(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • दिन ढळला सखया, कधी येणार तू ?

    दिन ढळला सखया, कधी येणार तू ,-?
    नयनांची ही निरांजने,
    आता लागली रे विझू,--||१||

    वाट तुझी पहावी किती,
    भासते तुझीच कमी,
    मलमलीची गादीही,
    टोचू लागली अंतर्यामी,--||२||

    भोवताली सारी सुखे,
    एक विरह त्यांना मारे,
    आजुबाजूस सगळे,
    इहलोकीचे पसारे,--||३||

    असा कुठे गेलास तू ,
    परतण्याची वाट नाही,
    आभाळ तारे वारे,
    दशदिशा झाल्या स्तब्धही,--||४||

    चातकाची अवस्था माझी,
    चंद्रम्यास आम्ही तरसतो,
    मी असे काय वेगळी,
    तुझा विरह मला छळतो,--||५||

    तू तर सर्वस्व माझे,
    दूर माझ्यापासून रे,
    तुझ्यावाचून पुरी दुनिया,
    वाटते मज शून्य रे,--||६||

    आयुष्य माझे असूनही,
    तुझे ते किती झाले,
    जरा दुरावा येता थोडा,
    माझी न मी राहिले,--||७||

    पार ज्याच्या सूर्य जातो,
    अशा त्या रम्य क्षितिजी,
    हळूहळू अंधार येई,
    रात्र उगवे उजेडामाजि,--! ||८||

    विरहाच्या अंधारात,
    बुडालेली सर्वस्वी मी,
    सूर्यराजा सोडून गेला,
    किती कासावीस धरणी,--||९||

    एक तुझ्या स्पर्शे रविकरा,
    ती बघ रे ,- धन्य होई,
    तन-मन चमकून उठे,
    धरती प्रकाशमानी होई,--||१०||

    चांदण्याही आता बघा,
    आभाळी उगवू लागल्या,
    चंद्रसाजणाची वाट पाहत,
    कशा लाज लाजून गेल्या,--||११||

    चांदण्याचा जथा ठेवून मागे,
    चंद्रमा निघे पुढे पुढे,
    सर्व पुरुष कसे सारखे,
    नेहमीच मज पडते कोडे,--||१२||

    दिनमणी उगवला तरी,
    तू मात्र दूरस्थ,
    मी दिशाहीन झाले,
    राहू कशी संन्यस्त,--! ||१३||

    © हिमगौरी कर्वे.

  • तृप्तीचे आभाळ

    गुलमुसलेली सांज केशरी...
    गतआठवांचे थवे नभाळी...
    भावनांचे अंतरंग लाघवी...
    शब्दांचे प्रतिध्वनी नभाळी...
    स्वरगंगेत नाहता भावप्रिती...
    गोधुलीची ही सांज आगळी..
    मनस्पर्श तुझा गं स्वर्गानंदी...
    प्रीतभारली तू कोमलकळी...
    सत्यप्रीती , हे दान भाळीचे...
    मकरंद , अमृती हा मधाळी...
    तृप्तीचे आभाळ अलौकिक...
    घुमते पावरी हरिची नभाळी..
    सांजाळलेल्या केशरी उदरी..
    उमलणारी प्रभात सोनसळी..
    -- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
    रचना क्र. 61 / ६ - ५ - २०२१
    ( मुक्तरचना)
    ?9766544908
  • डोहाळे जेवण

    ओटी भरण आज कौतुकाचे
    हवे नको काय ते तूच सांगायचे
    ओटी भरण आज कौतुकाचे ।।धृ।।

    शालू हिरवा जरतारी काठ
    चंदनाचा पाट पक्वान्नांचे ताट
    श्रीखंड खिरीला रंग केसराचे ।।१।।

    मोगरा अंबोली, दवणा मरवा,
    रूपाराणीला या, मखरी मिरवा,
    मुखावरी तेज विलसे गर्भाचे ।।२।।

    सुगंधित वाळा, उटी चंदनाची
    हौस पुरवा फळांची फुलांची,
    डोहाळे जेवण रात-चांदण्यांचे ।।३।।

    कौसल्येचा राम, देवकीचा शाम,
    असेल तयाचे रूप मनोरम,
    पडसाद कानी घुंगुर वाळ्याचे ।।४।।

  • मी महिलादिन साजरा केला

    सकाळी रोजच्या प्रमाणे
    अाँफीसची तयारी केली
    पत्नीने चहा केला, डबा केला रोजप्रमाणे

    मी ओफिसला
    ती घरी
    मुलींचा अभ्यास बघितला, शाळेसाठी तयारी केली
    परत अाणायला घाई केली रोजप्रमाणे

    मी घरी आलो
    तिने पाणी दिलं
    चहा केला रोजप्रमाणे

    महिलादिनानिमीत्त
    सोसायटीत कार्यक्रम आहे म्हणाली
    माझ्यासाठी जेवण तयार करुन ठेवलं
    ..........नंतरच ती गेली कार्यक्रमाला

    मी तिला शुभेच्छा दिल्या

    रोजसारखीच आजही राबली
    वर्षभर राबणार अशीच
    अन
    फेबुवर,वाँट्सअपवर नुसत्याच शुभेच्छा देत मी सुटलो
    आज कारण मिळाले म्हणून....

    असा .....

    मी महिलादिन साजरा केला

    -- श्रीकांत पेटकर

  • सांत्वनी दुःखहारी

    दुःखवेदनाच ! सखी खरी ।
    आठवांतुनी झुळझुळणारी ।
    मुक्त हृदयांतरी बिलगणारी ।
    सत्य ! स्वसांत्वनी दुःखहारी ।।१।।

    दुःखाचे पावित्र्य ! आगळे ।
    ते कां? सहचजी, उमगते ।
    सुखदु:खाचे दान भाळीचे ।
    भोग भोगणेच ! जन्मांतरी ।।२।।

    अनाहत लाठी भगवंताची ।
    ऋणानुबंधीच साऱ्या गाठी ।
    तोच जोडितो,तोच तोडितो ।
    जपुया ! सत्कर्माची शिदोरी ।।३।।

    जन्मा ! येताजाता बंद मुठी
    सत्ता ! सारी त्या दयाघनाची
    क्षणाक्षणाला तो एक सावरी
    सत्कर्माचीच साक्ष सरणावरी ।।४।।

    मनामना नित्य सावरीत जावे
    सुखदा ! ती निर्मळ भावप्रीती
    आत्मानंदी क्षण ते कृतार्थतेचे
    कृपाळू भाग्य भाळीचेच ईश्वरी ।।५।।

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. १३८

    २६ - १० - २०२१.

  • ११ – तूं नियतीचा अधिपती

    तूं सुखकारी, तूं विघ्नारी, तूं नियतीचा अधिपती

    हे गुणदाता, पार्वतीसुता, आधार तूंच जगतीं ।।

    जे खलबुद्धी, सरळ ना कधी, तूं ताडसि त्यां दुष्टां

    पिडतात जनां अन् संतमनां, तूं गाडसि त्या कष्टां

    तूं प्रेमरूप, करुनास्वरूप, तुजमुळेच सुखदीप्ती ।।

    जोडुन हातां, टेकुन माथा, जनगण तुजला नमती

    फुंकून शंख, गर्जून मंत्र, जग करी तुझी आरती

    वाजे डंका, अन् आशंका मनिं कांहीं नच उरती ।।

    मी हतभागी, अंधार जगीं, पुढला ना मार्ग दिसे

    वाटेवरती काटे रुतती, दुर्भाग्यभुजंग डंसे

    देइ अनंता धरुन हात आनंदमयी मुक्ती ।।

    - -

    - सुभाष स. नाईक

  • उतराई

    कोकीळ गातो गाणे
    चैत्राची चाहूल बाई
    कैऱ्यांच्या आडून दडणे
    तो दिसत द्वाड नाही
    हुरहूर उठवी जाणे
    कुजने अंगांग शहारे येई
    तो बोलावतो का कोणे
    साद पल्याड ऐकू येई
    तप्त धरणी आणि राने
    नकोशी कामावरची घाई
    वाटे झुलून हिंदोळ्याने
    थंड झुळूक शांतता देई
    पळस - बहाव्याचे सोने
    पानपानांवर बहरत जाई
    गूढ ग्रीष्म ऋतूचे येणे
    रानफळांची रेलचेल होई
    या सृष्टीचे सुंदर लेणे
    लेऊन सजली आमराई
    विसावू थोडं सावलीने
    माय सृष्टीची होऊ उतराई!!
    -- वर्षा कदम.
  • ध्यान स्थिती

    ध्यान स्थिती

    जेव्हां मजला कळत होते, निद्रेत आहे मी

    जागृत स्थिती असूनी मनाची, शरीर होते निकामीं ।।

    निद्रेमधल्या स्थितीत जाता, जाग न राही तेथे

    जागेपण आणि निद्रा दोन्हीं, एकत्र न येते ।।

    निद्रावस्था नि जागेपणा, याहून दुजे कोणते ?

    ध्यान स्थिति ही आगळी असूनी, मध्य बिंदू साधते ।।

    देह मनाला विश्रांती देई, ध्यान अवस्था ही

    ध्यानामधली ऊर्जा सारी, ईश्वरार्पण होई ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    संपर्क - ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    कोण आहेस तूं कृष्णा ?
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ? ।।धृ।।

    जीवन तूझे 'बहूरंगी'
    सर्व क्षेत्री अग्रभागीं
    आवडतोस तूं सर्वाना ।।१।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    दहीं दूध खाई लपून
    तूप लोणी नेई पळवून
    'खादाड' वाटलास सर्वांना ।।२।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    फळे चारली बागेमधली
    गोपींची शिदोरी नेली
    'चोर' वाटलास सर्वांना ।।३।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    गौळणीचे उचली कपडे
    दगड मारुनी मटकी फोडे
    'खोडकर' वाटलास सर्वांना ।।४।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    मधुरगीत बांसरीतूनी
    नाचलास तूं तन्मय होऊनी
    'कलाकार' वाटलास सर्वांना ।।५।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    कंसाला तूं ठार मारले
    कित्तेक राक्षसा संहारले
    'रक्षणकर्ता' वाटलास सर्वांना ।।६।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    वेडे केले तूं प्रेमानी
    भवती जमल्या सर्व गौळणी
    'प्रेमिक' वाटलास सर्वांना ।।७।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    पाठीराखा द्रौपदीचा
    मान राखला सुभद्रेचा
    'प्रेमळ बंधू' वाटलास सर्वांना ।।८।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    राज्य करण्यातील तंत्र
    पांडवा दिले तूं मंत्र
    'राजकारणी' वाटलास सर्वांना ।।९।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    जीवनाचे महान ज्ञान
    दिलेस तू गीता सांगून
    'महाज्ञानी' वाटलास सर्वांना ।।१० ।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    दाखवूनी जीवनद्वार
    ठरलास तूं 'पू्र्णावतार'
    आदराने झुकती तुजपुढें माना
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ।।११।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • डबक्यातले बेडूकराव

    (भारताने न्यूझीलंडमध्ये सपाटून मार खाल्ला. साउथ आफ्रिकेत चालू असणाऱ्या वर्ल्ड कप २००३च्या पहिल्याच सामन्यात आपल्या टीमने ऑस्ट्रेलियाकडून पुन्हा नामुष्कीचा पराभव खाल्ला. काय म्हणावे या कर्माला?)

    वाघाची डरकाळी
    सिंहाची गर्जना
    कागदी वाघ
    करतात वल्गना

    चिखलातले बेडूकराव
    करतात डराव डराव
    तट्ट फुगले तर काय
    नंदीश्वर होतील काय?

    गाढवाने पांघरले
    वाघाचे कातडे
    म्हणून काय त्याचे
    लपेल ओरडणे?

    आपलाच डंका
    आपणच पिटायचा
    मूर्खाचे लक्षण
    विकत आताचा तमाशा

    -- विनायक अत्रे.