मागील कर्म पुढे चालूनी, कर्माची होई शृखंला,
फळ मिळते कर्मावरूनी, मदत होई मुक्तीला.....१,
चांगले कार्य करीतेवेळी, मृत्यू येता अवचित,
पुनर्जन्म तो मिळूनी तुम्हां, खेचतो त्याच कार्यात....२,
अपूरे झाले असतां कार्य, ज्ञानेश्वराच्या हातून
पुनरपि येऊनी पूर्ण केले, आठरा वर्षे जगून......३,
ध्रुव जगला ५ वर्षे, अढळ पद मिळवी
कित्येक जन्मीचे तपोबल, पांच वर्षांत पूर्ण होई....४,
कर्म मुक्तता मिळे आत्म्याला, जन्म-मृत्यू पासूनी,
‘कर्म’ फळानेच जे साधते, ‘मोक्ष’ म्हणती कुणी....५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
तुझ्यामाझ्या माथ्यावरती आकांक्षांचा चंद्र आहे
नको असा उदास होऊस मला वचन याद आहे!
दूर असेल जात वाट माझी पावलं सिध्द आहेत
तुझ्या वाटेवरचे काटे माझ्या पायी वेदना आहेत
तुझ्या-माझ्यासाठी चांदणं अमृत बनून वहात आहे !
आपली सारी प्रेमगीतं गंगेकाठचे मंत्र आहेत
मंदिरातले मंजूळ निनाद हृदयातली स्पंदनं आहेत
आजच्या व्यथागीतातही उद्यावरती श्रध्दा आहे !
तुझ्या प्रत्येक पावलापाठी माझं स्वप्नळ आहे
तुझ्यासाठी एक वेडी मनस्विनी धावली आहे
तुझ्यामाझ्या विना उद्याचा भविष्यकाळ पोरका आहे
-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे
मनमे एक आरजू थी के प्रभु मिल जायेगा
दिलकी धडकन कहती के उसे अपनेमेंही पायेगा
आंख सबतरफ ढूंडती है हर एक कण में
फिरभी दृष्टी असमर्थ हैं उसे पहचाननेमें
ध्वनी की लहरे हर तरफ गुंज उठती
कानोंके सहारे आवाज उसकी ना सुनी जाती
महक उठती हवा खुशबूदार गंधोंसे
पहचाने उसे कहां बगीचेके फूलोंसे
बीती कितनी जींदगीयां उसकी खोज करनेमें
कमजोर पडती है इंद्रिया उसे जान जानेमें
आ तू इन्सानका रुप लेकर के तुझको मै देख पाऊं
या मुझको दिव्य शक्ति देकर के तुझमें मैं समा जाऊं
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
खिशांत माझ्या पडली होती,
सुटी नाणी काही,
वस्तूंची ती खरेदी करण्या,
सर्व बाजार पाही ।।१।।
सराफ्याच्या दुकानी दिसला,
एक हिऱ्याचा हार,
डोळे माझे चमकूनी गेले,
फिरती गरगर ।।२।।
दाम विक्रीचे जाणूनी घेता,
हताश मी झालो,
हातातील धनाचे मोजमाप,
करू मी न शकलो ।।३।।
दोन वेळची पूजा करूनी,
जप माळ जपती,
खूप साचले पुण्य आपले,
हे कांहीं समजती ।।४।।
कसा मिळेल ईश्वर त्यांना,
तपोबलाच्या अभावी,
जन्मोजन्मीचे पुण्य साचता,
दर्शन मिळे प्रभावी ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
चिंव चिंव करीत चिमणा चिमणी खोलीमध्ये माझ्या आली
अवती भवती नजर टाकून माळ्यावरती ती बसली
वाचन करण्यात रंगून गेलो लक्ष्य नव्हते तिकडे
आश्चर्य वाटले बघून मजला काड्या गवताचे तुकडे
घरटे बांधण्या रंगून गेली आणती कडी कचरा
मनांत बांधे एकच खुणगांठ तयार करणे निवारा
भंग पावता शांत वातावरण वैताग आला मला
कचरा आणि घरटे काढून खिडकीतुनी फेकला
काम संपवूनी सांज समयी घरी परत मी आलो
त्याच चिमण्या तसेच घरटे पाहून चकित झालो
पहाट होता चिमण्या उडाल्या काढून टाकले घरटे
असेंच चालले कित्येक दिवस परी जिद न सोडी ते
चार दिवसाची सुटी घालउन गांवाहून परतलो
घरटे बघता संताप येऊन मुठी वळवूनी धावलो
घरट्या मधूनी चिमणी उडाली बसली पंख्यावरती
चिव चिव करुनी विनवू लागली दया दाखवा ती
परी मी तर होतो रागामध्ये चढलो माळ्यावरी
मन चरकले बघून अंडी छोट्या घरट्यामध्ये
असहाय्य दृष्टीने चिमणी पाही मज करुणायुक्त नयनी
यश मीळाले तिनेच शेवटी भूत दया जागवूनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
पहाट उमलली नवी
किरण झाकले धुक्यात..
चमकतो दवाचा मोती
हिरव्या पानांच्या शिंपल्यात...
तेजस्वी लालबुंद रवी
विराजला निळ्या नभात..
दुतर्फा वेलींची कमान
झुकली फुलांच्या बहरात..
केशर काया गुलमोहर
आला सडा शिंपीत..
भिरभिरते फुलपाखरू
रंग मखमली पंखात..
मधुर गुंजण भ्रमराचे
फुला फुलांच्या कानात..
पक्ष्यांचे थवे चालले
नक्षी भरण्यास अंबरात...
किमयागार चित्र रेखितो
चोहीकडे विश्व रुपात..
सुख दिसावे दृष्टीस
कोणता रंग कुंचल्यात?
प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.
किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-
https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/
एका हिंदी कवितेचा मुक्त अनुवाद
चादर कायेवर लपेटून,धुक्याची,
पायवाटेची सैर करावी,
थेंब स्पर्शती पायांना अनवाणी,
जाणीवही ती सुखावह किती,--!!
निळे-गहिरे स्वैर तरंग,
हृदयाला जेव्हा छेदती,
असेच आपुले गुपित एखादे,
ते कसे उलगडती,--!
केसांच्या बटांना स्पर्शून,
झुळूक जाते एखादी,
आपल्या प्रेमाची जाणीव,
देऊन जाते ना कधी,--!!!
दूरवर उभ्या झाडांवर,
पक्षी कूजन करिती,
हृदयाला ताजेतवाने,
करुन सोडती अगदी,
शिवाय मोसम हा असा,
थंडी त्यात गुलाबी,
यात काळीज हरवून,
प्रेमपूजा करतो तसा,--!!!!
( गुलजार)
हिमगौरी कर्वे©
बागेतील तारका
कोण लागतात माझे,
नाते ते ठाऊक नाहीं,
देऊनी जातात मात्र,
बरेच मजला काहीं ।।१।।
विठ्ठल- रामाचा नाद,
गुंजन करितो येथें,
पवित्र वातावरण,
येण्यानी होवून जाते ।।२।।
देवाण घेवाण आत्म्याची,
आपसामध्यें चालती,
शब्द फुलांची गुंफण,
त्वरीत होऊन जाती ।।३।।
फुले देऊनी मजला,
हार गुफूंन घेतात,
दोघे मिळूनी तो हार,
प्रभूस अर्पूं सांगतात ।।४।।
अदृश्य असले नाते,
असावे दोघांमध्ये,
भाषा आत्म्याची जाणतां,
मन नाचते आनंदे ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
रूद्राक्षाच्या माळा घालूनी, भस्म लावीले सर्वांगाला
वेषभूषा ती साधू जनाची, शोभूनी दिसली शरिराला
खर्ची घातला बहूत वेळ, रूप सजविण्या साधूचे
एक चित्त तो झाला होता, देहा भोंवती लक्ष तयाचे
शरिरांनी जरी निर्मळ होता, चंचल वाटले मन त्याचे
प्रभू मार्गास महत्त्व देतां, विसरे तोच चरण प्रभूचे
विधी कर्मात वेळ दवडता, प्रभू सेवेसी राहील काय ?
देहाच्या हालचाली बघूनी, समाधानी तुम्हीं होत जाय,
सोडून द्या हे सारे सारे, जे मनास गुंतवी भलतीकडे
केवळ तुमचे शांत चित्त, ते पोहचवील तुम्हां प्रभूकडे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
Copyright © 2025 | Marathisrushti