विश्वास होता एक मनी, ते घरटी बांधीत असताना

कसे सुंदर होईल घरटे, रंगवित होते कल्पना

खिडकीवरल्या कपारीमध्ये, शोधला होता एक निवारा

निवाऱ्यात त्या घरटी बांधण्या, आणीत होते काडीकचरा

उजाडता कुणी खिडकी उघडे, चिमण्या बांधीत घरटी

सांज समयी बंद झापडे, ठेवीत त्यांना बाह्य एकटे

नित्य दिनीच्या प्रात: समयी, कुणीतरी फेकी कचरा समजूनी

चिमण्या बांधीत घरटे पूनरपी, दिवसभरीचे कष्ट करूनी

किती काळ हे असे चालले, गेल्या थकूनी चिमण्या दोघी

परि विचार सूचला नाही त्यांना, प्रयत्न करावा इतर जागी

मार्गदर्शक कुणीही नव्हता, जेंव्हां बांधीत होते घरटी

अविचाराने देह झीजवला, राहूनी गेल्या सदैव कष्टी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नाच ग घुमा
नाच ग घुमा
कशी मी नाचू
ह्या गावचा त्या गावचा
ऑर्केस्ट्रा नाही आला
रिदम नाही मला
कशी मी नाचू
ह्या कोपर्‍यावरचा
त्या कोपर्‍यावरचा
टेलर नाही खुला
नवा ड्रेस नाही मला
कशी मी नाचू
ह्या रोडचा त्या रोडचा
पार्लर नाही खुला
मेकप नाही मला
कशी मी नाचू
ह्या गावचा त्या गावचा
शूमार्ट नाही खुला
बूट नाहीत मला
कशी मी नाचू

दोघे मिळून आलां
हातात घेऊन हात
हाताळूनी परिस्थितीला
करण्या त्यावर मात

दोघांची मिळूनी शक्ति
दुप्पट होत असे
सहभागी होतां, युक्ति
यशाची खात्री दिसे

एकाच तेजाची तुम्ही बाळे
बरोबरीने आलां जगती
रवि-किरण होऊन जुळे
प्रकाशमान बनती

ओळखुनी जीवन धोके
यशाच्या मार्गांत
गाडीची बनूनी चाके
सतत रहा वेगांत

एकाचे पाठी जाता दुसरा
यश अल्पची मिळे
एकत्र मिळूनी काम करा
तुम्ही आहांत जुळे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बैंक पैसे देत नसल्यामुळे वैतागलेल्या नव-याने आपल्या पत्नीला लिहिलेली कविता....

(पत्नीने घरखर्चात व डामडौलात काटकसर करावी यासाठी पतीचा हा अट्टाहास)

"लाडके" कशासाठी गं तू
नवे नवे "कपडे" शिवतेस?
अगं.. जुन्या साड्यांमध्ये
तर तू "अप्सरा" दिसतेस!

ब्यूटी पार्लरच्या चक्रात
खरोखर तू पडू नकोस
चंद्रासारख्या सुंदर शीतल
चेहऱ्याला तू कुठलीही
क्रीम लेपू नकोस!

अगं सफरचंदासारखे
गुटगुटीत गोरे गाल तुझे
पावडर क्रीमची गरज काय
एकदा सखे ऐक माझे!

हॉटेलच्या जेवणामध्ये
अशी कुठली चव आहे?
तुझ्या हातच्या स्वयंपाका
राणी "अमृताची" चव आहे!

"धुणीभांडी"वाल्यांच्या नादाने
तब्बेत नको खराब करू
हातात झाडू घेवून आता
दोघेही कसे व्यायाम करू!

सोने चांदीचे अलंकार
कुरुपांसाठी बरे आहे
निसर्गसुंदर रुप तुझे
सोन्यापेक्षाही खरे आहे!

"पैसापैसा" करू नकोस
तो तर "मोहलक्ष्मी" आहे
माझ्या घरच्या अंगणाची
तू खरी "धनलक्ष्मी" आहे!

जेवणात तीन तीन भाज्या
काहींची सवयच ही प्यारी
एकाच तुझ्या भाजीला
प्रिये चव असते न्यारी!

राज्याच्या आर्थिक संसाराचे
शासनाचे तोकडे ग्यान आहे
कमी खर्चात घर चालवण्याचे
तुझ्याकडे खरे ज्ञान आहे

नको बोलावू माहेरच्यांना
हे गाव भुतासारखे काटते
सुटीत जावू तुझ्या माहेरी
तिथे स्वर्गासारखे वाटते!

कुणा कशाचा तर
कुणा कशाचा अभिमान आहे
बायकोच्या काटकसरीचा
मला खरा स्वाभिमान आहे!

कवी- बैंक पैसे देत नसल्या मुळे वैतागलेला नवरा

Forwarded post

मर्यादेचा बांध घालूनी, मर्यादेतचि जगती सारे ।
अनंत असता ईश्वर , मर्यादा घाली त्यास बिचारे ।।

जाण जगाची होई इंद्रियांनी, त्याला असती मर्यादा ।
विचार सारे झेपावती, ज्ञान शक्ती बधूनी सदा ।।

अथांग वाटे विश्वमंडळ, दाही दिशांचा भव्य पसारा ।
ईश्वर आहे थोर त्याहूनी, मोजमापाच्या उठती नजरा ।।

कशास करीतो तुलना सारी, भव्य दिव्यता आम्हा दाखवूनी ।
अज्ञानाने पडती मर्यादा, अनंत तत्वास त्याच क्षणी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हे टिपूर चांदणे,
सख्या तुला बोलावे,
आकाशातील घनमाला,
घराची तुला वाट दाखवे, --||१||

डोईवरचा चंद्रमा,
माझिया प्रियाला स्मरण देई,
एक चंद्र घरी वाट पाहे,
सारखा सूचित करत राही,--||2||

शांत नीरव वातावरणी,
बघ सजणा बोल घुमती,
विरहव्याकूळ तुझ्या प्रियेचे,
कानात कसे गुपित सांगती,||3||

भवतीचा काळोखही,
येण्याची तुझ्या वाट पाहे,
मिलन कल्पून मनाशी,
दोन जिवांची संगत देई, --||4||

सुगंधित रातराणी
मिलाफाचे गान गाई,
दरवळ आपुला पसरत,
शेज सुगंधित करत राही,--||5||

दाराचा उंबरा पहा,
वाट किती पाहतो,
तोच आधी प्रतीक्षेत,
तुझ्या सखीचे काम करतो,--||6||

सभोवार झाडे उभी,
डौलदार ती स्वागतां,
माना झुकवून वाट पाहती,
धनी कधी यायचे आता,--||7||

तुळशीजवळ पणती,
जीव धरून पाहे,
कितीही उशीर झाला तरी,
सखी सोबत करत राहे,--||8||

नादखुळा वाराही झेपावे,
बघ ना रे तुझ्यासाठी,
तू आल्याची खबर सांगे,
पुढे येऊन तुझ्या आधी,-!!||9||

हिमगौरी कर्वे.©

हरि हराचे पुजन करतो ।
दृष्य दिसे बहुत आगळे ।।
प्रभूकडूनी प्रभूची सेवा ।
सर्वजणां ही किमया न कळे ।।

शिवलिंगापुढती ध्यान लावी ।
डोळे मिटूनी प्रभू श्रीराम ।।
सुंदर सुबक चित्रामध्ये ।
व्यक्त होई ह्रदयातील प्रेम ।।

श्रीराम प्रभूच्या पूजेवेळीं ।
आत्मरुप उजळून आले ।।
शिवलिंगातील रामस्वरुप ।
एक होऊनी मग गेले ।।

कोण भक्त आणि ईश्वर कोण ? ।
भासे मनी हे अवघड कोडे ।।
परम बिंदूवर भक्ती असता ।
ईश्वर भक्त दूजा न सांपडे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आत्म्याचे मिलन परमात्म्याशी,

हेच जीवनाचे ध्येय असे,

आत्मा ईश्वरी अंश असूनी,

त्यालाच मिळण्या उत्सुक असे ।।१।।

देह पिंजऱ्यांत अडकता,

बाहेर येण्या झेप घेई तो,

अवचित साधूनी वेळ ती,

कुडी तोडूनी निघून जातो ।।२।।

कार्य आत्म्याचे अपूरे होता,

पुनरपी पडते बंधन,

चक्र आत्म्याचे चालत राही,

मुक्त होण्याचा येई तो क्षण ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मी अगदी साधा सामान्य माणूस. आम आदमी कुठच्याही बडेजावाला बुजणारा. आयुष्यातील कृत्रीमता, बेगडीपणा टाकणारा जरा वेगळाच प्राणी! जीवनाचा नैसर्गिक निखळ आनंद, आस्वाद घेण्याची स्वाभाविक ओढ.

आम्रवनांतील शोभा बघत, भटकत होतो नदी किनारी
मैनेची ती ओरड ऐकूनी, नजर लागली फांदीवरती...१

एक धामण हलके हलके , घरट्याच्या त्या नजीक गेली
पिल्लावरती नजर तिची, जीभल्या चाटीत सरसावली...२,

मैनेच्या त्या मातृहृदयाला, पर्वा नव्हती स्वदेहाची
जगावयाचे जर पिल्लासाठी, भीती न उरी ती मृत्यूची...३

युक्त्या आणि चपळाईने, तुटून पडली त्या मृत्यूवरी
रक्त बंबाळ ते केले शरीर, चोंच मारीत धामणीवरी....४

अखेर धामण वृक्ष सोडते, जखमी होवूनी शरिराने
पिल्लामध्ये बसूनी मैना, शांत करिते हृदय स्पंदने

डॉ. भगवान नागापूरकर
३०९- १८०६८४