तुमचे जीवन अवलंबूनी,
ग्रहराशीच्या दशेवरती
तेच होई जीवनी तुमच्या,
जसे ग्रहमंडळ फिरती...१,
मित्र मंडळी सगे सोयरे,
शत्रू असोत वा प्रेमाचे,
जीवनातल्या हालचालीवरी,
परिणाम ते होई सर्वांचे...२,
हेच सर्व ते ग्रह असूनी,
सतत स्थान ते बदलती
परिस्थिती बघूनी तुमची,
वागण्यात तो फरक करती...३
अपयशाला कारणीभूत तो,
असतो कुणीतरी नजीकचा
राहू-केतू शनि वा मंगळ,
ग्रहमान बनतो त्या घडीचा...४,
यशाची चालता घौडदौड ती,
मदत लाभते काही जणांची
हे तर सारे इष्ट ग्रह ते,
फूलवी सुमने जीवनाची...५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
माझी पहिली कविता … अजुन खुप कविता आहेत पण ही कविता मनाच्या खुप जवळ आहे.
ज्योतिष्याची चढूनी पायरी, जन्म कुंडली दाखवी त्याला ।
अडले घोडे नशिबाचे, कोणते अनिष्ट ग्रह राशीला ।।१।।
नशिबाची चौकट जाणूनी, आशा त्याची द्विगुणित झाली ।
मनांत येतां खात्रीं यशाची, जीव तोडूनी प्रयत्ने केली ।।२।।
प्रयत्नांती असतो ईश्वर, म्हणूनी मिळाले यश त्याला ।
आत्मविश्वास जागृत करण्या, 'भविष्य' शब्द कामी आला ।।३।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
बरस बरसता, पाऊस धारा
मन हे, श्रावण होऊनी जाते...
चिंब, चिंबल्या आठवणींची
शब्दगीता, अलवार प्रसवते...
ओंजळ भावरंगल्या शब्दांची
अंतरातुनी मनांगणी पाझरते...
ओला ओला हा श्रावण सुंदर
तनमनांतर सारे भिजूनी जाते...
अवीट आगळी ही श्रावणीगंगा
चराचरालाच या शांतवुनी जाते...
जणू प्रीतीचेच डोहाळे सृष्टीला
दशदिशांना तृप्तीचे भरते येते
रचना क्र. ५५
२३/६/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
शरीराच्या भुकेसाठी नाही तर पोटाच्या भुकेसाठी गरीब बिचाऱ्या स्त्रिया होत असतात वेश्या… पुरुषातील माणूस जागा झाला कि स्त्री देवी होते आणि पुरुष जागा झाला की मग देवीची वेश्या..
जळत होती मेणबत्ती,
मंद मंद प्रकाश देवूनी ।
अंधकार भयाण असतां,
भोवताली उजेड पाडूनी...१,
बुडत्यासाठी काडीचा आधार,
अंधारी भासली तशी प्रकाशीं ।
असूनी ज्योत मिणमिणती,
त्या क्षणी वाटला सूर्य आकाशी....२,
वाटत नाहीं मूल्य कुणाला,
भरपूर पडल्या प्रकाशाचे ।
मेणबत्तीची ज्योत शिकवी,
साधे तत्त्व जीवनाचे....३
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
मोहरलेल्या सृष्टी गर्दी पर्णफुलांची
झुळझुळतो वारा मस्ती भावनांची...
निसर्गाची जादुई प्रचिती प्रसन्नतेची
ठेवा चैतन्याचा उधळण आनंदाची...
कवटाळीता सुखा साक्ष स्वर्गसुखाची
स्पर्श मांगल्यमयी अनुभूती देवत्वाची...
जीवन व्हावे पावन ही भावनां अंतरीची
तो कृपाळु कनवाळू आंस त्याच्या कृपेची...
रचना क्र.९४
३/८/२०२३
वि.ग सातपुते (भावकवी)
9766544908
हे शारदे ! रूसलीस कां तू, माझ्या वरती ।
लोप पावली कोठे माझी, काव्याची स्फूर्ती ।।
दिनरात्रीं तव सेवा केली, मनोभावें ।
कळले नाहीं आज शब्द ओठचे, कोठे जावे ।।
दिसत होते भाव मजला, साऱ्या वस्तूमध्यें ।
उचंबळूनी जाई मन तेव्हां, नाचत आनंदे ।।
तेच चांदणे तारे गगनी, आणिक लता वेली ।
पकड येईना टिपण्या सौंदर्य, परि या वेळी ।।
जागृत केली मम हृदयांतील, सुप्त जी शक्ति ।
अखंडित वाहूं दे शब्द प्रवाह, हे श्री सरस्वति ।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti