सहा वर्षानंतर मुलीच्या फोटोचा अल्बम बघण्यात आला.  दत्तक मातापित्यासह तिचे अमेरिकेतील प्रशस्त बंगल्यातील फोटो, एक अलिशान मोठ्या गाडीत स्कूलयुनिफार्म मधले फोटो, जगप्रसिद्ध नायगारा धबधबा बघातानाचे फोटो, जगातले सातवे आश्चर्य Grand Canyon च्या विशाल सुळ्याकडे मान उंचावून बघतानाचे फोटो,  Washington येथील President’s  White House   बघातानाचे फोटो, अनेक अनेक छबीमध्ये तिचा भाग्य आलेख फुलविणारे प्रसंग बघण्यात आले. जे तिच्या झोळीत निसर्गाने ओंतले ते  कल्पनातीत होते

माणसाचे तेज डोके
कसे पिकू लागले?
निसर्गात मिळे फुकट
तेच विकू लागले!

हवा होती मुक्तवावर
बंदिस्त होऊ लागली
रस्त्यावर , दुकानात
पैसा कमवू लागली!

पाणी होते प्रवाही
बाटलीबंद झाले
जारबंद संस्कृतीला
पैसे मोजू लागले!

माती तर अमापच
बघा जिथे तिथे मिळे
विटा पाडून भट्टीवर
बंगले बांधू लागले!

हवा, पाणी, मातीची
अशी चालू लूट आहे
कुरतडे उंदीर तशी
विनाशाची वाट आहे!

-- विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार, जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५

कशांत दडले समाधान ते,
शोधत असतो सदैव आम्ही,
धडपड सारी व्यर्थ होऊनी,
प्रयत्न ठरती कुचकामी ।।१।।

बाह्य जगातील वस्तू पासूनी,
देह मिळवितो सदैव सुख,
क्षणीकतेच्या गुणधर्माने,
निराशपणाचे राहते दुःख ।।२।।

'समाधान' ही वृत्ती असूनी,
सुख दुःखातही दिसून येती,
चित्त तुमचे जागृत असतां,
समाधान ते सदैव मिळते ।।३।।

सावधतेने प्रसंग टिपता,
समाधान ते येईल हाती,
सुख दुःखाला दूर सारता,
अंतरभागी समाधान दिसती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कृष्ण कमळ-

विचारांच्या उठती लहरी, वलये त्यांची होत असती ।

सुविचारांची वलये सारी, नभाकडे जात दिसती ।।

पवित्र निर्मळ विचारांच्या, तरल अशा लहरी असती ।

अशुद्ध साऱ्या विचारांची, जड लहरी तळात राहती ।।

फार पूरातन काळी देखील, उकल दिसते या गोष्टीची ।

पवित्रतेच्या सर्व स्थळांनी, शोधली जागा शिखरावरची ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

गिरगावातील रस्त्यावरी
दोन देवळांच्या शेजारी
'आर्यन' आहे आमची शाळा
जेथे ज्ञान मिळते बाळा
नाव शाळेचे लहान आहे
लहानथोरांच्या मुखी आहे
येथून शिक्षण घेऊन गेले
देशमुखांदी मोठे झाले
आम्हीही शिक्षण घेऊन जाऊ
परंपरा त्यांची पुढे चालवू
सर्वांना जी समान मानते
ती शाळा मला खूप भावते
शाळा ही आवडती असे
अभिमान तिचा हृदयी वसे

-यतीन सामंत
ऋणानुबंध या कविता संग्रहातून
(१९७४)

छान चाललंय सगळं आपलं,

फक्त थोडंसं वातावरण तापलं,

गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं,

हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं…

इतभर सुख गोड मानलेलं,

पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं,

सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं,

गुपीत तरी कोणी जाणलेलं?

झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं ,

आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं,

रेसलींगच्या या वाटेवरती,

नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं…

तूं तू – मी मी करता करता,

नात्यांचा धागा झीजुन गेला,

आपलेपणाचा काळा शालू,

माणुसकीने पांघरलेला……

– श्वेता संकपाळ (१७-०७-२०१८)

खोड्या करणे, त्रास देणे,
हाच बनला स्वभाव त्याचा
वाटत होते बघून त्याला,
दूरोपयोग करि तो शक्तीचा...१

पाय ओढणे, खाली पाडणे,
कपड्यावरी तो चिखल फेकणे
मारपिट ती करूनी केंव्हां,
गुंडपणा तो करित राहणे...२,

बेफिकीर ती वृत्ती तयाची,
स्वार्थाने तो भरला पुरता
तुच्छ लेखी इतर जनाना,
स्व आनंद साधत असतां....३,

'आनंद' मिळवणे हेच ध्येय,
जीवनाचे तत्त्व खरे ते
विपरीत मार्ग अवलोकितां,
समाधान राही दूर तेथें...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माझं तिच्यावरती प्रेम आहे..
तिचंही माझ्यावर प्रेम आहे..
तिला व्यक्त व्हायला वेळ नाही..
हेही एक अव्यक्त सत्य आहे..।।..१

सर्वांचीच मनांतरे जपण्याचा..
तिचाच निष्पाप स्वभाव आहे..
मला ती नेहमीच गृहीत धरते..
मीही सारे सारे जाणून आहे..।।..२

मुलं,सुना,नातवंड, सासुसासरे..
शेजारी पाजारी , नातेवाईक..
सर्वांनाच नेहमी ती जीव लावते..
निरपेक्ष सर्वांसाठी जगते आहे..।।..३

धावपळीत सरतो सारा दिवस..
थकून निपचित निजूनी जाते..
अशी श्रमिका भोळी भाबडी..
तिजवर माझे नितांत प्रेम आहे..।।..४

आनंद देण्यातच , सुख असतं..
तिच्या नजरेतुन मौन ओसंडतं..
म्हणते ,आपलं नातं युगांयुगांचं..
असेच मैत्रप्रेम मी जगतो आहे..।।..५

कधीही कसलंच मागणं नाही..
इथं आपलं तसं काहीही नसतं..
सत्य तिला कळून चूकलं आहे..
निर्मोही जगणं तिला जमलं आहे..।।..६

हे निर्व्याज निर्हेतुक प्रेम लाभणं..
हेच एक , भाळीचं संचित आहे..
सुख म्हणजे दुसरं असतं काय ?..
हे मी समजून उमजून जगतो आहे..।।..७

©️ वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908

(गुढीपाडवा. शके १९४३)
रचना क्र. ५६ / १३ - ४ - २०२१

-- आकाश