कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
पुनर्भेट
ही कविता जरुर वाचा आणि त्यानंतर… मी काया आणि तू आत्मा असं समजून सुद्धा वाचा… म्हणजे वेगळा अर्थ समजेल.
-
समानतेच्या वाफा
भांडी घासताना विम बारधुणं धुताना व्हीलतिच्याच हातात दाखवतातआणि तरीही तीकिती सुंदर हसते जाहिरीतीत...बादशहा मसाल्याची फोडणीसुद्धातिच देत असतेआणि सासऱ्याच्या गुडघ्यालामुव तिच लावत असतेआणि तरीही तीकिती सुंदर हसते जाहिरातीत...बाळाचं डायपर तिच बदलतेआणि मुलांनाएका मिनिटात मॅगीहीतिच बनवून देतेआणि तरीही तीकिती सुंदर हसते जाहिरातीत...बरोबर रंगवला जातो जीव त्याच्यातआणि तिला लागीर लावली जातेतो मात्र अफेअर करतोचआणि माझ्या नवऱ्याची बायको म्हणतती किती सुंदर हसते मालिकेत....सुजूकीची नवी कार तो चालवतोआणि ती मुलांना सांभाळतेमागच्या सिटवरतरीही तीकिती सुंदर हसतेच ना जाहिरातीत...तिने ऑफिस केलं कायकिंवा बिझनेस केला काय?जमाना हाऊस वाईफचाच आहेअजूनतरीहाऊसहजबंड हा शब्दअस्तित्वात आलेलाच नाहीआणि पहा नाती नितीनची कविता वाचतेयतरीही ती कितीसुंदर हसतेय नितीनच्या कवितेमध्ये...--दंगलकार नितीन चंदनशिवेकवठेमहांकाळ,सांगली.मोबाईल नंबर-7020909521. (व्हाट्स अप साठी) -
ज्ञान साठा
जमीन खोदतां पाणी लागते,
हीच किमया निसर्गाची,
कमी अधिक त्या खोलवरती,
साठवण असे जलाशयाची ।।१।।प्रत्येक जणाला ज्ञान देवूनी,
समानता तो दाखवितो,
अज्ञानाचा थर सांचवूनी,
आम्ही आमचे ज्ञान विसरतो ।।२।।एक किरण तो पूरे जाहला,
अंधकार तो नष्ट करण्या,
ज्ञान किरण तो चमकूनी जातां,
फुलून येते ज्ञान वाहण्या.....||३||डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
खरी पूजा
गेला होता यात्रेसाठी देवीच्या तो पर्वती ।
श्री जगदंबा ही उंच शिखरी आरूढ होती ।१।
भरले होते मन भक्तीने देवीचे ठायी ।
शरीर कष्ट सोसूनी तो उंच तेथे जाई ।२।
प्रसन्न झाले मन तयाचे बघूनी ती मूर्ती ।
विविध आयुधे धारण करी उभी एक शक्ती ।३।
भव्य होते देवालय ते अतिशय सुंदर ।
पवित्रता भासे तेथे, बघता बाह्य परिसर ।४।
गर्दी होती भाविकांची दर्शन घेण्या तेथे ।
साडी चोळी नेसवूनी अभिषेक करीत होते ।५।
सामील झाला तोही इतर भक्त मंडळीत ।
मनी इच्छीले कमी न पडावे तिच्या सेवेत ।६।
साडी चोळी बांगड्या आणि पक्वान्नाचे ताट ।
अर्पण केले जगदंबेला म्हणून स्तोत्र पाठ ।७।
पूजा अर्चा संपवूनी डोंगर पायथी आला ।
यथासांग विधीने मनी तोषला ।८।
संपत असता यात्रा घटना एक घडली ।
एक दुर्बल भिकारी, चक्कर येऊनी पडली ।९।
धावून गेला मदत करण्या हा तिजला ।
औषधोपचार करूनी, अन्न देई पोटाला ।१०।
आशीर्वाद घेऊनी गेला, त्या दुर्बल बाईचे ।
समाधान देई आनंद, त्याला या घटनेचे ।११।
यात्रेमधला खरा आनंद तो यातच मिळाला ।
श्री देवीच्या पूजेहूनी क्षण हा श्रेष्ठ तो ठरला ।१२।
केली होती पूजा सेवा जीवंत आईची ।
अंतर्मनाने पोच दिली खऱ्या समाधानाची ।१३।
डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०
-
वाह रे ! नौजवान….. !!!
राजकारण्यांना झटका देणारी एक हिंदी कविता
-
पाऊस
पाऊस! हा तुझा नी माझा
तनमनांतराला भिजविणारा...
ओल्या ओल्या चिंब भावनां
पाऊस! मिठीस बिलगणारा...जीवा जीवालाही हवाहवासा
व्याकुळ अधीरतेने बरसणारा...
मनमुक्त प्रीतीत भुलूनी जाता
अधरांनी, प्राशावी अमृतधारा...श्रावण, श्रावण बेधुंद कलंदर
श्वासा, श्वासातुनी गंधाळणारा...
प्रीतासक्ती, तो अवीट पाऊस
चिंबचिंब सर्वार्थी भिजविणारा...ओला पाऊस मृदगंधली माती
सुगंध सभोवार तो दरवळणारा...
वर्षा ऋतुची किमयाच आगळी
नाहू घालते सरितुनी चराचराला...रचना क्र. ५७
२५ /६ /२०२३
-वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908 -
आता मी परका
अंगणात उतरल्या चांदण्याच्या गावास आता मी परका
काळजात झिरपल्या डोहाच्याही थेंबास आता मी परकाबेसुमार साऱ्या स्वप्नांना शब्दात जखडती माझ्या राती
फुलणाऱ्या कळ्यांच्या काट्याच्या दिशानाही आता मी परकाश्वासातच माझ्या शोधीत फिरतो कुठल्या नक्षत्राचे गाणे
मनातले गाणे गाणाऱ्या शिवारातल्या वाऱ्यास आता मी परकास्वप्नांना साऱ्या बांधून मी शब्दाची रचितो अवघी कवने
बोरुत गिरवल्या गुरुजींच्या वचनास आता मी परकादोन श्वासामधल्या माझ्या अंतऱ्याचे मग उगाच सलणे
मातीच्या गावाकडल्या तुटल्या नाळेस आता मी परकादेव मला जरी कधी भेटला असेल माझे एकच मागणे
दे चिमणीच्या दातांना फिरुनी ज्यांना आता मी परका-- रजनीकान्त
-
व्यर्थ झगडे
सारे धर्म मानव निर्मीत
त्यांतच आणली जात पात ।।सर्व धर्म महान
तत्वज्ञानाची असे खाण ।।प्रत्येकाचा धर्म निराळा
जन्मताचि मिळाला ।।व्यर्थ का भांडता धर्मावरुन
तो तर मिळाला जन्मापासून ।।भेदभाव जावे विसरुन
त्यातच सर्वांचे कल्याण ।।स्वधर्म तत्वे पाळा घरांत
बाहेर एक मानवधर्म सर्वांत ।।मानवधर्म फक्त मानवता
त्यांतची मानवाची श्रेष्ठता ।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
देह ईश्वरी रूप
स्नान करूनी निर्मळ मनीं, दर्पणापुढे येऊन बसला ।
जटा साऱ्या एकत्र बांधूनी, भस्म लाविले सर्वांगाला ।।ओंकाराचा शब्द कोरला, चंदन लावूनी भाळावरती ।
रूद्राक्षाच्या माळा बांधल्या, गळा हात नि शिरावरती ।।वेळेचे भान विसरूनी, तन्मय झाला रूप रंगविण्या ।
प्रभू नाम घेत मुखानें, नयन आतूर छबी टिपण्यां ।।पवित्र आणि मंगलमय, वाटत होते स्वरूप बघूनी ।
सजविला होता देह त्यानें, प्रभूचेच एक रूप समजूनी ।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
दर्शनाची ओढ
पांडूरंगाचे दर्शन घेण्या, गेला पंढरपूरी ।
चुकली नाही कधीही, आषाढी कार्तिक वारी ।।
आजपरी शरीर दुबळे साथ देईना ।
मन तजेले दर्शन घेण्या हट्ट सोडीना ।।
आधार घेऊनी आज कुणाचा गेला पंढरपूरी ।
भरून आले डोळे त्याचे बघता शिखर मंदिरी ।।
आशा नव्हती थोडी देखील दर्शन मिळण्या तेथे ।
अंगणीत जमले भक्त गण नाचत सारे होते ।।
चार दिवस पडून होता विठ्ठल विठ्ठल गजरी ।
फिरणे नाही मागे अशी मनीची तयारी ।।
गेला नाही कण अन्नाचा चार दिवस पोटी ।
ध्यास लागला मनी एकची त्याच्याच भेटीसाठी ।।
टाळ मृदुंग विठ्ठल नामी एक रूप झाला ।
नाचत नाचत प्रभू चरणी येऊन तो पडला ।।
विलीन झाला अनंतात तो फिरूनी नाही उठला ।
देह सोडूनी पांडूरंगी चरणी वैकूंठी गेला ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
ManasiCopyright © 2025 | Marathisrushti