अनुप्रास अलंकार

चारोळी

(१)
गाता गीत गाऊनी
गायकाघरी गायकी
गाजती गीतमैफीली
गान कोकीळ गात की

(२)
चमच्याने चिवडा चाखा
चाखतांना चापून चारा
चिवड्यातल्या चारदाण्यासह
चावून चावाच चुपचाप सारा

(३)
गंध गुलमोहराचा
गंधाळला गारवारा
गोकर्ण गेला गगनासी
गुरवाघरी गेला गावसारा

(४)
हलवाई हलवती हलवा
हल्दीरामचीच हवा
हिरवीबर्फी हिरवापिस्ता
हिरव्यातील हिरवा

(५)
नव्याची नवलाई
नवरीच्या नथनीची
नाकात नसतांना
नकोशीच नाचक्की

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

..जीव नको देऊस मित्रा.

खोट्या प्रेमासाठी जीव

नको देऊस मित्रा

आई बापाचा जीव आहे

तुझ्यावर त्यांचा तरी

विचार कर लेकरा

जीवन दिलंय देवानं तुला

जगण्यासाठी एव्हड्या

लवकर जीवनाला नको

होऊस तू भित्रा

तळ हाताच्या फोडा प्रमाण

जपलंय त्यांनी तुला लेकरा

प्रेमाचं काय आज आहे उद्या नाही

पैश्याची जो पर्यंत नांदी आहे

तो पर्यंत तुझ्या सोबत तिची चांदी आहे

खोट्या प्रेमासाठी जीव

नको देऊस मित्रा

बहीण आहे तुला जरा

तिचा तरी विचार कर लेकरा

तू गेलास तर तिला

आधार कोण देईल मित्रा

..मधु दारसेवाड..

हपालेल्या निष्ठूर काळा, समाधानी तू कसा होशील

बळी घेण्याचे सत्र तुझे ते, केंव्हां बरे तू थांबवशील ?...१,

नित्य तुला तें भक्ष्य लागते, वेध घेई तू टिपूनी त्याचा

मिस्कीलतेने हासत जातो, गर्व होई तो स्वकृत्याचा....२,

अवचित कशी ही भूक वाढली, मात करूनी त्या वेळेवरी

सुडानें तूं पेटूनी जावूनी, बळी घेतले गरीबांचे परी....३,

काळ येई परि वेळ न आली, म्हणून सदा तूं हताश होतो

वेळेची ही ढिलाइ बघूनी, तांडव नृत्य ते करितो...४,

शांत होऊ दे क्रोध तुझा तो, बळी कुणाचा राग कुणावरी

‘वेळवरती’ अवलंबूनी तूं, जाण ठेव मनी याची तरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

फुले अनंताची देखणी,
मंद,मंद सुवासी,--!!!
बागेत जागा खास त्यांची
स्वागतां अतिथीच्या प्रारंभी,
जास्वंदीचा तोरा मोठा,
श्रीगणेशांचे लाडके,--
ऐट त्यांची घ्या पाहुनी,
प्रथम हाती धरावे नेटके,
मदनबाणांची छाप विलक्षण,
निसर्गाचीच किमया ती,
सुवासिक, दिमाखी त्याची,
लावे दुनिया विसराया खाशी,
बकूळ ती फुलतांना,
केवळ पहांत रहावे,
सडा पडतांच अवनीवरती,
जीव जसा सांडत रहावे,--!!!!
गुलाबाला पाहण्या विशेष,
नजर' ती लागे,---
पाकळी अन् पाकळी सारखी,
आंत आंत गुंतलेले धागे,
सायली नाजूक साजूक,
तलम पाकळी अगदी,
हात जपून लावण्या,
धाडस करा थोडके,--!!!
मोगरा उत्फुल्ल होतां,
न कुणाचेच ऐके,---
आकर्षित करीत जगा,
वाऱ्यावर घेत झोके,
भुईचाफा जरा गंधाळता,
जाता त्याकडे ओढले,---
खाली वाकून त्याला,खुडतां,
सौंदर्यांची 'होड' लागे,--!!!!

©️ हिमगौरी कर्वे.

लेखणी व तलवारीची
आमनेसामने भेट झाली,

दोघात मग श्रेष्ठतेवरून
बरीच वादावादी रंगली !

सांगे तलवार लेखणीला,
इतिहासाच्या वाच कथा,

वाचून बघ समजतील तुला
माझ्या पराक्रमांच्या गाथा !

जिंकली अनेक वीरांनी
युद्धे माझ्याच बळावर,

ठेवून भरवसा माझ्याच,
धारधार तलवारीवर !

बोले तलवारीस लेखणी,
रक्तरंजित तुझी कहाणी,

झाल्या तुझ्यामुळे विधवा
नाहक गरीब सवाशिणी !

माझ्या शब्दांच्या माऱ्यापुढे
धार ठरते तुझी बोथट,

मी रक्तहीन करून क्रांती
*उलटवते जुलमी राजवट !*
*उलटवते जुलमी राजवट !*

-प्रमोद वामन वर्तक,

२८-०५-२०२३
Mauritius?
Mob.9892561086

नदीच्या शांत तीरावर तू अलगद बोलली होतीस,
लाटांच्या मंद गाण्यात एक प्रतिज्ञा ठेवली होतीस.

संध्येच्या फिक्या उजेडात वेळ जरा थांबला होता,
तुझ्या त्या साध्या शब्दांनी जीव माझा भरला होता.

वारा साक्षीदार झाला, आकाशही ऐकत होतं,
दोन मनांच्या त्या गाठीला विश्व जणू पाहत होतं.

आज प्रवाह बदलले,
घाटही मागे राहिले,
पण तुझ्या त्या बोलण्याचे स्पंदन मनात राहिले.

कधी नदीकाठ आठवला की हसू नकळत उमलतं,
कारण तिथेच आयुष्याने एक स्वप्न हळूच जपलं होतं.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

जगण्याची नाहीं शक्ती
मरण्याची आहे सक्ती ।।

कारा जग, मी तडफडतो
पण मिळतच नाहीं मुक्ती ।।

परमेश्वर साह्य करेना
तरि ढळे न माझी भक्ती ।।

काळास चकविण्याची मज
कळली ना अजुनी युक्ती ।।

लढलोही असतो रे, पण
हिंमतच मुळी ना रक्तीं ।।

नर हतबल भाग्यापुढती
मी सार्थ ठरवली उक्ती ।।

स्तुति दो शब्दांतच संपे
त्यातही असे पुनरुक्ती !

जीवन-रहस्य गूढच, पण
उकलिन मरणाच्या वक्तीं ।।

दाविल जो दोष जगाचे
पुरती त्याची कंबक्ती !

समोर ये तूं केंव्हा तरी,
बघण्याची मज ओढ लागली,
फुलूनी गेली बाग कशी ही,
बीजे जयांची तूच पेरीली ।।१।।

कल्पकता ही अंगी असूनी,
दूरद्दष्टीचा लाभ वसे,
अंधारातील दुःखी जनांची,
चाहूल तुज झाली असे ।।२।।

शीतल करुनी दुःख तयांचे,
जगण्याचा तो मार्ग दाखविला,
सोडूनी सारे वाटेवरी,
आकस्मित तू निघूनी गेला ।।३।।

आस्तित्वाची चाहूल येते,
आज इथे केंव्हातरी,
तव आशीर्वादे जगतो सारे,
हीच पावती त्याची खरी ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

काय म्हणावे स्त्रिला, जादूगार कि किमयागार?
कि आयुष्याच्या रंगभूमिची, चतुरस्त्र कलाकार?

दुर्गा-काली, लक्ष्मी-सरस्वती, रुपे तिची चार
अष्टावधानी चित्ताची ती एक चतूर नार |

ध्यास घेऊनी धैर्यानी ती, लढा देते सार्थ,
तिच्या अंगी करारीपण अन, निर्णयाचे सामर्थ्य |

"झांशिची राणी", "जिजाऊ" ह्या तर, मूर्तिमंत आदर्श
सावित्रीबाई - रमाबाईचे स्तिमित करते कार्य |

जीवन देऊनी जगणे तुमचे, नारी करते कृतार्थ
तिच्याविना घरपणच काय, सारीच नाती व्यर्थ |

कोमल भाऊक मनी तिच्या, कमालिची सोशिकता
दुसरा जीव वाढवण्याची, उदरी देखील क्षमा |

जीवासाठी त्या, तिच्या ह्रदयी, वात्सल्याचा झरा
कुणी न विसरे बुरुजावरुनी, उडी घेणारी "हिरा" |

विविध क्षेत्री आजही "स्त्रिची"
जिद्द धडाडी, योग्यता
"तिच्यासारखी तिच" खरोखर
जाणून आहे विधाता
हे जाणून आहे विधाता |

-- सौ. अलका वढावकर

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून…..