आली आली थंडी आली
बोबडी माझी वळाली।।धृ।।

स्वेटर ना नवा हवा
कानटोपी हवी बुवा
थंडी लगेच पळाली
बोबडी माझी वळाली ।।१।।

नको शाळा सकाळची
दांडी मला मारायची
आई-बाबा हो म्हणाली
बोबडी माझी वळाली ।।२।।

गोधडीत गुडीगुप
चिंचा खाल्या गुपचुप
खोकल्याची ढास आली
बोबडी माझी वळाली ।।३।।

प्रश्न एक माझा ऐका
शाळेचा कशास हेका
शक्कल माझी निराळी
बोबडी माझी वळाली ।।३।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

दगडात देव, माणसात भेटला
नाशवंत देह, आत्मा कुणी पाहिला ---(!)
सत्कर्म जगतचं राहते
तस्विरी टांगल्या भिंतीवर
नर्क काय अन स्वर्ग काय?
ठायी माणूस भूलोकी
आस वैकुंठाची
गिनती कशाला पाप पुण्याची
आयुष्य पुरे कर्माचे भोग भोगायला
दोर तुटता आयुष्याची
तडपला आत्मा, देहा वाचुनी
दगडात देव, माणसात भेटला
आत्मा अमर, देह मातीत मिसळला ---(!!)
वारीत शोधती हरी
सावळ्या विठू -रुक्मिणी परी
आई बाप घरी
पंढरीचा पांडुरंग, चंद्रभागी तीरी
राहुटी राहूळी
कधी बांधावर पाहिला
भजनात ऐकला
कणाकणात वसला
भगवी पताका खांद्यावर
वारीचा वारकरी दिसला
दगडात देव, माणसात भेटला
देही मानवी, देवपण अवतरला ---(!!!)

दगड टाकतां पाण्यावरी,
तरंगे त्याची दिसून आली ।
दगड होई स्थीर तळाशी,
बराच वेळ लाट राहीली...१,

जेव्हा कुणीतरी क्रोध करी,
वातावरण दूषित होते ।
क्रोध जातो त्वरीत निघूनी,
दूषितपणा कांहीं काळ राहते...२,

निर्मळपणा दिसून येई,
स्थिर होवून जातां जल ।
पुनरपि पडता खडा क्रोधाचा,
सारे होवून जाते गढूळ...३,

स्थिर होण्यास वेळ लागतो,
गढूळ होई क्षणांत
मन जिंकणे कठीण असता,
वैमनस्य सहज होत...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

उंच उंच इमारती
बंद आतून ही दारे
न कुणी कोणा विचारती

कामाच्या पहिल्याच दिवशी लिखाण राहिले बाजूला लिखाणाच्या माध्यमातून जाहिराती कशा मिळविता येतील, जास्तीत- जास्त लोकांपर्यत पोहचून लिखाणाच्या माध्यमातून पैसे कसे उभे करता येतील यावरच चर्चा होऊ लागली.

एकदा त्याला वाटले, आज जाऊन पहावे त्याच्याकडे
पहावे त्याला समजते का,
की का पाऊले वळली तिकडे?

थेट 'त्या'च्या समोर गेला 'बघ कळतंय का तुला !'
आव्हानाची भाषा ऐकून,
'तो' फक्त मनोमन हसला

'त्याने' चक्क विचारले, 'सुखी आहेस ना बाळा ?'
आश्चर्य वाटून याला वाटले,
'त्याला' आला आपला कळवळा

'काय सांगू देवा तुला.....' सर्व दुःख त्याने मोकळे केले
अगदी ढसाढसा रडल्यावरच
चरण त्याचे सोडले

नजर चेहऱ्याकडे, मग सर्व देहाकडे वळली
आताची 'सजीव मूर्ती' दगड कशी झाली?

इतक्यात आकाशवाणी झाली....
'मी समोर असतांनाही
तुम्ही दुःखाचेच पाढे वाचता
आता तरी दुःख विसरावित
हेच कसं विसरता ?
विश्वास नसतो माझ्यावर
की, उगाचच दुःखाचा बाऊ करुन
का मलाच दोष देत बसता ?
अरे असं गाऱ्हाणे गाऊन कधी,
कोणत्या परीक्षेत पास होता येतं का ?
कष्ट केल्याशिवाय, यश चाखता येतं का ?
भ्याडासारखे आत्महत्या करता

खऱ्या परीक्षेतच, सहज हार पत्करता
मीच दिलेल्या आयुष्याची
क्षणात माती करुन टाकता
म्हणूनच मी दगड होणे पसंत करतो
पुन्हा एक संधी नव्याने देऊ पाहतो
पहा तिचे सोने करता येते का ?
आयुष्याचे मोल ओळखता येते का ?
तो तडक उठला, अश्रु कधीच थांबले होते
त्याचं देवत्व मानून
त्याने आत्मविश्वासाने लढायचे ठरवले होते.

सौ. मृणाल महागांवकर, महाड

दयाघनाची अगाध लीला
सारे शब्दांच्या पलिकडले
सृजनशीलतेचे अगम्य कोड़े
प्रारब्धाचे दृष्टांत आगळे...

ब्रह्मांड ! साक्षात्कार ईश्वरी
चराचर निसर्गात रंगलेले
सप्तरंगली सृष्टी मनोहर
वैविध्यतेत रूपरंग नटलेले...

असीम अंबर, अथांग सागर
नाते धरेचे चैतन्यात रमलेले
अनाकलनीय रुपे भगवंताची
अस्तित्व, देवत्वाचे रुजलेले...

तोच सार्वभौमी सत्ताधीश
सत्य अंतिम श्वासात उरलेले
तोच जगवितो अन तारितो
कालचक्र अखंडित चाललेले....

--वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२६३

१७/१०/२०२२

खरंच रे वेड्या,तुला कळला नाही, माझ्या मनीचा भाव,
नकळत कोरून गेलास,न भरलेल्या जखमेचा घाव...
गळून पडेल का ही जखम? की जाईल ती पण सुखून,
की चीघळून जाईल पुन्हा,सोसेल का हे तळपतं ऊन?
तू दिली आहेस म्हणून खरंच का हिला जपून ठेवू?
सांगना,सजवून धजवून अंगावरचं टपोरं गोंदण मानून घेवू ?
मलम नाही रे हिला,असा कसा रे केलास वार?
उसळणाऱ्या तलवारीतही नव्हती,तुझ्या जिभे एवढी धार...
उफाळून आलंय बघ हे हृदय, स्वत:स मर्यादा घालून,
अश्रूंनाही ठेवतंय मुठीत, भावनांची करपलेली खपली सोलून...

-- कु. श्र्वेता काशिनाथ संकपाळ.

आज मिळाली रोजंदारी
खाऊ घरी भाजी-भाकरी

जाता महागाईच्या बाजारी
स्वप्न टांगलं खुंटीवरी

-- सौ.माणिक (रुबी)

उपकार करुन त्याने मन माझे जिंकिले

परि वेळ गेला निघूनी आभार ना मानले

केली नाही परतफेड उपकाराची मी

कामाचे होते वेड सतत मग्न कामी

कामाच्या मार्गांत चालता पाऊल वाट

प्रयत्न करुन कार्यांत यश साधले अर्धवट

खंत वाटली मनां आठवोनी उपकार

पश्चाताप सांगु कुणा उशीर झाला फार

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com