नशा नशिली तूझ्या प्रेमाची,
अंग अंग सरसरली,
शृंगारले मन हे माझे,
जेव्हा तू घट्ट मिठी मारली !

मोहरुन सर्वांग आले,
तूझ्या एका स्पर्शाने,
ऊर दाटून आला,
तूझ्या रोमांचित गंधाने !

दिवानी मी तुझीच प्रियकरा,
पूर्णत्वाने वेडावलेस,
बांध फुटला भावनांचा,
कुशीत तुझ्या विसावले !

कवेत तू माझ्या अथांग,
मी तुला घट्ट कवटाळले,
‘ मिलन ‘ पीयुष पिण्यास,
उतावीळ मी, अधीर झाले !

– श्वेता संकपाळ.

कधी या चांदरातींनी तुला हाकारले होते
तुझ्या डोळ्यात चंद्राचे गीत आकारले होते
फुलांची वाट पायाशी फुलांची वेळ ती होती
फुलांनी मी आयुष्याला पूर्ण शाकारले होते
थंड ही आग लावूनी क्षणांनीही गुन्हा केला
चंद्र मागायचे धैर्य फुलांनी दाविले होते
अशा या चंद्रबाधेचा कुणा उपचार मागावा?
सभोती सर्व होते, ते कधीचे भारले होते
आता कित्येक वर्षांनी, चंद्र होऊन मी आले
तमामधले जिणे, तेव्हा तूच स्वीकारले होते !

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

मनांतरीच्या भावनांना
शब्दातुनी मी माळीतो
अंतरातील गुज प्रीतीचे
भावगीतात मी मांडितो

स्पर्श! वात्सल्यप्रीतीचे
स्वरगंगेसवे, गुणगुणतो
गुणगुण आर्त भावनांची
मी हृदयांतरी आळवितो

गीता! ही प्रीतभावनांची
श्वासासंगे, मी गुणगुणतो
गीतात! नि:ष्पाप सुगंधा
गंधाळ! जीवनी दरवळतो

दिव्य! सुरम्य भावस्पर्ष
प्रीतशब्दातूनी,ओघळतो
लोचनी, तीच एक प्रीती
मी, मलाच भुलूनी जातो

कृपा ही त्याच दयघनाची
मी तिला मनांतरी स्मरतो
सदैव, हीच ओढ प्रीतीची
माझ्या गीतातुनी मांडतो

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५६

२३ - २ - २०२२.

नाथपंथाविषयी रिसर्च करुन तपशिलवार माहिती यात दिलेली आहे. स्थळ, काळाची सुंदर चित्रे सविस्तर टिपण्यासह नाथपंथ, त्याचे तत्त्वज्ञान सामान्य माणसासाठी तयार केले आहे.

हरिश्र्चंद्रगडाजवळ, सह्याद्री पर्वतास पूर्व दिशेकडे जाणारा एक डोंगरफाटा फुटतो. नगर जिल्ह्यातून जाणार्‍या या डोंगररांगा बीड व उस्मानाबाद जिल्ह्याच्या आंतरभागापर्यंत पसरलेल्या आहेत. यातील सोनई-बांबरी-जेउर-भिंगार (जि. नगर) ते चिंचोली-येवलवाडी (जि. बीड) या दरम्यानच्या सुमारे ११५ कि. मी. च्या डोंगरपट्ट्यास गर्भगिरी किंवा गर्भाद्रि असे म्हणतात. नवनाथ भक्तिसार या लोकप्रिय पोथीतील २३ व्या अध्यायात नवनाथांच्या गर्भगिरीतील वास्तव्याचे व कार्याचे वर्णन आहे. आदिनाथ शिवाचे वृध्देश्र्वर हे प्राचीन क्षेत्र तसेच मच्छिंद्रनाथ, जालिंदरनाथ, कानिफनाथ व गहिनीनाथ या प्रमुख नाथसिध्दांच्या संजीवन समाध्या यासह अनेक नाथकालीन स्मृतीस्थळांनी हा परिसर गजबजलेला आहे. तीन तालुक्यांच्या भूभागावर इतक्या दाटीने वसलेली नवनाथांची स्थाने भारतात अन्यत्र कोठे अभावानेच असतील.

गर्भगिरीतील नाथपंथ
लेखक : टी. एन. परदेशी
प्रकाशक : अनघा प्रकाशन, ठाणे पूर्व
मूल्य : २५०/- रुपये
पाने : २०८

चला दूर ...चला दूर...
या थंडीपासून
आपण उघड्यावर
उन्हात पळूया...

खात गोड...खात गोड...
तिळाचे लाडू
आपण सर्वांशी
गोड गोड बोलूया...

पतंग उडवुया...पतंग उडवुया...
पतंग कापुया
पतंग पकडुया
पतंग भिडवुया...

मकर संक्रांतीचा सण
उत्साहात साजरा करुया ...
जीवनात त्याच्या माध्यमातून
कित्येकांच्या हृदयात
आनंद ,उत्साह
आणि गोडवा भरूया ...

दूर गेलेल्या मनाशी संवाद
साधून त्यांना
पुन्हा जवळ आणूया ...

सर्वांना
मकरसंक्रांतीच्या हार्दिक शुभेच्छा
मनापासून देऊया...

© कवी - निलेश बामणे
( मो. ८६९२९२३३१० )

केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।धृ।।

बालपणाची रम्यता मजा केली खेळ खेळता

निरोप देता बालपणाला नाद गेला खेळण्याचा ।।१।।

केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा

तारुण्याचे सुख आगळे मादकतेने शरिर भारले

बहर ओसरु लागला दूर सारतां घट प्रेमाचा ।।२।।

केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा

प्रौढत्वाची शानच न्यारी श्रेष्ठतेची ठरे भरारी

येतां दुबळेपणा शरिराला उबग येई संसाराचा ।।३।।

केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा

जीवनातील प्रत्येक पायरी मजलागी आनंदी करी

परी त्या क्षणिक सुखाला संबंध होता देहाचा ।।४।।

केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा

आहे सारे प्रभूचे भाव अर्पा मनाचे

समर्पण करा देहाचे त्याग करा सर्वस्वाचा ।।५।।

तेव्हांच मिळेल खरा आनंद जीवनाचा

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मग्न राही सतत आपल्याच कामीं

अन्नासाठी तूं फिरे दाही दिशानी १

जमवितेस कणकण एकत्र करुनी

दूर द्दष्टीचा स्वभाव दिला तुज कुणी २

सुंदर तुझी वास्तूकला वारुळ केले छान

सहस्त्रांच्या संखे राहतेस आनंदानं ३

कष्ट करण्याचा गुण दाखवी साऱ्याना

कष्टाला पर्याय नसे ह्या जीवना ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पृथ्वीचे प्रेमगीत ही कुसुमाग्रजांची एक निसर्गवत्सल, स्थल-कालातीत आणि नितांतसुंदर रचना आहे. ही कविता अन्यभाषिकांपर्यंत पोहचविण्याचा हा प्रयत्न. या हिंदी भाषांतराचे ‘कवितापण’ वाढविण्याच्या दृष्टीने बदल सुचवावेत अशी प्रार्थना.

रोज सकाळीं प्रात: समयीं, पूजा करी देवाची ।

पूजे मधल्या विधीत, चूक न होई कधी त्याची ।।१

स्नान करोनी नेसूनी सोंवळे, देव घरांत जाई ।

भाळी लावूनी गंध टिळा, मंत्रपाठ गाई ।।२

सहयोग देई पत्नी, पूजा कर्मामध्ये त्याला ।

आधींच उठोनी झाडूनी घेई, स्वच्छ करी देव घराला ।।३

करूनी सडा संमार्जन तेथें, सारवोनी घेई जागा ।

देवापुढती रांगोळी काढी, दिसे कशी सुंदर बघा ।।४

बागेमध्ये जाऊनी मग ती, दुर्वा काढीत असे ।

पुष्प करंडीत फुले निराळी, ताजी सुंदर दिसे ।।५

स्नान करूनी ओलेत्याने, पाणी ठेवी पूजेसाठीं ।

घास घासूनी चंदन मग ते, भरे लहानशी वाटी ।।६

हरिनाम घेई मुखीं सतत, मंत्र जप ते येईना ।

पूजेच्या परि तयारीमध्यें, उणीव कधी ठेवीना ।।७

जमवित होती पूण्य राशी, पतिची सेवा करूनी ।

द्विगुणीत होई सांठा, प्रभू सेवा लाभूनी ।।८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दूर कुठेतरी बसलो होतो
दमून भागून
ते छोटेसे घर त्यावेळी
खरेच राजवड्यासारखे
वाटले...
मनात आले
श्वास मोकळा करण्यासाठी
असेच घर हवे
आणि अशीच
सावली..
जी सावली आपल्या
सावलीला देखील
सामावून घेते ..?

-- सतीश चाफेकर.