जीवनात किती रंग,
पहावे,अन उधळावे,
सुख दुखांचे सोहाळे,
किती साजरे करावे ,--!!!

विविधरंगी मनसोक्त जगावे,
मिसळून त्यांच्यात तसेच होणे, पाण्याचाही रंग स्वीकारे,
सूज्ञही किती शहाणपणे,--!!!

अनेक अंगे जीवनाची,
कशी निरखून पहावी,
कंगोरे त्यातील अनुभवत,
पखरण पैलूंचीच करावी,--!!!

बालपणाचा रंग तो,
किती निर्व्याजपणाचा,
कुठला नाही मुलामा,
फक्त पारदर्शीपणाचा,--!!!

लाल हिरवा गुलाबी,
पिवळा केशरी जांभळा,
आयुष्य नवे ,हरेक दिवशी,
तारूण्याचा स्पर्श आगळा,--!!!

कर्तृत्वाचा रंग वेगळा,
कायमचाच चढत असे,
आयुष्य बदलूनच सारे,
सर्वदूर की पसरे,--!!!

देशप्रेमाचा रंगही,
नागरिक तो जपे,
सदैव आपल्या झेंड्याला,
झुकून सलाम ठोके,--!!!

वृद्धत्वाचा रंग चढता,
सर्वच रंग फिके,
दिसती फक्त डोळ्यांना,
जर्जर ती शरीरे,--!!!

जीवन जसे टाकते,
उधळून सारे रंग,
एकच रंग राहतो,
राहे मागे निस्संग,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

कां मजला ही सुंदर वाटते ?
दृष्टी माझी वा सौंदर्य तिचे ?
कोण हे ठरवी निश्चीत,
मजला काही न कळते

असेल जाण सौंदर्याची तर,
दिसेल सर्वच सुंदर नयनी
तिच एक कशी असेल सुंदर,
जग सारेच असतां सुंदर

सौंदर्याची दृष्टी नाहीं,
म्हणून सौंदर्य एखाद्यांत पाही
पूर्वग्रह दुषित असते,
तेच सौंदर्याचे परिणाम ठरते

मला जे भासते सुंदर,
दुजास ना लागे तेच मनोहर
विविधेतच्या आवडी निवडी,
सौंदर्यांत त्या वाटा काढी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एक होती साधीभोळी आजी ,
पण आजोबा होते कहर !
काहीतरी वेगळं करण्याची,
आजोबांना मध्येच आली लहर !!

“यावेळेस आपण करूया का गं,
प्रेमाचा आठवडा साजरा ?”
लाजत मुरडत हो म्हणत ,
आजीने लगेच माळला गजरा !!

“रोझ डे” चा गुलाबी दिवस ,
केला गोडाधोडाचा भडीमार !
एकमेकांना भरवला गुलकंद ,
मग रोझ सरबत थंडगार !!

हीरो प्रमाणे गुडघ्यावर बसून ,
आजोबांनी मागणी घातली आजीला !
“प्रपोज डे” साजरा करून गेले,
दोघं आठवडी बाजारात भाजीला !!

आता “चॉकलेट डे” ला काय द्यायचं ?,
म्हणून आजीने केला आटापिटा !
शेवटी ग्लास भरून दूध घेतलं ,
त्यात घातला भरपूर बोर्नविटा !!

“टेडी डे” ला आजोबांनी आणली,
छान अस्वलाच्या आकाराची उशी !
झोपेत दुखऱ्या मानेखाली ठेवताना,
आजीने आजोबांनाच मारली ढुशी !!

दिवसभर लवंगा चघळण्याची,
आजोबांना सवय होती फार !
“प्रॉमिस डे” ला आजीने दिल्या,
त्यांना प्रॉमिस टुथपेस्ट चार !!

म्हातार वयात काय हा चावटपणा ?,
असं म्हणत आजी बसली अडून !
“कीस डे” लाच झालं भांडण अन् ,
दिवस सरला शब्दांचा कीस पाडून !!

वाद मिटवायला आजोबांनी आणले,
आजीच्या आवडीचे खास बटाटेवडे !
अरेरे दुसऱ्या दिवशी पोट बिघडलं,
पार पडला मराठीतला “हग डे” !!

अखेर एकदाचा गाठला त्यांनी ,
“व्हॅलेंटाईन डे” चा अवघड टप्पा !
गरमागरम चहासोबत रंगल्या ,
राहिलेल्या बऱ्याच दिवसांच्या गप्पा !!

“जमायचं नाही बुवा आपल्याला,
असलं नाटकी प्रेम करणं !”
नुसता सोहळा करायच्या नादात ,
असं उगाचच्या उगाच झुरणं !!”

“प्रेमाचा फक्त एकंच दिवस ,
आपण म्हाताऱ्यांसाठी का असावा ? “
“प्रत्येक दिवस प्रत्येक श्वास ,
एकमेकांवर जीव लावून सोडावा !!”

सगळ्याचं प्रदर्शन करण्यापेक्षा,
आपलं मनातलं प्रेमच बरं !
दिसलं नाही कुणालाच तरी,
एकमेकांवर असतं मात्र खरं !!

सगळ्याचं प्रदर्शन करण्यापेक्षा,
आपलं मनातलं प्रेमच बरं
दिसलं नाही कुणालाच तरी,
एकमेकांवर असतं मात्र खरं !!

©️ क्षितिज दाते , ठाणे

चंचल केलंस मन, स्थिर करण्यासांगे ।

दिलेल्या गुणाची मग, बदलेल कशी अंगे ?

निसर्ग नियमाच्या, कोण विरूद्ध जाईल ।

फायद्याचे ते का त्याचे परि होईल ?

चपळता जसा गुण, स्थिरपणा असे दुजा ।

आगळ्यातील आनंद, हिच त्यातील मजा ।।

देहा ठेवून चंचल, सांगे स्थिरावण्या मन ।

हा उलटा खेळ कसा, खेळण्या भासे कठीण ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

एकाच दिशेने जातां, प्रभू मिळेल सत्वरी

रेंगाळत बसा तुम्हीं गमवाल तो श्री हरी

तुम्ही चालत असतां, अडथळे येती फार

चालण्यातील तुमचे, लक्ष ते विचलणार

ऐश आरामी चमक, शरिराला सुखावते

प्रेम, लोभ, मोह, माया, मनाला ती आनंदते

शरिराचा दाह करी, राग द्वेष अहंकार

मन करण्या क्षीण, षडरिपू हे विकार

सुख असो वा ते दु:ख, बाह्यातील अडथळे

सारेच सारता दूर, प्रभू तुम्हास मिळे.....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ज्या पोह्यांच्या साक्षीने लग्नगाठी जुळतात, त्या पोह्यांना आपल्या खाद्यसंस्कृतीत विशेष स्थान आहे. सकाळचा नाश्ता पोह्यांशिवाय अधुरा आहे. म्हणूनच पोहेप्रेमी दरवर्षी ७ जून हा ‘विश्व पोहे दिवस’ म्हणून साजरा करतात.

पसरूनिया दोन्ही बाहू
मी उभा तव प्रतीक्षेत
भास तुझाच अवकाशी
प्रीती पाझरते अंतरात ।।१।।

तव स्मृतींतुनी रमता
मी न माझाच उरतो
श्वासात गंधते कस्तुरी
ओठावरी उमलते गीत ।।२।।

माहोल, सारा सुगंधी
परिमल हा चंदनगंधी
सुखवितो या जीवाला
लोचनी ओघळते प्रीत ।।३।।

आवेग हा भावनांचा
व्याकुळ शब्द, शब्द
रचितो अलवार काव्य
तुझ्याच हृद्य स्मरणात ।।४।।

मीच हा वेंधळा बावरा
अविरत, तव प्रतीक्षेत
पसरूनिया बाहू दोन्ही
आळवितो हे भावगीत ।।५।।

©️ वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ७८

१७-६-२०२१.

कधी खेळकर तर कधी चिंतातुर..
कधी आनंदी तर कधी उदासीन..
अनाकलनीय हुरहूर ही विलक्षण..
तरीही , उमलते हळुहळु जीवन..।।१।।

कालचक्र सृष्टीचे , अखंड अविरत..
तांडव , पंचमहाभूतांचे ऋतूऋतून..
स्पंदनांतुनी , सुखदुःखांचे ओघळ..
ऋणानुबंधी ! सारे संचिती जीवन..।।२।।

प्रीतभावनां ! अंकुर मानवतेचा..
प्रीतीविना कां दुजे असते जीवन..
ब्रह्मानंदी ! केवळ स्पर्श प्रीतीचा..
कृपावंती मोक्षदा , कृतार्थ जीवन..।।३।।

भाग्यवंतांच्याच , मनहृदयावरती..
अलवार प्रीतिचेच अविरत सिंचन..
ब्रम्हांडी! ही लाघवी साक्ष लोचनी..
हर्षोत्सवात ! रंगुनी जाते जीवन..।।४।।

© वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

रचना:- क्र. ४०

दिनांक:- १५ - ३ - २०२१.

जगण्या झाले कठीण क्षण, अन्यायाने सीमा गाठली ।

चक्र आहे दैव गतीचे, समजूत कुणीतरी मना घातली ।।

जीवन मार्ग सरळ असता, फेरे पडती नशीबाचे ।

अनेक वाटा दिसून येता, भटकणे मग होई जीवाचे ।।

विसरूनी जातो मार्ग आपला, तंद्रीमध्ये भटकत असता ।

बोलफूकाचे देत राही, नशीब दैव म्हणता म्हणता ।।

असंख्य वाटा अनेक ध्येये, मिळेल एकची विश्वासानी ।

नशीबाला परी दोष न देता, चालत राहा एकाग्रतेनी ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com