कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

-- सौ. सुधा नांदेडकर

महिमा कसा प्रभू तुझा आगळा,
पावन करसी तूं भक्ताला,
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला ।।धृ।।

पुंडलीकाची महान भक्ती,
माता पित्याचे चरणी होती,
त्याची सेवा तुजसी खेचती,
कसा उकलू मी ह्या कोड्याला, ।।१।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला

पातिव्रत्य हे दैवत समजूनी,
पतिसेवेला घेई वाहुनी,
सावित्रीने दिले दाखवूनी,
प्रभू वाकती सती शब्दाला, ।।२।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला

कांहीं करीती सेवा गुरुची,
मानव सेवा हीच कुणाची,
शक्ती वाढवूनी सत्कर्माची,
पात्र ठरती प्रभू दर्शनाला, ।।३।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मिट्ट काळोख
इथे आसपास
दिसेना कुठे वाट
होतात नको ते भास

वाटते जणू
थांबले नकळत श्वास
ऐकू येतात आता
हृदयाचे ठोके खास

सोबतीला फक्त
किर्रर्र शांत अधिवास
स्थिर नाही चित्त
फक्त भीतीचा आभास

अशात येई हाक सख्या
घेई मन तुझा ध्यास
तिरीप आली उजेडाची
मज येई तुझा तोच सुवास

सोबत किती गरजेची
हे जाणवले, लागली आस
नकोते अंधारे एकलेपण
उजळुया चल मधुमास!!

--वर्षा कदम.

घनदाट त्या वृक्षाखाली,पांथस्थ विश्राम करे,
दमुनी भागुनी थकुनी,
आपले ठेवे ओझे खाली,--!!!

माथ्यावर उन्हे तळपती,
सावलीत आश्रय घेत असे,
थंडगार पाणी पिऊनी,
तहान तो भागवत असे,--!!!

वाटसरू तो गरीब बिचारा,
त्याच्या भुकेलाही धोंडे,
पाणीच भूक भागवे,
सोडवीत पोटाचे कोडे,--!!!

गाठोडे आपले घेऊन डोई,
पांथस्थ हात-पाय पसरे,
डोळे मिटुनी जमिनीवरी,
शांत निवांत होऊन पहुडे,--!!!

निद्रादेवी रुंजी घाली,
भोवती त्याच्या चहुकडे,
वरुन पानांची नक्षी,
उन्हात संरक्षण कडे,--!!!

खेळ चाले, ऊन--सावली, पांथस्थाच्याही मनी चाले,--
पोट मारुनी कसे जगावे,
वाटे चिंताही त्याला भारी,--!!!

टपकन पडे, वरून खाली,
थेट पांथस्थाच्या अंगावरी,--
झाड देई फळ आपुले,
पांथस्थ आपली भूक भागवी,--!!!

*अनेक गोष्टी निसर्ग शिकवे,
मानवा तुला कळत नाही,
देऊन समाधान असते,
घेण्यात ना ठेवले काही*,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

जीवनाच्या सांज समयीं ।
उसंत मिळतां थोडीशी ।।

हिशोब केला स्वकर्माचा ।
वर्षे गेली होती कशी ।।

दिवसामागून वर्षे गेली ।
नकळत अशा वेगानें ।।

सुख दुःखाच्या मिश्रणीं ।
जीवन गेले क्रमाक्रमानें ।।

आज वाटे खंत मनीं ।
आयुष्य वाया दवडिले ।।

ऐहिक सुखाच्या मागे जातां ।
हातीं न कांहीं राहीले ।।

'घेणे' सारे आपल्यासाठीं ।
करीत जीवन घालविले ।।

'देण्या' मधल्या आनंदाला ।
मन सदा वंचित राहिले ।।

सुधारुन घे आतां तरी ।
अनुभवाने चूक आपली ।।

उर्वरित वर्षे जाऊं दे ।
त्यागवृत्ति मध्यें सगळी ।।

भोगातले सुख कसे ते ।
क्षणांत येवून क्षणांत जाई ।।

त्यागातील समाधान परि ।
उशीरा लाभून सदैव राही ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जगण्या झाले कठीण क्षण, अन्यायाने सीमा गाठली

चक्र आहे दैव गतीचे, समजूत कुणीतरी मना घातली

जीवन मार्ग सरळ असता, फेरे पडती नशीबाचे

अनेक वाटा दिसून येता, भटकणे मग होई जीवाचे

विसरूनी जातो मार्ग आपला, तंद्रीमध्ये भटकत असता

बोलफूकाचे देत राही, नशीब दैव म्हणता म्हणता

असंख्य वाटा अनेक ध्येये, मिळेल एकची विश्वासानी

नशीबाला परी दोष न देता, चालत राहा एकाग्रतेनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

माणसांच्या मनाचा थांग लागणे कठीण,
कविमन तर त्याहून 'पक्षीण',
गगनात माराया उंच भरारी,
मनमानेल तेव्हढी पंखात हवा भरी !

"यांना" विना कवीमन स्वर्गात पोहचते कधी ?
आणि झरझर घरट्यात येते कधी ?
स्वर्गातील संमेलनाची सर्वांना वर्दी,
तेथेही पहतो तर, कवींचीच गर्दी !

स्वर्गात सुद्धा कवीला भुरकट दिसले,
म्हणे प्रदूषणाचे धुके पसरले !
कवीला स्वर्गात दिसले प्रदूषण,
करतो शब्दच्छल विनाकारण !

मनाचे तरंग पसरले स्वर्गात,
देवलोकीचे झाले हैराण क्षणार्धात !
मनाच्या हिंदोळ्यावर कवींचे शब्द,
नाही त्याला काश्याचे बंध !

कविमनाचे वरचे 'वर' जाणेयेणे,
शाब्दिक प्रदूषणात 'भर' पडणे !
करण्या स्वर्गातील शाब्दिक प्रदूषण कमी,
लावा कवी मनाला व्हिसा कुणी !

-- जगदीश पटवर्धन

उभारुनी गुढी करू स्वागत मराठी नववर्षाचे गुढीपाडव्याच्या या दिवशी

देऊन शुभेच्छा निदान आपल्या माय मराठीतच या दिवशी

जपू मराठी बाणा, मराठी संस्कृती नेहमी सारखी या दिवशी

गोड धोड खाऊन, गोड वागत, गोड बोलू मराठीतच या दिवशी

जोडूनी हात देवापुढे मागू भरभराट यश आणि कीर्ती या दिवशी

भेटेल त्यास म्हणू गुढीपाडव्याच्या हार्दिक शुभेच्छा या दिवशी

-- निलेश बामणे

माळी असूनी मी, गुंफी फूलांचे हार,

अर्पित जातो ते, प्रभू चरणांवर....१,

राम नाम जपत, कुणी एक येतात

घटकाभरासाठी, विश्रांती ते घेतात....२,

रोज देती मजला, ओंजळभर फूले

कोणत्या बागेतली, कधी न सांगीतले....३,

त्यांच्याच सांगण्याने, हार मी गुंफीतो

बघतात कौतुकें कसा मी अर्पितो....४,

फूलांची ओंजळ ती, नव्हे तो तर शब्दांचा ठेवा,

कवितेच्या रचनी, उपयोगी पडावा....५,

शारदेचा आशिर्वाद, त्यांच्यातर्फे मिळतो

विषय मिळूनी, काव्य मी रचीतो....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रेमिकांचे गीत गाऊं

आनंदात न्हाऊ //धृ//

बागेमधल्या फुलानीं

सुगंध आणिला वनीं

फुलपाखरासमान गंधशोषित जाऊ //१//

प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

कोकिळ गाते आम्रवनीं

कुहू ss कुहू ss स्वर काढूनी

नक्कल करण्या तिची उंच लकेरी घेऊं //२//

प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

श्रावणाच्या पडती सरी

अंग भिजते थोडे परि

सप्तरंगाचे इंद्रधनुष्य आकाशांत पाहूं //३//

प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

निरभ्र आहे आकाश

पौर्णिमेचा पडे प्रकाश

एक दिलानें एक सुराने नाचत ताल धरूं //४//

प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०