सासुरवाशिण
उंच चढूनी हिमालयी, झेंडा तो रोविला
गीरीराजाचे शिरावरी, विजय संपादिला
उंचाऊनी बघे मानव, अथांग जगताला
विज्ञानाच्या जोरावरती, अंतराळात गेला
युगा युगाचा चंद्रमा, केला अंकित त्याने
त्याच्या देही ठेवी पाऊल, मोठ्या अभिमानाने
अगणित दिसती गृहगोल, त्याचा दृष्टीला
सीमा न उरली आता मग, चौकस बुद्धीला
चकित होतो प्रथम दर्शनी, विज्ञाना बघता
दिसून येती अनेक गुढे, एक एक उकलता
किती घेशी झेप मानवा, उंच उंच गगनी
वाढत जातील क्षितिजे, तितक्याच पटींनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
वेदना विपन्नावस्थेची सारी भोगूनी झाली..
तरीही प्रारब्धयोगे सारे सुखऐश्वर्य लाभले..
तरीही जीव हा मोहपाशात कां ? गुंतलेला..
वाटते जीवा ! बरेच काही अजूनही राहिले..।।..१
सांग मना , आज तुज जवळ काय नाही..
तुज श्रेष्ठ विवेकी जन्म लाभला मानवाचा..
वात्सल्यप्रीतीच्या सरोवरी तुडुंब रे डुंबला..
अनंत जन्मांचे हे भाग्य अलौकिक आगळे..।।..२
आज जीवात्म्यावर मंडरते रे सांज केशरी..
आत्माही भाळला श्रीरंगी मंजुळ वेणूवरती..
जीव आता मुक्तीच्या त्या विरक्त वाटेवरती..
तरी कां भासते जगायचे बरेच काही राहिले..।।..३
जन्मासंगेच मृत्यू , हेच सुर्यप्रकाशी सत्य..
त्या सत्याची दोरी त्या अनामीकाच्या हाती..
युगायुगांची पराधिनता ही तुझीच रे मानवा..
हव्यास कशाला अजुन काही जगायचे राहिले..।।..४
©️ वि.ग.सातपुते..(भावकवी)
9766534908
रचना क्र.५१/ २-४-२०२१
हातातील काडी घासतां पेटीवरी
अग्नि त्याच्यातील ज्वाला त्या धरी
लपलेला अग्नि घर्षणाने पेटतो
अज्ञान झटकता ज्ञानी उजाळतो
चितांत असतो प्रभू सदैव शांत
ओळखण्या त्यासी लागताती संत
संत हाच गुरु मार्गदर्शक असे
चित्तातील प्रभूला जागवित असे
उजळण्या मन घर्षण लागे संताचे
पेटवा ज्ञानाग्नि सार्थक होई जीवनाचे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
प्रभूनाम मुखीं होते रामतिर्थांच्या सदा ।
ऐकू आले तेच निद्रेत असता एकदा ।।
चमत्कार दिसून आला एके दिवशी ।
राम नामाचे ध्वनी उमटती देहापाशी ।।
विज्ञानाने उकल केली या घटनेची ।
खात्री करिता सत्यता पटली याची ।।
चेतना मिळता स्वर यंत्रात ध्वनी उमटे ।
त्याच ध्वनीच्या विद्युत लहरींनी शब्द फुटे ।।
शब्दांचे वलय फिरती देहाभोवती ।
शरीरासाठी तेच शब्द कवच बनती ।।
जेव्हां होते नामस्मरण प्रभूंचे सतत ।
शब्द ध्वनी लहरी निघत असे अविरत ।।
हुंकार तसाची ऐकू येई देहां जवळी ।
निद्रेमध्ये जरी असला मेंदू त्या वेळी ।।
सदैव नामस्मरण चेतना देत राहतो ।
रामतिर्थांच्या अनुभवांनी हेच अनुभवतो ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
पूजित होतो प्रभूसी,ध्यान एकाग्र करुनी
भाव भक्तिने तल्लीन,होत असे भजनी ।।१।।
काव्यस्फूर्ति देऊनी,कवि बनविले मजला
शब्दांची फुले गुंफवूनी,कवितेचा हार बनवविला ।।२।।
सुंदर सुचली कविता,आनंदी झाले मन
ध्यास मज लागता,गेलो त्यांतच रमून ।।३।।
पुजेमधले लक्ष्य ढळले,काव्याच्या मागे जावूनी
भजनांतील चित्त वेधले,तपोभंग तो होऊनी ।।४।।
मधाचे बोट चाटवूनी,मोहात ओढले मजला
दूर सारुनी अमृत घट,परिक्षा घेता झाला ।।५।।
अडथळे येऊनी तप साधनेत,कस लावतो सत्वाची
हीच आहे प्रभूची रीत,परिक्षा घेई भक्ताची ।।६।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।
नदी कांठच्या वनीं
थुई थुई नाचूनी
पिसारा फुलवुनी
तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु
मोरपिसे सुंदर
रंग बहारदार
दिसे चमकदार
बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु
रुप डौलदार
चाल ऐटदार
भासे रुबाबदार
बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।
मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
तसेंच वागा इतरजणांशी, वाटत असते ,तुमच्या मनीं ।
अपेक्षा करता प्रेमाची, सदैव इतरांकडूनी...१,
सहानूभुतीचा शब्द लागतो, दैनंदिनीच्या जीवनीं ।
क्षणा क्षणाला भासत असते, जीवन तुमचे अवलंबूनी...२,
प्रेम वाटतां इतरांना, परत मिळते तेच तुम्हांला ।
प्रेम नाण्याचे मूल्य जाणूनी चलनांत ठेवा हर घडीला...३,
याच नाण्यांनीं काम बनते, चटकन सारे बघा कसे ।
दोन मनें सांधली जाऊनी, आनंद सर्वत्र दिसत असे...४,
राग लोभ हे शत्रू आपले, घालऊनी द्यावे तुम्ही त्यांना ।
प्रेम नाण्याची मदत घेता, सहज जमेल हे सर्वांना...५,
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
माझे मन तुझे झाले
नवनितावणी होते झाले !
बंध रेशमाचे त्यास
मुलायम तंतूने विणलेले !
तुझ्या टपोऱ्या डोळ्यात
मन माझे तुंतत जातं,
वटारल्या डोळ्याने
परत ते भानावर येतं !
माझ्या मनातील घालमेल
तुझ्याही मनात होत होती!
काय सांगावे किती सांगावे
तुझ्या मुक्या संमतीने, मानाने सोडले मौन,
बोलता तुझ्याशी एकरूप झाले केव्हा मन !
स्पर्शाने बऱ्याच गोष्टी नकळत कळतात,
आहे मनात हळुवार प्रेमातील स्पर्शज्ञान !
जगदीश पटवर्धन
आठविते ते सारे आता
स्मृतींचीही कमाल आहे
गात्रे जरी झाली मलुल
मन, मात्र उत्साही आहे
अनुभवलेले जीवन सारे
जपुन पाऊले टाकित आहे
काय मिळाले अन हरविले
आता विसरून गेलो आहे
घडायाचे ते ते घडूनी गेले
अजूनी काय घडणार आहे
अंतरात वादळ गतस्मृतींचे
आज मात्र घोंगावते आहे
ललाटीच्या त्या रेषा साऱ्या
संचिताचे भगवंती दान आहे
आता व्हावे केवळ अंतर्मुख
विरक्तित खरा आनंद आहे
-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र.१४२.
२६ - ५ - २०२२.
Copyright © 2025 | Marathisrushti