ठिणगी पडूनी पेटे ज्वाला, आकाशाला जावूनी भिडती
नष्ट करूनी डोंगर जंगल, हा: हा: कार तो माजविती...१

शब्दांची ही ठिणगी अशीच, क्रोधाचा तो वणवा पेटवी
मर्मघाती तो शब्द पडतां, अहंकार तो जागृत होई...२,

सूड वृत्तीचा जन्म होवूनी, वातावरण ते दुषीत होते
संघर्षाचा अग्नी पेटूनी , जीवन सारे उजाड करिते...३,

कारण जरी ते असे क्षुल्लक, विनाश व्याप्ती होई भयकंर
केवळ तुमचे प्रेमळ शब्द, दुष्ट चक्र ते थांबवी सत्वर ….४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

आजूबाजूचा परिसर सपाट ओसाड होता. जसे जसे आम्ही गिरनार पायथ्याशी पोहचत होतो, आम्हला गिरनारच्या डोंगर रंगांचे दर्शन होत होते. गिरनार पायथ्याला गिरनार तलेठी म्हणतात.

तू पहाटेचा सोहळा
तिमिरातील किरण..
घंटेचा निनाद
आभाळाच तोरणं..

तू सागराची गाज
शांततेची लाट..
क्षितीजाच टोक
नदीवरचा घाट..

तू वाऱ्याचा वेग
समतोल पृथा..
निसर्गाचे दान
नियमांची प्रथा

तू अग्नीच्या ज्वाळा
ऊर्जेचे वरदान..
जल पृथ्वी वायू
अग्नी आकाशाची खाण..

तू यत्र तंत्र सर्वत्र
भविष्य भूत वर्तमान
सखोल अंतर्मनातले
समाधानाचे मूळ ज्ञान..

तू गतीची परिक्रमा
परमोच्च बिंदू अमृत
आत्मकेंद्रित क्षूद्रांचे
परिघ वलय छेदीत

-- काव्य प्रतिभा
सौ. प्रतिभा महादेव चौगले
कोल्हापूर

चोर पावली येता तुम्हीं, साव असूनी खऱ्या

फुलराण्या स्वर्गामधल्या, नाजुक नाजुक पऱ्या

निद्रिस्त जेंव्हा विश्व सारे, संचारी भुमंडळीं

स्वागता रवि उदयाचे, उमलताती सकाळीं

चाहुल न ये कुणासी, तुमच्या अगमनाची

प्रफुल्लतेनें मन देते, पोंच सौंदर्याची

आकर्शक ते रंग निराळे, खेची फुलपाखरें

मध शोषण्या जमती तेथे, अनेक भोवरे

सुगंध दरवळून वातावरणीं, प्रसन्न चित्त करी

जागे करीती जगास, चैतन्यमय त्या लहरी

हास्यमुखानें समर्पण होती, प्रभूचे चरणावरी

क्षणिक असले जीवन सारे, सार्थकी लागते तरी.

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दोन स्थरावर जगतो मानव, आंत बाहेरी आगळा ।
भिन्न भिन्न ते दर्शन घडते, यास्तव कांहीं वेळा ।।

एकच घटना परी विपरीत वागणे ।
दुटप्पेपणाचा शिक्का बसतो, याच कारणे ।।

देहा लागते ऐहिक सुख, वस्तूमध्ये जे दडले ।
अंतर्मन परि सांगत असते, सोडून दे ते सगळे ।।

शोषण क्रियेत आनंद असतो, ही देहाची धारणा ।
त्यागमधला आनंद मग तो, कसा कळे आत्म्याविणा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पूर्वी चार भिंतींमध्ये
जखडलेली स्त्री होती.
रांधा वाढा उष्टे काढा
आयुष्य ती जगत होती.

कावळा तिला शिवत होता
चार दिवसाची हक्काची
सुट्टी तिला मिळत होती.

स्त्री आज स्वतंत्र आहे
घरा बाहेर पडली आहे.
ऑफिसात जात आहे
धंधा हि पाहत आहे.

मुलांना शिकवत आहे
स्वैपाक हि करीत आहे.
थकलेल्या शरीराने
अहोरात्र खटत आहे.

कावळा आज शिवत नाही
हक्काची चार दिवसाची
सुट्टी हि मिळत नाही.

-- विवेक पटाईत

तेच दिवाळीचे दिस
तोच आनंद उल्हास
परि बाबा-आई माझे
मज दिसले उदास.....

कसे जुळावे गणित
नव्या खाऊ कपड्यांचे
अन् खुलेल मानस
सान कोवळ्या जीवाचे
इथे वाढती असोशि
तिथे मन कासावीस
तेच दिवाळीचे दिस....

कधी आईचा दागिना
कधी एखादा ऐवज
जाई सावकारा हाती
खुल्या मनाने सहज
अन् सजली दिवाळी
मला हवी तशी खास
तेच दिवाळीचे दिस...

आज काही नाही उणे
तरी उरलेच देणे
आई-बाबांनी दिलेले
सहजची मुकपणे
मग ओलावती डोळे
मनी उरतात भास
तेच दिवाळीचे दिस...
आणि आई- बाबा माझे
होते दिसले उदास...

.....मी मानसी

अठ्ठावीस युगांचं लिझ
आता संपलेलं आहे
विठ्ठला, तुझ्या पायाखालची
वीट आता त्यांची आहे
ना तुझी - ना पुंडलिकाची
त्या धनदांडग्या बिल्डर्सची
बेगुमान राजकारण्यांची
ज्यांनी केव्हांच खरेदी केलेय
येथील प्रत्येक वीट अन् वीट.

हां! देऊ करतील
तुला, ते एकादी सीट
कारण तसा तू प्रसिद्ध
मात्र मोहरांच्या गोणी
ठेव सिद्ध.

नेऊन ओत त्यांच्या
कोठारामध्ये, गुपचूप
मग आणतील ते
तुला निवडून -
निवडून येताच एक मात्र कर
त्या टाळकर्‍यांच्या दिंड्या
करुन टाक बंद एकदम
किती किती प्रदूषण
त्यापेक्षा बोलाव जॅक्सन
कर सौंदर्यस्पर्धेची आखणी
म्हणजे मंत्रीपदी नक्की

-- सुधा मोकाशी

जीवंतपणी घेई समाधी, ज्ञानेश्वर राजा ।
दु:खी होऊनी हळहळली, विश्वामधली प्रजा ।।

सम्राट होता बालक असूनी, राज्य मनावरी ।
हृदय जिंकले सर्व जणांचे, लिहून ज्ञानेश्वरी ।।

आसनीं बसत ध्यान लावता, समाधिस्त झाले ।
बाह्य जगाचे तोडून बंधन, प्राण आंत रोकले ।।

निश्चिष्ठ झाला देह जरी , बाह्यांगी दर्शनी ।
जागृत आसती प्राण तयांचे, आजच्याही क्षणी ।।

संचार त्यांच्या आत्म्याच्या , सदैव होत राही ।
ज्ञान भुकेल्या भाविकाला, चेतना ते देई ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com