नाग हा
जमिनीखाली रहातो.
गुप्त खजिन्यावर पहारा देतो.
कुणी पुढे ठाकलं, तर
फत्कारतो;
कधी चावतोही.
लोक त्याला भितात,
त्याची पूजा करतात
नागपंचमीला.

हा नाग
जमिनीवर रहातो.
गुप्त खजिन्यावर पहारा देतो.
कुणी पुढे ठाकलं, तर
फूत्कारतो;
कधी चावतोही.
लोक त्याला भितात.
त्याची पूजा करतात
काल-आज-उद्या,
कायमच.
किमानपक्षीं,
निवडणुकीनंतर पांच वर्षं तरी.
-- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

वयाचे हे गणित काही
मनाला माझ्या कळेना
ते तरुणच राहिले
शरीर काही साथ देईना
आठवणी तेव्हाच्या रंगबिरंगी किती
फुलपाखरासारख्या केव्हाच उडून जाती
प्रेम, राग, लोभ.. प्रत्येक श्वासात झळकती
आता तेच सारे मला मुलींच्या डोळ्यात दिसती
आरसा तेव्हाचा हाती धरिला
तेव्हाचं प्रतिबिंब काही मिळेना
तेव्हाची मी कुठे हरवले
श्वास घेताघेता जगणंच का मी विसरले?
पण मग जाणीव झाली
आयुष्याच्या सत्याची
मी रुजवलेली रोपं
आता मोठी होऊ लागली
आता त्यांच्या प्रेमाचे, रागाचे, लोभाचे दिवस
फुलायचे, बहरायचे, रुसण्या-फुगण्याचे दिवस
त्यांच्या तरल डोळ्यांतील स्वप्न आता बघायची
आपल्या वेलींच्या फुलांनी ओंजळ आपली भरायची

-- डॉ. सुनिता ओक

डोहात वेदनेच्या, आनंद शोधतो मी, दु:खातही हसावे, हृदयास सांगतो मी

ज्या ज्या वेळी येई संकट, धांव घेत असे प्रभूकडे ।

संकट निवारण करण्यासाठीं, घालीत होता सांकडे ।।

चिंतन पूजन करूनी, करीत होता प्रभू सेवा ।

लाभत होती त्याची दया, त्याला थोडी केव्हां केव्हां ।।

संकटी येता करी पूजन, उपयोग होईना त्याचा ।

कामी येईल पुण्य , विचार करीतां भविष्याचा ।।

संचित पुण्य आजवरचे, कार्य सिद्धीला लागते ।

सुख दु:खाच्या हर समयीं, ठेवा मुखीं प्रभू नामाते ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने
का निवडावे माझे लिहण्याचे तुमच्या म्हणण्याने॥

स्वतंत्र अाहे कधीही काही
मनात तेच घोळत राही
शब्दांस निवडून उतरत जाई
तन मन त्यात रमे ठायी ठायी
का ठरवावे माझे बोलण्याचे तुमच्या अादेशाने॥
का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने ॥

आज माणुस शोधून सापडत नाही
सापडला तरी मानवता दिसत नाही

सारं काही कृत्रिमतेनं नटलेले आहे
निर्मल प्रेमभाव कुठे जाणवत नाही

नाती, सुंदर हलक्या फुग्यासारखी
कधी फुटतील त्याची शाश्वती नाही

संस्कार ! फक्त स्वार्थासाठी जगावे
भौतिक जगात नातेच राहिले नाही

कलियुगी हात ओला तर मैतर भला
दातृत्वी भावनां कुठेच उरली नाही

संवाद केवळ आता फक्त व्यवहारी
आत्मीयता, प्रेमभाव नाहीच नाही

जगणे केवळ उलघाल अशाश्वताची
लकेर, तृप्तिची कुठेच दिसत नाही

उर फूटे तो पर्यंत, अहोरात्र धावावे
तरी या युगी कुठेच मन:शांती नाही..

--वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २१६

२५/८/२०२२

गुंतू नकोस, प्रीतीत वेडया जीवा
निस्वार्थी! नूरली प्रीती ही मानवा ।।धृ।।

वनांतरी सीता, सुख त्यागी रघुराजा
हनुमंत दावी, हृदयीचे रूप रघुराया
रक्ताळला हरि, काटे बोचता सुदामा
पांचालीची, लज्जा राखे मुरलीवाला
भाव भक्तीप्रीतीचा हा कुणा सांगावा ।।१।।

अर्थ प्रीतीचा अर्थ! अर्थची रे गुणवत्ता
नटली प्रीती नाटकी, बेगडी हसूं आता
औपचारिक, पोकळ प्रीतीभाव आता
नका दुःख ते सांगु, सुख तेवढेच सांगा
निष्पाप! भाव प्रितीचा कसा जाणावा ।।२।।

जोवरी शिजती शिते, तोवरी येती भुते
यौवनी, दाटते मिठी, वृद्धत्वे रे दुरावा
नसता माया,नसे माया, रुक्ष जिव्हाळा
प्रीत, सारी विखुरलेली मृगजळी आता
निष्प्राण प्रीतीत, काय सुखदा मानवा ।।३।।

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ७.

७ - १ - २०२२.

नको आता तुझं परत येणं,
त्या दारावरची पाऊलखूण पुसून टाक.
एकदा गेलीस तर,
गेल्याचं ओझं नीट वाहून जा,
परत येऊन जखमांना
नावं देऊ नकोस.

परत येणं आणि पुन्हा निघून जाणं
हा खेळ नाही प्रेमाचा,
तो तर आत्म्याला थकवणारा
हिशोब असतो,
ज्यात हरतो नेहमी
विश्वास.

माफी, क्षमा, स्पष्टीकरणं
आता शब्द राहिले नाहीत,
ते फक्त जुन्या जखमांवर
मीठ चोळणारे बहाणे झालेत.

एकदा ठेच लागल्यानंतर
पाय आपोआप सावध होतात,
आणि मन तर अजूनच.

त्याच जाळ्यात
पुन्हा अडकायचं नाही,
कारण सुटताना
स्वतःलाच गमावावं लागतं.

म्हणून ऐक,
नको येऊस परत.
या अंतरात
मी स्वतःला पुन्हा उभं करतोय,
आणि तुझ्याशिवायही
मी आता संपूर्ण व्हायला शिकतोय.
म्हणूनच ऐक ना,
आता तुझं परत येणं नको,
आता तुझं परत येणं नको.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

दोन ग्रंथ ते अप्रतीम बनले, ह्या जगावरती

रामायण महाभारत ह्याहूनी, श्रेष्ठ काही नसती.....१,

धन्य जहाले वाल्मिकी व्यास, ज्यांनी ग्रंथ लिहीले

मानवातील विविधतेचे, दर्शन ते घडविले....२,

विश्वामधला प्रत्येक विषय, हाताळला दोघांनी

शोधून काढण्या काही, निराळे समर्थ नाही कुणी....३,

आद्य कवी वा लेखक म्हणूनी, मान तयांना आहे

अनुकरण ते त्यांचे करिता, पुष्प तयांना वाहे....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

खरेदी केला सुंदर पक्षी, दाम देवूनी योग्य असे ते

नक्षीदार पिंजरा घेवूनी, शोभिवान केले घरातें ।।१

प्रात:काळी उठोनी बघतां, चकित होवूनी गेलो मनीं

पक्षानें मान टाकली, पडला होता तळात मरूनी ।।२

क्षणभर मनी खंत वाटली, राग आला स्वकृत्याचा

अकारण हौस म्हणूनी, खरेदी केला पक्षी याचा ।।३

किती बरे निच मन हे निराशा तयाला धन हानीची

पक्षानेतर प्राण गमविला, विषण्णता परि दुय्यम याची ।।४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०