कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

वेगाने तो जात असता, घटना एक घडली ।

तुडवले गेले जीव जंतू , त्याच्या पाययदळी ।।

ज्ञात नव्हते कांहीं त्याला, त्याच्या कृत्याचे ।

स्वकर्मा मध्ये गुंतले होते, एक चित्त त्याचे ।।

नजर गेली अवचित त्याची, एका सरड्यावरती ।

दगड मारूनी बळी घेतला, असूनी अंतरावरी ।।

पापाचा बने भागीदार, मारूनी सरड्याला ।

अकारण कृत्य जे केले, पात्र ठरे शिक्षेला ।।

अगणित जिवाणू जेंव्हां मेले, कृत्य नव्हते त्याचे ।

जाणतेपणातील कर्म आणिते, हिशोब पाप पुण्ण्याचे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मला एकदातरी मंत्री करा हो
खरच सांगते
आश्वासनांच टॉनिक पाजून
प्रजा सारी निरोगी करते

मला एकदा तरी शिक्षणमंत्री करा हो
एक एक अकरा म्हणून गणित साऱ्यांचं पक्क करते.

मला एकदा अर्थमंत्री करा हो
खरच सांगते
कर्जाचा डोंगर उभा करून
पुढील येणाऱ्या सरकारला फेडायला सांगते

मला एकदा गृहमंत्री कराच हो
खरं सांगते घरगुती भांडण चव्हाट्यावर मांडून
केलेली युती मोडीत काढते

मला एकदा संरक्षण मंत्री करा हो
खरं सांगते
देशाचं संरक्षण खातं तुमच्याच हातात देते

मला एकदा प्रधान मंत्री तर करून पाहा हो
खरं सांगते
साऱ्या मित्र राष्ट्रांनी शत्रू गोटात सामिल करते

विश्वास ठेवा
या दुनियेत जे कधी घडलच नाही,
ते सारं मी मंत्री झाल्यावरच अवश्य करते

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

सोडत नसतो केव्हाही, निसर्ग आपुल्या मर्यादा,

चमत्कार करीत नसतो, नियमित चालतो सदा १

साधूबाबा महाराज कित्येक आहेत ह्या जगती

नांव घेवूनी प्रभूचे चमत्कार दाखविती २

अज्ञानाने भरलो आम्ही विश्वास वाटतो त्यांचा

चमत्कार दाखविण्यामध्ये हात नसतो प्रभूचा ३

तो महान असूनी क्षुल्लक त्यासी ह्या गोष्टी

प्रेमभावना घेण्या कशास पडेल कष्टी ४

नष्ट केला ईश्वर धर्म, ह्या साऱ्या भोंदूनी,

दु:खींचे शोषण करती वाम मार्गाने जावूनी ५

आम्ही केवळ भाविक, वेडे श्रद्धाळू असती,

जो आपल्या अकलेने, उपयोग त्याचा घेती ६

गंडे, दोरे, जादू - टोणा हे सारे थोतांड,

चूक मार्गाने जावून शोधत राहतो ब्रह्मांड ७

विश्वास साधूंवरी देवापेक्षाही जास्त

म्हणून चटकन लाभे किंमत त्याची स्वस्त ८

भाषा त्यांची ठरलेली, राहू, केतू, शनी

जर फारच भोळे असाल तर म्हणती झाली करणी ९

संकटाचा काळ सांगती तीन वर्षाचा

दु:ख जावुनी सुखी व्हाल, शब्द देती आशेचा १०

ह्यात काही नवे नसते, हे तर चक्र निसर्गाचे,

सुख दु:खाच्या घटना घडते घडणे चालते नित्याचे ११

विश्लेषण करीता कळेल, आम्हीच करितो घटना,

परि हिंमत नसते आमची फळ त्याचे घेण्या १२

आम्हास हवा इतर कुणी झेलण्यास त्या दु:खाते

शब्द दाखवूनी प्रेमळ लुटीत असतो धनाते १३

फरक पडत नसतो, आमच्या कर्म फळात,

त्यांच्या मंत्र – तंत्राने, सहन करतो समाधानात १४

भयग्रस्त असूनी मन, चिंतेत आम्ही असतो,

आधाराचा शब्द बोलूनी, आशा आम्हास दाखवीतो १५

पारखोनी घ्या खरा गुरु दूर रहा भोंदूपासून,

फरफटत जाल जीवनी मृगजळास नीर समजोनी १६

गुरु दाखवी मार्ग, तुमच्या आत्मशुद्धीचा,

त्यातच त्याला समाधान, संदेश देतो ईश्वराचा १७

जवळ असूनी दूर असतो, हेच सार ईश्वराचे,

भक्तीभाव ठेवा , यश मिळेल जीवनाचे १८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आता जगणे अंगवळणी पडले
जगी मी डोळे झाकुनी चालतो
टाळुनीयाच वेडीवाकडी वळणे
सन्मार्गावरी, सावरूनी चालतो

शब्दाशब्दांचे अर्थ सहज जाणतो
जर दिला शब्द कुणा तो पाळतो
ऋतुऋतूंचा, जरी असे बेभरोसा
कालचक्र भाळीचे, निमूट झेलतो

जरी उध्वस्त स्वप्ने सारी अंतरीची
गुच्छ आशांचे मी हळुवार गुंफीतो
हृदयांतरी सुगंधाच्याच अत्तरकुपी
माझ्याच भावगीतातुनी मी हुंगतो

लोचनी सांजळलेली तिन्हीसांजा
त्या सोज्वळ निरांजनी मी नाहतो
अंतरात नित्य प्रतीक्षा आकांक्षांची
बाहू पसरूनी मुक्तीची वाट पाहतो

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १३५

१५ - १० - २०२१.

वसंत जेथे तेथे सुमने
सुमनांपरी ही दोन मने
दोन मनांतुन प्रीत दरवळे

रंग एक परि गंध वेगळे
दोन मनांतुन प्रीत दरवळे

बकुळफुलांचे घुंगुर बांधून
प्रीत सुगंधा करिते नर्तन
नादमधूर या झंकारातून
भाव मनीचा तुला मिळे

शुभ्र धवल मोगरीची
पुष्पमाळ गुंफिते
चैत्र पौर्णिमेची सख्या
प्रीत वाट पाहते
क्षणाक्षणाची आस तुझी
लाख युगे मोजिते
अंतरीच्या मूर्तीला मी
भावफुले वाहते

वसंत जेथे तेथे सुमने
सुमनांपरी ही दोन मने
दोन मनांतुन प्रीत दरवळे

पी. सावळाराम

फांदीवरती बसलो मी, पिसारा आपला जुळवुनी,
बघतो साऱ्या सृष्टीला,
एकवार पुन्हा निरखुनी,---!!!

हिरव्यागार या रानी,
मजला दिसे समृद्धी,
जीवन इथेच रमुनी जाई,
शांतता वाटे अंत:करणी,--!!!

भाईबंदांच्या येतां आठवणी,
मन जाते कसे हेलावुनी,
कोण कुठल्या दिशेला नेला,
निष्ठुर या माणसांनी,--!!!

सौंदर्याचे जिवंत दाखले,
कैद ते का असे करिती,--?
आम्ही तर लेकरे निसर्गाची,
मग शाप आमुचे भोगती,--!!!

स्वातंत्र्याची नशा ,आम्हासही,
न जाणे आम्हांस कोणी,
भावनांचा खेळच करी,,
खरा कृतघ्न मनुष्यप्राणी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

फळ आज हे मधूर भासते, तपोबलातील अर्क असे,
कष्ट सोसले शरिर मनानें, चीज त्याचे झाले दिसे ।।१।।

बसत होतो सांज सकाळी, व्यवसाय करण्या नियमाने,
यश ना पडले पदरी. पाठ फिरविली नशीबाने ।।२।।

निराश मन सदैव राहूनी, मनीं भावना लहरी उठती,
शब्दांना आकार देवूनी, लेखणी मधूनी वाहू लागती ।।३।।

लिहिता असता भाव बदलले, त्यात गुरफटलो पुरता,
छंद लागूनी नशाच चढली, जीवनामधील रंग बघता ।।४।।

त्या रंगाच्या छटा उमटल्या, फुला फुलातूनी दिसूनी येती,
सप्त रंगाचे मिलन दिसले, आकाशाच्या क्षीतीजावरती ।।५।।

काव्यावरती जगेल कोण, हवी भाकरी जगण्यासाठी,
मानहानी ती सदैव होई, केवळ अल्पशा पैशापोटी ।।६।।

मदत कुणाची मिळत होती, आला दिवस जाई निघूनी,
काव्यातील आनंदात , डुबता सारे विसरूनी ।।७।।

विवंचना आणि सुख दु:खे, बनली होती स्फूर्ती देवता,
अनुभवले जे जे आजवरी, चित्रीत झाले बनूनी कविता ।।८।।

अनुभव होता तनामनाचा, म्हणूनी भासले सत्य काव्य ते,
उचलून घेतले जनसामान्यांनी, मनास त्यांच्या पटले होते ।।९।।

लपली असती कला एक ती, सर्व जणांच्या अंतरंगी,
परिस्थितीशी झगडा देऊनी, बाहेर आणती कुणी प्रसंगी ।।१०।।

गेलो विसरूनी उदास दिन , आज उमटले चित्र निराळे,
सरस्वती नि लक्ष्मी दोघी, आशीर्वाद त्यांचा मिळ ।।११।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

स्वातंत्र्याच्या वाढदिवशीं सुंबरान मांडलं ऽ
आजपुरतं आनंदाला आवतान धाडलं ऽ ।।

रोज-रोज रडन्याचा कट्टाळा आला रं
येका दिवसापुरतं दु:ख खोलखोल गाडलं ऽ ।।

आयतं मिळालं म्हनुन, किंमत न्हाई रं त्याची
ठाऊक हाये कां रं, रगत किती सांडलं ऽ ?

धर्माच्या कुर्‍हाडीनं आईचं तुकडं कां ?
सांग की रं, कशासाठी भाऊ-भाऊ भांडलं ऽ ?

जातपात अन् जमात, वाढतात अंतरं ऽ
आरक्षन हें कारन, लहान-मोठं तंडलं ऽ ।।

कोन जाइल खड्ड्यात, अन् वरती राहील कोन ?
आपनऽच पडूं , जिथं आपनऽच खांदलं ऽ ।।

देश किती जाइल पुढं, करा इचार, खरा इचार
जर समदं याच्यापुढं एकोप्यानं नांदलं ऽ ।।

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

करा सर्वस्व प्रभूसी अर्पण त्यांतच मिळेल समाधान
जीवन अग्नी पेटत राही उर्जा निघे त्याचे ठायीं

उर्जेचे होते रुपांतरण साधत असे कार्य त्यातून
भावनेचा आविष्कार देई जीवना आकार

व्यक्त करण्या भावना उर्जा लागे त्यांना
एकाग्र करा मना सोडूनी सारी भावना

एकाग्र चित्त हेच ध्यान प्रभू मिळण्याचे साधन
सारी उर्जा ध्यानांत जाई तीच प्रभूसी अर्पण होई

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नासिकेसमोर हात ठेवा, लागेल तुम्हां गरम हवा,

थंड हवा आंत जाते, गरम होऊन बाहेर येते ।।१।।

अन्न पाणी घेतो आपण, ऊर्जा निघते त्याच्यातून,

आत्म्यापरि फुगते छाती, हवा आंत खेचूनी घेती ।।२।।

आतल्या ज्वलनास मदत होते, उष्णता त्यातून बाहेर पडते,

भावना जेंव्हा जागृत होती, रोम रोम ते पुलकित होती ।।३।।

अवयवे सारी स्फुरुन जाती, देहामधूनी वीजा चमकती,

धनको ऋणको विद्युतसाठे, अलग अलग दिसती मोठे ।।४।।

विजातीय लिंग येतां जवळी, परिणाम दिसे विजेचा त्यावेळी,

प्रकाश आहे आपल्या देही, ज्ञानीजन तो सहज पाही ।।५।।

स्थीर करुन चंचल मना, प्रकाश दिसेल ह्रदयी सर्वांना,

उष्णता वीज प्रकाश शक्ती, हींच ईश्वरी रुपें असती ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com