असावा सुन्दर पापलेटचा बंगला

चंदेरी रुपेरी सुरमईचा चांगला

पापलेट्च्या बंगल्याला सारंग्याचे दार

धारदार डेग्याच्या कुर्ल्या पहरेदार

दोन कोळंब्याच्या खिड्क्या दोन

हॅलो हॅलो करायला लॉबस्टरचा फोन

मांदेल्याचा सोनेरी रंग छानदार

बांगड्यांना अंगभर खवले फार फार

बंगल्याच्या छतात कालवा रहातो

शिंपल्यातल्या तिसर्यांशी लपाछपी खेळतो

लांब लांब करल्यांचा नाच रंगला

बोंबिलाचा मासा मस्त चांगला

किती किती चवीचा पापलेट्चा बंगला

सोलकढी भातासंगे मस्त हाणला

(व्हॉटसऍप वरुन)

चिरंजीवी स्मरण तुझे

झाकोळले सारे गगन आता

या कातरल्या क्षणांना,सय तुझी येते,--
उन्हाची तप्त काहिली,
चटकन् दूर होते,
वारा धुंद वाही,
ढग जाती प्रवासी,
अधूनमधून बिजलीही,
उगा आपुले दर्शन देई,
अशा वेळी आठवे मज,
सोनेरी प्रभेची सांज,
याच समुद्रकिनारी,
वाजली मिलनाची गाज,
नभ सुंदर सोनबावरे,
होते भेटीस साक्षी,
कूजन करीत बागडती,
पक्षी आनंदें वृक्षी,
किनारा दूरवर तटस्थ,
उभ्याने राखी सागराला,
मिलनाची किती उदाहरणे,
ठेवून समोरी चंद्राला,---!!!
या मंतरलेल्या क्षणांना,
आठवे चांदणी उगवती,
प्रेमाखातर सुधाकराच्या,
नशेत त्या नाचती -गाती,
तिच्यावर चढली धुंदी,
आजही मज नीट स्मरे,
इकडे धरणीवर खाली,
कुणी प्रेमवीर गात फिरे,
अशी चांदणी नाचती-गाती,
इथेच त्याला ओढत आणी,
खळाळूंन उत्तेजित होई,
निळ्याशांर लाटांचे पाणी,--!!!!

© हिमगौरी कर्वे.

काव्य रचनेचा छंद लागूनी, कविता करू लागलो
भाव तरंगाना आकार देवूनी, शब्दांत गुंफू लागलो....१,

एका मागूनी दुसरी कविता, रचित मी चाललो
वही भरता संग्रहाची, आनंदात गुंग झालो...२,

अचानकपणे खंत वाटूनी, निराश मी झालो
निरर्थक तो वेळ दवडिला, हेच मनी समजलो....३,

बोध मिळूनी कुणीतरी सांगे, मूल्यमापन होईल
वेडेपणा वा शहाणपणा, काळ हाच ठरवील...४,

करूनी घेतले तुज कडूनी, कोणत्या तरी शक्तीने
कर्तेपणाचा भाव तुझ्यातील, सोडून दे तू मनाने....५,

असेल हे जर कृत्य त्याचे, काळजी त्याला यशाची
सैनिक तू लढत रहावे, आशा सोडून जिंकण्याची....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सामान्यांतूनी असामान्य निर्मिती, ध्येय असावे खरे,

कोळशाच्या खाणीत सांपडती, चमचमणारे हिरे.....१,

उदार होवूनी निसर्ग देतो, समान संधी सर्वा,

परि तेच घेती खेचूनी तिजला, सोडूनी जीवन पर्वा......२,

जीवन म्हणजे अमूल्य देणगी, समज असते काहींना

व्यर्थ न दवडावे सहजपणें, विचार असे क्षणाक्षणा......३,

जीवन कोडे नाहीं उमगले, कुणास आजवरी

अर्थ आगळे अन् ध्येय निराळे, काढती आपल्या परी....४,

निर्जीव सजीव सर्वांचि मिळूनी, उभारला संसार

हर घटकाने सहभागी व्हावे, लावूनी हातभार....५,

सर्व जगापरी जगत असतां, जगे इतरांसाठी

सामान्यातील असामान्य ठरेतो, ह्याच विश्वापाठीं......६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०