कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

वास्तविक निसर्गपूजक माडियागोंड जातीच्या आदिवासीत मातृसत्ताक पद्धत असून  घर चालविण्यात स्त्रीचा मोठा वाट आहे .ती दिवसभर घर व शेतीकामात गढलेली असते,अशा स्त्रीला मासिक पाळीच्या वेळी मात्र कुरमाघरात राहते घर सोडून राहण्यास जावेच लागते.

बांधले होते सुंदर घरटे,
कौशल्य सारे एकवटूनी,
वृक्षाच्या उंच फांदिवरी,
लोंबत होते झोके घेऊनी ।।१।।

दूर जाऊनी चारा आणिते,
पक्षीण आपल्या पिल्याकरीता,
जग सारे घरटे असूनी,
स्वप्न तिचे त्यांत राहता ।।२।।

वादळ सुटले एके दिनी,
उन्मळून पडला वृक्ष,
पिल्लासाठी गेली होती,
शोधण्यासाठी आपले भक्ष्य ।।३।।

शाबूत घरटे फांदी वरते,
वृक्ष जरी पडला होता,
पिल्लामधली कुजबुज,
असह्य दशेत ऐकत होता ।।४।।

कित्त्येक वर्षीचे जीवन त्याचे,
क्षणांत भूमिगत झाले,
स्थिर बघूनी पक्षी घरटे,
अखेरचे ते अश्रू गाळले ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भोवतालच्या जगाकडे मी जेव्हा डोळसपणे पहातो
मनाचा आरसा माझा मी अलगद उघडतो
वाटतो मला आंधळा
जगाच्या अधोगतीकडे पाहून
घेत असेल डोळे मिटून
वाटतो मला एकांध
घेत असेल संधी
एक डोळा मारुन
दाखवत नसेल ना लंगडा जीवनातला अधूरेपणा
पृथ्वीवर असता एक डोळा दूजा चंद्रावर रोखून
वेध नसेल ना घेत अनंताचा एखादा चकणा
पुढे आलेले दात दिसतात गाताना रडगाणे
पुढे आलेले डोळे वाटतात ओंगळवाणे
करतो विचार तेव्हा मी कसा असेन
मनाच्या आरशात माझ्या मीच कसा दिसेन
कदाचित दाखवीत नसेन ना मी
दोन पायांवर उभा असलेला एक पशू?

- यतीन सामंत

मूर्तिमंत वाटे देवी लक्ष्मी प्रेमळ स्वरूप माझे आई
धन्य जहलो जन्म मिळूनी उदरामाजी तुझिया ठायी

प्रेमाचा तो सागर देखिला तुझ्याच ह्रदयाजवळी जावूनी

निकटपणाचा आनंद घेत नऊ मास मी उदरी राहुनी

दुग्धामृत पाजून मजला वाढवी अंकुर काळजीने
घास भरवण्या काढून ठेवी उपाशी राहून आनंदाने

निद्रा न लागे तुजला तेंव्हा आजारी जेंव्हा मी पडलो
पाणी दिसले तुझ्या नयनी दु:खाने जेंव्हा हळहळलो

अनंत ऋणे करुनी ठेवसी तुच माझ्या शिरावरी अशक्य आहे तेच फेडणे ह्याच जन्मी तरी

मात्रत्वाचे ऋण फेडण्या असे वाटते, माताच व्हावे
पुनर्जन्मी त्नू पुत्र होऊनी सेवा करण्या मजला मिळावे.

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शोभिवंत घर केले, आधुनिक बनलो मी

विविध वस्तू संग्राहिले, शोभा देण्या आले कामी

शिरे व्याघ्र, हरणाची, लटकाविली भिंतीवरी

झाडे रंगीत पानांची, कुंडीत शोभती बरी

काचेचा मोठा टँक घेऊनी, पाण्याने भरला

रंगीत मासे आंत सोडूनी, दिव्यानी प्रकाशिला

रंगी बेरंगी आकर्षक मासे, चपळाईने पाण्यांत पोहती

नयनाला ते मनोहर भासे, चित्त साऱ्यांचे वेधती

खेळून भूक लागली, हा विचार आला मनी

जीवंत किडे सोडले जली, खाण्यासाठी माशांना

शर्यत किडे माशांची, बघून वाटली गम्मत

भक्ष्ये पकडूनी किड्यांची, मासे असती जिंकत

मनी निराशा आली अवचित, विचार येता ध्यानीं

जीवन मरणाची ही शर्यत, जगे एक दुसऱ्यास मारुनी

परि निसर्गाची रीत निराळी, संधी देई जगण्याते

बंदीत टाकूनी किडे सगळी, वंचित केले त्या संधीते

निराश होऊनी जातां, काढून घेतले माशांना

जलाशांत सोडूनी देतां, आनंद झाला मनां

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कष्ट करुनी घाम गाळीतो, शेतामध्यें शेतकरी

समाधानाची मिळते तेंव्हा, त्यास एक भाकरी

त्याच भाकरीसाठी धडपडे, नोकर चाकर

कष्टामधूनच जीवन होते, तसेच साकार

कष्ट पडती साऱ्याना, करण्या जीवन यशदायी

विद्यार्थी वा शिक्षक असो, अथवा आमची आई

अभ्यासातील एकाग्रता, यास लागते कष्ट महान

त्या कष्टाचे मोल मिळूनी, यशस्वी होईल जीवन

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जीवनप्रवाहात खूप काही मागे सुटतं. पूढे पूढे चालतांना जरी वाट दिसत असली तरी नियती चा मोठ्ठा धोंडा आला की प्रवाह भरकटतो. आणी जे हवंय ते मागे ,खूप मागे सुटून जातं. पण सतत प्रवाहीत असणे हा निसर्ग नियम पाळायलाच हवा.

लक्ष आपले जात असते,

सदैव प्रभूकडे,

मार्ग सारे ठरलेले,

जे मिळती तिकडे ।।१।।

‘को S हं’ शब्दाचा निनाद होतो,

प्रथम मुखातून,

जन्मताच तो प्रश्न विचारी,

“मी आहे कोण?” ।।२।।

मार्ग हा तर सुख दु:खाने,

भरला आहे सारा,

राग लोभ मोह अंहकार,

याचा येथे पसारा ।।३।।

वाटचाल करिता यातून,

कठीण होवून जाते,

जीवन सारे अपूरे पडून,

अपूर्ण ज्ञान मिळते ।।४।।

आयुष्य तुमचे थोडे असूनी,

काळ वेळीच जाणावा,

मिळेल जो क्षण तुमचे हातीं,

प्रभूसाठी तो असावा ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

रूप असे देखणेकाळजां भिडले भारी,
डोळे असती लकाकते,
पाणीदार जसे मोती,
काया कशी तुकतुकीत,
नजर फिरता हाले,
सुंदर तांबूस वर्ण,
त्यावर पांढरे ठिपके,
शिंगांची नक्षी डोई,
दिसते वर शोभुनी,
हिंडते बागडते रानी,
कुणी बालिका की हरणी, --??
चपल चंचल वृत्ती,
अचूक आविर्भाव मुखी,
क्षणोक्षणी मान वेळावी,
भय दाटले नयनी,--!!!
पाय मजेदार हलती,
नाजुकसे ते हडकुळे,
पण त्यात ताकद किती,
खुट्ट वाजता वाऱ्यावरती,--!!!
चरत चरत कुरणी,
हिरव्या गवतावर निवांत,
सारखी ही हले डुले ही,
गोजिरवाणी बघा हरिणी,--!!!
भोवती बाळे करिती घोळका त्यांच्याकडेच ना ध्यान,
हलवून इवली शेपूट,
शिकवे जगण्याचे ज्ञान, --!!!
जागरूक राहून सारखी,
भोवती नजर भिरभिरत राहे,
सभोवती हरणें सगळी,
पाहून मग जीव शांतावे,---!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

ॲडमिशन मिळाले! पुजा घाला ....

नाही मिळाले ? पुजा घाला ....

पास झालात !पुजा घाला ......

नापास झालात ? पुजा घाला ....

नोकरी मिळाली! पुजा घाला ...

नाही मिळत ? पुजा घाला ....

प्रमोशन मिळाले ! पुजा घाला ...

नाही मिळत ? पुजा घाला ...

घर घेतलेत ! पुजा घाला ...

घेता येत नाही? पुजा घाला ...

लग्न जमले ! पुजा घाला ....

नाही जमत ? पुजा घाला ....

अच्छा! ... लग्न झाले पुजा घाला ....

मुल झाले ! पुजा घाला ...

नाही होत ? पुजा घाला ...

मुलगीच झाली ! पुजा घाला ....

मुलगाच पाहिजे? पुजा घाला...

गाडी घेतलीत ! पुजा घाला ...

गाडी ठोकलीत ? पुजा घाला ....

आजारी पडलात ! पुजा घाला ....

बरे झालात ? पुजा घाला ....

जिवंत माणसांसाठी पुजा घाला ....

मेलेल्या लोकांसाठी पुजा घाला ....

आता जरा विचार करा .....

याच्यात फायदा कुणाचा झाला...... ?

पटत असेलतर डोक्यात घाला .... आणि पटत नसेल तर तुम्ही आपली ...... ..............

पूजाच घाला ......