कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
असे पंचतारांकित पदार्थ मराठमोळे!
देशातील पंचतारांकित हॉटेलात हल्ली अस्सल मराठमोळे जेवण आणि नाष्टा मिळू लागला आहे याचे सर्व श्रेय तरुण तडफदार मराठी शेफना जाते ज्यांनी यासाठी खूप प्रयास केले. त्यात सोलकढी आणि खरवस यांनी तर बाजीच मारली आहे.
-
निरांजनात मी ज्योत
निरांजनात मी ज्योत,अखंड सारखी तेवत,
पुढे माझा भगवंत,
नतमस्तक मी राहत,--!!!मी समईतील वात,
झिजत राहते सतत,
चाल माझी मंद-मंद,
उजेडाचे रक्षण करत,--!!!मी पणतीतील ज्योत,
मंद तरीही ठळक,
तमाला मात देत,
सर्वांना मार्ग दाखवत,--!!!चिमणीतली मी ज्योत,
इवलीशी पण काम करत,
धीमी - धीमी प्रकाशत,
भोवताल थोडा दाखवत,--!!!मी घरातली लेक,
वाढले लाडांकोडांत,
तेज माझे प्रखर,
विश्वाला चकित करत,--!!!*मी घरातली सून ,
कर्तव्ये सारी निभावत,
दिवस-रात्र की कष्टत,
परसुखासाठी जळत जळत*,--!!!© हिमगौरी कर्वे.
-
मनोगत श्रीगणेशाचे !
|| हरी ॐ ||
वर्षानुवर्षे अग्रपूजेचा माझा मान,
त्याचे नाही कधी चुकले भान!
या वर्षी येताना मनात शंका नाना,
आनंदाने स्वागत होईल ना?
शेतकरी झाले होते अवर्षणाने हैराण,
पीक गेले हातचे शेत झाले वैराण!
माझ्याकडे विनंती आर्जव त्यांच्या मनात,
आगमनाने बरसूदे पाऊस आमच्या शेतात!
वरुणाला आज्ञा माझ्या बरोबर येण्या,
नकळत बरसला बेटा वेड्यावीण्या!
पल्लवल्या आशा मराठवाडा-विदर्भकरांच्या,
आला जीवात जीव थोडा सगळ्यांच्या!
आनंदाने नाचली माझी पोरं,
नद्या नाल्यांना आला मोठा पूर!
दीड दिवसाने आला दिवस पुनर्मिलाप
काहींचा नदी तलाव समुद्रात
काही कागदाच्या लागद्यांचे
घरच्याघरी आरामात!
पुनर्मिलापा दिवशी समुद्रावर जमले माझे भाऊबंध
आरतीत कोणाचेच नव्हते लक्ष!
आता आपले विसर्जन प्रदूषणयुक्त समुद्रात,
दुसरे ठिकाण नाही लक्षात आले वाटतं?
सुख दु:खाच्या गप्पागोष्टी जोरात,
एक म्हणाला मला आकारतांना पीओपी वापरतात !
किती आग होते माझ्या शरीराची
एवढे कमी म्हणून रासायनिक रंगाने रंगवतात !
एक दुसऱ्याला म्हणाला
त्याला आकारतांना मऊ कागदाचा लगदा
गोंद व्हायटिंग पावडर
आणि नैसर्गिक रंगांचा वापर !
शाडूचा म्हणाला हल्ली मला जास्त मागणी,
पण माती आता मिळणे कठीण, रंग झाले महाग,
वजनानेही मी जास्त वजनदार,
त्यामुळे वाढला कागदाच्या लगद्याचा डिमांड !
जगदीश पटवर्धन
-
शारदास्तुती
देवी शारदे शारदे
मांडीयेला गजर
तुझ्या कृपेने
उजळू दे परिसर ।।धृ।।तुझ्या हातात हातात
विद्वत्तेची बीन
तुला बसाया बसाया
मोराचे आसन
रूप आगळे आगळे
शोभे श्वेतांबर ।।तुझा प्रसाद प्रसाद
लाभो भाविकाला
विनम्र होऊ दे होऊ दे
अष्ट सिद्धीकला
सार्या भक्तांचा भक्तांचा
होऊ दे उद्धार -
तू कळ्या दिल्या की फुलं
तू कळ्या दिल्या की फुलंपानगळ मात्र झालीविरल्या मनात तुझीचाहूल बंदिस्त झालीतू शब्द दिले की अर्थघालमेल वाक्यांची झालीहळव्या आठवणीत तुझीओळख खोलवर रुतलीतू तोडलस की फटकारलसजीवाची घालमेल उरलीअलगद हृदयात तुझीसय हलकेच मोहरलीतुझा स्पर्श तुझी मिठीआभास अंतरी विरलीमोहक चांदण्यात तुझीओळख अनामिक झालीतू होतास की नव्हतासमण्यांची माळ आल्हाद तुटलीविणलेल्या हारात तुझीओढ अवचित तुटून गेलीतू असाही तू तसाहीभावनांची गाठ विणलीऋणानुबंध मागचे उरलेतुझी वाट वेगळी झालीतू बहरला तू मोहरलापापणींची कढ ओल भिजलीफुलांच्या गंधित बागेत मगतुझी रेशीमगाठ अलवार सुटली-- स्वाती ठोंबरे. -
स्पर्श जाणिवांचा
येता पहाट चैतन्याची
जीव अलवार जागतो
प्रसवता किरण रविचे
आत्मा, ब्रह्मांडी रमतो...स्पर्श जाणिवांचा नित्य
मनभावनांशी खेळतो
इच्छा प्रत्येकाची वेगळी
जो तो स्वसुखा शोधतो...कालचक्र हे पूर्वकर्माचे
जीव नित्य इथे भोगतो
क्षण सारेच अनोळखी
ओंजळीत झेलित राहतो...जीवाजीवा उद्याची चिंता
हा बेभरोसा असह्य होतो
नियती चक्र सांजाळणारे
अंतरी अंधार दाटुनी येतो...–वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र.२१०
२०/८/२०२२
-
बागेतील फुलपाखरा
बागेतील फुलपाखरा, काय शोधशी फुलाफुलात,
जसा रमे जीव साऱ्यांचा,
लहानग्या मुलां - मुलांत,--!!!अर्धोन्मीलित त्या कळ्या,
उघडून आपल्या फुलात,
फुलवून सगळ्या पाकळ्या,
तुझ्यासंगे कशा गमतात,--!!!रेंगाळशी तू कसा,
वाऱ्यावरती गीत गात,
पंख तुझे फडफडवतांना,
रंगांची मोहक बरसात,--!!!कुठल्या निवडशी फुलां,
काय असते अंतरात,
टिपत असंख्य परागकणां,
काय चाले हितगुजांत,--!!!दंग होशी ना मित्रा,
कसा विसरशी भान सुगंधात,
चुकून काट्यांचा स्पर्श होतां,
कोण औषध लावे घावांत,--?थंडगार त्या झुळुका,
अंगाला असतील झोंबत,
नाजूक, कोमल, तरल, मुलायमा, सहशी कसे हे आघात,--!!!सापडे कसा तुला रस्ता,
कोण दाखवतो वाट,
काय करीशी मार्ग चुकता,
पुन्हा जाण्याची निसर्गात,--!!!आपल्या सुंदर अंगकांतीला,
युक्ती कोणती स्वच्छ ठेवण्यात, निसर्गाच्या सुंदर लेकरा,
मजा वाटे तुला निरखण्यात,--!!!© हिमगौरी कर्वे
-
जीवनाची उपयोगिता
अल्प वर्षे राहिली, उम्मीदपणाच्या हालचालीची ।
मना वाटते आगळे करावे, उरली वर्षे जीवनाची....१,
वृधत्वाचा काळ गांजता, साथ न देयी शरीर कुणाला ।
मना मारूनी बसावे लागे, एक जागी सर्वाला....२,
निसर्गरम्य स्थळ निवडूनी, मर्यादेत जगावे जीवन ।
दुजास कांहीं येईल देता हेच ठरवावे आजमावून...३,
बरेच केले स्वत:साठीं, समाधान परि नाहीं लाभले ।
दुजास मिळतां आनंद येई, खरे तत्त्व आज जाणले....४,
जेंव्हां असते स्वत: करीता, स्वार्थी भाव लपला असे ।
दुजासाठी करीता सारे , स्वार्थी भाव राहील कसे ?....५,
शेवटचे सरते जीवन, ईश चरणी समर्पण व्हावे ।
अंतिम विनंती हीच, दुजाच्या सेवेतच निघून जावे...६
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
रवि – उदयाचे स्वागत
उठा उठा हो सकळजन
स्वागत करु या रविउदयाचे
फूलून जाते जीवन ज्याने
त्या सूर्य आगमनाचे //धृ//
उषाराणीची चाहूल येता
चंद्रतारका ढळल्या आतां
चराचराना जागे करण्या
चाळवी निद्रा हलके हाता
वंदन करु या लिन होऊनी
चरण स्पर्शुनी उषाराणीचे //१//
स्वागत करुया रविउदयाचे
रंगबेरंगी सुमने फुलली
वाऱ्यासंगे डोलू लागली
दरवळूनी तो सुगंध सारा
वातावरणी धुंदी आणली
मकरंदापरि चंचल होऊनी
स्वाद घेवूया त्याच फुलांचे //२//
स्वागत करुया रविउदयाचे
पक्षी येती किलबील करिती
उठा उठा ते सांगुन जाती
कुजबुज करिती राघू मैना
ताना मारित कोकीळ गाती
कुक्कुटाची ती बांग तुतारी
आरंभ करिती पक्षीगीतांचे //३//
स्वागत करुया रविउदयाचे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
आनंदमय जाग
हलके हलके निशा जावूनी, उषेचे ते आगमन होई
निद्रेमधल्या गर्भामध्यें, रवि किरणांची चाहूल येई...१,
त्या किरणांचे कर पसरती, नयना वरल्या पाकळ्यावरी
ऊब मिळता मग किरणांची, नयन पुष्पें फुलती सत्वरी...२,
जागविती ते घालवूनी धुंदी, चैत्यन्यमय जीवन करी
हा जादूचा तो स्पर्श असूनी, न भासे ही किमया दुजापरी...३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४९७९८५०
जगदीश अनंत पटवर्धनCopyright © 2025 | Marathisrushti