कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Ideal hero तुम्ही आमचे, नेहमी स्वाभिमानानेच जगलात,
रात्रीचा दिवस केलात, पण परस्थितिसमोर नाही झुकलात!!

तुमचा गौरव पाहुनी , आज मनही झाले तृप्त,
जन्मदाते तूम्ही आमचे, शब्दही झाले सुप्त!!

संस्कारांची दिली शिदोरी, त्यास गरजेची नाही तिजोरी,
कर्तव्य पूर्ती करून यथांग, कधी खेळलीत बालपणीची लगोरी!!

अभिमानाने मान उंचावली, आकाश आम्हा ठेंगणे झाले,
आनंद गगनी भिडला आमचा, यशात मी चिंब न्हाले!!

पुरे झाले कष्ट पप्पा, निवृत्तीची वेळ आली,
निवृत्ती नव्हे हो ही, जगण्याची नवी आवृत्ती आली!!

इंद्रधनुचे सप्तरंग, तुमच्यासमोर ते नग्ण्य,
तुमच्या या यशकिर्तीने जन्मदात्रीची कुसही झाली धन्य!!

– श्र्वेता काशिनाथ संकपाळ.

चंद्रमाच तो पौर्णिमेचा
आभाळ ते चांदण्यांचे
झोंबता शीत धुंद वारा
हितगुज ते मनामनांचे...

आसमंत गंधाळलेला
नाचती मयुर भावनांचे
गुंतती अधर पाकळ्या
मधुस्पर्श, प्रीतभावनांचे...

श्वासातुनी श्वास गुंतता
नि:शब्दी गुंतणे प्रीतीचे
सारेच, तृप्तीचे हिंदोळे
शुभ्रचांदणे आत्मसुखाचे...

शांतले तन मन निरागस
पाझर निष्पाप लोचनांचे
मुक्त मोकळे, रिक्त सारे
हे बंध, या रम्य जीवनाचे...

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २३०

१०/९/२०२२

कष्ट करुनी घाम गाळीतो, शेतामध्यें शेतकरी

समाधानाची मिळते तेंव्हा, त्यास एक भाकरी

त्याच भाकरीसाठी धडपडे, नोकर चाकर

कष्टामधूनच जीवन होते, तसेच साकार

कष्ट पडती साऱ्याना, करण्या जीवन यशदायी

विद्यार्थी वा शिक्षक असो, अथवा आमची आई

अभ्यासातील एकाग्रता, यास लागते कष्ट महान

त्या कष्टाचे मोल मिळूनी, यशस्वी होईल जीवन

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

निघालास बाप्पा.. ठीक आहे..
चल.. आवराआवर कर
जाता जाता जमलंच तर
मला थोडं लहान कर

मागे वळून बघायचंय
मला थोडं जगायचंय
निसटलेल्या आनंदाला
पुन्हा एकदा अनुभवायचंय

फुलपाखरं पतंग भवरा गोट्या
हेच तर सगळं विश्व होतं
छोट्या गोष्टीत मोठ्ठा आनंद
असं काहीसं चित्र होतं

आता मोठ्या गोष्टी देखील
छोटा पण आनंद देत नाहीत
लाख जुळवून घ्यावं तरी
मनं पूर्ण जुळत नाहीत

आताशा स्पर्धेत धावतांना
धावणंच फक्त जाणवतं
हाती काहीच लागत नाही
सारं.. फक्त उणावतं

करिअर प्रमोशन गाडी बंगला
यातून बाहेर पडायचंय
मॅनर्स एटिकेट्स फेकून देऊन
पुन्हा मनमोकळं जगायचंय

उरलेल्या आयुष्यात सरलेलं
आयुष्य पुन्हा जगायचंय
जमलं तर प्लीज बाप्पा
एवढं तुला करायचंय

माहित आहे तुझ्याकडे
रिवाईंडचं बटन नाही
पण तुला मनातलं बोलल्याशिवाय
मला देखील राहवत नाही !

... मोरया

Forwarded post from Whatsapp

सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ? ।।धृ।।

जीवन तूझे 'बहूरंगी'
सर्व क्षेत्री अग्रभागीं
आवडतोस तूं सर्वाना ।।१।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
दहीं दूध खाई लपून
तूप लोणी नेई पळवून
'खादाड' वाटलास सर्वांना ।।२।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
फळे चोरली बागेमधली
गोपींची शिदोरी नेली
'चोर' वाटलास सर्वांना ।।३।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
गौळणीचे उचली कपडे
दगड मारुनी मटकी फोडे
'खोडकर' वाटलास सर्वांना ।।४।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
मधुरगीत बांसरीतूनी
नाचलास तूं तन्मय होऊनी
'कलाकार' वाटलास सर्वांना ।।५।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
कंसाला तूं ठार मारले
कित्तेक राक्षसा संहारले
'रक्षणकर्ता' वाटलास सर्वांना ।।६।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
वेडे केले तूं प्रेमानी
भवती जमल्या सर्व गौळणी
'प्रेमिक' वाटलास सर्वांना ।।७।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
पाठीराखा द्रौपदीचा
मान राखला सुभद्रेचा
'प्रेमळ बंधू' वाटलास सर्वांना ।।८।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
राज्य करण्यातील तंत्र
पांडवा दिले तूं मंत्र
'राजकारणी' वाटलास सर्वांना ।।९।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
जीवनाचे महान ज्ञान
दिलेस तू गीता सांगून
'महाज्ञानी' वाटलास सर्वांना ।।१० ।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?
दाखवूनी जीवनद्वार
ठरलास तूं 'पू्र्णावतार'
आदराने झुकती तुजपुढें माना
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ।।११।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

गर्दीत माणसांच्या लोटून हाय! मजला
स्वप्नात पाहिलेला माझा गुलाब गेला
त्या मखमली सुखाला मी स्पर्शिले न होते
अजुनी; तरीही त्याच्या का पाकळ्या गळाल्या?
शहरात आज साऱ्या ही 'ईद' चाललेली
त्याच्या स्मृतीत माझा सारा सुना मुहल्ला
त्या जायचेच होते निघुनी नवीन देशा
का शुभ्र हा दुपट्टा इष्कात रंगविला?

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

या तव्यावरची भाकरी
नाही निर्लेपला ऐकायची |
कारण सरावलेल्या हातांनी
तीला सवय होती फिरायची ||१||

ठरावीक ठिकाणी दाबल्यावर
ती टच्च अशी फुगायची |
दोनच चिमटीत धरुन
अलगतशी तुटायची ||२||

तशीच जीवनाची भाकरी बाई
तीला लेपनाची गरज नाही |
कुठे फुगायचे कुठे ओसरायचे
हे तिच्यावर अवलंबून नाही ||३||

सराईत हात दिसणार नाहीत
चिमटीतून कधी सुटणार नाहीत |
त्यांच्या खोल तव्यामधून
कोणी बाहेर पडणारच नाही ||४||

सरूनी गेले जीवन सारे
उरल्या केवळ गतस्मृती
जिथे जावे, तिथे तिथे
वाटते तुच आहे सांगाती

अजुनी उभा तोच पिंपळ
सांगतो गं तुझ्याच स्मृती
सरितेची शांत झुळझुळ
तीरावरती तेवती ज्योती

वाळूत ठसल्या पाऊलांतुनी
छुमछुम छंदी पैंजणे नादती
भास, तुझाच होई अनावर
वाटते आहेस तू सदा सोबती

ऋणानुबंध सारे प्रीतभारले
स्पंदनी झरते लाघवी प्रीती
आत्मानंद हा खरा जीवाला
दैवदान भाळीचे, सत्यप्रीती

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २४४

२१/९/२०२२

स्त्रीच्या भावनेचा सिटी स्कॅन केला तर
अपमानाच्या असंख्य घटनांचा
धोकादायक साकाळलेला डोह मिळाला असता,
निराशेच्या गंभीर जखमेतील
वाहती वेदना दिसली असती,
अगतिक बैचेनीची आकडेवारी
लक्ष्मण रेषा ओलांडताना दिसली असती
ताटातुटीच्या भयाने वाढलेली गती
अनेक रात्र जागलेल्या आसवांनी
बेफाण पुरात वाहाताना,
कंठात रुतलेले उत्तर दिसले असते
सकारण हारलेले वादविवाद
दयनीय अवस्थेत मिळाले असते
उपेक्षेच्या डंखाचे निशान

त्या मशीनला ऐकू आली असती
कोंडलेल्या हुंदक्यांची आर्तता
रिक्तपणाचे साचलेले मळभाचे घनदाट आकाश
अगतिक रात्रीच्या बदलेल्या असंख्य कुशी
धोक्याच्या निशानीच्या वर पोहचलेल्या,
प्रेम याचनेचा उच्च स्वर आकाशाला भिडणारा
वेदना लपवून ठेवण्याचा चिंताजनक ग्राफ

सहन केलेले टोमणे व टोचून बोलले स्वर
छिन्न भिन्न स्वप्नांचा एक मोठा पुंजका मिळाला असता
अनवरत टिकेचे खोल व्रण दिसले असते
भावना शोधणारी मशीन असती तर
सुहास्य मुद्रे मागील
वेदनेचे सत्य समोर आले असते

-- विजय प्रभाकर नगरकर

(अनुवादित कविता)

मुळ हिंदी कविता- " क्या क्या मिलता "

डॉ मधु चतुर्वेदी, स्क्रिप्ट लेेखिका , मुम्बई

"अर्थ"

चांदण्याही विझलेल्या
चंद्रही जणू निजलेला
सावळले नभ सारे
गाती वाहते वारे
------------------तू कुठे?!!१

थेंब थेंब शिडकावा
कुठूनसा हळु व्हावा
वाऱ्याच्या कुणी पाठी
झाडे का झिंगताती
---------------------तू कुठे?!!२

कसली ही झाली नशा
धुंद जशा दाही दिशा
पंखाविन तरल तनु
अवकाशी झेप जणु
---------------------तू कुठे?!!३

जिवनाचा अर्थ नवा
चराचरा उमगावा
या हळव्या क्षणी जरा
स्पर्श हवा प्रेमभरा
--------------------तू कुठे?!!४

-- ..... मी मानसी