कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

ही पुण्यदा गंगामाई
हिचाच अगम्य डोह

डुंबता मनी प्रसन्नता
तिचाच मजला मोह

सुखदुःखा गिळूनिया
अविरत तिचा प्रवाह

नाही कुणाचाच द्वेष
तिचाच मजला मोह

ती विरक्तीचा सागर
तिच्यात शमतो दाह

ती भगिरथाची गंगा
ठायी तिच्या निर्मोह

जीवनांतीगंगोदक
दृष्टांत मुक्तीचा सोहं!

(सोहं --- ब्रह्मानंद!)

-- वि. ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१५०.

१३ - १२ - २०२१.

विझवून दीप सारे ये प्रिये माझ्या कुशीत
वाट तुझी पाहतो मी पाहू नकोस आता अंत ।

झोपली गाय गोठ्यात झोपे वासरु पुढ्यात
समई देवापुढील ही झालीय आता शांत ।

विरह अपुला संपण्याची जवळ आली घडी
किती दिसानी सखे ग आज मिळे एकांत ।

नेसून ये भरजरी शालू माळून केसात गजरा
नसे ठाऊक पुन्हा कधी लाभेल असा एकांत ।

शिसवीचा पलंग सखे आतूर तुज भेटण्याला
आनंद सखे त्याचा न मावतसे या गगनात ।

सजला तो बकुळ फुलांनी स्वागतास सिध्द झाला
होईल स्वप्नपुर्ती त्याची सखे आपुल्या मिलनात ।

ये ग सत्वरी आता नको धरु शंका मनात
होईल मीलन अपुले मिळता नजर नजरेत ।

अधराशी मिळता अधर विसर पडेल या जगाचा
दोन शरीरांचे होईल मीलन दोन हृदये एक होता ।

-- सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
२८ आक्टोंबर २०१८

वळून बघता पूर्व आयुष्यी,
प्रखरतेने हेची जाणले
घडले नाही कधीही ते ते,
हवे असूनी मनी योजीले....१

सभोवतालची देखूनी स्थिती,
आखती योजना कल्पकतेने
खेळामधली चाल नियतीची,
ध्यानी न येते दुर्दैवाने.....२

मार्ग तिचे ठरले असूनी,
बांधलेले इतर जीवांशी
अपूर्व योजना निसर्गाची,
कळेल कुणाला सहज कशी....३

जाळीतल्या धाग्याची टोके,
गुंतली असती ग्रह गोलाशी
फिरता फिरता खेच पडे,
वा ढीली होवून जाती कशी.....४

सुख दु:खाचे परिणाम हे,
असेच दिसून येती मग
अनपेक्षीत हे जेव्हा घडते,
म्हणती त्यासी दैवी अंग....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला

विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।

खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,

पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी

सैल कर तू पाश आपला...१,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी

कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी

नकोस देवू वाव शंकेला...२,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

ते तर केवळ घर निराळे, मायेने परि आहे भरले,

जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे

आठवण करिता येईन भेटीला...३,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रदीप निफाडकरांची गझल

का असा धांवतोस तूं , नशिबाच्या मागें मागें

यत्न होता भगिरथी, नशिब येईल संगे...१,

प्रयत्न होतां जोमाने, दिशा दिसताती तेथें

यशाचे ध्येय सदैव, योग्य मार्गानें मिळते.....२,

प्रयत्न करूनी बघा, ईश्वर देखील मिळेल

इच्छा शक्ति प्रभावानें, नशीबही बदलेल...३

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तूं गेलिस, मी उरलो मागे सखा तुझा अनुरागी
जोवर मी, तोंवर राहीलच तुझी आठवण जागी ।।

रात्र पसरतां, भवतालीं निद्रिस्त सर्व दुनिया
मीच फक्त असतो जागा अन् तुझी आठवण जागी ।।

चुकुनी आली झोप कधी मज, तरि मी निजूं कसा ?
ठेवायची असे दिनरातीं तुझी आठवण जागी।।

भाग्य झोपलें माझें, कायमचीच झोपलिस तूं
मी कायम झोपेतों, कायम तुझी आठवण जागी ।।

आज असे मी, परंतु सखये, उद्या नसेन इथें
चिंता ही, नंतर राहिल कां तुझी आठवण जागी ?

- - -
११.०८.२०१६
(दिवंगत प्रियपत्नी डॉ. स्नेहलता हिच्या स्मृतीत)

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

भाग्यरेषा तळहाती आज या उमलावी
पैलतीर येता, साद त्या राघवाची यावी।।धृ।।

घरटयात सुखाच्या, ओढ़ प्रीतीची असावी
स्पर्शता निष्पाप प्रीती, वेदना उरिची हसावी
कण कधी अमृताचेही, ओघळावे आसवी।।१।।

जीवनी उनसावल्यांचा, खेळ नित्य चाले
सागरी भरती - ओहोटी, भिजते चांदणे
अंधारताच वाट त्या दिनकराची दिसावी ।।२।।

थैमान वादळी छळते, कधी नीरव नीरवता
शीणतो जीव क्षणी, कधी चंदनी शीतलता
भोगिले भोग सारे, ईछ्या काय ती उरावी ।।३।।

आता नाही, काहीच याचना या जीवनी
एकच भाग्यरेषा, तळहाती या उमलावी
पैलतीर येता, साद त्या राघवाची यावी ।।४।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १०८.

९ - ४ - २०२२

जगातील वस्तू, वाटे आकर्षक
देह सुख देण्या, समजे त्या ठिक...१

प्रत्येक गोष्टीला, डब्याचा आकार
सुखाचे वेष्ठन, ते चमकदार...२

चमक बेगडी, फसवी सर्वाला
काय डब्यामध्ये, कळेना कुणाला...३

झाकण उघडा, दुःख दिसे आंत
लपून बसले, प्रत्येक गोष्टीत...४

हात लावताच, दुःख हाती येई
भासलेले सुख, नष्ट होत जाई...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

स्नान करूनी निर्मळ मनीं, दर्पणापुढे येऊन बसला ।
जटा साऱ्या एकत्र बांधूनी, भस्म लाविले सर्वांगाला ।।

ओंकाराचा शब्द कोरला, चंदन लावूनी भाळावरती ।
रूद्राक्षाच्या माळा बांधल्या, गळा हात नि शिरावरती ।।

वेळेचे भान विसरूनी, तन्मय झाला रूप रंगविण्या ।
प्रभू नाम घेत मुखानें, नयन आतूर छबी टिपण्यां ।।

पवित्र आणि मंगलमय, वाटत होते स्वरूप बघूनी ।
सजविला होता देह त्यानें, प्रभूचेच एक रूप समजूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com