विचार, भावना अंतरज्ञान, संगत असते तिन्हीची

यशस्वी करण्याजीवन, मदत लागते सर्वांची....१

तर्कशुद्धता ठरण्यासाठी, विसंगतीचा घेई आधार

जीवनाचे सत्य उकलन्या, बुद्धी करीत राही विचार...२,

राग लोभ प्रेमादी गुण, जीवनाची चमकती अंगे,

‘भावनेचा’ आविष्कार होतां, एकत्र सर्वां चालन्या सांगे....३,

शोध घेत असता सत्याचा, अनेक अडचणी त्या येई,

सत्य हेच असूनी ईश्वर, अंतरज्ञान तेच पटवी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भावशक्तीची देत देणगी, उपकार तुझे झाले

करण्यास तव जवळीक, कामास तेच आले

जिंकून घेई राधा तुजला, उत्कठ करुनी प्रेम

उचंबळून त्या भावना, साधियले तेच कर्म

भक्तीभावाची करिता बात, ती तर असे आगळी

पावन करण्या धाऊन जाती, सर्व संत मंडळी

भजनांत मिरा रंगली, ध्यास तुझा घेऊन

नाचत गांत राहिली, केले तुझ पावन

दया क्षमा शांतीचे भाव, करुणेमध्ये भरलेले

त्यांत शोधता तुझा ठाव, आनंदी मन झाले

सर्वस्व तुजला अर्पिता, पावन होतो भक्तासी

भावनेची ज्योत पेटतां, कदर तुच करिसी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

स्वातंत्र्यदिनानिमित्त

स्वतंत्र-भारत सत्तरीचा

अन् मीही सत्तरीचा

दोघांचें वय एकच . १

मी म्हातारा झालो

पण देशाचें लोकतंत्र

अजून बाल्यावस्थेतच आहे.

हजारो वर्षांच्या इतिहासात

सत्तर वर्षें ती काय ! २

माझ्यासारख्या अनेकांना

हा देश पुरून उरेल.

माझ्यासारख्या अनेकांना

गाडून, ‘पुरून’,

हा देश उरेल ? ३

आम्ही तर देशासाठी

कांहीं पुण्यकर्म

केलें नाहीं म्हणा ;

पण पूर्वसूरींचें पुण्य

या देशाला कितपत पुरेल ?

कुणाकुणाच्या कुकर्मांचा

घडा कधी भरेल ?

त्यातून कांहीं धडा मिळेल ? ४

सत्तरी, शंभरी,

अन् शतकानंतरची सत्तरीही येईल

पण आतां तरी कांहीं भलें होईल कां ?

की, अशी वर्षेंच फक्त मोजत बसायची

देशाच्या ‘असण्याची’ ? ५

आमच्यासाठी नाहीं, पण,

पुढल्या पिढ्यांसाठी तरी

हा देश पुढे पुढे, वर वर जावो

पुढलं शतक, पुढलं सहस्त्रक

माझ्या देशाचं असो.

सत्तरीतल्या देशासाठी

सत्तरीतल्या माझी

एका नागरिकाची

हीच घोषणा भलीमोठी .

खरीखोटी !

वांझोटी ?

-- सुभाष स. नाईक
Subhash S. Naik

त्रीभाव युक्त जीवन, सत्व रज तमो गुण

स्वभावाची अंगे तीन, सर्वात दिसून येती...१,

कांहीं असे सत्वगुणी, कांहीं असे रजोगुणी,

काही मध्ये तमोगुणी निराळ्या प्रमाणीं दिसे....२,

प्रेम, दया, क्षमा, शांति, कांहींचे अंगी वसती

सत्वगुण लक्षणें ती, कांहींत दिसून येई....३,

राग, लोभ, अहंकार, षडरिपू हेच विकार

त्यांतच तो जगणार, तमोगुण वाढवून....४

सत्व तमोगुणी पूर्ण, मिळणे फार कठीण

दोन्ही गुणांचे मिश्रण, रजो गुणी म्हणे त्याला.....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

गझल

वृत्त :- स्त्रग्विनी

*लगावली* :- गालगा गालगा गालगा गालगा

प्रार्थना ही तिला,भावली शेवटी
साथ देण्यास ती,धावली शेवटी

पोसली मी जिला रक्त पाजून ती;
नागिणी सारखी,चावली शेवटी

शोधली मी दया गावखेड्यात पण
माझिया अंतरी , घावली शेवटी

कोण येणार अंती बरे सोबती
साथ येणार ती,सावली शेवटी

सोडली साथ मी,काल तीची जरी
हाक देताक्षणी पावली शेवटी

© जयवंत वानखडे,कोरपना

हळूच पाऊली येते संध्या
जाते बिलगत यामिनिला
विलोभनिय ते प्रहर सारे
चाहुल निरवतेची सांजेला....

हवीहवीशी मनास शांती
मिठित घेते काळोखाला
अनाहत अबोली एकरूपता
कुरवाळीते जीवाजीवाला...

भावगंधल्या त्या प्रीतभावनां
सजवुनी जाती मनामनाला
आत्मानंदी साक्षात्कार सुंदर
अंतरी उधाण येते आनंदाला....
*********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३२६

९/१२/२०२२

गौरी, अभाव्या अहंकारा, अग्निज्वाला.. अनेकशस्त्रहस्ता ईतकी सामर्थ्यशाली असूनही दक्षाच्या अपमानामुळे यज्ञकुंडात समिधे सारखी जळत..राहीली.. उमा-पार्वती ..तीचा उद्वेग कवितेतून मांडायचा प्रयत्न मी केलाय .. मागच्या वर्षी केलेली कविता थोडी वाढवली आहे .. चंद्रचूडासाठी पुन्हा गौरी, अपर्णा 

शोधत होतो रुप प्रभूचे, एक चित्त लावूनी ।

अवंती भवंती नजर फिरवी, श्वास रोखूनी ।।

शांत झाले चंचल चित्त, शांत झाला श्वास ।

ह्रदयनाडी मंद होऊनी, चाले सावकाश ।।

पचन शक्ती हलकी झाली, जठराग्नीची ।

शिथील झाली गात्रे सारी, देह चैतन्याची ।।

देहक्रियांतील प्राणबिंदू , असे ईश्वर ।

समरस होतां त्याच शक्तिशीं, होई स्थिर ।।

शोधामध्यें चिंतन करतां, ध्यान परी लागते ।

समाधी स्थितीत येतां प्राण, अनंतात मिसळते ।।

नाही दिसले रुप ईश्वरीं, आगळे एकटे ।

विश्वमंडळ तोच असतां, शोधू तयास कोठे ? ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

गोड शब्द बोबडे,
लकब मनास आवडे ।
शब्दांची भासली जाण,
नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान ।।

भावनांचा उगम दिसला,
मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी ।
रागलोभ अहंकारादी गुण,
दिसून येती जन्मापासून ।।

देश-वेष वा जात कुठली,
सर्व गुणांची बिजे दिसली ।
हळूहळू बदले बाह्यांग जरी,
उपजत गुण राही अंतरी ।।

प्रसंग घडता अवचित , बाह्य जगाते विसरत ।
उफाळून येती सुप्त भावना,
मानवी त्या जन्मखुणा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मज नाही अजुनही कळले
नाते, तुझे नी माझे कसले...
परी नित्य ध्यास तुझा अंतरी
हेच सत्य, निरागस मनातले...

श्वासा श्वासात तूच सांगाती
सावलीत रूप तुझे सांडलेले...
बैचन करते हे गूढ अनामिक
सांगु कुणास, मी हे मनातले...

तुही अशीच निःशब्द अबोली
मौनातच मन घट्टघट्ट बांधलेले...
तुझ्या लोचनीच्या प्रीतभावनां
सहजी सांगुनी जाती मनातले...

पुण्यपावनी दान, दैवी प्रीतीचे
जन्मी, ऋणानुबंधी लाभलेले...
जे आहे,जे घडले ईछ्या त्याची
ते सुख, मी ओंजळीत झेललेले...

–वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२०६

१८/८/२०२२