असा आहे ना … माझा …
भारत महान, माझा भारत महान … १

माझ्या भारतात ना ….
(काही अपवाद वगळता)
लायक व्यक्ती निवडून येतात … २

माझ्या भारतात ना ….
लायक माणसं नेते बनतात … ३

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोक, शिक्षण नसतांना मंत्री बनतात …४

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोकांना लठ्ठ पगाराच्या नोकर्‍या मिळतात … ५

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोकांना बँकेतून मोठमोठी कर्जे मिळतात … ६

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोकांच्या कंपन्यांना, मोठमोठी सरकारी कंत्राटं मिळतात … ७

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोकांना सरकारी अनुदानं आणि सुविधा मिळतात … ८

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोकांनी आयकर भरला नाही तरी चालतो … ९

माझ्या भारतात ना ….
लायक लोकांना राखीव भूखंडांचं श्रीखंड मिळतं … १०

असा आहे ना … माझा …
भारत महान, माझा भारत महान … ११

-- गजानन वामनाचार्य

तुम्ही गेला आणि गेले सुकूनी माझे काव्य
समजूनी आले रूप तुमचे होते जे दिव्य

तुमच्या अस्तित्वाने मजला येत असे स्फूर्ती
प्रफूल्लीत ते भाव सारे ओठावर वाहती

कोकीळ गाते गाणे जेंव्हां वसंत फुलतो वनी
मोर नाचे तालावरती श्रावण मेघ बघूनी

हासत डोलत कळी उमलते प्रात: समयी
दवबिंदूच्या वर्षावाची किमया सारी ही

गात नाचत फुलत राहतो चैतन्याने कुणी
स्फूर्ती देवता हवी तयाला येण्या उचंबळूनी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली //धृ//

हिरवी साडी अंगावरी खडी रंगीत किनारी
ठिपके चमकती पांढरे त्या साडीवरती पसरे
आकर्षक साडी नेसली //१//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

शरीर तुझे बांकदार रुप तुझे मनोहर
चपळाईने तूं वाढते दूर जाण्या झेपावते
वाकड्या चालीत शोभली //२//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

मिष्किलपणें तूं हासते विनम्रतेने वाकून जाते
पसरवूनी तुझा सुगंध करी सर्वाना तूं धुंद
राणी ठरतेस बागेमधली //३//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

बघूनी नभीचे तारे भेटण्या तुझे मन हावरे
परि खंत वाटे तुजला आधार हवा चढण्याला
नको उंचावू इच्छा आपुली //४//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

ये ! प्रियकरा स्वप्नात माझ्या,

स्वप्न मजला आवडते भावते

कल्पनेचे राज्य जरी,

आनंददायी वाटते....II धृ II

तव प्रतिमा मनी बसवली,

आठवण सदैव येवू लागली ।

जागेपणी मिळे न मजला,

स्वप्नी सारे तेच अनुभवते.......१

स्वप्न मजला आवडते ,

पूर्णत्वाचे सुख आगळे,

जीवन प्रवाही येती अडथळे ।

हवे हवेसे मनी ठरवी ते,

केवळ स्वप्नची मिळवूनी देते....२

स्वप्न मजला आवडते ,

कल्पना भाव तरंगे उठूनी,

रात्री गेल्या कित्येक रंगूनी ।

क्षणीक असूनी भ्रामक जरी,

स्वप्न दिलासी देवून जाते....३

स्वप्न मजला आवडते,

विश्वपसारा मायेचा हा,

जीवन गुंता दिसतो पहा ।

किरण आशेचे त्यात चमकूनी,

स्वप्न हे वरदान ठरते....४

स्वप्न मजला आवडते

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जीवनात नाहीच ,माझ्या जागा त्याला कोठेही
धावावे लागतेच मला उगाच त्याच्यासाठी...

नसत्या माझ्या गरजा, जर साऱ्याच निगडीत त्याच्याशी
तरी जगलो असतो, जीवनच मी राजेशाही...

विनाकारणच नसता, झाला माझा संघर्ष कोणाशी
बळी द्यावाच नसता, लागला मज प्रेमाचाही...

माझ जगणंच झालाय , आज ते तर निगडीत त्याच्याशी
त्याच्याच शिवाय जगण , घंटा ठरतेय धोक्याची...

त्याच्या मागे धावत, अखेर ही होणार जीवनाची
मागचे साधतीलच, मग की जवळीक त्याच्याशी...

कवी - निलेश बामणे

या कातरल्या क्षणांना,
सय तुझी येते,--
उन्हाची तप्त काहिली,
चटकन् दूर होते,
वारा धुंद वाही,
ढग जाती प्रवासी,
अधूनमधून बिजलीही,
उगा आपुले दर्शन देई,
अशा वेळी आठवे मज,
सोनेरी प्रभेची सांज,
याच समुद्रकिनारी,
वाजली मिलनाची गाज,
नभ सुंदर सोनबावरे,
होते भेटीस साक्षी,
कूजन करीत बागडती,
पक्षी आनंदें वृक्षी,
किनारा दूरवर तटस्थ,
उभ्याने राखी सागराला,
मिलनाची किती उदाहरणे,
ठेवून समोरी चंद्राला,---!!!
या मंतरलेल्या क्षणांना,
आठवे चांदणी उगवती,
प्रेमाखातर सुधाकराच्या,
नशेत त्या नाचती -गाती,
तिच्यावर चढली धुंदी,
आजही मज नीट स्मरे,
इकडे धरणीवर खाली,
कुणी प्रेमवीर गात फिरे,
अशी चांदणी नाचती-गाती,
इथेच त्याला ओढत आणी,
खळाळूंन उत्तेजित होई,
निळ्याशांर लाटांचे पाणी,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

सुतार उत्तमसा
तुजसाठी मिळवीला
पाळणा रंगित बनवीला ।।

चहूबाजूंनी
राघु-मोर बसविले
'पाळण्यात बाळ निजवीले ।।

निज निज बाळा
झोके देते मी तुजला
खेळुनि बाळ बहु दमला ।।

असा देशभक्त वैज्ञानिक
एकत्र आणि गरिब
कुटुंबात जन्माला आला,
लहानपणी कष्टाला,
पण शिक्षणचा ध्यास नाही सोडला,
त्यासाठी पेपरही विकला,
डिग्र्या आणि सन्मानांचा गर्व नाही झाला !

असा देशभक्त वैज्ञानिक ज्याने
वडिलांच्या संस्कारांचा आणि
थोरामोठ्यांच्या सल्याचा आदर केला !

असा देशभक्त वैज्ञानिक ज्याने आयुष्यभर
फक्त देशासाचे हीत बघितले
देशासाठी काम केले !

देशाला आंतरीक्ष आणि
अणू विज्ञान-तंत्रज्ञानात अग्रेसर ठेवले,
विविध मिसाईलचे शोध लाऊन,
मिसाईल मॅनचे आभूषण स्वीकारले !

देशभक्त वैज्ञानिक
पुढे देशाचा राष्ट्रपती झाला,
संपत्ती नाही जोडली
पण माणसं जोडली !

असा देशभक्त जो आयुष्यभर
असंख्य विद्यार्थ्यांशी संवाद साधता साधता
स्वत:ही त्यांचा चांगला मित्र झाला !

विद्यार्थ्यांनां हिताच्या अनेक गोष्टी सांगता सांगता
स्वत:च्या कृतीतून, विचारातून आणि आदर्शातून
पंचत्वात विलीन झाला !

अश्या देशभक्ताचे नावं
सुवर्णाक्षरात लिहिले गेले,
भारतरत्न डॉ. ए.पी.जे अब्दुल कलाम !

-- जगदीश पटवर्धन

ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची //धृ//

बाळ चिमुकले गोजिरवाणे, त्यांना दाखविण्याची

धन दूज्याचे म्हणूनी घेतले
परके त्यासी नाही समजले
बालपणीं जे प्रेम जमविले
क्षणांत मजला तेच मिळाले
भासली नाहीं उणीव तेथे, आईच्या मायेची //१//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

खट्याळ भाऊबहीण येथें
दिर नणंद तसेच तेथे
बहीण वहीनी एकच नाते
हट्ट पुरविण्या दुजे नव्हते
पदोपदीं करुन देई, आठवण भावंडाची //२//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

संसार दुःखे स्वशिरीं घेऊनी
सुख वाटले सदैव त्यानीं
मान मिळे मज पुन्हां सत्वरी, त्यांच्या सेवेची //३//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

सासरीं गेले सोडूनी बालपण
दुज्यासाठीं करण्या समर्पण
फुलणें फळणें खरे जीवन
हवे निसर्गा हेच ते धन
माहेर सासर एकची मिळूनी, ठरले मी भाग्याची //४//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आज डोळे उघडताना
रंगलेले दिसले सनईचे सूर
पहाटेच्या क्षितीजावर...

सातच पावलं चालून
मी पोचले आभाळाकडे
पण देहाचं नातं मातीशी
अजून तुटलं नाही...
तसं काहीच विसरले नाही,
विसरता येणार नाही
या मातीनंच माझे घुंगुरवाळे मळवलेत
हळूवार खेळवलेत...

माझ्या कणाकणात मिसळलेली ही माती..
आठवतंय - श्रावणातल्या धारांनी ही माती थरारताना
माझा कणन्कण झेलायचा तिचा शहारा
वसंतात ती यायची उमलून
वेलीतून --फुलाफुलातून
तेव्हा नकळत गाणं उमलायचं
..माझ्याही ओठातून
तिची शिशिरी शुष्कता उदास करायची मलाही
आठवतंय, स्वप्न तिच्यात मिसळून
मी केली होती स्वप्नांकित बोळकी, भांडी
एक छोटीशी चूल
आणि एकटीनंच होतं उभारलं
एक सुंदर घरकूल

या मातीतच !
आज पुसल्यायत खुणा म्हणून काय झालं?
माझ्या सातव्या पावलाशी माती अवघडली तेव्हा तिला मी म्हटलं
"अशी होऊ नकोस वादळी या वळणावरती
मी काहीच विसरले नाही...विसरता येणार नाही बघ,
मी मांडलेल्या सोन्याच्या संसाराला
अजून गंध येतोय -
ओल्या मातीचा !"

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे