गणपति’ ही देवता सर्वच संतांनी पूजनीय मानलेली आहे. जवळपास सर्वच संतांनी गणेशवंदना केलेली दिसते. पण गणपती आणि संत हा अनुबंध अनेक अर्थांनी विशेष वाटतो. केवळ संतांची गणेश वंदना पाहून नव्हे, तर संत आणि गणपती यांच्यामधील अद्वैताचं नातं प्रतीत होतं म्हणून.

हळूच पाऊली येते संध्या
जाते बिलगत यामिनिला
विलोभनिय ते प्रहर सारे
चाहुल निरवतेची सांजेला....

हवीहवीशी मनास शांती
मिठित घेते काळोखाला
अनाहत अबोली एकरूपता
कुरवाळीते जीवाजीवाला...

भावगंधल्या त्या प्रीतभावनां
सजवुनी जाती मनामनाला
आत्मानंदी साक्षात्कार सुंदर
अंतरी उधाण येते आनंदाला....
*********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३२६

९/१२/२०२२

आज मिळाली रोजंदारी
खाऊ घरी भाजी-भाकरी

जाता महागाईच्या बाजारी
स्वप्न टांगलं खुंटीवरी

-- सौ.माणिक (रुबी)

सरिता ही एक पुण्यप्रदा
अखंडित समांतर किनारा
ध्यास सागरी समर्पणाचा
मोक्षदायीनी ती जलधारा...

झुळझुळते संथ अविरत
प्रवाह निश्चिंती वाहणारा
घेते कवेत, सुखदुःखांना
पापक्षालनी ती जलधारा...

तमा न पर्वा तिला कशाची
फुलवीते, दुतर्फा वसुंधरा
नदिकाठ तो सर्वांगी सुंदर
राऊळमंदिर गोपुर गाभारा...

अध्यात्मी,भक्तीभावरंगला
श्रध्येय, मुक्ती गंगाकिनारा...
भगीरथाच्या गंगेचे गंगोदक
जन्मी आत्मशांतीचा निवारा...

--वि.ग.सातपुते .( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२३५

१५ /९/२०२२

जेव्हां मजला कळत होते, निद्रेत आहे मी

जागृत स्थिती असूनी मनाची, शरीर होते निकामीं ।।

निद्रेमधल्या स्थितीत जाता, जाग न राही तेथे

जागेपण आणि निद्रा दोन्हीं, एकत्र न येते ।।

निद्रावस्था नि जागेपणा, याहून दुजे कोणते ?

ध्यान स्थिति ही आगळी असूनी, मध्य बिंदू साधते ।।

देह मनाला विश्रांती देई, ध्यान अवस्था ही

ध्यानामधली ऊर्जा सारी, ईश्वरार्पण होई ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

(चाल : पारंपारिक गरबा / डांडियाची )

नृत्य गोपगोपींचें , धुंद सुरूं रास

वृंदावन लोटलें शरद-उत्सवास ।।

केशकलापीं गोपी माळती फुलें

वेण्यांचा संच दाट लांबवर झुले

चंपक, जुइ, मोगरा, दरवळे सुवास ।।

वस्त्रांतुन एकएक रंग उधळती

इंद्रधनू आज जणूं लक्ष उजळती

मांडियली रूपयौवनाची आरास ।।

गोलगोल नरनारीचक्र हें फिरे

झुलत डुलत नृत्य लांबवक्र हें फिरे

तालबद्ध मृदु मृदंग दास करि पदांस ।।

टाळ्यांचा टिपर्‍यांचा नाद धुंद हा

विसरें निजभान पुरें सर्व वृंद हा

लुप्त या घटीस सर्व चिंता-भय-त्रास ।।

आज हर्षसागरात हृदय डुंबतें

मोदाच्या वारूवर गगन चुंबतें

मनिं भुवनीं उल्हासच करितसे निवास ।।

एकसाथ खालीवर श्वास होतसे

एकरूप सारे , आभास होतसे

वेगळेपणा न उरे आज शतमनांस ।।

रासनृत्य नाचे आनंदकंदही

राधाही धुंद, रंगला मुकुंदही

ओठांवर मंदमधुर स्मित करी विलास ।।

नृत्यसमाधीस दिव्य, शक्य न बाधा

राधामय कान्हा , कान्हामय राधा

स्वर्गातिल सौख्य मिळे दोन प्रियजनांस ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com /

www.snehalatanaik.com

बऱ्याचदा वाटलं तुला सांगावं माझं तुझ्यावर प्रेम आहे ?
पण तुझे ? न सुटलेले कोडे आहे ?
तू जमीन तर मी आभाळ आहे...
आपल्या मिळण्यासाठी मी क्षितिजाच्या शोधात आहे ...
तसे एक क्षितिज आता सापडलेही आहे...
पण जितके त्याच्या जवळ जावे तितके ते दूर जाते आहे...
माझ्या हृदयाचे आभाळ चांदण्यांनी व्यापले आहे...
मनात एक चंद्र ही आहे...
या सगळ्यांना झाकणारा तुझाच प्रकाश आहे...
तुझे नि माझे मिलन झाले तर इतिहास घडणार आहे...
आणि नाही झाले तर मी इतिहास घडविणार आहे...
काहीही झाले तरी आपले प्रेम जिंकणारच आहे...

© कवी- निलेश बामणे

आई भाकर
थापते चार
खायला सारे
बेजार फार

-- माणिक (रुबी)

सुक्ष्म बिजाचे रोपण करतां, वृक्ष होई साकार
कोण देई हा आकार ?

तूं तर दिसत नाही कुणाला, घडते मग कसे ?
कोण हे घडवित असे ?

प्रचंड शक्ती देऊनी बीजाते, प्रचंड करितो वृक्ष
कोण देई ह्यांत लक्ष ?

त्याच वृक्ष जातीचे गुणही येती, रुजलेल्या त्या बीजांत
ही किमया असे कुणांत ?

तोच वृक्ष वाढूनी फळे देतो, फळांत असते बीज
फिरवी कोण चक्र सहज ?

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com