(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • सुखाचा डब्बा

    जगातील वस्तू, वाटे आकर्षक
    देह सुख देण्या, समजे त्या ठिक...१

    प्रत्येक गोष्टीला, डब्याचा आकार
    सुखाचे वेष्ठन, ते चमकदार...२

    चमक बेगडी, फसवी सर्वाला
    काय डब्यामध्ये, कळेना कुणाला...३

    झाकण उघडा, दुःख दिसे आंत
    लपून बसले, प्रत्येक गोष्टीत...४

    हात लावताच, दुःख हाती येई
    भासलेले सुख, नष्ट होत जाई...५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      April 18, 2017


  • समलैंगिकता

     

      December 13, 2013


  • “शेफ… चवीमागचे प्रेम”

    तो जेवण करत नाही,
    तो आठवणी तयार करतो.
    जिथे शब्द फिकट होतात,
    तिथे चवीतून कथा बोलतात.

    आचेवर ठेवलेलं भांडं
    हळूहळू उकळत राहतं,
    तसंच काहीतरी
    त्याच्या आतही शिजत राहतं.

    तो शब्द न वापरता सांगतो,
    प्रेम आणि आठवणी हळू हळू गुंतत जातात.
    चवीत मिसळलेले प्रेम,
    शब्द न बोलता हसतं, रडतं, जिवंत राहतं.

    लोक येतात, खातात,
    “खूप छान आहे” म्हणतात,
    पण कुणी विचारत नाही
    तो इतका शांत का आहे?

    तो न बोलता बरंच काही सांगतो,
    ताटात मिसळलेल्या प्रेमाने,
    जगण्यात गोडवा येतो,
    आणि
    शांततेच्या तृप्ततेची अनुभूती मिळते.

    कारण त्याला समजलंय,
    येथे भावना शब्द नसतात,
    त्या चवीत मिसळून,
    लोकांच्या हृदयात जिवंत राहतात..

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 2, 2026


  • अस्तित्व

    सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

      June 5, 2012


  • अवकळा

    आभाळ ढगांनी
    दाटलेले होते,
    पावसांच्या सरी
    कोसळतील
    या आशेने
    सारे सिवार
    बहुरंगी नटलेले होते.

    नांगरण – कुळवनाने,
    माती आता
    चांगलीच पेटली होती,
    लाले-लाल
    मातीची आग,
    आता तळपायातून
    मस्तकी पोहचली होती.

    खर्चाचे डोंगर,
    आता चांगलेच
    जीवावर बेतले होते,
    बेताल जीवनाने
    मरनोत्तर गोष्टीत
    आज चांगलेच
    रस घेतले होते.

    दऱ्या – खोऱ्यातून
    नदी- नाल्यातून
    तळी – ओढ्यातून
    आपुलकी, जिव्हाळ्याचे
    पाणी....
    आता बऱ्यापैकी
    आटले होते.
    कठोर – निर्दयी
    दुष्ठ – नीतीने
    सुख – दुःखाला
    मधो – मध
    चिरले होते.

    पाखंडी, भ्रष्ट
    झुंड, शंड
    ठोक, बिनडोक
    मनमानी, मनोवृत्तीने
    सुव्यवस्थेस,
    आता चांगलेच
    घेरले होते.

    मळे, धन–दांडग्याचे,
    आता चांगलेच
    फुलले होते,
    अवकाळाने
    झोडपले तरी,
    व्यवस्थेने मात्र..
    हात जोडले होते.

    दुःखाचे धनी,
    नशिबाने चांगलेच,
    होरपळले होते,
    कितीही हात
    जोडले तरी,
    व्यवस्थेने पायदळी
    तुडविले होते.

    न्यायाचेच हात
    आज डोळ्यादेखत ,
    रक्ताने माखलेले होते,
    भ्रष्ट नोकरशाहीपुढे, आज
    सत्य हि झुकलेले होते...

    - ©️ प्रा. शिवाजी आर. कांबळे (कवि, लेखक, संमिक्षक, संपादक, गीतकार)
    ☎️ मो.न.8830800335 ================================
    Follow me on my Blog ID: https://kshivraj83.blogspot.com/ ================================

      September 1, 2021


  • हर्ष उल्हासाने मन नाचले,

    हर्ष उल्हासाने मन नाचले, मन भिंगरी होऊन फिरले,
    पुत्रजन्माने अंत:करण किती, हर्षभरीत होऊन गेले,--!!!

    इवले इवले हात पाय,
    अन् टपोरे बाळाचे डोळे,
    रंग गोरापान आणि वरती,
    केसही काळे कुरळे,--!!!

    छोट्या जिवांस पाहून,
    मात्र मन हरखून गेले,
    किती नवससायास,
    केवढी व्रतवैकल्ये,
    जो सांगेल तो उपाय ,
    जीव टाकुनी सारे केले ,--!!!

    हे कोणत्या जन्मीचे,
    पुण्य माझे फळां आले,
    अखेर ईश्वराने हाक ऐकुनी, चिमुकलेओटीत घातले,-!

    कुलदीपक घराण्याचे,
    नाव आता वाढवेल,
    मरते समयी पाणी
    आपल्या हातें घालेल,
    आगमने त्याच्या, घर ,
    उजळून उजळून गेले,--!!!!

    पोटा पोरं नाही म्हणुनी,
    लोक टोचून बोलती,
    वांझ वांझ असा, जाता-येता सूर काढती,--!!!

    एक आई म्हणून मी,
    दाखवून की दिधले,
    ऐका जनहो सारे,
    आज मी आई जहाले,--!!!

    हिमगौरी कर्वे.
    ©

      May 21, 2019


  • सगळं काही थांबू शकतं

    सगळं काही थांबू शकतं
    पण मन थांबत नाही,
    किती आवरायचं म्हणलं
    तरी मन सावरत नाही..
    विसरायचं सार सहज म्हणलं
    तरी मनाला कळतं नाही,
    गुंतायचं नाही म्हणलं तरी
    मनाच गुंतण सुटतं नाही..
    कितीक समजावे बुद्धीने
    परी मनापुढे बुद्धी चालतं नाही,
    मोह अंतरीचे सोडायचे मोहक
    तरी मनाला काही ते कळतं नाही..
    द्वंद अनेक चालती अलगद अंतरी
    परी मन ओढाळ वेल्हाळ होते,
    सगळेच प्रयत्न फसतात मनासमोर
    अन प्रश्न समोर उरतात निःशब्द अनेक..
    मधुर मनाचे खेळ सारे मनस्वी
    न मला आता काही कळते,
    मी केव्हाच सोडले तुझ्यात प्रश्न
    तुझे मन न अलवार कधी गुंतले..
    फरक दोघांत हा मन खेळाचा
    हरले मी अन हलकेच मन गुंतले,
    मनाच्यापुढे न चाले कधी काही गणित
    तुला न माझ्या मनीचे भाव अलवार कळले..

    -- स्वाती ठोंबरे.

      December 5, 2021


  • मन हळवं झालय

    आजकाल मनावर होतात आघात
    आतामात्र मन खुपच हळवं झालय
    खरं तर, सारंकाही सोसलं पाहिजे
    कळतय तरी देखील कळेना झालय
    सुखानंदाची व्याख्या बदलली आहे
    भोगवादी सुखाकडं हे जग धावतय
    आपलेपणाची जाणीव शून्य झाली
    नात्यानात्यातली दरी मात्र वाढलीय
    जन्मदाते, ऋणानुबंध फक्त नावाचेच
    आस्थे ऐवजी अनास्था रुजु लागलीय
    खरं तर जसं वारं वहातं तसच वहावं
    हाच सुखाचा सोपा मार्ग वाटू लागलाय
    एक दिवस सारं चक्र थांबणार आहे
    कलियुगी जगण्याचे तंत्रच बदललय
    जीवनात फक्त स्वसुखासाठी जगावं
    त्याग, निरपेक्ष समर्पण सारं संपलय
    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
    9766544908
    रचना क्र. १३४.
    १० - ५ - २०२२.

      June 3, 2022


  • मन दाटून येते

    मन दाटून येते
    भाव उमलून जाते,
    लाज गाली विलसते
    तुझी सय अंतरी उमलते
    भाव कल्लोळ मनात
    तुझ्या मिठीची आस,
    क्षण गंधाळून हृदयात
    तूच अबोल मनात बहरुन
    शब्द शब्द तुझ्या माझ्यात
    अर्थ येतो शब्दांत फुलून,
    ह्या सागर लाटा बेभान
    कशी आवरु माझे मन
    हा वारा ही अवखळ
    करतो कानात कुजबुज,
    कातर वेळी तू सख्या भेट
    सुर्य साक्षी असेल सांज मनोहर
    नको कसले शब्द त्या क्षणी
    स्पर्श तुझ्या मिठीचा मोहरुनी,
    थेंब थेंब ओला अंतरी झिरपून
    अबोली लाजेल मोगऱ्यात लाजुन
    चिंब तनमन ओले भिजून
    तुझ्या स्पर्शाचा आवेग ओढून,
    मन मोहरले माझे अलवार तुझ्यात
    निसर्ग खुणावतो मज मन बेफाम तुझ्यात
    -- स्वाती ठोंबरे.

      March 16, 2022


  • जीवनाचा खरा आनंद

    केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।धृ।।

    बालपणाची रम्यता मजा केली खेळ खेळता
    निरोप देता बालपणाला नाद गेला खेळण्याचा
    केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।१।।

    तारुण्याचे सुख आगळे मादकतेने शरिर भारले
    बहर ओसरु लागला दूर सारतां घट प्रेमाचा
    केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।२।।

    प्रौढत्वाची शानच न्यारी श्रेष्ठतेची ठरे भरारी
    येतां दुबळेपणा शरिराला उबग येई संसाराचा
    केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।३।।

    जीवनातील प्रत्येक पायरी मजलागी आनंदी करी
    परी त्या क्षणिक सुखाला संबंध होता देहाचा
    केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।४।।

    आहे सारे प्रभूचे भाव अर्पा मनाचे
    समर्पण करा देहाचे त्याग करा सर्वस्वाचा
    तेव्हांच मिळेल खरा आनंद जीवनाचा ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      March 28, 2019