आज दिवाळीच्या दिवशी
आमची परत नजरानजर झाली
हाय-हॅलो झाले..
मग खुप गप्पा झाल्या..
ब्रेंक-अप नंतर आजच भेटलो
बाहेर फटाके फुटत
नव्हते दिवाळी असून देखील..
परिस्थितीच तशी आहे,
फटाक्यापेक्षा जगणे
महत्वाचे ,तरी पण काही
मूर्ख असतातच.
पण मनामध्ये एक
पणती फडफडत होती
माझ्या आणि तिच्याही
हे मला तिच्या डोळ्यात दिसले......
परत जाताना
दोघानाही बरे वाटले
परत भेटू..
ती म्हणाली...
माझ्या मनात गोधळ
सुरु झाला...कधीकुठे
तिलाही तो गोंधळ कळला
पटकन म्हणाली
मला फोन कर..
तेव्हा मला खुप
गिल्टी वाटले..
कारण मी माझा नंबर
बदलला होता..
त्या नंबरची
माझ्या नंबरशी
सवय व्हायला हवी..
..तिने नंबर दिला
जाताना मी मागे वळून पाहिले
आणि तिनेही मागे बघितले
तेव्हा ती माझा
मेसेज वाचत होती
मी लिहिले होते..
' जग खुप छोटे आहे...:
-- सतीश चाफेकर.
December 5, 2021
सात कोटीची वस्ती असूनी, सुंदर वसले शहर एक ।
प्रत्येक जण स्वतंत्र असूनी, कार्ये चालती तेथे अनेक ।।
सुसंगता शिस्तबद्ध साह्य करिती एकमेकांना ।
शत्रूची चाहूल येतां, परतूनी लाविती त्या घटना ।।
अप्रतिम शहर असूनी, नाव तयाचे असे 'पुरूष' ।
'पुरू' म्हणजेच गाव असूनी, मालक त्याचा आहे 'ईश ।।
अशीच अगणित शहरे, या अथांग विश्वाच्या शरीरी ।
विधात्याची वास्तूकला, अप्रतीम अजोड ठरे खरी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
June 20, 2020
तुटलेल्या नात्यांचे
जरतारी पदर
त्या ना मायेची उब
प्रेमाची कदर
गाठीगाठीत फक्त
बोचरे आठव
कशास मिरवायचे?
भरजरी पाटव !……… १
तो पाठीवर हात अन
डोळ्यात पाणी
ते तुडुंबलेलं मन
श्वासात गाणी
क्षणाक्षणाने दिलं
जीवनाचं दान
उघडेल का कोणी ते?
मिटलेलं पान !………… २
.....मी मानसी
November 5, 2019
मैत्री आपली की आपण मैत्रीचे उदाहरण?
तू हसावं, मी त्यात विरावं,
आनंदाच्या ओघात, मी मिठीत तुझ्या शिरावं,
मी मिठीत येताना, हलकीच एक खोड करावी,
तू खोट खोट रागवताना, ती गमतीत रुपांतर व्हावी…
तू आणि तुझा चेहरा, त्यात फक्त तू असावी,
तुझ्याव्यतिरिक्त मला त्यात माझी झलक दिसावी…
तू आणि मी कधी एकमेकांचे होऊन गेलो कळलच नाही,
भान जगाचे विसरून गेलो, एकटेपण उरलेच नाही…
तुझ्यासाठी मी आणि माझ्यासाठी तू,
कधी आई तर कधी तिचे लेकरू,
खूप सुरक्षित वाटतं मला तूझ्या मिठीत,
म्हणूनच हक्काने शिरते तूझ्या कुशीत,
थकलेल्या या जीवाला , मिळतो त्यात विसावा,
तूझ्या डोळ्यात दोस्तीचा अथांग सागर दिसावा…
हसलीस ना? अशीच हसत रहा,
हेच तर हवं आहे मला,
आता उमगलं त्या गहन प्रश्नाचं उत्तर,
का आहे “मैत्री” सगळ्यांत बेहतर…
अशी आहे आपली ही निखळ मैत्री,
कधी माझ्यामध्ये तू, कधी तुझ्यामध्ये मी….
– श्वेता संकपाळ
August 17, 2018
नियमित जाऊनी मंदिरी, श्रवण करी तो किर्तन
तन्मयतेनें ऐकत असतां, जाई सदैव तेथे झोपून...१,
एकाग्र करिता चित्त प्रभूसी, निद्रेच्या तो आहारी जाई
निघूनी जाती सर्व मंडळी, एकटाच तो तेथे राही....२,
पवित्रतेच्या वातावरणीं, प्रभू नामाच्या लहरी फिरती
झोपीं गेला कोपऱ्यांत तो, परिणाम त्या त्यावरी करती....३,
शांत असूनी निद्रीस्त इंद्रीये, शोषूनी घेती त्या लहरी
आनंदाचे वलय भोवती, समाधान ते त्यास करी....४
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
October 18, 2015
झालो मी अठरा वर्षांचा
म्हणुन मिळे अधिकार नामी.
मत देण्याचा.
या दिवशी मी आहे राजा
ताजा ताजा.
उलथिन मी नेत्यांची तख्तें
बदलिन मी नावांचे तक्ते.
-
तख़्त - सिहासन
-- सुभाष स. नाईक
July 19, 2018
November 3, 2021
अपमान होईल तुझा शारदे, हे घे तू जाणूनी ।
मूर्खावरती बरसत आहेस, जाणेना कुणी ।।
ज्ञान-विज्ञान अभाव दोन्हीचा, असे माझे ठायी ।
भाषा साहित्य यांच्या छटा, दिसून येत नाही ।।
निर्धनासी धन मिळता, जाई हर्षूनी ।
हपापलेला स्वभाव येई, मग तो उफाळूनी ।।
माकडाचे हाती मिळे कोलित, विनाशास कारण ।
गैरउपयोग होई शक्तीचा, नसता सामान्य ज्ञान ।।
शब्द वाकतील तुझ्या कृपेने, भावना उफाळता ।
वेड्यापरी कोठेही पळतील मर्यादा सोडता ।।
जाण आहे एकची मजला, तुझ्या शक्तीची ।
वाल्मिकी, कालीदास, अज्ञानीना ज्ञानी केल्याची ।।
तसेच देऊन ज्ञान थोडेसे, शाहणा कर आधी ।
ठेवणार नाहीत नावे मजला, नंतर कुणी कधी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
May 9, 2016
माहोल हा प्रसन्नतेचा
तृप्त! कृतार्थ लोचने
आभाळ सप्तरंगलेले
ब्रह्माण्ड! सारे देखणे।
मनांतरी, मीरा! राधा!
कृष्ण! कृष्ण! अंतरी
हृदयांतरी, माधुर्यभक्ती
मंत्रमुग्ध! नाद सुस्वरी।
निरभ्र! या निलांबरी
लपंडाव, भास्कराचा
साक्षी! लोभस निसर्ग
खेळ हाच दयाघनाचा।
रूप! निरागस निर्मल
भाव! मधुरम मधुरम
नेत्री कनवाळू कैवल्य
मुक्ती मोक्षाचा सागर।
सांजआभाळ, तुष्टलेले
मेघ आठवांचेच लोचनी
भास! सोज्ज्वळ हृदयी
ब्रह्मानंदी सोहळा जीवनी।
-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १५५.
१७ - १२ - २०२१.
December 24, 2021
हे मुरलीधर मनमोहना
वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ? //धृ//
तुझ्या भोवती नाचती गौळणी
भान त्यातर गेल्या हरपूनी
थकूनी गेल्या नाच नाचुनी
विसरुनी गेल्या घरदारानां //१//
वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?
हे मुरलीधर मनमोहना
रमले सारे गोकूळवासी
पेंद्या, गोंद्या, सख्या, बन्सी
बागडती सारें तव सहवासी
करमत नाही तुजविण त्यांना //२//
वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?
हे मुरलीधर मनमोहना
संसार सोडला राधेने
भारुनी गेली तव प्रेमानें
ध्यास घेतला तुझाच तिनें
तुजविण नव्हती दूजी भावना //३//
वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?
हे मुरलीधर मनमोहना
मीरेचे तर प्रेम निराळे
विषालाही प्राशन केले
तुजसाठी सर्वस्व अर्पिले
कसा तारशी तुं भक्तांना //४//
वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?
हे मुरलीधर मनमोहना
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
December 20, 2019
Copyright © 2025 | Marathisrushti