कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

चंद्रभागेतीरी भक्तीचा मळा,
झाले वारकरी गोळा,
आंसुसले सारे विठ्ठल दर्शना,
एवढीच ना मनोकामना,
विठूमाऊली,

घरदार सोडून इथवर येता पावसापाण्यां न जुमानता,
तुम्हा कारणे देह झिजवतां,
पतितपावन झालो आता,
रखुमाई,--!!!

तुम्ही आमुचे आई- बाप,
जगाचेच आहात साऱ्या,
विनंती एवढी विठुराया,
लेकरांवर करी कृपा,
झडकरी,--!!!

घेऊन आलो भक्ती,
दुःख, आणखी व्यथा,
अडकलो संसारा
जाणा हो,पंढरीनाथा,
लवकरी,--!!!

नको आम्हा काही,
शेती पैसा-अडका,
लौकिक विचार थोडका ;
फक्त द्या चरणांशी जागा,
इहलोकी--!!!

रहावे दृष्टिपथात तुमच्या,
एवढीच आमुची विजिगिषा,
तळमळे जीव आमुचा,
तुमच्याच हो दर्शना,--
विठूमाऊली--!!!

पातलो, मातलो,कंटाळलो,
विटलो इतुके संसारा,
वेध आता आम्हा लागे,
मुक्तीचा म्हणा खरा,
जीवनांती,-!!!

निवृत्ती आम्ही घेतली,
तरसलो विशेष ज्ञाना,
चढवा तुम्ही आम्हा,
सोपानी, मुक्तीच्या
श्रीहरी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

ठेचकळे आंधळा मी काळोख्या पथात

आधाराचा हात देई पंढरीचा नाथ ।।

चुकीचाच धरला रस्ता, असा चालतो मी –

विषयवासनांच्या पंकीं अजुन लोळतो मी

मद-मत्सर-मोह यांचा संग नसे जात ।।

जरी मी न जाऊं शकलो कधी पंढरीला

मंदिरीं न पाहूं शकलो विटेवर हरीला

भाग्यवंत परि मी, विठ्ठल भेटला मनात ।।

पाडुरंगनाम येतां एकदाच माझ्या तोंडीं

स्वर्गानंदाच्या स्पर्शें पावन झाली कुडी

झरा अमृताचा अक्षय प्रगटला मुखात ।।

जगत्-भान हरपे माझें, अंतरीं निवालो

पाप सर्व जळलें माझें, पुण्यवंत झालो

जन्मचक्र-भीती विठ्ठल तोडतो क्षणात ।।

-- सुभाष स. नाईक

पंढरीचा राणा

बालपण हे खरे जीवन

हा जीवा भावाचा
काळ हा जीवनातला
सुखसमृद्ध बालपणीचा

हा मन मौजेचा
हसणे नी खिदळणे
मंत्र सोप्पा सांगे जगण्याचा

नसे मतभेद
सारे काही असे नेक
नको राग ,लोभ,चिंता खेद

तन-मन-धन
निरागसतेचा देश
बालपण वाटे वृंदावन

छोटी शिकवण
विसरूनी जा कुशीत
बालपण हे खरे जीवन

चला गीत गाऊ
होऊनी बघू लहान
आता ना बालपणात न्हाऊ

-- सौ.माणिक शुरजोशी

सतत नाम घेण्यासाठीं, बुद्धी दे रे मजला
आठवण तुझी ठेवण्याची, वृत्ती दे रे मनाला ......।।धृ।।

श्वासात प्राण म्हणूनी, अस्तित्व तुझेच जाणी
श्वास घेण्याची शक्ती, तुझ्याचमुळे असती

जीवनातील चैतन्य, तुजमुळेच मिळते सर्वांना.....१
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

अन्नामधले जीवन सत्व, तूच ते महान तत्व
सुंदर अशी सृष्टी, बघण्या ते दिली दृष्टी

आस्वाद घेण्या जगताचा, जागृत ठेवी भावनेला...२
सतत नाम घेण्यासाठी, बुद्धी दे रे मजला

निनादाच्या लहरी, तन्मयतेने श्रवण करी
आभार मान्यता मति, परि शब्दही कमी पडती

जगणेच कठीण वाटते, क्षणभर तुजविण कुणाला...३
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

जाणून तव उपकार, मानावे सदैव आभार
ही भावना येते मनी, जावे तुझ्यात समावूनी

रोम रोमातूनी माझ्या, नामाच्या दे गतिला....४
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सासरच्या वाटे गुलाब भेटे
कोण पाव्हणं आलंय ग बाई
सासरे पाव्हणं आलेत ग बाई
सासर्‍यांनी काय आणलंय ग बाई
सासर्‍यांनी आणली मिठाई
मिठाई मी खात नाही
सांगा मी येत नाही
दाराचं लॅच लावा ग बाई
गेटच्या वॉचमनला सांगा ग बाई ।।१।।
सासरच्या वाटे गुलाब भेटे
कोण पाव्हणं आलंय ग बाई
सासुबाई पाव्हण्या आल्यात ग बाई
सासुबाईंनी काय आणलंय ग बाई
सासुबाईंनी आणलीय पैठणी, पैठणी
साड्या मी नेसत नाही
सांगा मी येत नाही... दाराचं.... ।।२।।
सासरच्या वाटे गुलाब भेटे
कोण पाव्हणं आलंय ग बाई
नणंद पाहुणी आली ग बाई
नणंदेनं काय आणलंय ग बाई
नणंदेनं आणलंय रुचिरा ग बाई
स्वयंपाक मी करत नाही
सांगा मी येत नाही... दाराचं.... ।।३।।
सासरच्या वाटे गुलाब भेटे
कोण पाव्हणं आलंय ग बाई
हिरो पाहुणे आलेत ग बाई
त्यांनी काय आणलंय ग बाई
त्यांनी आणलेयं सुमो ग बाई
सुमोत मी बसते
सांगा मी निघते
पटकन् दार उघडा ग बाई
फ्रिजमधून कोल्डड्रिंक काढा ग बाई

जीवनातील वाटे वरती, कडेकडेने उभे ठाकले
परि वाटसरूंना सारे ते, यशातील अडसर वाटले...१,

वाट चालतां क्रमाक्रमानें, बाधा आणून वेग रोकती
ध्येयावरल्या उच्च स्थळीं, पोहचण्या आडकाठी करिती...२,

षडरिपूचे टप्पे असूनी, भावनेवर आघांत होतो
सरळ मार्गाच्या विचाराला, आकर्षणाचा खेंच बसतो...३,

पवित्र निर्मळ भावनेमध्ये, रंगाच्या त्या छटा उमटती
गढूळपणाच्या वातावरणीं, सारे कांहीं गमवूनी बसती....४,

थोडे राहता गाफील तुम्ही, जाळ्यामध्ये अडकून जातां
जीवनाचे जे साध्य असते, स्वकर्माने गमवून बसतां...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

घरें निरनिराळी बांधली, घ्याहो निरखूनी ।।धृ।।

वास्तुकला सुंदर रंग त्याचे बहारदार

आकर्षक वाटणार परी निवड करा जपुनी,

घ्याहो निरखूनी ।।१।।

ही घरे भावनांची त्यांत छटा विचारांची

भर पडतां श्रद्धेची जीवन जाईल तसेंच होऊनी,

घ्याहो निरखूनी ।।२।।

राग लोभ अहंकार मद मत्सर हे विकार

ह्यांची ती घरे असणार शोधा विचार करुनी,

घ्याहो निरखूनी ।।३।।

दया क्षमा शांति प्रेम आनंद उल्हासती

आदर भावांची वसती विवेक बुद्धीने शोधा जाणूनी,

घ्याहो निरखूनी ।।४।।

प्रत्येक शोधतो आपले घर तसेच करी जीवन साकार

सुख दुःखाची फळे घेणार हीच जीवनाची खरी कहाणी,

घ्याहो निरखूनी ।।५।।

घरें बांधली निरनीराळी घ्याहो निरखूनी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

सर्व दिशांनी घेरूनी येतो, मृत्यू तुमचे जवळीं

सही सलामत निसटून जाणें, हीच कला आगळी....१,

भक्ष्य त्याचे बनून जाणें, चुकत नाही कुणा,

काळाची ती भूक असूनी, माहीत असते सर्वांना....२,

अविरत चालू लपंडाव , जगण्या मरण्याचा

शेवट हा जरी निश्चीत असला, हक्क तुम्हां खेळण्याचा....३,

खेळती काही तन्मयतेने, रिझविती इतरजणां,

खेळामधले नांव करूनी, आदर्श ठरती जीवनां....४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

कुणी नटसम्राट म्हणून गेले
मला घर हवंय घर,
इथे माणसाच्या आयुष्याला
लागलीय घरघर.
काँक्रिटचे या जंगलात
हरवलीय एक गोष्ट,
माणसा माणसातला
माणूस झालाय नष्ट.
चार घासांसाठी
प्राण जाती कुणाचे,
कुणी करी दान
उकिरडयाला अन्नाचे.
मुक्या प्राण्यांना
कुणी लावी लळा,
आपल्याच रक्ताचा
कुणी दाबे गळा.
कुणी करी मुस्कटदाबी
शक्तीच्या जोरावर,
कुणी भांडी खुर्चीसाठी
सत्तेच्या बळावर.
दाम करी काम
परी दाम होतो खोटा,
सर्व मिळूनही
कुणी कपाळकरंटा.
टीचभर जागेसाठी
कुणी होई बेघर,
महालात ही दिसे
इथे मोठे विवर.
कुणा अग्नी देण्या
असे बालक अजाण,
कुणा मातीत मिसळण्या
पडे माणसाची वाण.
इथे कुणास नाही
कुणाचीच पर्वा,
समजतो प्रत्येकजण
स्वतःला सर्वेसर्वा.

गादी चालविते माझी आई,

माझ्याच आजीची,

मला वाटते परंपरा,

ती चाले घराण्याची ।।१।।

रात्रंदिनीचे कष्ट करणे,

हा तिचा स्वभाव,

प्रेमळपणे खावू घालणें,

मनी तिच्या भाव ।।२।।

अधिकाराची नशा तिजला,

शब्द तिचा कायदा,

जुमानत नाही कुणाचाही,

शाब्दीक तो वायदा ।।३।।

प्रेमळपणा असूनी अंगी,

अहंकार युक्त ती,

गुणदोषांनी भरले व्यक्तीत्व,

तसेच पुढे चालती ।।४।।

सोडून द्या तो अहंकारी भाव,

टिकवा प्रेमळपणा,

चक्रामधल्या गुणदोषातील,

गुणच अंगा बाणा ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com