मनात, माझिया सहजची येते
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे
रुसुनिया हवे तेव्हडे हट्ट करावे
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।।

सख्यासोबती, खेळावे भांडावे
रडुनीही, पुन्हा गळ्यात पडावे
हा खेळ आनंदी खेळण्यासाठी
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।।

स्वार्थ, हव्यासाची नसे मनीषा
परमानंद! भाबडाभोळा केवळ
निष्पाप मैत्र, मनी प्रीतभावनां
ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।।

सभोवती प्रांगण सारे मुक्तानंदी
न कधी द्वेष, असूया कधी मनी
बालपणीचे निर्मळ नाते आगळे
ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।।

वृद्धत्वे! आठव सारे सोबतीला
भोगलेल्या सुखदुःखांच्या राशी
सांध्यसमयी अंतरी झरती जेंव्हा
ते निरागस, बाल्य पुन्हा परतावे।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५०.

१७ - २ - २०२२.

देवाचिया दारीं, मनाचा मुजरा,
झुकवूनिया मान, हासे तो चेहरा ।। धृ ।।

जाई जेव्हां मंदिरी,
घेतां प्रभू दर्शन,
आनंदानें नाचते,
हर्षित चंचल मन,

नयन साठविती, त्या मंगल ईश्वरा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।१।।

नदीनाले धबधबा,
उंच उंच वृक्ष वेली,
कोकीळ गाती, मोर नाचे,
इंद्रधनुष्याच्या खाली,

रोम रोमातूनी शिरे, निसर्गाचा फवारा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।२।।

दु:खी – कष्टी दुबळा,
दीनवाणा दिसे,
प्रभूच्याच आज्ञेने,
भोग भोगीत असे,

जातां हृदय भरूनी, करि आसवांचा मारा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

मनांत ठसले रूप तुझे, येते नयना पुढे ।

रात्रंदिन मज चैन ना पडे.....।।धृ।।

शरीर जरी सुंदर मिळे ।

प्रयत्नांनी तूंच कमविले ।।

चपलता ही छाप पाडीते ।

लक्ष्य खेचूनी तुझ्याकडे

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ।१।

हासणे खेळणें आणि चालणें ।

'ढंगदार' तुझे बोलणे ।।

शरीरामधल्या हालचालींना ।

सहजपणाचे वळण पडे

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे....।२।

स्वभाव आहे जरी मृदू तो ।

प्रसंग पडतां कठीण भासतो ।।

सज्जना पुढती नम्र दिसूनी ।

दुर्जना शिरीं वज्र पडे

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ....।३।

हृदयीं माझ्या घर करूनी ।

तव प्रतिमा दिली ठेवूनी ।।

ईश्वर तूंच खरा तो ।

पूजन सदैव करीते

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ....।४।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्वैर मनानें भरारी घेई, पक्षी दिसला आकाशीं

स्वछंदामध्यें विसरला तो, काय चालते पृथ्वीशीं...१,

एक शिकारी नेम धरूनी, वेध घेई पक्षाचा

छेदूनी त्याचा एक पंख, मार्ग रोखी उडण्याचा...२,

जायबंदी होवूनी पडला, खालती जमीनीवरी

त्वरीत उचलून पक्षाचे, पाय बांधे शिकारी....३

ओढ लागली त्यास घराची, भेटावया मुलाला

आजारी असूनी पुत्र त्याचा, चिडचिडा तो झाला...४,

चकित झाला बघूनी मुलाला, अंगणी खेळतांना

बघत होता रोज तयाला रडत असतांना...५,

झाडा वरती दोन पक्षी, नाचून गात होते

मुलास त्याच्या आनंद देवूनी, रिझवीत ते होते....६,

गहींवरूनी गेला दृष्य बघूनी, पक्षी- मुलातले प्रेम

सोडून दिला हातातला पक्षी, लावून त्यास मलम...७

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जिथे नसावा गलबला, गलका, कोलाहल काही
काळालाही शाप नसावा, लगबग वा घिसाडघाई
मनस्ताप वा कसली चिंता, गोंगाटही नाही
शांततेला मग धीर यावा, नीरवता जिवंत व्हावी ॥

असावी शांततेला एक वात्सल्याची झाक
काळालाही नसावा वेळेचा काही धाक
ऐकू यावी अंतरीची केवळ हळूवार हाक
समाधि लागावी या जगाची न उरे जाग ।।

जिथे विहरावा वारा मुक्त आपुलकीचा आज
जिथे सागरा उधाण यावे चैतन्याचा हो स्पर्श
जिथे व्हावे मोकळे आकाश, विसरुनी सारे पाश
गर्भरेशमी हिरव्यापानी, लेवून लवावी लाज ॥

जिथे नसावी घरांना द्वारे मोकळे व्हावे कोंडले श्वास
संकोचाचे संदर्भ सुटावे आकारुनी यावे अपूर्ण ध्यास
स्वर्गाचा तो तोल ढळूनी, तादात्म्याचे ताल जुळावे
द्वैताचे मग भान हरपूनी, धरिणीमध्ये आभाळ मिळावे ॥

जिथे नसावी जुनी जळमटे, उमेदीला वा भगदाडे
ममत्वाच्या भासाने खुलावी, मनामनाची हळू कवाडे
शांत सनातन शांतीच्या मग कुशीत होऊन अधीन
आसमंतात विरघळत जावे, व्हावे निसर्गाशी तल्लीन ॥

(जगभरच्या वाढत्या कोलाहलात, गर्दीत दुर्मिळ झालेल्या शांततेचा कधी अनिवार ध्यास लागतो. काही नको फक्त आपण व आपली शांतता एवढंच हवं असं वाटू लागतं)

-यतीन सामंत

जन्मभूमीपासून दूर,मातृभूपासून वंचित,
लहान मुलासारखाच मी, तिच्यासाठी सदैव सद्गदित,---!!!

उठे स्मृतींचे मोहळ,
स्मरणांच्या माशा डंसत,
भारतीय म्हणून मी,----
झुरतो तिच्यासाठी अविरत,---!!!

थांबे ना कुणासाठी काळ ,
मागेमागे धावे मन,
आलो जेव्हा परदेशात,
उदास होतो आत उरांत,---!!!!

खडी करण्या कारकीर्द,
मनात होती खूप उमेद,
आईपासून तुटले मूल ,
सारखी जिवा वाटत खंत,--!!!

नीतिमंत तो भारतीय ,
असे नाव काढाया सज्ज, संस्कारांचा असे प्रश्न,
संस्कृतीचा पाईक अत्यंत,--!!!

वाटे मज अभिमान,
एक भारतीय म्हणून,
चांगले तेवढेच घेत ,
भारतीय मी कर्तृत्ववान,--!!!

कवटाळीत उराशी स्वप्न,
एक दिवस तिथे येईन,
करत आपल्या जनांचा उद्धार,
देशां, माझ्या समृद्ध करेन,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

मनाची शांति । मिळेना कुणा

कुठें शोधूं ती । प्रश्न सर्वांना ।।

जीवन ध्येय । शांततेसाठीं

प्रयत्न होय । त्याच्याच पाठी ।।

शांतीचे घर । अंतःकरण

नसे बाहेर । कधीं चूकून ।।

शत्रू शांतीचा । अशांति असे

ठिकाणा त्याचा । बाह्यांत वसे ।।

विरोधी दोघे । दूर राहती ।

वाईट बघे । एकमेकाती ।।

अशांत वाटे । मन तुम्हांला ।

बोचती काटे । घेता तिजला ।।

बाह्य असूनि । त्वरित दिसे ।

चंचल मन । तिजला फसे ।।

अशांती मनीं । येता तुमचे ।

घ्या समजूनी । फळ बाह्याचे ।।

बाहेरी मिळे । असे अशांति ।

शोधा सगळे । आंतिल शांती ।।

यत्न सुखाचे । अशांती आणी ।

व्यर्थ तुमचे । श्रम होऊनी ।।

प्रयत्न होतां । अशांति येई ।

सोडून देता । शांतीच राही ।।

शांति ईश्वर । रूप आगळे ।

आनंद फार । कुणा न कळे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अल्प वर्षे राहिली, उम्मीदपणाच्या हालचालीची ।

मना वाटते आगळे करावे, उरली वर्षे जीवनाची....१,

वृधत्वाचा काळ गांजता, साथ न देयी शरीर कुणाला ।

मना मारूनी बसावे लागे, एक जागी सर्वाला....२,

निसर्गरम्य स्थळ निवडूनी, मर्यादेत जगावे जीवन ।

दुजास कांहीं येईल देता हेच ठरवावे आजमावून...३,

बरेच केले स्वत:साठीं, समाधान परि नाहीं लाभले ।

दुजास मिळतां आनंद येई, खरे तत्त्व आज जाणले....४,

जेंव्हां असते स्वत: करीता, स्वार्थी भाव लपला असे ।

दुजासाठी करीता सारे , स्वार्थी भाव राहील कसे ?....५,

शेवटचे सरते जीवन, ईश चरणी समर्पण व्हावे ।

अंतिम विनंती हीच, दुजाच्या सेवेतच निघून जावे...६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भारतीय संस्कृती जगातील इतर संस्कृतींच्या तुलनेत अधिक प्रगल्भ आणि आधुनिक जगाला मार्गदर्शन करण्याची क्षमता ठेवणारी आहे. भारतीय संस्कृतीतील अनेक परंपरांचे आजही अनुकरण केले जात आहे.

ध्यान स्थिती

जेव्हां मजला कळत होते, निद्रेत आहे मी

जागृत स्थिती असूनी मनाची, शरीर होते निकामीं ।।

निद्रेमधल्या स्थितीत जाता, जाग न राही तेथे

जागेपण आणि निद्रा दोन्हीं, एकत्र न येते ।।

निद्रावस्था नि जागेपणा, याहून दुजे कोणते ?

ध्यान स्थिति ही आगळी असूनी, मध्य बिंदू साधते ।।

देह मनाला विश्रांती देई, ध्यान अवस्था ही

ध्यानामधली ऊर्जा सारी, ईश्वरार्पण होई ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com