(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • शनिवारच साहित्य : कोजागिरी

    आज थोड काहीतरी वेगळ चाललय वाटतं
    रोज कडू लागायचं आज गोड गोड वाटतंय

    रंगीत द्रव्य ग्लासा मधलं पांढर आज दिसतंय
    आज थोड काहीतरी वेगळ चाललय वाटतं

    कर्कश्य आवाजातील गाणी आणि चमकणारे दिवे
    आज सगळे शांत फक्त शीतल प्रकाशात नाहणे

    मैफिलीत आज नाही रोजच्या सारखं दुःख
    नाही डोळ्यात नमी नाही पैशाचीही कमी

    आज कसं सार काही सोज्वळ थोड वाटतंय
    गुलाबाच्या वास पेक्षा मोगरा बरा वाटतोय

    एक दोन ग्लासानंतर तारे दिसू लागायचे
    आज पूर्ण चंद्र एकटा ग्लासा मध्ये बघायचे

    अरेच्चा !! हि तर कोजागिरीची पार्टी चालली दिसती
    तरी म्हणतो बाटली ऐवजी किटली का दिसतीय
    आज थोड काहीतरी वेगळ चाललय वाटतं

    -- विनायक आनिखिंडी, पुणे

    9922970317

  • माझे पणाची जाणीव

    एका मोठ्या कारखान्याचा मालक,

    भासत होता छोट्या विश्वाचा चालक

    लाखो रूपयाची उलाढाल रोज होत होती,

    मागणी, पूरवठा, उत्पन्न याचा बनला होता त्रीकोण

    उत्पन्नानी घेतला होता उंची वरचा कोन,

    लक्ष्मी मालकावर प्रसन्न होती,

    खातां आलं असतं तर प्रत्येक जेवणांत

    पाव किलो सोनं आणि तोंडी लावायला चार हिरे

    पण नशीब दुर्दैवी बिचारे,

    मधूमेह आणि रक्तदाब होता त्याला,

    वर्ज्य केल होत साखर व मिठाला

    नाचणीची भाकरी व उकडलेल्या अळणी

    भाज्यांमधून शोषित होता जीवन सत्व.

    जगण्यासाठी आहार नियंत्रण

    समजला होता हे तत्व.

    वात पित्ताची प्रकृती त्याची.

    थंड पाणी थंड हवा यांचे पासून दूर राहण्याची.

    लाकडाच्या टणक फळींचा केला होता खास पलंग,

    कारण मऊ गादीमुळे ठणकत होते त्याचे अंग,

    आणि त्याच पलंगावर बसून नैसर्गिक हवा व प्रकाशामध्ये,

    कंपनीच्या लाखो रूपयाच्या Balance Sheets वर

    व चेक्सवर स्वाक्षऱ्या करित होता.

    पाने मागे पुढे चाळीत होता,

    मध्येच मान वर करून बघत होता,

    विचारत होता, समजल आहे हे दाखवित होता,

    हिशोब तपासनीस, सेक्रेटरी, पर्सनल मॅनेजर

    सारे उभे होते सभोवताली.

    माना त्यांच्या झुकत होत्या,

    शब्द त्याचे ते उचली,

    कसला तरी आंतरीक अभिमान अहंकार

    चेहऱ्यावर चमकत होता.

    आपल्या एका स्वाक्षरीमध्ये लाखो रूपयाच्या

    उलाढाली सहजगत्या होण्याची ताकद आहे

    या जाणीवेने, मध्येच थांबून सेवकाने टेबलावर ठेवलेले

    लिंबू सरबताचे घोट पित होता... सरबत....

    स्वच्छ निर्मळ पाणी त्यांत लिंबाचा रस.

    साखर मिठ वर्ज्य असलेले,

    हा भोगत होता आणि इतर उपभोगात होते,

    तरी देखील हे सारे माझे आहे,

    हीच खोलवरची जाणीव त्याला जगवीत होती..

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • व्यर्थची यात्रा

    जमले होते असंख्य भाविक, जगंदबेच्या दर्शना ।

    कांहीं तरी मागत होते, हात जोडूनी चरणा ।।

    दयावान ती आहे समजता, गर्दी होते तिजपाशीं ।

    कधी न दिले काहींहीं तिजला, मग ही मागणी कशी ? ।।

    जावू नका दर्शनास तिच्या, रिक्त अशा त्या हाताने ।

    तिला पाहिजे ताट पूजेचे, भरलेले भक्ती भावाने ।।

    व्यर्थ होवून जाती ते श्रम, भक्तीभावाच्या अभावी ।

    उभे आयुष्य वाऱ्या करूनी, हाती काही न येई ।।

    मानव रूप देऊनी तिजला, धनादी वस्तू अर्पिती ।

    पूजाविधींचा थाट करूनी, मोठेपणा दर्शविती ।।

    भक्तीची ती भुकेली असूनी, काही न लागे तिजला ।

    केवळ तुमचे भाव जाणूनी, सर्वच मिळेल तुम्हाला ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    संपर्क - ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • कोण दिसे हा पाण्यामध्ये

    कोण दिसे हा पाण्यामध्ये,
    असावा माझाच भाईबंद,
    चोच बांकदार, रूप देखणे,
    मनाने दिसतोय स्वच्छंद,
    गुबगुबीत पांढरी पाठ,
    कोरीव वर काळ्या रेघा,
    नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका ,
    सुळकन जो वर येईल,
    मटकावेन आधी त्याला,--!!!
    कळणारही नाही याला,
    कधी गिळले मी माशाला,-?
    डोळे तीक्ष्णमाझे,
    नजरही अगदी करडी,
    पाण्यातील या पक्ष्याची,
    मात्र भासे मज बेगडी,--!!!!

    हिमगौरी कर्वे.©

  • आनंदात गाऊं

    प्रेमिकांचे गीत गाऊं
    आनंदात न्हाऊ //धृ//

    बागेमधल्या फुलानीं
    सुगंध आणिला वनीं
    फुलपाखरासमान गंधशोषित जाऊ //१//
    प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

    कोकिळ गाते आम्रवनीं
    कुहू ss कुहू ss स्वर काढूनी
    नक्कल करण्या तिची उंच लकेरी घेऊं //२//
    प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

    श्रावणाच्या पडती सरी
    अंग भिजते थोडे परि
    सप्तरंगाचे इंद्रधनुष्य आकाशांत पाहूं //३//
    प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

    निरभ्र आहे आकाश
    पौर्णिमेचा पडे प्रकाश
    एक दिलानें एक सुराने नाचत ताल धरूं //४//
    प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • फ्रॉम शोभा डे..

    शोभा डे या आचरट बाईच्या बरळण्यावर केलेली ही टिप्पणी सध्या इंटरनेटवर फिरतेय...

    नाही मला विषयाचे वाव डे.
    घालीन पायात तंग डे
    असेना का रोज डे, हग डे किंवा नाग डे (नागपंचमी ला इंग्लिशमधे म्हणतात)
    चोंब डे बोल माझे का वाटती तुम्हा वाक डे?
    बसलीत जरी गालफ डे, अंग अजून तसेच...थोडेफार उघ डे
    ही बाकी सगळी माक डे, करती सदा झग डे
    काही त्यात बेव डे आणि काही दारू डे
    खाती सदा कोंब डे
    गुपचूप घालतात दरो डे फोडून, तुमचीच भिंता डे
    ठेवलं जर घट्ट चाम डे, तर मात्र देती रोक डे
    अन ते एक नेमा डे……. जर ते बोलले तर,
    बंद होतील थोबा डे.
    सैनिकच तेव्ह डे निध डे, पण हल्ली गाती नुसते पोवा डे
    लावी डोळा झाप डे....आणि देतात काय तर पाव वडे
    बसा मग तसेच……….हे असंच चालू राहील...डे बाय डे

    (क्रिएटीव्हीटीला काही लिमिट नसते, पण काही लफ डे व्हायला नको म्हणून ....... या पोस्टमध्ये अश्लील आणि वादग्रस्त "डे" जाणीवपूर्वक वापरलेले नाहीयेत ------

    होतकरू आणि बापू डे नवकवी - श्रीरंग चितळे

  • भाग्य

    भाळीचे भाग्य असावे
    मृदुलस्पर्शी स्वर्गसुखाचे
    अमृत प्रीतवात्सल्याचे
    सौभाग्य सहृदी मित्रत्वाचे....

    आयुष्याच्या वाटेवरती
    दुःखातही सुखावणारे
    आधाराचे हात देवूनी
    कुणी असावे सावरणारे....

    रमविणाऱ्या रम्यनिसर्गी
    ऋतुरंगात भुलूनी जाता
    मोहरल्या मिठित विरूनी
    दिव्यस्पर्शात मिटुनी जावे....

    जन्म, मृत्यु सत्यशाश्वती
    हॄदयांतरी जपता भावप्रीती
    सांजाळल्या क्षितिजावरती
    जीवा लाभावी आत्मशांती....

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २५६

    १२/१०/२०२

  • उतराई

    कोकीळ गातो गाणे
    चैत्राची चाहूल बाई
    कैऱ्यांच्या आडून दडणे
    तो दिसत द्वाड नाही
    हुरहूर उठवी जाणे
    कुजने अंगांग शहारे येई
    तो बोलावतो का कोणे
    साद पल्याड ऐकू येई
    तप्त धरणी आणि राने
    नकोशी कामावरची घाई
    वाटे झुलून हिंदोळ्याने
    थंड झुळूक शांतता देई
    पळस - बहाव्याचे सोने
    पानपानांवर बहरत जाई
    गूढ ग्रीष्म ऋतूचे येणे
    रानफळांची रेलचेल होई
    या सृष्टीचे सुंदर लेणे
    लेऊन सजली आमराई
    विसावू थोडं सावलीने
    माय सृष्टीची होऊ उतराई!!
    -- वर्षा कदम.
  • सारेच खेळाडू

    खेळाच्या त्या मैदानीं, रंगात आला खेळ

    मुरलेले खेळाडू, आनंदी जाई वेळ.....१,

    खेळाच्या कांहीं क्षणी, टाळ्या शिट्या वाजती

    आनंदाच्या जल्लोषांत, काही जण नाचती...२,

    निराशा डोकावते, क्वचित त्या प्रसंगीं,

    हार जीत असते, खेळा मधल्या अंगी....३,

    सुज्ञ सारे प्रेक्षक, टिपती प्रत्येक क्षण

    खेळाडू असूनी ते, होते खेळाचे ज्ञान....४,

    मैदानी उतरती, ज्यांना असे सराव

    जीत त्यांचीच होते, ज्यांत खिलाडू भाव....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • हुंदका

    उठ गं बये रडतेस काय
    रोजचाच मार हा सहतेस काय
    कुणीच नाही येणार अश्रू पुसायला
    तूझेच तूला टिपायचेत, मग थांबव कि स्वतःला
    उठ गं बये तुझंच राज्य
    तुझ्याच घरात तुलाच सारे त्याज्य
    बसूदे चटके, उठूदे वळ
    दिवसाअखेर संपते गात्रातले बळ
    उंबरठ्याच्या आत राहील हे सारं
    संस्कारांना माती देऊन, नाही बाहेर कुणी बोलणारं
    ओढायचाय गाडा, एकटीच्याचं चाकावर
    मग कशाला आसूड ओढतेस, स्वतःच्याचं पाठीवर
    संपव हे हुंदके नि थांबव हे पाट
    पदर बांधून हो पुढे, आता परतीची नाही वाट..
    -- वर्षा कदम.