कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
मी विलीन झालो
पांडुरंग रंगीं रंगुन नामामृता प्यालो
पांडुरंग अंतरंगीं, मी विलीन झालो ।।
द्वैत आणि अद्वैतातिल फरक मज कळेना
निर्गुण-सगुणातिल मजला भेद आकळेना
तरी परब्रह्म दिसलें, धन्य धन्य झालो ।।
नकळतांच हृदयीं मोठा चमत्कार झाला
निमिषातच माझा सारा मीपणा गळाला
चिंता-भय मिटले सारे, अंतरीं निवालो ।।
मावळतां ‘मी’, उरला गर्व ना ज़राही
वंदत वा निंदत कोणी, भान मुळी नाहीं
पांघरून विठ्ठलशेला, अनासक्ति ल्यालो ।।
गहिवरलो पाहुनिया तो पंढरिचा नाथ
चरण स्पर्शतां मी, उठवी घरूनिया हात
देहभान विरलें, त्याच्यासंगतीं निघालो ।।
-- सुभाष स. नाईक
पंढरीचा राणा
-
जीवन प्रवासी
बागेतील तारका-
-
पुनर्जन्म
संघर्षाची बिजें जळतील, जाणतां तत्व पुनर्जन्माचे ।
आपसांमधील हेवे-दावे, मिटून जातील कायमचे ।।१।।फिरत असते चक्र भोवती, स्वार्थीपणाचे भाव आणिते ।
त्यांनाच मिळावे सारे काही, जाणता स्वरक्ताचे नाते ।।२।।उगम झाला जाती धर्माचा, स्वार्थीपणाच्या याच कल्पनी ।
वाटीत सुटतो प्रेम तयांना, केवळ सारे आपले समजूनी ।।३।।कन्या जेव्हां सासरीं जाते, नाती-गोती नवीन बनती ।
वाटत होते परकीय जे, आज आपले होवून जाती ।।४।।आपलेपणाच्या भावामध्ये, दडले असते प्रेम सारे ।
शत्रू देखील तुमचे होतील, समजूनी येता नाते खरे ।।५।।भाऊ बहीण, मामा, चुलते, दूरवरची आप्त मंडळी ।
बंधन ते पडून प्रेमाचे, बांधली जाती एकत्र सगळी ।।६।।कुणास कळले याचक्षणी, परका कुणीतरी दुरीचा ।
नात्यामध्ये नजीक असूनी, ऋणानूबंध तो पूर्वीचा ।।७।।ओढला जाईल आत्मीयतेने, अज्ञानाचा पडदा उठता ।
पूर्वजन्मीचे ज्ञान शिकविल, आपापसातील मानवता ।।८।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
भाटांतील पहाट – 2
आळस देत देत बाळकृष्णा
भजनाचे सूर आळवीत होता आणि
दामू ठाकूर ढोलक्यावर
थापा मारीत त्याला साथ करीत होता
बाबांच्या मुखांतून रामरक्षा
वातावरण भक्तिमय करीत होती
त्याचवेळी धोंडू सबनीस
नगराची सेवा करण्यासाठी
लगबगीने निघाले होते
आळसावलेला सदा धुमाळ
हातांत मशेरी घेऊन
अंगणातच पचापचा
थुंकून अंगण काळे करीत होता
आणि ....
डोक्यावर टोपले घेऊन
व फटकूर नेसून
सुंद्रा कालवे आणण्यासाठी
खाजणाकडे निघाली
एव्हं! नां उन्हे रणरणली
कराड्याच्या पोरांनी
अंगणातच रस्ता वेढून
गोट्यांचा खेळ मांडला
खिशांतील चिठ्या सावरीत
क्लोजिंगचा हिशोब करीत
दि ना सबनीस लगबगीने
घराबाहेर पडला-श्री. सु. ग. दिघे.
-
भास्करा दिन कालचा काळा
भास्करा दिन कालचा काळा, प्रेमास फुलत्या तुझ्या माझ्या,
मध्यभागात येऊन जसा,
चंद्रमाने आणला अडथळा ,--!!!काही काळ दर्शना तुझ्या,
जीव कासावीस माझा,
कोलाहल माजतां उरां,
नुरला कुठलाही आसरा,--!!!न्यारी प्रेमाची खुमारी,
चंद्राने अशी वाढवतां,---
स्वर्ग दोन बोटे राहिला ,
जशी ग्रहणाची सांगता,--!!!मात देत सकल अंधारा,
उगवशील माझ्या राजा,
जरी तु होशी झाकोळतां,
उणीव नाही तुझ्या तेजां,--!!!तारे वारे आणि चंद्रा,
सांगते रे मी कितीकदा,
सूर्यदेवाची करते पूजा,
तो एकमेव माझा त्राता,--!!!चांद मध्ये असा डोकावतां,
खळबळ तनामनां,माजतां, दिनकराच्या किरणा तरसतां,--- आधार सहस्रबाहुंचा मला,--!!!काय वर्णू त्याचा महिमा,
माझ्या राजाच्या वेगळ्या थाटां,
न कोणी धजावे लावण्यां, हाता,
महाराणी शोभे सम्राटां,--!ग्रहण येवो काही अथवा,
फिकिर नाही मजला,
प्रियकर एवढा तेजाळतां,
अंधाराचीही नाही तमा,--!!!© हिमगौरी कर्वे
-
इंद्रियें सेवकासम
खिडकीमधूनी टिपत होतो
बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
लोभसवाणें चित्र बघण्या
आतूर होऊन गेले डोळेनयन नव्हते बघत ते
बघत होतो मीच खरा
खिडकीसम नयनातूनी
द्दष्य उमटते आंत जरासंगीताचे सूर निनादूनी
लहरी त्यांच्या उठताती
कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
आनंद मजला देवून जातीमालक असूनी मी देहाचा
इंद्रिये सारी असती सेवक
ती केवळ साधने असूनी
आंतील 'मीच' असे साधकमालक असूनी ताबा नसणें
स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
इंद्रिये ती गोंधळ घालती
जागृकता नसतां मनालासोडून द्यावी वृत्ति मनाची
अरोप करणें इंद्रियावरी
ती तर केवळ सेवक असूनी
मनाची इच्छा पूर्ण करीडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
मुखवटा
मुखवटे स्वतःचेचक्क फाडून द्यावेकि कुणाला तरीउधार जरा द्यावेजगाला, नात्यालाचांगले ते दिसावेउरात दुःख बाळगूनखोटे उगी हसावेचेहरा आर्त वेदनेचान कुणाला दिसावाकृत्रिम रंगलेलारोज मुलामा चढवावाटांगते झुले तेभूत भविष्याचेसुरक्षित झापडांचामुकुट मिरवावानको नकोसे होतेन सापडे खरा निवाराजेथे मिळे तेथेवारा स्वार्थाचा वाहणारा!!-- वर्षा कदम. -
आयुष्याच्या वाटेवर काटे अनेक येतात
आयुष्याच्या वाटेवरकाटे अनेक येतात,कठीण प्रसंग येता मगस्वामी मार्ग दाखवितात..येते हमखास प्रचितीकळत नाही काही तेव्हा,लीला असते स्वामींची हीआशीर्वाद असतो तो तेव्हा..होतील चुका अनेकजीवनात पुन्हा पुन्हा,स्वामी घेतील पदरातदुःख दूर करतील तेव्हा..नको राग नको लालसास्वामींची होता कृपा,मन होईल प्रेमळ,निर्मळआपोआप आपुले तेव्हा..काय असेल ती अनुभूतीघ्यावे अनुभव अनेकदा,अक्कलकोटी दर्शनास येताभारुन जाईल मन तेव्हा..नको काही अधिक जीवनीमागणे हे स्वामी समर्था,स्मरण राहावे नित्य तुमचेराहो वरदहस्त सदा तुमचा..नतमस्तक व्हावे तुमच्या चरणीनिःशब्द डोळ्यांत पाणी येऊ दे तेव्हा,तुमचेच बोल आहे पाठीशी सदास्वामी तुमची आहे सदा अगाध लीला..||अनंत कोटी ब्रम्हांडनायक राजाधिराज योगिराज सद्गुरू श्री परब्रह्म स्वामी समर्थ महाराज की जय||||अवधुत चिंतन श्री गुरुदेव दत्त||||श्री स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ||-- स्वाती ठोंबरे. -
विसरण्यातील आनंद
विसरण्यातच लपला आहे, आनंद जीवनाचा
आठवणीचे द्वार उघडता, डोंगर दिसे दु:खाचा...१
दृष्य वस्तूचे मिळता ज्ञान, असे जे बाह्य जगीं
आकर्षण त्याचे वाटत असते, सदैव आम्हां लागी....२
वस्तूच्या त्या होवूनी आठवणी, सुख देई आम्हांला
क्षणिक असती सारे सुख, दु:ख उभे पाठीला...३
उपाय त्यावरी एकची आहे, विसरून जाणे आठवणी
विसरूनी जातां त्या सुखाला, दु:खी होई न कुणी...४
एकाग्र मनाची स्थिती म्हणजे, दुसरे काही नसे
जाता विसरूनी स्वत:लाही, जगास विसरत असे ... ५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
तन मनातील तफावत
देह मनातील, तफावत दिसून येते ।
चंचल असूनी मन सदैव, शरीर परि बदलत राहते...१,
चैतन्ययुक्त मन सदा, स्थिर न राहते केव्हांही ।
जन्मापासूनी मृत्यूपर्यंत भाग दौड ती चालत राही...२,
परिस्थितीच्या चौकटीमध्यें, विचारांचा दबाव राहतो ।
शरीराच्या सुदृढपणाचा, मनावरती परिणाम होतो...३,
दिसून येते केव्हां केव्हां, मन अतिशय उत्साही ।
परि शरीराचा अशक्तपणा, मनास त्याक्षणी साथ न देई....४
विचित्र होते वातावरण ते, जेव्हां मनास साथ ना मिळे ।
विचारांच्या चुका होऊनी, दु:खी होते जीवन सगळे...५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
सुभाष नाईकCopyright © 2025 | Marathisrushti