आत्मा कोठे असतो,
नाभी केंद्रात शोधाल का ?
तो तर दिसत नसतो,
मग त्यास जाणाल का ?....१,

सर्व इंद्रिये वापरली,
परि न झाला बोध,
कोठे लपला आहे,
न लागे कुणा शोध....२,

विचार आणि भावना,
संबंध त्याचा ज्ञानाशी
मेंदूत आहे इंद्रिय,
संपर्क त्यांचा सर्वांशी....३,

मेंदूवरी ताबा असे,
नाभीतील मध्य बिंदूचा
समजून घ्या सारे,
तेथेच आत्मा देहाचा...४,

मातेचे अपूर्व देण,
बाळाच्या नाभीत जमते,
आत्मा हेच रूप,
जीवन कार्य चालविते.....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

https://youtu.be/UpXfirUuSHE

मित्रांनो, "तुला पाहताना " ही मराठी प्रेम कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.
मराठी कविता आवडली तर share करायला विसरू नका.
"माझी डायरी " या आपल्या youtube चॅनलला अवश्य Subscribe करा.
"माझी डायरी" आपल्यासाठी आणखी नव्या कविता-गझल-कथा घेऊन येत आहे.

खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता
शक्तीस द्यावी दिशा चांगली, जीवन यशाकरिता ।।धृ।।

बागेतील फुले सुंदर
फुलपाखरांचे रंग बहारदार
मोहक इंद्र धनुष्याकार
निसर्गातील रम्यतेमध्यें शोधा, ईश्वरी गुणवत्ता ।।१।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

भजन पुजन प्रभूचे
भक्ति-भाव मनाचे
उपवास करी देहशुद्धीचे
तपसत्वाच्या शक्तीनें करा, आत्म्याची मुक्तता ।।२।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

गरिबासी मदतीचा भाव
दुःखितांसाठीं प्रेमळ स्वभाव
घ्या इतरांच्या मनाचे ठाव
मिळवा कल्याण करुनी, त्यांच्यात समाधानता ।।३।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

धनसंपत्ती गंगाजळ
मोहमोयांचे जाळ
षड्-रिपू विकार सकळ
विवेक बुद्धीने नष्ट करा, ही मनाची मलिनता ।।४।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली योग्य कामांकरिता

सर्वत्र आहे प्रभू संचार
अणूरेणूत झाला साकार
ब्रह्मांडही त्याचा आकार
विलीन व्हा ईश्वरी तत्वांत, त्यास सर्व अर्पिता ।।५।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

दिवस रात्र मम नयनी वसते
स्वप्नात येऊनी मला छळीते
सांग रमणी हे सांग मला ग
तुझे नी माझे हे कसले नाते ।
जरी न दिसशी मला कधी तू
सैरभैर मन हे होऊनि जाते
तुला पाहिल्यावर मन हे माझे
सांग का ग आनंदीत होते ।
असशी जरी दूरवर तू तेथे
मम हृदयी तुझेच रुप येथे
आहे खरोखरी किती मधूर
तुझे नी माझे हे प्रेमळ नाते ।

-- सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
२१ आक्टोंबर २०१८

समोर ये तूं केंव्हा तरी,
बघण्याची मज ओढ लागली,
फुलूनी गेली बाग कशी ही,
बीजे जयांची तूच पेरीली ।।१।।

कल्पकता ही अंगी असूनी,
दूरद्दष्टीचा लाभ वसे,
अंधारातील दुःखी जनांची,
चाहूल तुज झाली असे ।।२।।

शीतल करुनी दुःख तयांचे,
जगण्याचा तो मार्ग दाखविला,
सोडूनी सारे वाटेवरी,
आकस्मित तू निघूनी गेला ।।३।।

आस्तित्वाची चाहूल येते,
आज इथे केंव्हातरी,
तव आशीर्वादे जगतो सारे,
हीच पावती त्याची खरी ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

चेहरा, बिलोरी आरसा
अंतरीच्याच भावनांचा

प्रतिबिंब मनसंवेदनांचे
सत्य साक्षात्कार मनाचा

ऋणानुबंध सारे वोखटे
अंतरात स्वार्थ स्वत:चा

हीच आजची जगरहाटी
इथे नाही कुणी कुणाचा

चेहरा हसरा इथे बेगडी
सत्य एक आरसा मनाचा

--वि.ग.सातपुते.(भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१९३

८/८/२०२२

असे कसे गं असे कसे.
कां तुझे गं मज वेड असे
वेळी, अवेळी केव्हांही
नेत्री सामोरी गं तूच असे।।

नित्य प्रभाती त्या नभाळी
तांबूसलेल्या सांजसकाळी
आठविताच सहजी तुजला
खुदकन मनी मीच कां हसे।।

हिरव्या वेली, कोमल कळी
अलवार, जणू तूंच उमलते
पाकळी पाकळी अधर तुझे
मकरंदा गंध तुझा कां असे।।

निर्मल, शामल तुझी गं तनू
माळूनी घेता श्वेत चंद्रचंद्रिका
उजळुनी टाकिते नभांगणाला
सर्वत्र स्पर्श तुझाच कां भासे।।

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ८.

८ - १ - २०२२.

स्मृतिदोषचि आम्हां शिकवी,
जीवन सुसह्य बनविण्याते,
अटळ असूनी प्रसंग कांहीं,
दुर्लक्ष करीतो त्याते ।।१।।

माझ्यातची ईश्वर आहे,
आम्हास जाणीव याची नसते,
शोधांत राहूनी त्याच्या,
जीवन सारे फुलत राहते ।।२।।

मृत्यू घटना कुणा न चुकली,
परि आठवण येई न त्याची,
विस्तृत योजना मनी आंखतां,
काळजी नसते पूर्णत्वाची ।।३।।

विसरूनी जाऊनी त्या मृत्यूला,
जीवनांत तो रंग भरी,
प्रेम करीतो जीवनभर,
देह असला नाशवंत जरी ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लिहिले आजवर खूप, काही राहून गेले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

रोज सकाळी घाईत चेहरा पाहून जाई

थकून येतो बाळ जेव्हा झोपून जाई

असाच झालो मोठा डोळे सांगून गेले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

कष्ठ उपसले आईची त्या कदर होती

लाड पुरवले बापाने ती उधार होती

हात फिरवला जेव्हा डोई कळून आले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

असा घडवला हात हाता घेऊन त्याने

राखले ना काही टाकले देऊन त्याने

आठव येता डोळा पाणी साचून आले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

बघतो जेव्हा गर्दीत बाबा कुठेच नसतो

कधी अचानक डोळा पाणी होऊन दिसतो

पाठीवरची थाप घेण्याचे राहून गेले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

मी कमी तो कवितेत माझ्या बोलत आहे

सपाट जागी नसला वळणा चालत आहे

कवितेस माझ्या उंच भरारी देऊन गेले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

एकटक तो बघतो काही बोलत नाही

चुकले तरीही आधीसारखे सांगत नाही

छापू आपण पुस्तक तसेच राहून गेले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

लिहिले आजवर खूप काही राहून गेले

बापावरती लिहायचे, थोडे राहून गेले ...

-काव्यप्रसाद

प्रसाद गोठणकर

ही दया कुणाची झाली, सापडे शब्दांचा झरा,

उपसतो जरी सतत, होत नसे निचरा....१,

गोड पाणी शब्दांचे, ओठी अमृत वाटे,

पेला भरता काठोकाठ, काव्य हृदयी उमटे....२,

पेला पेला जमवूनी, कलश भरून आला,

नाहून जाता त्यात, देह भान विसरला....३,

सांडता पाणी वाहे, पसरते चोहीकडे,

आस्वाद घेई जो जो, विसर जगाचा पडे....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०