जनार्दन वासुदेव आगासकर हे कायद्यांचे भाषांतरकार आणि मुंबई हायकोर्टाचे पहिले नेटिव्ह न्यायाधीश होते. “दर्पण या वृत्तपत्रात ते काही काळ होते. १८ जुलै १८९४ रोजी त्यांचे निधन झाले. Janardan Vasudeo Agaskar Author sachingadkarisachingadkari

आम्ही आयुर्वेदीय वैद्य नैसर्गिक गोष्टींवर कायम भर देत असतो. अगदी आपले अन्नधान्यदेखील शक्य तितके नैसर्गिक पद्धतीने पिकवलेले असले पाहिजे यावर आमचा भर असतो. जनुकीय सुधारित वा संकरित धान्य/ भाज्या सर्रास वापरल्या जात असल्या तरी आम्ही [...]

काही प्राणी उष्ण रक्ताचे असतात, तर काही प्राणी थंड रक्ताचे असतात. उष्ण रक्ताचे प्राणी आपल्या शरीराचं तापमान नियंत्रित करू शकतात. त्यामुळे उष्ण रक्ताचे प्राणी तापमानातील बदलांना अधिक समर्थपणे तोंड देऊ शकतात. थंड रक्ताच्या प्राण्यांना मात्र शरीराचं तापमान नियंत्रित करता येत नसल्यानं, या थंड रक्ताच्या प्राण्यांची बदलत्या तापमानाला तोंड देण्याची क्षमता मर्यादित असते. [...]

माझ्या अक्षर यात्रेतल्या प्रवासात स्पदनांचं धुकधुकणं थांबलंय अफाट वेगाची मर्यादा भोवाळतीय मनाला सतत धावणं ,सतत गुरफटणं वळणांचा ससेमिरा ही फार रे.. पायाखालचा रस्ता भुलवत नेतो त्या सांदी कपारीतून अव्यक्ताचं देणं असल्या सारखं शोध कुठवर घ्यायचा [...]

माझ्या वडिलांचं नाव गडबडनाथ. हे नाव ऐकायला जरा हटके आणि थोडंसं विनोदी वाटतं. ते कसं व का ठेवण्यात आलं याचा खुलासा- किस्सा मला आजीकडून समजला तो असा की, त्या दिवशी घरात श्राद्धाची गडबड होती. सर्वजण धावपळीत होते. या गडबडीत माझ्या वडिलांचा जन्म झाला म्हणून गडबडनाथ ! माझ्या आजोबांना चार मुलं ! गडबडनाथ, त्रिंबकनाथ आणि छोटू (याचं खरं नाव माहीत नाही) आणि मोहन या नावाची मुलगी (दोन नंबर). माझ्या वडिलांना तीन मुलं. रामचंद्र, सुलोचना आणि मी अरविंद शेंडेफळ ! आई लग्न करून पिळगांवकरांच्या घरात आली. इथेही बऱ्यापैकी मोठं एकत्र कुटुंब. पणजोबा रामचंद्र राजाध्यक्ष हेही दत्तक घेतल्यामुळे (आत्याने) वडील आणि आडनाव दोन्ही बदलली आणि रामचंद्र -नारायण- मंगेश पिळगांवकर असं दत्तक नाव झालं. न्या. तेलंगांना सख्ख्या काकांनी दत्तक घेतल्यामुळे आडनाव बदललं नाही. पुढे हे तेलंग घराणं बनारसला गेलं आणि तिथेच वास्तव्याला राहिले. न्या. तेलंगांची बरीच प्रॉपर्टी लोणावळ्याला आहे. त्यात त्यांचा बंगला व बरीच जमीन होती. तिथे आता कॉलनी बांधली गेली आहे. द्वारकानाथ तेलंग शेवटी शेवटी हे सर्व सांभाळत होते. त्यांचा पोशाख रवीद्रनाथ टागोर यांच्या सारखा होता. लहानपणी त्यांना पाहिल्याचं स्मरतं. आम्हा मुलांना ते बागेतील गुलाब देत असत. [...]

वपु काळे यांच्या एका पुस्तकातील हा उतारा. वाचा आणि विचार करा.. “आपण हा जो जन्म घेतला आहे, तो अपेक्षापूर्तींसाठी नाही. आपल्या दुस-यांकडूनच अपेक्षा असतात, असं नाही. आपल्या स्वत:कडूनही अपेक्षा असतात. त्या पूर्ण होत नाहीत. उरतात [...]

जीवन, जगण्यासाठी जीव, आतुरलेला आहे जन्म! हा मानवाचा विवेकी जगायचाआहे ऋतूऋतूंचे आविष्कार निसर्गाचे वरदान आहे नाती सारी ऋणानुबंधी भावप्रिती! साक्ष आहे अंतरी लळा जिव्हाळा प्रारब्धाचे वरदान आहे शिरी आभाळ नक्षत्रांचे मनस्वी सुखशांती आहे निर्मोही स्पर्श [...]

दु:खांना सहजी झेलित झेलित मी सुखांना कुरवाळीत राहिलो सहवासातील क्षण सारेच सुंगंधी सुखानंदा नित्य उधळीत राहिलो।।१।। उलघाल जरी अंतरी संवेदनांची विवेके, संयमी सुखात राहिलो दान! जीवनी सारेच दयाघनाचे प्रारब्धा, उमजुनी जगत राहिलो।।२।। अनंत जन्मातुनी हा [...]

गोड शब्द बोबडे, लकब मनास आवडे । शब्दांची भासली जाण, नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान ।। १ भावनांचा उगम दिसला, मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी । रागलोभ अहंकारादी गुण, दिसून येती जन्मापासून ।। २ देश-वेष वा जात [...]

गोड शब्द बोबडे, लकब मनास आवडे । शब्दांची भासली जाण, नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान ।। भावनांचा उगम दिसला, मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी । रागलोभ अहंकारादी गुण, दिसून येती जन्मापासून ।। देश-वेष वा जात कुठली, सर्व [...]

गोड शब्द बोबडे, लकब त्याची मनास आवडे, शब्दांची भासली जाण, नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान, भावनांचा उगम दिसला, मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी रागलोभ अहंकारादी गुण, दिसून येती जन्मापासून देश-वेष वा जातही कुठली, सर्व गुणांची बिजे दिसली [...]

गोड शब्द बोबडे, लकब मनास आवडे । शब्दांची भासली जाण, नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान ।। भावनांचा उगम दिसला, मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी । रागलोभ अहंकारादी गुण, दिसून येती जन्मापासून ।। देश-वेष वा जात कुठली, सर्व [...]

खेळाच्या एका मैदानावर कोपऱ्यात बसलो होतो. समोर काहीं मुलांचे खेळ चालू होते. ते बघण्यात मी स्वतःची करमणूक करीत होतो. अचानक माझे लक्ष्य शेजारी गेले. बऱ्याच मुंग्यांची तेथे जा ये चालू होती. कदाचित् जवळपास कांहीतरी त्यांचे [...]

खेळाच्या एका मैदानावर कोपऱ्यात बसलो होतो. समोर काहीं मुलांचे खेळ चालू होते. ते बघण्यात मी स्वतःची करमणूक करीत होतो. अचानक माझे लक्ष्य शेजारी गेले. बऱ्याच मुंग्यांची तेथे जा ये चालू होती. कदाचित् जवळपास कांहीतरी त्यांचे [...]

जन्मच जर सोसण्यासाठी, तर दुःख कशाचे करावे,–? आयुष्याला तारण्यासाठी, का सुखाचे आधार घ्यावे,–? इथे कुणी ना आपल्यासाठी, कळवळून मग काय मिळवावे, फक्त मग जगण्यासाठी, शरीरही का झिजवावे,–? थोडा उजेड दिसण्यासाठी, कितीदा डोळे मिटून घ्यावे, पार [...]

खरे पाहिले असता हृदय हा एक स्पंदक (पंप) नसून एका आवरणांमध्ये गुंडाळलेला डावा व उजवा असे दोन स्पंदक आहेत. ते एका पडद्याने विभागलेले असतात त्यामुळे त्यातील रक्त एकमेकांत मिसळत नाही. या प्रत्येक स्पंदकामध्ये दोन कप्पे [...]

वडील, या शब्दात सगळ काही सामावलेले असते. ते कसे बघुया. वडील म्हणजे आधार. प्रत्येक व्यक्तीला जीवनात आधाराची गरज असतेच आणि जर त्या वेळेस त्या व्यक्तीला त्याच्या वडिलांचा आधार भेटला तर तो पूर्ण जग जिंकू शकतो. बाप हा त्याचा मुलाला जन्म देण्या पासून ते त्याच्या शेवटच्या श्वासापर्यंत त्याला यश कस प्राप्त होईल ते बघत असतो. मुलं पण जर स्वतःच्या बापाचे कष्ट समजून घेणारे असतील तर बाप नक्कीच यशस्वी होतो. [...]

जन्मभूमीपासून दूर,मातृभूपासून वंचित, लहान मुलासारखाच मी, तिच्यासाठी सदैव सद्गदित,—!!! उठे स्मृतींचे मोहळ, स्मरणांच्या माशा डंसत, भारतीय म्हणून मी,—- झुरतो तिच्यासाठी अविरत,—!!! थांबे ना कुणासाठी काळ , मागेमागे धावे मन, आलो जेव्हा परदेशात, उदास होतो आत [...]

हेही माझे, तेही माझे वादविवाद उगा कशाला जे जे आहे ते उपभोगावे सुखे जपावे मनामनाला जन्मी लाभो, मन:शांती मूलमंत्र हा परमसुखाचा स्पंदनेही, इथे अशाश्वत सांभाळावे जीवाजीवाला संचित, सारे ते सत्कर्माचे जन्म, मानवी युगायुगांचा येणे, जाणे [...]

शिखर हे कधीच स्वतःच्या मी पणाचा दाखला देत नाही, कारण त्याला उंची प्राप्त होते ती एकावर एक साचलेल्या मातीच्या थरांमुळे. [...]