(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • स्मार्टफोन ज्याच्यांकडे असे

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    तेच सदैव नेटबिझी असे.....
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
    तेच सदैव अनेक कामात बिझी असे....

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    सदैव खाली मान घालुन बसे....
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
    तेच ताठ मानेने जगासमोर बसे....

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    रात्रभर Whatts Appas व फेसबुकवर असे...
    "स्मार्टफोन" ज्याच्याकडे नसे...
    तो प्रातःकाळी ऊठुन दिनचर्येस प्रारंभ करे...

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    कामात त्यांचे सतत लक्ष नसे....
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे...
    तेच प्रमोशन घेण्यास पात्र असे....

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    ते परिवारापासुन लांब वसे....
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
    ते परिवारात सदैव मग्न असे....

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    ते सुखदुःखात लांबुन सहभागी होत असे...
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे...
    ते वैयक्तिक भेटुन धीर देत असे....

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे...
    सणावारांचे भावपुर्ण मेसेज सेंन्ड करण्यात व्यस्त असे.....
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
    ते पारंपारिक पध्दतीने एकत्रितपणे सणवार परिवारासोबत साजरे करण्यात व्यस्त असे..

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे...
    तो सदैव एकांतात असे..
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
    तो सदैव मित्रपरिवारात असे....

    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
    तो सदैव अस्थिर व चंचल असे..
    "स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे...
    तो सदैव स्थिर.. एकाग्र..एकचित्तच असे....

    -- विवेक जोशी

  • जीवन

    जाई जुईच्या वेलींच्या हा सुंदर पसरला वास
    लागली मला घरा जाण्याची आस
    आईचा तो नाजूक हात
    पित्याचा तो निर्मळ सहवास
    जीवनाच्या साथीला क्षितीचा हव्यास
    जीवन म्हणजे एक ध्यास
    जीवन म्हणजे एक भास
    जीवन म्हणजे शिक्षणाची आहे रास
    पण आईबाबाशिवाय जीवनात नाही काही खास

    भाग्यश्री सतीश प्रधान
    अलिबाग

  • असंच एखादं

    असाच एखादा क्षण येतो |
    सर्वस्व सारं घेऊन जातो |
    थोडसं काही ठेऊन जातो |
    त्याचंच नाव स्मत़ी असतं || १ ||

    अशीच एखादी झुळुक येते |
    स्वत:मध्ये सामावून घेते |
    मध्येच दूर सरसावते |
    त्याच नाव मिलन असतं || २ ||

    अशीच एखादी सर येते |
    तालावर ती नाच करते |
    श़ंगाराने भिजवून जाते |
    त्यालाच नाव प्रिती असतं || ३ ||

    असाच एखादा काळ येतो |
    सारं काही नष्ट करतो |
    क्षणींच भंगण बनवितो |
    त्याला कोणतं नांव असतं ? || ४ ||

    -- चंदाराणी कोंडाळकर

  • विनायक

    तुज साठी आणली रक्तवर्ण कमळे
    दुर्वांची जुडी शेंदूर पत्री फुले..
    गणाधीशा तुजला नमितो श्रद्धेने..
    आशिर्वाद द्या मज वरद हस्ताने

    द्यावी बुद्धी,तेज सद्विचाराची
    छाया नसावी परि अवगुणांची..
    पदकमलांचा परिसस्पर्श व्हावा
    चिंता हरूनी समाधान विसावा..

    मोदक लाडू करावे भक्षण
    प्रथम वंदन तुज करितो
    चौसष्ट कलांचा अधिपती
    कला साकार तूच करितो.

    संकटहर्ता गजानना तुज
    करितो वंदन प्रातःकाळी
    वर दायक सिद्धीविनायक
    श्रवण करावी भूपाळी.

    प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
    हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

    किंमत : रु.८०/-
    सवलत किंमत : रु.५०/-

    https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

  • सांज

    रात दिसाशी जोडली
    सांज कौतुके विसावली
    गार झुळुकेत अंब्याच्या
    उन्ह घराकडं परतली
    मावळती रंगांनी माखली
    सोन्याचा गोळा पंखाखाली
    दडवे जशी माय द्वाड बाळास
    कुणी सांगू नका कागाळी
    पाखरं शुभ्र आणिक काळी
    परती सोबत कातरवेळी
    दाणा पाणी झाले आज
    उद्याचे पाहू उद्या सकाळी
    केशर काजळ छाया काळी
    दाटून येते अशी संध्याकाळी
    राती उमलत रातराणी
    चांदणं रातीच्या केसांत माळी !!
    -- वर्षा कदम.
  • रात्र सामोरी येतां

    रात्र सामोरी येतां,
    मन कसे कोमेजते,
    मावळतां दिन सारा,
    काळोख घेऊनी येते,
    दिवसाचे तास संपती,
    असे बघतां-बघतां,
    स्मृतींच्या इंगळ्या डसती,
    *संधिप्रकाश* ओसरतां,
    काळजाचे धागे तुटतां,
    जिवां हुरहूर लागे,---
    फक्त "काहूर" तेवढे,
    मनांत होते जागे,--!!
    अंधाराची सोबत न्यारी,
    कुणां अश्रू ना दिसे,
    आपुल्याच,--रात्री वाटती,--
    कसे ऋण" फेडायाचे,?
    सुख--दु:खांचे,हिशोब सारे,
    नकळत आपुले मन मांडते,
    सरशी' कुणाची होते हे,
    सांगावयास न लागे,--!!
    *झुंजूमुंजू*होतांना पण,
    पक्षी किलबिलाट करती,
    अनोखी त्यांची जिद्द पाहुनी,
    जगण्याच्या 'उर्मी' उसळती,
    आकाशी दिनकर उगवतां,
    उर्जास्त्रोत' कसा मिळे,
    तेजस्वी'"" प्रकाशापुढे मन,
    झुकून अगदी,वंदन' करे,--
    प्रकाश आणि अंधार हे,
    सृष्टीचेच भाग असती,
    अंधारातुनी *प्रकाशा*कडे,
    ते कसा मार्ग दाखवती,--!!!

    ©️ हिमगौरी कर्वे.

  • त्यांची शाळा

    आंस लागली मजला,

    बघून याव्या त्या शाळा,

    देहू, आळंदी, परिसर,

    जाऊनी तो धुंडाळला ।।१।।

    कोठे शिकले तुकोबा,

    कसे ज्ञानोबांना ज्ञान मिळाले,

    साधन दिसले नाहीं,

    परि तेज आगळे भासले ।।२।।

    विचार झेंप बघतां,

    आचंबा आम्हां वाटतो,

    कोठून शिकले सारे,

    मनी हा प्रश्न पडतो ।।३।।

    त्यांची शाळा अतर्मनीं,

    गंगोत्री ज्ञानाची ती,

    वाहात होती बाहेरी,

    पावन करी धरती ।।४।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • प्रवास मूर्तींचा… शोध माणूसपणाचा

    आज एक टेम्पो दिसला,
    धुळीत हरवलेला, गोंगाटात विरलेला…
    आत मात्र शांत बसले होते,
    मूर्तीरूपी विठ्ठल, रखुमाई, संत ज्ञानेश्वर, संत तुकाराम.

    धूळ खाली बसली, रस्ता पुन्हा शांत झाला,
    पण मनातला गोंगाट वाढतच राहिला.

    मी अजूनही तिथेच उभा होतो,
    जिथे देव “जात” होता…
    आणि माणूस “राहत” होता.
    रिकामा, थोडा हरवलेला.

    एक विचार हळूच आत शिरला,
    आपण देवाला कुठे नेत होतो?
    मंदिरात… की पुन्हा एकदा
    आपल्या सोयीच्या चौकटीत बंद करायला?

    त्या मूर्तींनी काहीच मागितलं नव्हतं,
    ना फुलं, ना नारळ, ना मोठी आरती…
    फक्त एक साधा, निरागस भाव,
    जो आपण कधीच दिलाच नाही.

    आपण त्यांना उचललं, सजवलं, बसवलं…
    पण कधी त्यांच्यासारखं जगण्याचा
    एक क्षण तरी जगलो का?

    ज्ञानेश्वरांच्या ओठांवरचं शांत स्मित
    आज जणू विचारत होतं.
    “तुम्ही आम्हाला वाचता,
    पण स्वतःला का नाही?”

    तुकारामांचा आवाज
    कुठेतरी हरवून परत येत होता.
    “नाम घेताय, पण मन हरवलंय,
    देव शोधताय, पण माणूस हरवलाय…”

    रखुमाईच्या मायेचा स्पर्श
    आज जाणवला…
    पण त्या स्पर्शातही एक वेदना होती.
    “माझ्या लेकरांनो,
    तुम्ही इतके दूर कसे झालात स्वतःपासून?”

    आणि विठ्ठल…
    तो अजूनही उभाच आहे,
    काळाच्या पल्याड, भावाच्या प्रतीक्षेत…
    पण आज पहिल्यांदाच असं वाटलं,
    तो वाट पाहत नाहीये आपली,
    तो वाट पाहतोय
    आपण “माणूस” होण्याची…

    टेम्पो गेला, मूर्ती पोहोचल्या,
    उद्या पुन्हा आरती होईल, घंटा वाजतील…
    पण जर मनात दिवा पेटलाच नाही,
    तर त्या प्रकाशाचं काय?

    आणि शेवटी एक सत्य
    हळूच डोळ्यात पाणी आणून गेलं...

    देव कधीच हलत नाही…
    हलतो तो फक्त आपला विश्वास,
    आणि हरवतं ते फक्त,
    आपलं “माणूसपण”…

    कदाचित म्हणूनच आज
    मूर्ती प्रवास करत होत्या…
    आणि देव मात्र
    आपल्या आत कुठेतरी
    एकटा, शांत, आपली
    वाट बघत होता…

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

  • कर्तृत्वाचे कल्पतरू

    जीवन गंगा वहाते
    फुलवित सारी जीवने
    पडेल प्रवाहीं कुणी
    लागते त्याला वाहणे ।।१।।

    काही काळ वाहतो देह,
    डुबून जाणे अंतीम,
    कसा वाहतो केंव्हा डुबतो
    प्रवाही वेगाचे हे काम ।।२।।

    बुडूनी जाती देह प्रवाही,
    कर्मे आतील तरंगती ।
    वाहत वाहत नदी किनारी,
    स्थीर होऊन काठी राहती ।।३।।

    देह क्षणाचा जरी,
    कर्मे राहती निरंतर ।
    कर्तृत्वाच्या कल्पतरूची,
    आठवण काढती इतर ।।४।।

    त्या कर्माच्या राही आठवणी,
    मार्गदर्शक बनती इतरा ।
    डुबणाऱ्या देहाकडूनी,
    सावध राहूनी कर्म करा ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • माझी माय मराठी

    लिहितो मराठी बोलतो मराठी
    शिकतो मराठी शिकवते मराठी
    संस्कार मराठी संस्कृती मराठी
    शब्द मराठी शब्दात मराठी
    म्हणून भाषा मराठी

    सण मराठी वार मराठी
    उत्सव मराठी उत्सवात मराठी
    पाडवा मराठी गोडवा मराठी
    वारी मराठी वारकरी मराठी
    म्हणून टाळ चिपळीचा नाद मराठी

    विर मराठी शुर मराठी
    तिर मराठी नुर मराठी
    सैनिक मराठी सैन्यात मराठी
    क्रांतीवीर मराठी स्वातंत्र्यवीर मराठी
    म्हणून मातीत मराठी

    ताल मराठी चाल मराठी
    सुर मराठी स्वर मराठी
    गीत मराठी संगीत मराठी
    गाणं मराठी गाण्यात मराठी
    म्हणून सरस्वतीची विणा मराठी

    मनात मराठी कणात मराठी
    देहात मराठी रक्तात मराठी
    ढाल मराठी तलवार मराठी
    भगवा मराठी सह्याद्री मराठी
    म्हणून शिवाजी महाराजांचा बाणा मराठी

    देश मराठी वेश मराठी
    धर्म मराठी कर्म मराठी
    जात मराठी बात मराठी
    माणूस मराठी माणसात मराठी
    म्हणून बहिणाबाईच्या ओवीत मराठी

    लेखणी मराठी देखणी मराठी
    बोल मराठी बोलणार मराठी
    लिहा मराठी लिहिणार मराठी
    जागवा मराठी वाचवा मराठी
    कारण माझी माय मराठी

    -'संजय धनगव्हाळ'
    (अर्थात कुसूमाई)
    ९५७९११३५४७

    आम्ही साहित्यिक फेसबुक ग्रुपवरील लेखक संजय धनगव्हाळ ह्यांनी लिहिलेली ही कविता...