त्या खोलीत अजूनही क्षण अलगद फिरत आहेत,
भिंतींवर माझ्या जगण्याचे ठसे जिवंत आहेत.
दमलो की मी तिच्या कुशीत विसावून जायचो,
ती निःशब्दपणे माझ्या वेदना सामावून घ्यायची.

ती खिडकी अजूनही बाहेरचं जग दाखवते,
पण आत माझ्याच आठवणी अलगद साठवते.
तो डेस्क म्हणेज स्वप्नांचा एक शांत साक्षीदार,
कधी आनंद, कधी मनातला न बोलेला भार.

दार अजूनही तसंच किरकिरतं हलकंसं,
जणू माझं नाव हळूच घेतं अलगदसं.
तो पंखा… करकर फिरतो हळुवार,
हवा नाही, पण फिरतात क्षण हजार.

हास्याचे तुकडे, अश्रूंचे ओले ठसे,
सगळं जपून ठेवते ती जागा निःशब्द पणे.
मी आत जातो तेव्हा वेळ मागे फिरतो,
प्रत्येक कोपरा मला पुन्हा एकदा भेटतो.

आता कळतं...
ती फक्त खोली नाही,
माझ्या आयुष्याची जपलेली एक कहाणी आहे काही.
जिथे मी हरवतो, पुन्हा स्वतःला सापडतो,
आणि प्रत्येक आठवणीत थोडासा जगत राहतो...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

नयनमनोहर सृष्टी वैभव
निरवताच ही शांत सुंदर

जीव! जिथे जातो गुंतुन
ओघळतो, लोचनी ईश्वर

सभोवताली रम्य परिसर
साक्षी गगन सरीतासागर

लोभस अलौकिक नजारा
हृदयी सुखद अमृती पाझर

अगम्य हा ब्रह्मांड रचियता
चैतन्यात्मा चराचरी निरंतर

वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ९५.

२७ - ३ - २०२२.

व्यास क्रिएशनच्या प्रतिभा दिवाळी २०२० च्या अंकामध्ये प्रकाशित झालेली मंदाकिनी पाटील यांची हि कविता

रुजला पाहीजे विचार मनांत

सारेच प्रभुचे असे ह्या जगांत

जो वरी आहे मी माझे येथे असे

त्या क्षणापर्यंत स्वार्थ मनीं वसे

स्वार्थयुक्त मन मुक्त होत नसे

मुक्ती येई पर्यंत पुनर्जन्म असे

बिंबता मनांत माझे नाहीं कांहीं

प्रभूचे समजता आत्मा मुक्त होई

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

अबोलीची केशरी वेणी,
नेसले केशरी साडी,
अस्सल सोन्याने मढले ग,
जसा जाईचा जणू बहरच ग,

केशरी सुंदर टिळा लाविते, मोगऱ्याचे फूल केशी ग,
भोवती दरवळ भारते ग,
टपोरे मोतीच पेडी गुंफते ग,

हाती गुलाब घेऊन माझ्या,
प्रियाची वाट मी पाहते ग,
गुलाब प्रतिक ना प्रेमाचे,
गुलाबी पाकळ्या गाली ग,--!!!
लाजलाजूनी म्हणते मग,
कोण त्यांचा खरा वाली ग,--!!

तरल, मृदू ,कोमल पाकळी,
तशीच गालावरची खळी ग,
मनमोहक तारुण्य उमलते,
अंगावर गुलाबी गेंद ग,--!!!

स्पर्श करता काटा बोचे,
सांभाळून रहा सारे,
जखमी होईल तन, मन बरे,
जुई सायली जशी नखरेल ग,

सोनचाफे भरभरून,
मी लुटते बाई ग,
सौंदर्य आणि सुगंधाची,
आज खरी लयलूट ग,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

धुळ साचते
पुस्तकावर,टि.व्ही.वर
खिडक्यांवर,दारावर
आणि
कुलुपावर
धुळ करते कब्जा सार्‍यांवर...

किती दिवस झालेत
माणसांचा घरात नाही वावर
घरमालक
मस्त गेलाय फिरायला
घर सोडून वार्‍यावर....

धुळ पसरते चादर
सार्‍या वस्तूवर
आणि
कुणी आलंच तर
ठसे उमटणार घरभर
ठेवते नजर चोरावर..

धुळंच सांभाळते
सारं घर तुम्ही घरी नसल्यावर...

-- श्रीकांत पेटकर
(मागील वर्षी आजच्या दिवशी.. १०/१०/२०१७ला केलेली कविता )
https://www.facebook.com/shrikant.petkar.5

अशाच येती भेटीगाठी
गतजन्मीची घेऊनी नाती
मित्र म्हणा वा म्हणा सोबती
ओळख ती ती आतापुरती llधृll

कितीक असुनी अवतीभवती
चारांचीच मग होते गणती
अंतरातले प्रेम नांदते
विश्वासाच्या बांधून भिंती ll१ll अशाच येती भेटीगाठी ...

झुरणे मरणे नाही वायदे
इथे न कसले नियम कायदे
प्रेमच भाषा प्रेमच मनीषा
प्रेमच केवळ आदी अंती ll२ll अशाच येती भेटीगाठी ...

खेळ चालतो असा निरंतर
कुणी हरवती कुणा शोधती
हरवणेच परी उरते नंतर
शोधशोधुनि भेटीअंती ll३l lअशाच येती भेटीगाठी ...

....मी मानसी

मान्य आहे मजला वाल्या कोळी बनणे
खून लागल्याचा डाग लागला परी उद्धरुन जाणें ।।१।।

लुटालूट करुनी देह वाढविला
राम नाम जपूनी पावन तो झाला ।।२।।

प्रभू कृपा होऊनी महा कवी बनला
वाल्मिकी ऋषी बनूनी रामायण ग्रंथ रचिला ।।३।।

वाहून गेला पाप भाग तप प्रवाहाच्या वेगांत
धुवूनी गेला डाग जलाशयाच्या ओघांत ।।४।।

वाईट घटना घडते त्यास भोग म्हणावे
उद्धरुनी त्यांत जाणे ह्यास योग समजावे ।।५।।

जर होत असेल माझा वाल्मिकी ऋषि
मान्य मजला सजा जी प्रभूं तूं देशी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmai.com

अस्तित्वशक्तीला बाधा येणें, अति भयंकर घटना ती

तयांना मृत्यूची वाटे भीति....।।धृ।।

गरिबीत जगती कित्येक,

भ्रांत पाडे ती भाकरी एक

जगण्यासाठीं झगडा देती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति....१,

आरोग्याला धक्का बसतां

शरिर जर्जर होवूनी जातां

देह तारण्या धडपड होती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति....२,

समाज रचना बघा कशी,

लौकिक जाई तो राही उपाशी

कुणी न दाखवी सहानुभूती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति...३,

प्रवास करिता वाहनातूनी

अपघात शंका येई मनी

अवलंबून जे दुजावरती, तयांना मृत्यूची वाटे भीती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०