अनाहता, अनादि-अनंता,
वाहिले तुज मी चित्ता ,
व्हावी तुझी मजवरी कृपा,
हीच उरी आंस बाळगतां,--!!!

शरण तुज आले रे दयाघना, तनमन मस्तक नमवितां,
तुजकारणी देह पडावा,
आठवते तुज कृपाकरा,--!!!

तुज पायी वाहिल्या मी,
अनेक अरे वेदना,
काय सांगावे दुःख,
किती भोगाव्या यातना,--!!!

शरीर, मानस झिजवतां,
नच मिळे सुख पण वंचना
जावे कुठे सांगावे कोणा,
देव मानती केवळ पाषाणा,--!!!

अशात तुला पाझर फुटावा,
हीच विनंती, हीच कामना बुडबुडे सुखांचे सारे विरतां,
सांग कुणाच्या काय हाता,-?

खोल-खोल त्या गर्तेत पडता,
आहे का कोणी मज त्राता,--!! लपलेले असे दुःख छेडता, काळजाला जाती कशा चिरा,--!!!

कुठून आणावे मी आनंदा,
व्यथित मी, निराश जगता,
*अनाहता, अनादि अनंता,
वाहिले तुज मी चित्ता*,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

कधीतरी...

बाळगले होते स्वप्न उराशी

कधीतरी मी ही यशाचे...

वाटलेही होते घ्यावे चुंबन

कधीतरी त्या ही नभाचे...

जपले होते हृदयात प्रेम

कधीतरी मी ही मनीचे...

रेखाटले होते चित्र सुंदर

कधीतरी मी ही आयुष्याचे...

घडवले होते एक शिल्प

कधीतरी मी ही स्वतःचे...

निर्मिले होते एक साम्राज्य

कधीतरी मी ही शब्दांचे...

विणले होते एक जाळे

कधीतरी मी ही तत्वांचे...

सोडले होते माझे सारे

कधीतरी मी ही मालकीचे...

केले होते म्हणूनच सोने

कधीतरी मी ही लोखंडाचे..

© कवी - निलेश बामणे ( ND.)
दिनांक - १ ऑक्टोबर २०२१

आपल्या हिमतीवर उभे रहाण्यापासून ते xxला लावून पळण्यापर्यंत पायांचा मानवी जीवनात भक्कम पाया आहे. गोष्टींना पाय फुटून त्या नाहीशा होणे किंवा तोंडात पाय (Foot in mouth) घालण्यापर्यंत आपण ऐकलं आहे, पण पायाला तोंड फुटलेलं अजून ऐकिवात नाही म्हणून हा प्रपंच!

पाळण्यातले इवले इवले पाय नाचरे
निखळ, नितळ निष्पापसे मखमली गोबरे
निवांत शांत, भाबडे पहुडले बहुतसे सारे
कुणी विधीदर्शित जागृत मापती नक्षत्र तारे

नकळत वळत, रांगत दुडदुडणारे वारे
मायेच्या हाताने घेत वळण गोजिरे
शाळाशिस्तीत, स्पर्धेच्या धास्तीत धाव धावरे
नादात काही, हौसेत तालात थिरकत सितारे

हळव्या आळिताने घेतले लाजरे फेरे
परतवत आठवणी, करुन आसवांचे निचरे
कोऱ्या पदराआड, ओलांडत अनोळखी उंबरे
नव्या आशेचे, नव्या धरेवर पाऊल ठरे

कुणी स्वयंभू वाट आपली वेगळी मळणारे
निर्धारित काही ध्येयापायी पेलत रोष सारे
निर्विचार, भुईभार ते सोडत आळस सुस्कारे
वक्र वळणी काही दूषितकर्मी विघातक निखारे
दिशाहीन कुणी फरफटणारे दुर्देवी फेरे
उरले सारे नेटके आपण, प्रपंच रेटणारे

माध्यान्ही राबत, रापरापत, चिंताग्रस्त म्हातारे
वाहून ओझे आयुष्याचे वाकलेले बिचारे
थकले भागले, सुरकुतलेले कापरे कातरे
कातरवेळी चाहूल घेत, वेशीवर घुटमळणारे
ओढाळ ओढीने आप्तांच्या, उगा थबकणारे
उपेक्षेच्या उन्हात काही आपल्याच घरी उपरे
वेध लागले, जडावलेले विसावण्या आतुर रे

-यतीन सामंत

झाले प्रसन्न मातेवरी। ब्रह्मा विष्णु आणि महेश्वर। मार्ग भक्तीचा देण्याकरिता। अवतरले रुप दिगंबर॥

शोधत होतो रुप प्रभूचे, एक चित्त लावूनी ।
अवंती भवंती नजर फिरवी, श्वास रोखूनी ।।

शांत झाले चंचल चित्त, शांत झाला श्वास ।
ह्रदयनाडी मंद होऊनी, चाले सावकाश ।।

पचन शक्ती हलकी झाली, जठराग्नीची ।
शिथील झाली गात्रे सारी, देह चैतन्याची ।।

देहक्रियांतील प्राणबिंदू , असे ईश्वर ।
समरस होतां त्याच शक्तिशीं, होई स्थिर ।।

शोधामध्यें चिंतन करतां, ध्यान परी लागते ।
समाधी स्थितीत येतां प्राण, अनंतात मिसळते ।।

नाही दिसले रुप ईश्वरीं, आगळे एकटे ।
विश्वमंडळ तोच असतां, शोधू तयास कोठे ? ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

-- स्वाती ठोंबरे.

मारल्या मोठ्या मोठ्या बाता
मतदार राजा भुलला भुलला
भारतिय जनता पक्ष म्हणाला "मै यु करूंगा,त्यू करूंगा"
ओढली साऱ्याच पक्षांनी याचीच री...
फरक थोड्या दोन-चार शब्दांचा
"भुतो न भविष्यती"
ऐसा काहीसा चमत्कार झाला
वाघावर स्वार व्हायला कमळ राजी झाला
"काय तुझ्या मनात,सांग माझ्या कानात"
गुज-गोष्टीचा डाव नाहीच रंगला
फिफ्टी -फिफ्टीचा मामला नाही कुणास रुचला
एकमेकांवर कुरघोडी करतांना कर्तव्याची भाषा विसरला
"अशी ही बनवाबनवी"
टेलीफिल्म बनवू लागला
नेत्यांचे पक्ष,पक्षांचं राजकारण,त्यातला मतदार पिंजऱ्यातला पक्षी झाला
हसावं की रडावं हेच त्याला कळेना
भरवशाचा आहे कोण?ह्याचं उत्तर सापडेना
हक्कासाठी फडफड चाले दिन रात
केविलवाणा दाता बुडतोय कर्जात
"मतदानाचा हक्क बजावणे"
"जणू लष्कराच्या भाकऱ्या भाजणे"
असला पोरखेळ नको रे बाबा
थेरं तुमचे पुरे झाले
"घर का ना घाटका"
असे वागवून राजकारणी मुढांनो
लोकशाहीचे वस्त्रहरण थोपवण्या
निश्चित जन्मणार द्वारकेचा द्वारकाधिश रे

-- सौ. माणिक शुरजोशी
नाशिक

हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी

केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी १

असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे

सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे २

सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी

कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी ३

मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा

सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भटकत जातो वाटसरू ,

जंगलामधील अज्ञात स्थळी,

आंस लागते जाण्याकरिता,

दूरवरच्या दिव्या जवळी ।।१।।

मार्ग जाण्याचे अज्ञात असूनी,

निराशेने वेळ दवडितो,

ध्येय दिसत असून देखील,

मार्गामुळे अडून पडतो ।।२।।

अज्ञानाच्या अंधारात ,

शोधत असतो असेच त्याला

मार्गदर्शन सद्‌गुरुचे,

न लाभता ध्येय मिळे कुणाला ।।३।।

वाट दाखवी सद्‌गुरु ,

प्रभूचरणी जाण्याचा,

दुवा साधतो आमच्यामध्ये,

त्यात एकरूप होण्याचा ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सेमी ईंग्लिश मिडियम च्या आईने आपल्या मुलाला शिकविलेलि कविता...!

Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात
Dance रे मोरा Dance...

ढगांशी wind झुंजला रे..
काळा काळा cotton पिंजला रे..
आता your पाळी, तुला give टाळी..y
फुलव पिसाराss Dance..

Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात
Dance रे मोरा Dance..

झरझर edge झरली रे..
झाडांची leaves भिजली रे.. Rainमध्ये न्हाउ, Something गाऊ
करुन पुकारा Dance,

Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात
Dance रे मोरा Dance...

थेंब थेंब तळ्यात dancing रे
टप टप पानांत sounding रे..
Rainच्या रेघांत, Play खेळु दोघांत Blue सवंगड्या Dance,

Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात
Dance रे मोरा Dance...

Rainची रिमझिम stopली रे
तुझी माझी pair जमलीरे
Skyमध्ये छान छान Seven रंगी कमान
कमानीखाली त्या Dance,

Dance रे मोरा, Mangoच्या वनात
Dance रे मोरा Dance

?☺???