कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

तेच दिवाळीचे दिस
तोच आनंद उल्हास
परि बाबा-आई माझे
मज दिसले उदास.....

कसे जुळावे गणित
नव्या खाऊ कपड्यांचे
अन् खुलेल मानस
सान कोवळ्या जीवाचे
इथे वाढती असोशि
तिथे मन कासावीस
तेच दिवाळीचे दिस....

कधी आईचा दागिना
कधी एखादा ऐवज
जाई सावकारा हाती
खुल्या मनाने सहज
अन् सजली दिवाळी
मला हवी तशी खास
तेच दिवाळीचे दिस...

आज काही नाही उणे
तरी उरलेच देणे
आई-बाबांनी दिलेले
सहजची मुकपणे
मग ओलावती डोळे
मनी उरतात भास
तेच दिवाळीचे दिस...
आणि आई- बाबा माझे
होते दिसले उदास...

.....मी मानसी

देशासाठी वीरमरण ते,
भाग्यवान" किती तुम्ही,
कितीदा मागावे मरण असे, मिळत नाही "जन्मोजन्मी," --!!!

भारत मातेची सेवा" करता,
देह तुम्ही हो ठेवला, --
देशसेवा करता करता,
पाईकांनी कसा बळी दिला,--!!!

अगदी पुण्यकर्म हे ठरे,
असा मृत्यू तुमच्या नशिबी,
नेताना तुम्हाला तोही घाबरे,
पडलात ना देशाकारणी,--!!!

ज्या मातीत खेळलो,वाढलो,
तिचे केले रक्षण तुम्ही,--
आईला पूजताना शेवट,
कुडी झाली निव्वळ माती,--!!!

घरदार-- आईबाप,
पडतील उघड्यावरी,
विचाराने नाही छळले,--
इतकी तुमची होती तयारी,--!!!

शूरवीर देशाचे सैनिक,
खरेच तुम्ही धाडसी, --!!!
निधड्या छातीने सिंहागत,
शत्रूला झेलता अंगावरी,--!!!

हिमगौरी कर्वे

कोणते दुःख तुला छळते

अकारण कां व्यथित होते ।।धृ।।

प्रेमळ छत्र पित्याचे असतां

गेले जीवन तुझे बागडतां

लाड पुरविले आईने तव

शिकवीत असतां आनंदी भाव

आठव सारे याच क्षणीं ते ।।१।। अकारण तूं कां व्यथित होते

बांधून घेतां राखी हातीं

आश्वासन तुजला मिळती

पाठीराखा भाऊ असूनी

येईल तुजसाठीं धावूनी

कसली शंका मनांत येते ।।२।। अकारण तूं कां व्यथित होते

संसार भरला सुख-दुःखानी

घे शिरावर तुझ्याच समजूनी

जीवन मार्गी होता बदल

नको होऊस वेडे चंचल

सावध असूं दे चित्र तुझे ते ।।३।। अकारण तूं कां व्यथित होते

नाते गोते वाढवीत जावे

सर्वामध्यें प्रेमळ व्हावे

छत्राखालती होती आजवर

छत्रचि बनावे तूं इतःपर

संस्काराचे मधूर फळ येते ।।४।। अकारण तूं कां व्यथित होते

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तपसाधनेतील परिक्षा
(काव्य स्फूर्ती)

पूजित होतो प्रभूसी ध्यान एकाग्र करुनी
भाव भक्तिने तल्लीन होत असे भजनी ।।१।।

काव्यस्फूर्ति देऊनी कवि बनविले मजला
शब्दांची फुले गुंफवूनी कवितेचा हार बनवविला ।।२।।

सुंदर सुचली कविता आनंदी झाले मन
ध्यास मज लागता गेलो त्यांतच रमून ।।३।।

पुजेमधले लक्ष्य ढळले काव्याच्या मागे जावूनी
भजनांतील चित्त वेधले तपोभंग तो होऊनी ।।४।।

मधाचे बोट चाटवूनी मोहात ओढले मजला
दूर सारुनी अमृत घट परिक्षा घेता झाला ।।५।।

अडथळे येऊनी तप साधनेत कस लावतो सत्वाची
हीच आहे प्रभूची रीत परिक्षा घेई भक्ताची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जगी काय मिळविले काय हरविले
अंती एकच प्रश्न अनुत्तरीत असतो

हव्यासापोटी किती, काय हरविले
सत्यभास हा जीवा अविरत छळतो

सारीपाट! उलगडता जन्मभराचा
अंती सारा सत्याचा हिशोब स्मरतो

झाले गेले, सारे जरी विसरुनी जावे
तरी सारा काळ नित्य समोर असतो

अंती पश्चातापाचे दग्ध दुःख अंतरी
जीव! क्षणक्षण निश:ब्दीच जगतो

जगण्याविना, न दूजा मार्गच कुठला
भोग प्रारब्धी जन्मभरी नित्य भोगतो

आज लोचनी सांजवेळ ती केशररंगी
सभोवारी आठवांचाच निर्झर वाहतो

-- वि.ग.सातपुते ( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. ४.

४ - १ - २०२२.

धन्य ती महाराष्ट्र माऊली

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली //धृ//

ज्ञानाचा तो मुकूटमणी, ग्रंथ रचिला ज्ञानेश्वरी

ओवीबद्ध साज प्राकृतीं चढविला, भगवतगीतेवरी

तेज चमकूनी सुर्यासम, दाही दिशा उजळली //१//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

तुकाराम तो संत महान, अभंगाचा राजा

हासंत खेळत शिकवली, जीवनातील मजा

अभंगाची मधूर सुमने, सर्वत्र तुक्याने ऊधळली //२//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

संवाद करुन विठोबाशी, नामदेव नाचला

तल्लीन होऊनी भजनासी, मधूर गाऊ लागला

भक्ति अर्पून प्रभूला, भावी निरंजने ओवाळली //३//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

तसेच झाले एकनाथ, भागवत त्यानी लिहीले

श्री रामदास स्वामी, दासबोध रचिले

निवृती सोपान मुक्ताबाई , कित्येक झाली संत मंडळी //४//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

शिवरायाची बातच न्यारी, दुमदुमला प्रताप

अंबेडकरांनी न्याय देऊनी, दलितास दिले योग्य माप

प्रतिकार करुनी जुलमाचा, अन्यायाला वाचा फोडली //५//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

टिळक आगरकर साने गुरुजी, तसेच झाले फुले

सावरकर सेनापती बापट, ह्यानी शुरत्व दाखविले

सारय़ांनी महान होऊनी, देशाची मान उंचाविली //६//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ठिणगी पडूनी पेटे ज्वाला,
आकाशाला जाऊनी भिडती,
नष्ट करूनी डोंगर जंगल,
हा: हा: कार तो माजविती ।।१।।

शब्दांची ही ठिणगी अशीच,
क्रोधाचा तो वणवा पेटवी,
मर्मघाती तो शब्द पडतां,
अहंकार तो जागृत होई ।।२।।

सूड वृत्तीचा जन्म होवूनी,
वातावरण दूषीत होते,
संघर्षाचा अग्नी पेटूनी ,
जीवन सारे उजाड करीते ।।३।।

कारण जरी असे क्षुल्लक,
विनाश व्याप्ती होई भयकंर,
केवळ तुमचे प्रेमळ शब्द,
दुष्ट चक्र थांबवी सत्वर ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मकर संक्रांत,दिवस सुर्य संक्रमणाचा।।
पतंग प्रेमींचा, नभातल्या पतंगोत्सवाचा।।
व्रत वैकल्यांचा,सुगड्याचं वाण लावण्याचा।।
सण संक्रांतीचा,हिरवा चुडा सुहासनीचा।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

गोवा मुक्ती संग्रामातील रानडे यांची कामगिरी धाडसी आणि रोमांचक अशी होती. त्यांनी शिक्षक म्हणून गोव्यामध्ये आपले बस्तान बसवले आणि पोर्तुगीजांविरोधात सशस्त्र बंड उभारले. या कारवायांमध्ये बेती येथील पोलीस चौकीवर केलेल्या हल्ल्यात ते जखमी झाले होते. त्यानंतर या कारवाईविरोधात त्यांना अटक झाली. त्यानंतर पुर्तुगीज पोलिसांनी त्यांना पोर्तुगालमधील लिस्बन येथे तुरुंगात ठेवले.