जगाचा खूप विचार केला
की जगायचंच राहून जातं,
प्रश्नांच्या ओझ्यात अडकून
श्वास घेणंच विसरलं जातं.
उद्याच्या भीतीत आज हरवतो,
कालच्या आठवणी टोचतात,
क्षण हातात असूनसुद्धा
तो निसटून दूर पळून जातो.
थांबून जरा डोळे मिटावे,
मनाशी दोन शब्द बोलावे,
उत्तर शोधण्याआधी कधी
जगणंच थोडं जगून घ्यावे.
कारण विचारांनी जग समजतं,
पण अनुभवांनी जगणं उमगतं,
आणि जगाचा खूप विचार केला
की खरंच…
जगायचंच राहून जातं.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे
July 2, 2026
यशोगाथा सार्वत्रिक व सर्व दूर असायलाच हव्यात.पर्यावरण व प्रदूषणाचा प्रश्न गंभीर होत असतानाच काही व्यक्ती स्वतःच्या प्रतिभेचा वापर करून नवनवीन मार्ग व त्यावर उपाय शोधत आहेत.गोंदिया येथील शालू जगदीश कोल्हे यांच्या प्रयत्नांमुळेच अनेक तलावांनी मोकळा श्वास घेतलाय, त्याचबरोबर ६३ तलावांचे पुनरुज्जीवनही झाले आहे. तसेच शालूताईंनी महिलांना मासेमारी क्षेत्रात आणून या क्षेत्रातील पुरुषांची मक्तेदारी मोडून काढली. यासाठी त्यांनी महिलांना मासे पकडण्यापासून ते बाजारात त्यांची विक्री करण्यापर्यंत आवश्यक ते प्रशिक्षण दिले.निमगाव, मोरगाव अर्जुनी तालुका, जिल्हा गोंदिया येथील शालू जगदीश कोल्हे या गेल्या नऊ वर्षांपासून फीड (FEED) या संस्थेच्या माध्यमातून माजी मालगुजार तलावांच्या पुनरुज्जीवनाचे काम करीत आहेत .या तलावांमधील बेशरमाची झाडे नामशेष झाली आहेत. शालू कोल्हे म्हणतात, “केवळ पाणी आणि माती असणे यास तलाव जिवंत आहे, असे म्हणता येत नाही. जीवविविधता, प्राणी, पक्षी, जनावरांसाठी चारा व लोकोपयोगी वनस्पती जर तलाव परिसरात विपुल असेल तरच तो तलाव जीवनदायक ठरतो.
July 2, 2026
कोथरूड येथील दृष्टिहीनांसाठी, सर्वसमावेशक निवासी’ शाळा एकदा तरी भेट द्यायला हवी अशीच आहे. गांधी भवन, कोथरूड येथे ही शाळा आहे. डोळे असले म्हणजेच यश गाठता येते असे नाही, हे येथील विद्यार्थ्यांकडून व त्यांनी केलेल्या वस्तू पाहून नक्कीच म्हणता येईल. केवळ वस्तूची निर्मिती नव्हे तर विक्री करून अर्थार्जनसुद्धा इथे केले जाते.
July 2, 2026
पुस्तकाबाहेरच्या अनेक बार्बीमधून पुस्तकांमधील संबोध स्पष्ट करता येतात, म्हणून पुस्तकाच्या पलीकडे शोध घेणं आवश्यक असतं. पुस्तकातल्या काही गोष्टी मुलांना अभ्यासायला नकोशा वाटतात. गणित या विषयाची काही मुलांना भीती वाटते, तो विषय त्यांना कंटाळवाणा वाटतो आणि म्हणून पुस्तकापासून ते दूर राहातात, अशा मुलांची ही भीती दूर व्हावी म्हणून अंकनाद गणिताची सात्मीकरण प्रणाली, विद्यार्थ्यांची गणिताशी मैत्री घडवते.
July 2, 2026
देऊनी जाती कितीक अनुभव दिवस रात्रीचे प्रहर हे माझे
July 2, 2026
धरू नका ही बरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे । धृ. ।।
काल पाकळ्या रात्री निजल्या
सकाळ होता सगळ्या उठल्या
आणि त्याच का उडू लागल्या
पंख फुटुन गोजिरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।१॥।
मजेमजेचे रंग तयांचे
संध्याकाळी जसे ढगांचे
ऊन कोवळे त्यावर नाचे
सकाळचे हासरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।२।।
फुलाफुलाशी हासत खेळत
फिरती भवती पिंगा घालित
बघा दुरूनच त्यांची गंमत
दृश्य मनोहर खरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।1३॥।
हात लावता पंख फाटतिल
दोरा बांधुन पायहि तुटतिल
घरी कशी मग सांगा जातिल ?
दूर तयांची घरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।४।।
उगाच धरिता त्यास कशाला ?
अपाय करिता मुक्या जिवाला ?
आवडेल का हे देवाला?
ही देवाची मुले,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ! ।५॥।
July 2, 2026
भारताचे अशांत शेजारी या मालिकेत आज आपण चर्चा करणार आहोत ते चीनबद्दल. भारत चीन यांच्यातील संबंध सध्या प्रचंड प्रमाणात ताणले गेले आहेत. डोकलाम आणि गलवानमधील संघर्षानंतर उभय देशांमध्ये standoff आहे. भारत हा आपला शत्रू नसून प्रतिस्पर्धी आहे आणि आशिया खंडातच भारताला आपल्यापेक्षा मोठं होऊ द्यायचं नाही, ही चीनची महत्त्वाकांक्षा आहे
July 2, 2026

रंग भरले कळीत
कळी उमलेल आता
तिच्या अंतरी फुलेल
एक नाजूक कविता....
July 1, 2026
राधा…
ती शब्द नाही, ती शब्दांच्या आधीची शांतता आहे,
ती प्रेम नाही, ती प्रेमाला जन्म देणारी वेदना आहे…
ती हसते… पण आतून विरघळत राहते,
ती जिवंत असते… पण स्वतःलाच हरवत राहते.
तिचं अस्तित्व म्हणजे एक न संपणारं मौन,
जिथे प्रत्येक भावना स्वतःलाच ऐकत राहते…
मन तिचं रणांगण,
आठवणी तिचे बाण,
आणि स्वतःच स्वतःवर चालवलेलं युद्ध,
ज्यात जिंकणंही हारच ठरतं…
कृष्ण तिच्या आयुष्यात नव्हता,
तो तिच्या आत होता…
म्हणूनच तो प्रत्यक्ष जवळ नसला तरी,
तो कधी तिच्यापासून दूर गेला नाही…
ती कुणालाही धरून ठेवत नाही,
कारण तिला माहिती आहे,
हातात धरलेलं सगळं सुटतं,
पण मनात साठवलेलं कधीच हरवत नाही…
राधा म्हणजे…
एक न बोललेलं गूढ,
ज्याचं उत्तरही तिलाच माहीत नसतं…
पण तरीही ती विचारत नाही,
कारण काही प्रश्न जिवंत ठेवले कीच प्रेम जिवंत राहतं…
ती तुटते…
पण आवाज करत नाही,
ती रडते…
पण अश्रूही तिच्याशी दगा देतात…
तिच्या शांततेत एक आक्रोश असतो,
जो कुणालाच ऐकू येत नाही…
आणि कदाचित,
तो ऐकण्यासाठी कुणी असावं अशी अपेक्षाही नसते…
ती प्रेम करत नाही,
ती प्रेम जगते…
जसं आकाश ढगांना अलगद सामावून घेतं,
आणि पावसानंतरही त्यांची आठवण जपत राहतं…
राधा म्हणजे एक अधूरं गीत,
ज्याला शेवट नाही…
आणि कदाचित म्हणूनच,
ते कधी संपतही नाही…
ती शिकवते,
स्वतःला हरवणं हीच खरी सापडणं आहे,
आणि ज्याच्यावर प्रेम करतो
त्याला मिळणं गरजेचं नसतं…
कृष्ण तिचा नव्हता,
हे तिला माहीत होतं…
पण “तो माझ्यात आहे”
ही जाणीव तिचं संपूर्ण जग होतं…
ती कुणाची वाट पाहत नाही,
कारण ती थांबलेलीच असते.
काळाच्या एका क्षणात,
जिथे सगळं संपतं… आणि सगळं सुरूही होतं…
राधा म्हणजे…
स्वतःच्या राखेतून रोज पुन्हा उभी राहणारी ज्वाला,
जी जळते,
पण कधी विझत नाही…
ती शेवट नाही,
ती एक अनंत सुरुवात आहे…
जिथे प्रेम जिंकत नाही,
पण कधी मरतही नाही…
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 1, 2026
प्रत्येकाचा पाऊस वेगळा,
प्रत्येकाची ओल निराळी.
कुणा सरी या स्वप्नफुलांच्या,
कुणा अश्रूंची रात्र काळी.
कुणा पावसात माती गाते,
दरवळतो ओला गंध.
कुणा विजांच्या तीक्ष्ण रेषा,
लिहितात भयाचे छंद.
कुणा पावसात प्रेम उमलते,
हातामध्ये हात गुंफे.
कुणा पावसात एकटेपण,
निःशब्द अश्रूंमध्ये झुरे.
कुणा पाऊस शेतामधला,
हिरवी स्वप्ने पेरून जाई.
कुणा शहरच्या काचांआड,
ओल मनाची सुकून जाई.
प्रत्येकाचा मेघ वेगळा,
प्रत्येकाचे आभाळ नवे.
ज्याच्या त्याच्या वाटेवरती,
पावसाचे अर्थ वेगळे.
प्रत्येकाच्या हास्यामागे,
दडलेली असते व्यथा.
म्हणून प्रत्येकाच्या पावसाची,
असते एक अबोल कथा.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 1, 2026
Copyright © 2025 | Marathisrushti