प्रथम तिज पहाता
अग्नी मनी चेतला ,
झालो बेधुंद मी
अंतरी वणवा पेटला !

आर्त नजर तिची
मन घायाळ करून गेली
एकमेकात गुंतलो आम्ही ....
मनोदेवता सांगून गेली !

खट्याळ चमक तिच्या नेत्री
स्वर्ग सुख पाझरले गात्री
त्या क्षणी गेलो हरवून
ती माझी,मी तिचा बनून !

होऊनी एकाकी जेंव्हा ..
मोजतो अंधारी तारे ,
अलगद चाहुलीने तिच्या
फुटती नवे धुमारे !

जेंव्हा दुखी बुडे आकंठ
उरे जीवनी नुसती खंत
पुरे तिची चाहूल आगळी
जीवनी येई नवी झळाळी !

क्षणो क्षणी वाटत राही
तिच्यात मी सहचरी पाही
झाले दूर सगळे अज्ञान
जुळता, तिचे मन माझे मन !

© अरविंद टोळ्ये
९८२२०४७०८०
आपल्या अभिप्रायाचे स्वागत.
आवडली असेल तर नावासह जरूर शेअर करा.

ध्येय असावे तुमचे नेहमीं

आनंद मिळवण्याकडे

'आनंद ' हाचि ईश्वर असतो

समजून घ्याहो हे कोडे ।।१।।

शरीर देई 'सुख ' तुम्हांला

क्षणिक ते तर असती

सुखाच्या पाठीशी छाया असते

'दुःख ' तयाला संबोधती ।।२।।

सुखाबरोबर नाते असते

सदैव अशाच दुःखाचे

वेगळे त्यांना कुणी न करती

जाणा तत्त्व हे जीवनाचे ।।३।।

'आनंद ' भावना असे एकटी

नसे तेथे दुजी भावना

'मोक्ष' तयाला म्हणती कुणी

आस्तित्व त्याचे तुमच्याच मनां ।।४।।

व्यर्थ जातील प्रयत्न तुमचे

'आनंद' शोधता बाहेरी

विसरुन जाता जर देहाला

मिळेल तुम्हां ते अंतरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

माझ्या झेपावत्या पंखांना
तूरेशिमपाश बांधलास
नि त्यांनी वसा घेतला मायेचा -- प्रेमाचा
आता या पंखांखालून
तू होऊ नकोस - रानभरी !

शस्त्रांचीच सवय होती
या माझ्या हातांना !
तू पेटत्या हातात फुलं दिलीस,
शस्त्रं आपोआप बोथटली
नि फुलांची वरमाला कधी झाली कळलंच नाही !

मी निघाले होते
स्वातंत्र्याचा पत्ता शोधीत
निखाऱ्यांचा वसा घेऊन
सोन्याच्या बेड्या तोडून
तू मला नजरकैद केलंस - तुझ्या प्रदेशात
थांब ! तुला जन्मठेप देण्यासाठी
मनाचा तुरुंग मीही खुला केलाय !

असा हसू नकोस
हा हात नाजूक आहे म्हणून....
या बोटांचा बंध
सोडवता येणार नाही - सात जन्म तरी !

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

गोपबालक :
लई वांड पोर ह्यो
दही-लोनी-चोर ह्यो
आईबापाच्या जिवा
लावतो घोर ह्यो ;
हा खेळगडी
गोपाळसौंगडी ,
लई आवडतो समद्यांना.
माहाऽ किसनाऽ, माहाऽ कान्हाऽ ।। १

पोट्ट्याची हौसच मोपऽ
डोईवरी पिसांचा टोपऽ ,
सावळा जरी
तोंडीं तरतरी
धोतर भरजरी,
ऐटीत चालतो गडीऽ
खांद्यावरती घोंगडीऽ ,
लटके काठीला जाडऽ ,
दशमीचं जड गाठुडं
लोट्यात दूध थ्वाडं
बगा बगा आईचं लाडऽ ;
करुन न्याहरी
येइ रोज हरी
आमच्या संगं राना.
माहाऽ किसनाऽ, माहाऽ कान्हाऽ ।। २

लईऽ खेळाची हौसऽ
घालतो लई धुडगूसऽ
सोडतो चराया ढोरंऽ
भरभरा जमवतो पोरंऽ
सूरपारंब्या, आट्यापाट्या
लगोर्‍या, शर्यती, नि गोट्या ,
कधि लपाछपी कधि विटीदांडू
कधि शिवाशिवी कधि तण-चेंडू ,
संध्याकाळपत्तूर बाळ हा
खेळ खेळतो नाना .
माहाऽ किसनाऽ, माहाऽ कान्हाऽ ।। ३

कधि झाडावर येंगतो
कधि फांद्यांना लोंबतो
कधि पाखरांना पांगतो ,
कधि झटुन खेळतो झोंबी
कधि फकस्त बोंबाबोंबी
भन्नाट कधी धावतो
कधि कच्ची फळं चावतो ,
आमची दशमी-चटनी खातो
आमच्यासंगं गानी गातो
आमच्या मागं येतो-जातो,
करतो खोड्या मोठ्या
खातो थपडा खोट्या ,
पोरगं जरि लई द्वाडऽ
वाजवी बासरी ग्वाडऽ
ह्यो खट्याळ बहुगुनी बाळ-कन्हैया
याड लावतो मना .
माहाऽ किसनाऽ, माहाऽ कान्हाऽ ।। ४
- - -
माहा : माझा मोप : खूप

तण-चेंडू : गवताचा चेंडू येंगतो : चढतो

झोंबी : कुस्ती याड : वेड
-

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

क्षणक्षण येते तुझीच आठवण
देवा सत्य तुची ब्रह्मांडी दिगंतर

जगव्यवहारी मी जगत रहातो
त्या जगण्यावीण नाही गत्यंतर

जगता जगताच कळूनी चुकते
आणि मीच येतो त्वरी भानावर

दिल्या घेतल्याचेच हे जग सारे
अनुभवांती उलगडती प्रीतपदर

सुख दुःख जन्मता सदा सोबती
भाळी प्रारब्धाचे भोगणे निरंतर

हा जन्म विवेकी जगण्यासाठी
खुणगाठ मनी माझिया निरंतर

मुक्तीमोक्ष जरी कुतार्थ जीवन
भगवंता मी तुज स्मरतो निरंतर
*********
--वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
(9766544908)

रचना क्र. ३१९

४/१२/ २०२२

बाबा बघा ना..दिवाळी आलीय (शहिदांच्या घरची दिवाळी)

बाबा....
देशासाठी सिमेवर लढताना
शहीद झाले तुम्ही,
तुमच्या या विरमरणाने
मात्र पोरके झालो आम्ही.
तुमच्या शिवाय ऐन सणासुदित
घरावर अवकळा पसरलीय.!
बाबा...बघा ना दिवाळी आलीय.!!

सांगितले होते तुम्ही
या दिवाळीला सुट्टी घेइंन,
माझ्या साठी फटाके
अन् चिंगीला कपडे आणीन.
वाट बघतोय तुमची आम्ही
खोटिच आशा लागलीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!

दररोज आजुबाजुचा परिसर
रोशनाइने उजळतोय,
आपल्या घरी मात्र फक्त
तुमच्या फोटो पुढील दीवा मिण मिंणतोय.
तुमच्या नसण्याने आमची
दिवाळी अंधारमय झालीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!

सुवासिनी त्या नटून-थटून
नववस्त्रानी सजत आहेत,
आईचे मात्र आमच्या दरोज
साड्यांचे पदर भीजत आहेत.
बिना रंगोळीच्या आपल्या अंगणा सारखी,
तिच्या कपाळाची भग्न दशा झालीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!

ते आजी-आजोबा सतत
चष्म्या आडुन अश्रु गाळतात,
विचारल्यावर त्याना 'धुर झोम्बतोय फटाक्यांचा'
असा खोटा बहाणा करतात.
न झोप त्यांच्या नयनाना
हुन्दक्यानी मात्र छाती घेरलीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!

भाउबीजेला तुम्ही नऊवारी घेऊन,
आत्या कड़े जाणार होता,
मिठाई ची भेट देऊन मग
ओवाळून घेणार होता.
अशी कशी तिच्या आरतीवर
दैवान फुंकर मारलीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!

पण बाबा..
आता मी ठरवलंय...
तुमच्या सारखाच मीही सैनिक होईन...
देशासाठी सिमेवर लढाईस जाइन..
दुष्मनावर विजय मिळविंन..
तेव्हाच मिठाई वाटेन,
तेव्हाच फटाके फोडेन,
आणि माझ्या स्वागताला
घरात रोशनाई असेल.
दारात रंगोळी असेल..
आईच्या हाती आरती असेल..
तीच आम्हा सर्वांची दिवाळी असेल..!!
खरेच बाबा आता मनाची तैयारी झालीय..
सलाम करतोय तुम्हाला...
अभीमानाने छाती भरून आलीय..
बघा ना...दिवाळी आलीय..!!
...दिवाळी आलीय..!!

आवडल्यास शहीदांसाठी फक्त एक शेअर....प्लीज...

चंद्र तू पौर्णिमेचा
काळोख मी आमवस्येचा ...

तुझे सौंदर्य कलेकलेने वाढत जाते
पौर्णिमेला ते पूर्ण होते...

माझ्या हृदया व्यापून टाकते
आणि पुन्हा कलेकलेने कमी होते...

आमवस्येला सौंदर्य तुझे
शेवटी कुरूप होते...

तेव्हाच खऱ्या अर्थाने
आपले मिलन होते...

©कवी - निलेश बामणे

गलेलठ्ठ झाले ठेकेदार उंदीर मारणारे
अवकाळी फाशी चढत आहे शेतात राबणारे

दिनरात राबतो घामात न्हाहतो शीवारात तो
मिळवीत आहे नफा तक्क्यास टेकून लोळणारे

कसे रे मिटावे कर्ज हे सातबाऱ्यावरचे आज
सभागृहात कमी माझ्या हक्कांसाठी भांडणारे

पुराव्याच्या फाईली सगळ्या कुरतडल्या उंदरांनी
होतील मुक्त सारेच आता घोटाळे करणारे

मिळावा अधिकार मलाही उंदीर हे मारण्याचा
मारील आनंदाने चारदोन बाँम्ब पेरणारे

भावना ही तूझी " जयवंता " आतली वेदना रे
हसते रे ते अंधभक्त पाय सत्तेचे चाटणारे

© जयवंत वानखडे,कोरपना

सुतार उत्तमसा
तुजसाठी मिळवीला
पाळणा रंगित बनवीला ।।

चहूबाजूंनी
राघु-मोर बसविले
'पाळण्यात बाळ निजवीले ।।

निज निज बाळा
झोके देते मी तुजला
खेळुनि बाळ बहु दमला ।।

हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी
केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी

असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे
सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे

सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी
कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी

मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा
सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com