कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

बागेमधला निसर्ग सारा टिपत होतो मी

रात्र पडूनी चंद्र आकाशी बाग झाली रिकामी १

बाकावरती बसून एकटा मोजत होतो तारे

लुकलुकणारा प्रकाश तो अंक चुकवी सारे २

अगणित बघुनी संख्यावरी प्रसन्न झाले मन

किती वेळ तो निघूनी गेला राहिले नाहीं भान ३

शितलेतेच्या वातावरणीं शांत झोप लागली

नयन उघडतां बघितले मी पहांट ती झाली ४

गेल्या निघूनी सर्व तारका आकाशाला सोडूनी

शोधूं लागले नयन माझे त्यांना सर्व दिशांनी ५

चकित झालो फुले बघुनि मी सुंदर फुललेली

सुचवित होती मिष्कीलपणें का तारकांच खाली ? ६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

डोळे उघडून बघा तुम्हीं आपल्या देशाला ।

महानतेची परंपरा दिसेल तुम्हाला ।।

जगातील श्रेष्ठ देश म्हणूनी नाव होते त्याचे ।

आज विसरलो महत्त्व सारे आपल्या पूर्वजांचे ।।

दोष असेल त्यांचा कांहीं सोडून द्यावा ।।

परि अभिमान हा परंपरेचा मनात ठेवावा ।

डोळ्यांनी जे बघतो सारे सत्य समजता ।।

कर्ण ऐकवी आम्हांस ज्ञान जे चूक ठरविता ।

कित्येक गोष्टीची उकलन होती वेदामध्ये आपल्या ।।

परि पुराणातील वांगी समजूनी फेकून त्या दिल्या ।

आमचे जवळील ज्ञान गंगाजळ आम्ही विसरतो ।।

परकियांची कास धरूनी वाट भटकतो ।

ते तर आहे महाठगते वेद नेई चोरूनी ।।

पिऊनी आमचीच ज्ञान गंगा चाले मान उंचावूनी ।

विचार करावा थोडा याचा शांत चित्ताने ।।

मालक तुम्ही असूनी घराचे नोकर परि बनले ।

अमेरिकेतील वैज्ञानिकाने नूतन शोध लाविला ।।

अनेक प्रयोगाचा आधार घेऊन निष्कर्ष मांडला ।

गर्भाशयातील अर्भक देखील सारे ऐकू शकते ।।

चंचल त्याचे कर्णेद्रिये असूनी ध्वनी लहरी खेचते ।

विस्मित होतो सारे आपण प्रयोग हा जाणता ।।

परि सहजपणे विसरूनी जातो अभिमन्यूची कथा ।

ऐके सुभद्रेचे बाळ तेजस्वी चक्रव्यूह भेद ।।

हुंकार निघाला गर्भामधूनी सांगे महाभारत ।

तेहतीस कोटी देव सारे फिरती आकाशी ।।

पुढ

नारद मुनींचा संचार होता विश्व मंडळाशी ।

अंतराळी चालला मानवच्या दिसे दूरदर्शनी ।।

चेष्टा करितो नारदाची आम्ही गोष्टी त्या समजूनी..

प्रवास करिता विमानातूनी आधुनिक जगाच्या

करमणुकीसाठी कथा वाचतो पुष्पक विमानाच्या..

दुर्बिण त्यांची घेवूनी आम्ही पाही दुरीचे तारे

आर्यभट्ट इंदूमतीचे खगोल ज्ञान विसरून जातो सारे..

विनाशाच्या काठी आहे जग आजच्या क्षणाला

अमेरिका,रशियाची क्षेपणास्त्रे भिवविती जगाला..

फार पुरातन काळी देखील महायुद्ध झाले

कर्ण, अर्जून, भिष्म, द्रोण यांनी क्षेपणास्त्र वापरले..

विसरतो आम्ही इतिहास सारा आपल्या भूमिचा

वेद उपनिषदे ग्रंथ पुराणे हाच पुरावा त्याचा..

सोन्यासारखी धरणी आमची आम्हां सारे देई

कष्ट तुमचे तिजला मिळतां नंदनवन ते होई..

डॉ, भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

योजना करी चाऱ्याची, मुख देण्याचे आधी,
तुझ्या दयेची किमया, कळली न कुणा कधीं....१,

बदल करूनी शरिरी, मातृत्वाचे भरतो रंग,
क्षिराचा देई साठा, पुलकित करूनी अंग...२,

सदैव तयार राहूनी, दाना देई भूमाता,
कुणी न उपाशी राही, काळजी घेई विधाता....३,

जन्म देवूनी साऱ्यांना, पोषण तोच करितो
अनंत उपकार करूनी, ऋणी आम्हा ठेवतो...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विधात्याची सर्वात सुंदर निर्मिती म्हणजे स्त्री
अबला नाही तर दुर्गा असलेली स्त्री
शरीराने असली नाजूक तरी रोजची कसरत करते ती
मनाने असली हळवी तरी खंबीर असते ती
माहेर, सासर जन्मापासून सगळी नाती सांभाळत असते
स्वतःपेक्षा दुसऱ्यांसाठी आयुष्यभर जगत असते
स्त्री म्हणजे प्रेम, माया, वात्सल्याची खाण असते
चार भिंतीना घरपण देऊन घराचे पावित्र्य राखत असते.
स्त्रीवर अत्याचार करणे आता थांबवा
महिला दिनाचे औचित्य वर्षभर राखा
मुलगी जन्मास आली तर तिला नाकारू नका
उलटपक्षी महिलांचे सक्षमीकरण करा
स्त्री शक्तीचे पाऊल आता पुढे पडू दे
उंच गगनभरारी तिला तिच्या अवकाशात घेऊ दे
स्त्री पुरुष संसार रथाची दोन चाके
बरोबरीने चालतील तरच आयुष्य होईल ओके
आयुष्य होईल ओके ।

- मिनल आठल्ये

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

वाणी मधूनी शब्द निघाला,कदर त्याची करीत होते ।
मुखावाटे बाहेर पडे जे,वचन त्याला समजत होते ।।

दिले वचन पालन करण्या,सर्वस्व पणाला लावीत होते ।
प्राणाची लावून बाजी,किंमत शब्दांची करीत होते ।।

स्वप्नामध्ये दिले वचन,हरिश्चंद्र ते पालन करी ।
राज्य गमवूनी सारे आपले,स्मशानी बनला डोंबकरी ।।

प्राण आहूती देई दशरथ,वनी धाडूनी राम प्रभूला ।
पालन केले तेच वचन,रणांगणी दिले जे कैकयीला ।।

आज लोपूनी तेज वाणीचे,तुटले विश्वासाचे नाते ।
बदलूनी जाती क्षणात सारे,घटकेपूर्वीचे शब्द जे होते ।।

मित्र वा आप्त कुणी,आई-बाप वा भाऊ-बहीण ।
स्वार्थीभाव अंगी मुरूनी,पाळीत नाही आपले वचन ।।

अंतर्यामी बसला ईश्वर,जाण त्याची सदैव असावी ।
‘वचन’रूपे व्यक्त होई,हीच भावना मनी ठसावी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रिता माझा पाळणा अन रीती माझी झोळी गं!
रीती माझी ओटी अन नशिबाची खोटी गं!
कुणा सांगू यातना, कुणा देवू दोष रं?
रित्या माझ्या काळजाला, कुणाची ओढ रं?
वांझ माझी ओटी त्यात माझा काय दोष रं?
आई माझ्या आत्म्यातील तिला नाही झोप रं!
पान्हा देऊ कुणा अन् कुणा देवू ऊब रं?
आईपणाची झाली खोटी, ममतेची दोरी गेली दुरं रं!

- श्वेता संकपाळ (१३/०७/२०२३)

प्रभू दयेची बरसात, चालू असते सतत ।।

ज्ञानाची गंगोत्री वाहते, पिणाऱ्यालाच ती मिळते ।।

प्रत्येक क्षण दयेचा, टिपणारा ठरे नशिबाचा ।।

जलात राहूनी कोरडे, म्हणावे त्यास काय वेडे ।।

फळे पडतां रोज पाही, त्याची कुणा उमज न येई ।।

परि न्यूटन एक निघाला, बघे गुरुत्वाकर्षण शक्तीला ।।

चहा किटलीचे झाकण हाले, स्टिफनसनने इंजीन शोधले ।।

जीवनातील साधे प्रसंग, शास्त्रज्ञांची बनले अंग ।।

प्रभू असतो सतत तयार, ठरवा तुम्ही दया कशी घेणार ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

वस्तीतल्या दिव्यांच्या,भाळी काय आले,--?
उघडे --वाघडे घरदार,
पाहून जीव निमाले,----

उजेड देत गरीबा,
सगळेच ते दमले,
ओळीने घराघरात,
वातावरण अंधारलेले,---

निवारा फाटका तुटका,
झोपडे मोडकळलेले,
आभाळाचाच आधार आता,
जसे काळीज फाटले,---!!!

कण-कण प्रकाशाचा,
आतून कसा थरथरे,
काही त्यास कळेना,
वाढून काय ठेवले,--?

आईस येई कळवळा,
रिकामे पोट पोरांचे,
करू तरी काय आता,
पेचाने हृदय द्रवले, ---!!!

पोटासाठी धावतां,
दुर्लक्ष घराकडे जाहले,
झोपडीतून आरपार,
किरण साक्षीस आले,---!!!

वर आभाळ दिसतां,
साऱ्या आशांचे उमलणे,
येता उजेडाची तिरीप,
वाटते आभाळच फाटलेले,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

तुझा उपयोग नाही काम झाल्यावर
तुला उमजेल का आराम झाल्यावर ?

पुढे घेऊन जाते सायकल साधी
कधी रस्त्यात ट्राफिक-जाम झाल्यावर

तुला समजेल बघ आहे किती सुंदर !
तुझे आयुष्य इन्स्टाग्राम झाल्यावर

नवे खाते, नवा डी.पी., नवा नंबर
विसर ओळख जुनी; बदनाम झाल्यावर

तुझा आवाज बाकी गोड आहे; पण
नको बोलूस तू बेफाम झाल्यावर

बदल घडला जरी चिंताजनक मोठा
दखल घेईल जग परिणाम झाल्यावर

-- ॐकार जोशी

शरीरातील अवयव सारे, यंत्रवत् असती ।
आपल्यापरी कार्य करुनी, कार्यारत राहती ।।

यंत्रामधल्या मुख्य गाभ्याला, आत्मा म्हणती कुणी ।
अविरत मिळे चैत्यन्य शरीराला, त्याचे कडूनी ।।

शुद्ध अशुद्ध संस्कार सारे, अवयवी घडती ।
त्याच रुपें आत्म्याकरवी, परिणाम होती ।।

खाणें शुद्ध पिणे शुद्ध विचार निर्मळ, पवित्र ते ।
संगम होता योग्य साऱ्यांचा, शुद्धीकरण घडते ।।

उपास तापास करुनी कांहीं, शिणविती देहाला ।
हट्टयोग साधूनी कित्येक, दमविती शरीराला ।।

देह असे साधन केवळ, प्रभूकडे जाण्याचे ।
साध्य होईल त्याच आधारें, इप्सित जीवनाचे ।।

खाद्यपाणी हे तर इंधन, असे शरीर यंत्राचे ।
अभावी त्याचे कसे चालेल, जीवन मग तुमचे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com