मुठीत कधी का धरते ?
मार्ग आहे ज्याचा, त्याचा
पुढेच असते जायचे।।

तुझ्या अंगणातली धारा ही
"जीवनदात्री" होते
आणि वाहती राहण्यासाठीच
"गंगा" ''सागराला" मिळते।।

एक तरी मुलगी असावी
उमलताना बघावी
नाजूक नखरे करताना
न्याहाळायला मिळावी

एक तरी मुलगी असावी
साजिरी गोजिरी दिसावी
नाना मागण्या पुरवताना
तारांबळ माझी उडावी

एक तरी मुलगी असावी
मॅचींग करताना बघावी
नटता नटता आईला तिने
नात्यातली गंमत शिकवावी

एक तरी मुलगी असावी
जवळ येऊन बसावी
मनातली गुपिते तिने
हळूच कानात सांगावी

एक तरी मुलगी असावी
गालातल्या गालात हसावी
कधीतरी भावनेच्या भरात
गळ्यात मिठी मारावी......!

एक तरी मुलगी असावी
एक तरी मुलगी असावी

-- श्रीकांत पोहनकर

कोपऱ्यांत तो पडला होता, शरिर जर्जर होऊन
जरी झाला हतबल देह, सदैव उत्साही त्याचे मन...१,

झगडा देवूनी आयुष्याशीं, जीवनाचे घरकूल बांधले
सुख दु:खाच्या विटा चढवूनी, त्याग श्रमाचे लिंपन केले...२,

कर्तृत्वाचे शब्द उमटती, घरकूलाच्या भिंती मधूनी
जगण्यासाठी उभारी देती, इच्छा शक्तीस जागवूनी...३,

गतकाळाच्या आठवणी त्या, जगण्याचा तो ठेवा बनला
सार्थकतेच्या जाणीवेनें, अंत दशेतील क्लेश विसरला...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५९

युगा मागुनी युगे संपली सुर्याभोवती फिरते अवनी

मिलन त्यांचे कधी होईना सूर्याची ती पाठ सोडेना ।।१।।

तुजकडे पाहुनी मज,
गूढ काही वाटते,
ऊन सावली खेळ,
मनात, काहीसे दाटते,--!!!

तुझी चौकोनी नक्षी,
नजर फिरवी चोहीकडे,
आपल्यापल्याड काय चालते, लपवून ती दर्शवते,---!!!

काही दरवाजे उघडे,
का ठेवले कोणासाठी,
कोण तेथे वावरे,
कोण तिथे, संगती सोबती,--!!!

किरण प्रकाशाचे येती,
सावल्यांशी खेळत खेळत,
अस्तित्व कोणाचे असे,
कुणामुळे पसरत पसरत,--!!!

सुख दुखांचे शब्द ऐकशी,
जरी भले तू गवाक्षां,
निमूट सारे का ऐकून घेशी,
रडे ओरडे आणि संघर्षा,---!!!

किती भावनिक गुंता,
असेल तुझ्या देखत जाहला ताटातूट किती नात्यांची,
हा परिसर करून गेला,---!!!

कोण कळवळला, कोण नाचला, कोण आनंदे गहिवरून उठला,
उद्ध्वस्त होऊनी कोसळला,
काय कधी आणि कसे वागला, किती हिशोबांचा साक्षीदार तू
अचल तिथे तू खडा राहिला,---!!!

भासतोस निर्जीव जरी,
किती गुंतले तुझ्यात धागे,
तूही कोणात असा गुंतशी,
हिशोब सारे ठेवून मागे,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

बागेतील तारका –