कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
अटळ सत्य
लाभले , भोगले सारेच वैभव..
उगाच कशाला हव्यास आता..
येता जाता , बंद रिकाम्या मुठी..
दृष्टांत हा जगी जगता जगता..।।..१जीवन , खेळ कठपुतळीचा..
नाचवितो सर्वां तो अनामिक..
दोर सारेच फक्त त्याच्या हाती..
स्मरावे , त्याला जगता जगता..।।..२जन्मा सोबती सावलीच मृत्यू..
अंती , हेच अटळ सत्य सृष्टीचे..
जगी येणे मोकळे जाणे मोकळे..
आसक्ती , जीवा कशाला आता..।।..३क्षणक्षण आनंदाने झेलीत जावे..
सद्विवेकाचे , भान अंतरी जपुनी..
मना मनाला नित्य सांधित जावे..
प्रीतभावनांना उधळता उधळता..।।..४लडिवाळ वेल्हाळ हास्य लाघवी..
स्पर्श रेशमी अलवार कुरवळणारे..
दाहक , दुःख वेदनांना शमविणारे..
लाभावे या जगती जगता जगता..।।..५©️वि.ग.सातपुते ( भावकवी)
? *9766544908*रचना क्र. ७४ / १० - ६ - २०२१
June 15, 2021
-
आमची राजहंसी जोडी
आमची *राजहंसी जोडी,
फिरते मस्त या तलावी,
डौलदार माझा राजा,
लोक आम्हा पाहत राहती,--!!सौंदर्य आमुचे राजसबाळे,
मुखडे तर किती देखणे,
आम्हा पाहण्या होड चाले,
नेहमीच या तलावाकाठी,--!!!डुबुक डुबुक पाण्यामध्ये,
आम्ही विहरतो शानदार,
रंग शुभ्र लोभसवाणे
आकर्षित लोक इथे फार,--!!!पर' फैलावीत, सूर मारत,
सुळकन् पाण्यात जातो दिमाखदार जोड पाहुनी,
कुणी प्रवासी थक्क होतो,--!!!लाटांच्या सिंहासनीकसे
झोकदार,आम्ही बसतो, वरखाली हालती त्या,
किती ऐटदार बघा दिसतो,--!!!आम्हां न लागते रंगरंगोटी,
तुम्हा नकली माणसांगत,
नैसर्गिक सौंदर्य आमचे,
कित्येक वाखाणती अव्याहत,--!!!अप्राप्यही लौकीकाला, स्वर्गीय आमची जात,
राजबिंडे लावण्य का,
कधी येते सामान्यात,--!!!तेजस्वी आमची काया,
पाहण्यास खूप तरसती,
कुणास ठाऊक किती आम्हा,
कसे केव्हा पाण्यात पाहती,-!?पाण्यातील प्रतिमा आम्हा,
उगाच पहा खुणावतसे,
वाटून खालील दोघांचा हेवा,
मन आंत डचमळतसे*,---!!!हिमगौरी कर्वे.©
May 16, 2019
-
सुस्वागतम २०१२… !!!
सुस्वागतम दोनहजारबारा,घेऊन ये सुख स्वप्नांचा वारा ! प्रत्येक दुख:चा कर निचरा, स्पर्शुनि आपला मोर पिसारा ! नव्या वर्षात पीकपाणी चांगले,जळो जिणे लाजिरवाणे ! शेतकऱ्यांच्या पिकाला मिळो रास्त भाव, नको सरकारच्या ‘पॅकेज’चा डाव !
January 1, 2012
-
भावना उद्वेग
आकाशाला शब्द भिडले, हृदयामधले
भाव मनीचे चेतविता, स्फोटक जे बनले १
देह जपतो हृदयाला, सदा सर्व काळी
धडकन त्या हृदयाची, असे आगळी २
जमे भावना हलके तेथे, एकवटूनी
सुरंग लागता तीच येई, उफाळूनी ३
कंठ दाटता जीव गुदमरे आत
रंग बदलती चेहऱ्यावरले, काही क्षणात ४
उद्वेग बघूनी शरिर, कंपीत होते
हृदयातील भाव जावूनी, मन हलके होते ५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
March 18, 2021
-
अमर काव्य
विसरून गेलो सारे कांहीं, आठवत नाही मला
रचली होती एक कविता, त्याच प्रसंगालाजल्लोषांत होतो आम्हीं, दिवस घातला आनंदी
खिन्नतेचा विचार त्या दिनीं, शिवला नाही कधींनाच गावूनी खाणेंपिणें, सारे केले त्या दिवशीं
बेहोशीच्या काळामध्यें, कविंता मजला सुचली कशीछोटे होवून गेले काव्य, अमर राहिले आतां ते
प्रसंग जरी तो मरून गेला, कविता जिवंत राहतेडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com February 9, 2019
-
गोदावरी तिरी
गोदावरी तिरी,
नाशिक माझे गाव
तोच आहे जिल्हा,
द्राक्षनगरी असे भावमहाराष्ट्रातील नाशिक कुंभमेळा,
असे मजला ठाव
कणखर, दगडांच्या देशाची कन्या,
माणिक माझे नावसौ. माणिक (रुबी)
December 6, 2019
-
दिवाईना दिन..
…बहिणाबाई चौधरी यांची एक सुंदर रचना
November 2, 2016
-
गर्भातील अभिमन्यू
श्रीकृष्ण सांगतो सुभद्रेला, चक्रव्युहामधली रचना
हुंकार मिळे त्याला, सुभद्रा झोपली असताना...१
गर्भामधले तेजस्वी बाळ, ऐकत होते सारे काही,
जाण आली त्याची कृष्णाला, वळूनी जेव्हा तो पाही....२,
चक्रव्युहांत शिरावे कसे, हेच कळले अभिमन्युला
अपूरे ज्ञान मिळोनी, घात तयाचा झाला....३,
गर्भामधला जीव देखील, जागृत केंव्हां होवू शकतो
खरा ज्ञानी तोच असूनी, सुप्तावस्थेत सदैव असतो...४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
October 29, 2018
-
तुला पाहताना
मित्रांनो, "तुला पाहताना " ही मराठी प्रेम कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.
मराठी कविता आवडली तर share करायला विसरू नका.
"माझी डायरी " या आपल्या youtube चॅनलला अवश्य Subscribe करा.
"माझी डायरी" आपल्यासाठी आणखी नव्या कविता-गझल-कथा घेऊन येत आहे.https://youtu.be/UpXfirUuSHE
June 16, 2018
-
तो
त्याच्या चांगुलपणावर
ती पूर्ण हरते,
स्त्री कमी की पुरुष अधिक
ह्याची व्याख्या तिला न कळते..तिच्या समजण्याच्या बाहेर
त्याचा चांगुलपणा तिला कळतो,
स्त्री पेक्षा पुरुष जास्त
कणखर नक्कीच असतो..तिच्या पेक्षा तो
जास्त सरस तिला जाणवतो,
तिच्या अस्तित्वाच मूल्य तेव्हा
तिला नकळत बोचतं..त्याच्या अव्यकतेत
तिच्या चुका तिला कळतात,
अबोल पणात त्याच्या
तिच्या भावना कोमेजतात..ती स्त्री आणि तो पुरुष
हाच मोठा फरक असतो,
मन दोघांना असतं पण
फरक दोघांच्या भावनेत असतो..त्याला समजतांना ती
कमी नक्कीच पडते,
कुठेच कमी नाही तो हीच
का पुरुष असण्याची व्याख्या असते..अल्लड वागते ती
तो समज दाखवतो,
कळतं असते तिला ते
पण तीच स्त्रीच मन असतं..निसर्गतः पुरुष कणखर
नक्कीच असतो,
तिला तो समजतो
पण तीच मन कोमल असतं..स्त्री च्या नाजूक भावनेत
तो जरा अलिप्त असतो,
ती स्त्री आणि तो पुरुष
हाच फरक तो असतो..स्त्री आणि पुरुष दोघेही एकमेकांशिवाय अपूर्ण..
दोघांच्यात शाररीक, भावनिक, मानसिक
फरक असतो..
दोघांना भावना आणि मन असतं,
पण स्त्री च मन कोमल व्यक्त..
तर पुरुषाच मन अव्यक्त काहीसं असतं..
निसर्गतः बदल दोघांत असतो..
त्याच्या पुरुष पणाच्या व्याख्येत तो
बरोबर असतो..
पुरुषांना पण तरल भावना जाणवतात..
मनाच्या नाजूक तारा कळतात..
मग ह्या कवितेत तिला म्हणजे स्त्रीला
भावलेला, कळलेला पुरुष शब्दबद्ध केला आहे...© स्वाती ठोंबरे
October 6, 2019
विलास सातपुतेCopyright © 2025 | Marathisrushti