कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
तू असा, तू तसा
तू असा, तू तसा,
तू कायसा, कायसा,
अनंत रुपे भगवंता,
घेतोस कशी रात्रंदिवसा,--!!!कधी वाऱ्याचा स्त्रोत तू,
कधी, खळखळणारे पाणी,
कधी खोल खोल दरी तू,
कधी कोकिळकंठी मंजूळगाणी,-!!शोधावे कुठे तुला, तळ्याकाठी,
झऱ्याजवळ का धबधब्यात,
सोनेरी उन्हात राहशी,
का डोंगरातील कपारीत,--!!!बाळाच्या हास्यात दडशी,
का अंधारल्या गुहेत,
प्राण्यांच्या दिमाखी बघावे,
का पक्ष्यांतील सौंदर्यात,--!!जगातील आश्चर्यात पहावे,
की, माणुसकीच्या ओघात,
देवघरात असशी का तू,
का सज्जनाच्या हृदयांत,--!!!फुलांतील सौंदर्य, गंध तू,
की फळातील मधुरपण,
माणसातील विवेक तू का, त्याच्यातीलच *सूज्ञपण*,कुठे कुठे पाहू तुला,
न पाहताच भासशी तू,
आहेस अंतरातील खूण,
नि काळजांतील धून,--!!!©️ हिमगौरी कर्वे.
-
जीवन आहे एक कल्पवृक्ष
जीवन आहे एक कल्पतरु
मिळेल ते, जे विचार करुं
ही आहे सुवर्ण माती
उगवेल ते, जसे पेरती ।।१।।राग लोभ अहंकार
मोठेपण भासविणार
दाखवूनी क्षणिक सुख
देई पर्वतमय दुःख ।।२।।दया क्षमा शांति
उच्च भावना असती
बिंबता हे सद् गुण
लाभेल खरे समाधान ।।३।।घाणीच्या राशी पडती
निराशा व दुःखची वसती
स्वच्छता व निर्मळ घर
तेच सर्व सुखांचे माहेर ।।४।।आपला आपण चालक
कर्म फळाचा मालक
सुख दुःखे येती
तेचि आपली निर्मिती ।।५।।प्रयत्न सारे तुमचे हातीं
श्रद्धा ठेवावी ईश्वरावरती
योग्य करितां प्रयत्न
यशाचे मिळेल रत्न ।।६।।जेथे प्रसन्न वातावरण
तेथे ईश्वरी आधिष्ठान
समजावे देवूनी लक्ष्य
जीवन आहे एक कल्पवृक्ष ।।७।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com -
नाती मृगजळी
वात्सल्य, प्रीत, लळा, जिव्हाळा
या भावनांचे आज अर्थ बदललेलेउरि न उरली माया ममता ममत्व
ओढ, आस्था आपलेपण विरलेलेनिर्जीवी, पोकळ ते भावबंध सारे
नातेच रक्ताचे, मृगजळी तरंगलेलेइथे कुणीच कुणाचे कधीच नसती
सत्य विदारक जगी पचनी पडलेलेस्वसुखात जगणे उलघाल स्पंदनी
स्वास्थ्य सारे मनामनांचे हरविलेलेकलियुगाची रिती, स्वार्थी विकारी
नात्यातील, प्रेमच सर्वत्र मालवलेले-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २९३
१६/११/२०२२
-
सुर्य किरणें रानभर
सुर्य किरणें रानभर
ऐस पैस पसरली
झाडा खाली वेडी
सावली घुटमललीफुलून रानभर वेली
गंध फुलाचा दरवलतो
फुलपाखराचा थवा
त्यावरती भिरभीरतोघालीत शिल
रानपाखरे गाती गाणे
मन वेडे करती
मनमोहन किलबीलणे@ शरद शहारे
-
भाव भावनांचे कोष
स्वप्नांतल्या चांदण्यात एकदाचतू भेटून जामोहरल्या मनातील गंधतू असा लुटून जासाद हलेकच तुला देतेप्रतिसाद तू देऊन जाअंतरातील भावनांची ओलअलगद तू मिटून जारातराणीच्या सुवासात आल्हादतू दरवळून जाअलवार मिठीत तुझ्यातू मला टिपून जादव भरल्या धुक्याततू हरवून जास्पर्श माझा मलमलीतू जरासा मोहरुन जाओढ लागली तुझीतू मुग्ध होऊन जामाझ्या अबोल मिठीततू मोहक गंधाळून जाभाव भावनांचे कोष हेतू धागा विणून जालाज गाली बहरलीतू मला वेढून जास्तब्ध झाले क्षण तुझ्यासाठीतू निमिष थांबून जागुंतले तुझ्यात अवचित मीतू गोफ बांधून जा-- स्वाती ठोंबरे. -
होकार तिने देताना मानेस वळविले झटकन्
प्रदीप निफाडकरांची गझल
-
वातावरण आयुष्याचे
छान चाललंय सगळं आपलं,
फक्त थोडंसं वातावरण तापलं,
गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं,
हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं…
इतभर सुख गोड मानलेलं,
पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं,
सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं,
गुपीत तरी कोणी जाणलेलं?
झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं ,
आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं,
रेसलींगच्या या वाटेवरती,
नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं…
तूं तू – मी मी करता करता,
नात्यांचा धागा झीजुन गेला,
आपलेपणाचा काळा शालू,
माणुसकीने पांघरलेला……
– श्वेता संकपाळ (१७-०७-२०१८)
-
अस्तित्व : एक दाहोळी
दाहोळी – दहा ओळींची रचना.
-
निनावी गुरू
नव्हतो कधीही चित्रकार,
परि छंद लागला,
रंगाच्या त्या छटा पसरवितां,
मौज वाटे मनाला ।।१।।
रंग किमया दाखविण्या,
नव्हता मार्गदर्शक कुणी,
गुरुविना राहते ज्ञान अपूरे,
याची खंत मनी ।।२।।
नदीकाठच्या पर्वत शिखरी,
विषण्ण चित्त गेलो,
मन रमविण्या कुंचली घेवून,
चित्र काढू लागलो ।।३।।
निसर्गाचे अप्रतिम सौंदर्य,
रंग छटा शिकवी,
गुरू सापडला चित्र कलेतील,
हाच तो निवावी ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
विधी कर्माना सोडा
रूद्राक्षाच्या माळा घालूनी, भस्म लावीले सर्वांगाला
वेषभूषा ती साधू जनाची, शोभूनी दिसली शरिराला
खर्ची घातला बहूत वेळ, रूप सजविण्या साधूचे
एक चित्त तो झाला होता, देहा भोंवती लक्ष तयाचे
शरिरांनी जरी निर्मळ होता, चंचल वाटले मन त्याचे
प्रभू मार्गास महत्त्व देतां, विसरे तोच चरण प्रभूचे
विधी कर्मात वेळ दवडता, प्रभू सेवेसी राहील काय ?
देहाच्या हालचाली बघूनी, समाधानी तुम्हीं होत जाय,
सोडून द्या हे सारे सारे, जे मनास गुंतवी भलतीकडे
केवळ तुमचे शांत चित्त, ते पोहचवील तुम्हां प्रभूकडे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
हिमगौरी कर्वेCopyright © 2025 | Marathisrushti