कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
स्फूर्ती दाता
तुम्ही गेला आणि गेले सुकूनी माझे काव्य
समजूनी आले रूप तुमचे होते जे दिव्यतुमच्या अस्तित्वाने मजला येत असे स्फूर्ती
प्रफूल्लीत ते भाव सारे ओठावर वाहतीकोकीळ गाते गाणे जेंव्हां वसंत फुलतो वनी
मोर नाचे तालावरती श्रावण मेघ बघूनीहासत डोलत कळी उमलते प्रात: समयी
दवबिंदूच्या वर्षावाची किमया सारी हीगात नाचत फुलत राहतो चैतन्याने कुणी
स्फूर्ती देवता हवी तयाला येण्या उचंबळूनीडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
वाट
मला राज रस्त्यावरुन
चालता येत नाही
कारण ती शान
मला पेलवत नाही |मला हम रस्त्यावरुन
चालता येत नाही
कारण सुखदु:खाच्या गर्दीतून
वाट काढता येत नाही |मला आड वाटेंने
चालता येत नाही
कारण त्याचा तोकडेपणा
मला झेपत नाही |मला वळणा-वळणाने
चालता येत नाही
कारण भोवळ येऊन
मला मार्ग दिसत नाही |मला काट्याकुट्या
पायवाटेंनं चालतां येतं
कारण त्या काट्यांच्या टोकाला
माझंच रक्त लागलेलं असतं |
-
तयांना मृत्यूची वाटे भीति
अस्तित्वशक्तीला बाधा येणें,
अति भयंकर घटना ती
तयांना मृत्यूची वाटे भीति....।।धृ।।
गरिबीत जगती कित्येक,
भ्रांत पाडे ती भाकरी एक
जगण्यासाठीं झगडा देती,
तयांना मृत्यूची वाटे भीति....१,
आरोग्याला धक्का बसतां
शरिर जर्जर होवूनी जातां
देह तारण्या धडपड होती,
तयांना मृत्यूची वाटे भीति....२,
समाज रचना बघा कशी,
लौकिक जाई तो राही उपाशी
कुणी न दाखवी सहानुभूती,
तयांना मृत्यूची वाटे भीति...३,
प्रवास करिता वाहनातूनी
अपघात शंका येई मनी
अवलंबून जे दुजावरती,
तयांना मृत्यूची वाटे भीती....४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
-
भोंडले (३)
आडबाई आडवणी
गिझरचं पाणी काढवणी
विजेने केला पोबारा
माझी चुकली नऊ बारा -
चांदण्यातील आठवणी
हवाच मजला तोच चंद्रमा
तेच नभी चांदणें
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती आनंदातील जगणें ।।धृ।।
आजीसंगे गच्चीवरती
फुलराण्यांच्या कथा ऐकती
बसुनी सारे एक वर्तुळी, टाळ्या पिटूनी गाती गाणें ।।१।।
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें
फुलले होते यौवन सारे
अंगी झोंबे शितल वारे
पुनव चांदणे धुंदी आणी, बघूनी तारांगणे ।।२।।
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें
सगे सोयरे मित्रमंडळी
परसदारी तुळशीजवळी
गप्पा टप्पा विनोंद बौधिके, रात्र घालवी करुनी भजने ।।३।।
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
-
अनुभवाचे श्लोक
“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…
-
हलकेच सख्या मी रानात
हलकेच सख्या मी रानातचोर पावलांनी अशी येतेवाट तुझी पाहता मीबैचेन जराशी मग होतेयेतो तू असा समोरुनभान हरपून माझे जातेजवळ येता तू माझ्यामी मोहरुन पुरती जातेघेता मिठीत अलवार तू मजलाक्षण फुलून अलगद जातोओठ ओठांनी अधर तू टिपतासाखर चुंबनात भाव गंधाळतोसोडशी गाठ तू मग चोळीचीपदर लाज सोडून वाऱ्यावरी जातोन उरले बंधन कसले दोघांत काहीनजर खुणावे माझी अर्थ तुजला लागतोतो शृंगार खुलला त्या धुंद वेळीसैलावली मी मोहक भावनांनीडोळे मिटले मी त्या लाज वेळीएकरुप झाले दोन मन मोहरुनीसाखर मिठीत मज तू घट्ट घेतामी समर्पित तुझ्यात अलवार होतेतृप्त झालास तू त्या धुंद मिलनीती पहाट गोड गुलाबी नशिली होते-- स्वाती ठोंबरे. -
बीज – वृक्षाचे चक्र कुणाचे ?
बीज - वृक्षाचे चक्र कुणाचे ?
सुक्ष्म बिजाचे रोपण करतां, वृक्ष होई साकार
कोण देई हा आकार ?
तूं तर दिसत नाही कुणाला, घडते मग कसे ?
कोण हे घडवित असे ?
प्रचंड शक्ती देऊनी बीजाते, प्रचंड करितो वृक्ष
कोण देई ह्यांत लक्ष ?
त्याच वृक्ष जातीचे गुणही येती, रुजलेल्या त्या बीजांत
ही किमया असे कुणांत ?
तोच वृक्ष वाढूनी फळे देतो, फळांत असते बीज
फिरवी कोण चक्र सहज ?
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
विश्वगाभारा
तूं स्त्री, रूप तुझेच चराचरीस्वरूप तुझेच, विश्वगाभारासत्य! वास्तवी तूच गे ईश्वरसृष्टीतील तूंच वात्सल्यधारा।।तू जननी, तूच गे आदिमायातुझा सन्मान, तुझेच चारित्र्यदान ईश्वरी ऐश्वर्य सुखशांतीचेतूच सात्विक, ईश्वरीय सुंदरा।।तुझ्याच गे रूपात शब्दगंगोत्रीअंतरातुनी, भाव अमृती साराभरताच अलवार या ओंजळीस्पर्षतो तृप्तलेला विंझणवारा।।भाव गंधलेले तव रूप आगळेभुलवुनी जाता तनमनांतरालासाक्षात ओघळतेस काव्यरुपीतव रुपात रंगतो ब्रह्मांड सारा।।-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)9766544908रचना क्र. ७४.दिनांक : ८ / ३ / २०२२. -
विजेचे दुःख
लपकत आली
कडकडाट करुनी गेली
प्रकाशमान केले जगासी
सारुनी दूर अंधारासी
भयाण होता अंधःकार
लख्ख प्रकाश देई आधार
घेई सर्वांच्या मनाचा ठाव
भिती असूनही, प्रसन्न भाव
करुनी शक्तीचे भव्य प्रदर्शन
निर्माण झाला मनी अभिमान
परि दुःखी होते तीचे मन
'क्षणिक' लाभले तिला जीवन
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti