करूं म्हटले करूं न शकलो रोकू म्हटले रोकू न शकलो

जे जे स्फूरले येईल ते ते ठरले असते होईल ते ते

बघूनी बाह्य जगला ठरवी मिळवीन तेच सुख भावी

त्याचेसाठी स्थिती आगळी उमज न येई ती सगळी

धडपड करीतो गडबड करीतो त्याच चाकोरीतूनी जाऊ लागतो

सुप्त गुण हे अंगी लपले उभारून ते येतील सगळे

मात करूनी विचारावरती सुप्त गुण हे विजयी होती

गुणधर्म ही ईश्वरी योजना घडते तेच म्हणूनी क्षणाक्षणा

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

काल रात्री गणपती
स्वप्नात माझ्या आला होता
सोंडेनेच डोळे पुसत
गा-हाणे त्याचे सांगत होता

गणेशचतुर्थीचा जणू
धसकाच त्याने घेतला
अनंतचतुर्दशीची वाट
केव्हापासून पाहू लागला

संयोजकांना हवी
देणगीच्या नावे खंडणी
चार आण्याचा गणपती
बारा आण्याची मांडणी

किडनॅप केल्यासारखे मला
तोंड झाकून आणले
कसे आणले, कुठे नेले
काहीच नाही कळले

भजन सेवेसाठी
भजनी मंडळ आले
ऐकायला ते अन मी सोडून
संयोजकही नाही थांबले

ऑर्केस्ट्राच्या रात्री
मला झोप आवरेना
'वन्स मोअर' करता करता
कुणीच आवरते घेईना

'ऐका दाजीबा', काँटा लगाची
शिसारी मला आली
रुचिपालट म्हणून एकाने
लावणीची कॅसेट लावली

आधीच माझे कान मोठे
त्यात स्टिरिओ जोर करतोय
कानठिळया बसून बसून
बहिरा व्हायचाच राहिलोय

विसर्जनाच्या मिरवणुकीत
हाल माझे सांगवेना
स्पिकर वाजंत्रीच्या मागे
मला कुणीच पाहीना

उठून पळावे म्हटले तर
चौघानी पकडून ठेवलेले
अंधार नको कुठे म्हणून
लख्ख लाईट लावलेले

विसर्जनाच्या वेळी मात्र
मन भरून- नव्हे घाबरून गेले
कारण 'पुढच्या वर्षी यायचं'
आमंत्रण सर्वांनीच दिले

आता मात्र मी असाच
'आईकडे' जाणार आहे
नवरात्रात तिनं यावं की नाही
विचार करायला सांगणार आहे

कुणाबद्दल माझी तक्रार नाही
टिळकांना मात्र मी शोधतोय
जनजागरणाची त्यांची कल्पना काय असावी ?
यावर सध्या विचार करतोय

Forwarded Post from Whatsapp

शब्द हसवतात शब्द रडवतात ....
शब्द शब्दांची सांगड घालत
मनात रूजंवतात नवं कोर वाक्य !

शब्द तारतात शब्द मारतात
शब्दच तलावरीचे घाव होऊन
मन घायाळ करतात ....!

शब्द अन् शब्दाचा समजून
घेण्याचा भाव बदलला की
शब्दच रूसून छळू पहातात ....!

शब्द आतड्यांत उकीरडयाचे
भक्ष विनतो शब्द शब्दांची
रानफुल होऊन मृगजळ बनतो !

शब्द कोवळे घन थरारतो
थवे होऊन पक्षाचे उंच डोंगरावर
संध्येच्या प्रहरी गंधारतो !

शब्द निद्रेमधले गीत होतो
शब्द माझ्या कवितेचे प्रित होतो
शब्द करुणाघन होऊन शिळ

घालत क्षितीजाच्या संग
शुभ्र रत्न होऊन कोकिळाच्या
कंठातले मधुर सूर होतो .......

© कोमल मानकर , सिंदी रेल्वे . वर्धा

9011071641

समर्थ नाहीं कुणी,जाणून घेण्या प्रभूला
थोटके पडतो सारे,घेण्यास त्याच्या दयेला

बरसत असे दया,प्रचंड त्या वेगाने
दुर्दैवी असूनी आम्हीं,झेलतो फाटक्या झोळीने

असीम होते कृपा,पात्र नसूनी कुणी
तो बरसत राही सतत,परि आहे सारे अज्ञानी

दयेच्या तो प्रवाह,वाहात राही नदीसारखा
डूबती कांहीं त्यांत,परि न दिसे अनेकां

नशीब लागते थोर,पेलण्यास दया ती
जलांत असूनी कांहीं,तहानलेली राहून जाती

शिवून तुमची झोळी,प्रथम पात्र व्हा सारे
सदैव उघडी आहेत,कृपेची त्याची द्वारे

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हे भूत संशयाचे छळते कसे मनाला ।

करीते सदा परि ते दिशाहीन विचारमाला ।।

एकाग्रतेचा घात होई क्षणार्धात तेथे ।

डोलायमान होऊनी स्थिती बदलून जाते ।।

गमवी विश्वास जेव्हां प्रभू अस्तित्व शक्तीचा ।

कळला न अर्थ त्याला या सत्य जीवनाचा ।।

येता मनी संशय आपलाच ज्या घडीला ।

शोकांतिका जीवनाची ठरे त्याच क्षणाला ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

“स्वतःचं अस्तीत्व म्हणजे काय…? प्रणय 19 वर्षांचा असतांना आपल्या गरीबी परिस्थितीमुळे साधं B.sc. ला ज्या काॅलेजला अॅडमीशन घेऊ शकला नव्हता…त्याच काॅलेजला आज वयाच्या 24 व्या वर्षी प्रणयच्या एका शब्दावर…एका काॅलवर अॅडमीशन दिलं जातं….काही गरजू, गरीब मुलांची फी सुद्धा प्रणय स्वतःच भरतो….गरीब मुलांनी शिकावं म्हणून प्रयत्न करतो….. इतक्या कमी वयात यापेक्षा चांगली स्वतःच्या अस्तीत्वाची दुसरी Definition तरी काय करता येईल……”

प्रेम म्हणजे चांगूलपणा कळणं असतं
प्रेम म्हणजे सुखी स्व—जिवाला उगीचंच छळणं असतं !

प्रेम म्हणजे तिने हाय म्हणताच कळवळणं असतं
प्रेम म्हणजे तिने बाय म्हणताच तळमळणं असतं !

प्रेम म्हणजे उगीचंच तिच्यामागे पळणं असतं
प्रेम म्हणजे बोलायच्या वेळीच बोबडी वळणं असतं !

प्रेम म्हणजे खिसा रिकामा होईस्तोवर पिळणं असतं
प्रेम म्हणजे अापण मित्रंच अाहोत हा मूग गिळणं असतं !

प्रेम म्हणजे अापल्या भावना अंतापर्यंत पाळणं असतं
प्रेम म्हणजे स्मितातून नेमका विशाद गाळणं असतं !

प्रेम म्हणजे अावडतीला परकी , पण सुखी पहाणं असतं
प्रेम म्हणजे मिळालेल्या माणसाची अावड जपणं असतं !

प्रेम म्हणजे मधुबालाचं निर्व्याज हसणं असतं
अाणि.....
प्रेम म्हणजे बायकोच अापली मधुबाला हे असणं असतं !

कवी : उदय गंगाधर सप्रेम
ठाणे

WhatsApp वरील संजीव वेलणकर यांच्या संगीत संगीत आणि फक्त संगीत या ग्रुप वर आलेली कविता साभार प्रकाशित

एक भिकारी लीन-दीन तो,

भीक मागतो रस्त्यावरी,

फिरत राही एकसारखा,

या टोकाकडून त्या टोकावरी ।।१।।

दिवस भराचे श्रम करूनी,

चारच पैसे मिळती त्याला,

पोटाची खळगी भरण्या,

पुरून जाती दोन वेळेला ।।२।।

मिठाई भांडारा पुढती,

उभा ठाकूनी खाई भाकरी,

केवळ मिठाईचा आस्वाद,

त्याच्या मनास तृप्त करी ।।३।।

देहाखेरीज कांहीं नव्हते,

त्याचे 'आपले' म्हणण्यासाठी,

परि समाधानी वृत्ती असूनी,

कल्पनेतील आनंद लुटी ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार ।।धृ।।

ढग काळे काळे
जमवितोस सगळे
गर्जती वादळे
कडाडूनी विजा, पर्जन्य होई भयंकर ।।१।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार
तळपते ऊन
दग्ध होई जीवन
जाई वाळून
तेज वाढूनी सूर्याचे, दाह करी फार ।।२।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार
कड्याक्याची थंडी
भरुनी हुडहुडी
देहाला सिकूडी
गारठूनी जाती, ज्याना नसे घर ।।३।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार
सुख तुंची देतो
दुःख तूंची देतो
लक्ष्य तूं वेधतो
चमत्काराविणा कसे, आस्तित्व भासणार ।।४।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०