एक लिंब झेलू बाई दोन लिंब झेलू

दोन लिंब झेलू बाई तीन लिंब झेलू

तीन लिंब झेलू बाई चार लिंब झेलू

चार लिंब झेलू बाई पाच लिंब झेलू

पाचाचा पानोडा माय गेली हन्मंता

हन्मंताचे --------------------------

---------------येता जाता कंबर मोडी

नीज रे नीज रे तान्ह्या बाळा

मी तर जातो सोनार वाडा

सोनार वाड्यातून काय काय आणले

----------------------------------------

एक गेला खारीला एक गेला खोबरीला

खारी खोबऱ्याच आल जीऱ्या मिऱ्याच काही नाही आल

आपडमं तापडमं चंद्राची मागे पडली बेलाची

बाळ लेकरू राजाच सीताबाई रामाची

पार्वती शंकराची पाळणा हाले झुईझुई

तामण बाई तामण अस कस तामण

भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा वामन

अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीत होता बत्ता

भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा दत्ता

.................................................. …………………।

……………………………………………………

…………………………… ………………………

अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीतून पाय घसरला

भूलोजीला लेक झाला साखरपाना विसरला

आणा आणा पारीस उगळा उगळा काथ

आज आमच्या भुलाबाईचा शेवटचा दिवस

शेवट च्या दिवशी बाळाला टोपी मोत्यांनी गुंफली झोझो रे

बाणा बाई बाणा सुरेख बाणा

गाणे संपले खिरापत आणा

आणा आणा लवकर खाऊ द्या पट्कन

कृपया हे गाण बरोबर करा … रिकाम्या जागा भरा

टाळ मृदंग वीणा बोले
विठ्ठल विठ्ठल पांडुरंग
पाऊलांनी वाट धरली
कानी नादतो अभंग..

संसाराची जोड देत
चालू लागले वारकरी
मन रमले विठूराया
माझे चंद्रभागा तिरी..

रूप सावळे सुंदर
कर कटावरी उभा
विश्वव्यापी चेतना
पांडुरंग दिव्य शोभा..

तन मन लीन व्हावे
रहावे हरीनाम मुखात..
मागणे काय मागावे
चरण स्पर्श सुखांत.

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

पण आणि परंतु,
मध्ये सारखे येती,
निर्माण करती किंतू ,
जीवनही ते बिघडवती --!!!

गोष्ट कुठली सरळ ,
आयुष्यात होत नाही,
प्रत्येकाचे त्यांच्यावाचून ,
पदोपदी अडत राही,--!!!

सुख-- दु:खांची असो भेळ,
असो अडसर भोवती,
मार्ग नसण्यात निव्वळ
चोख भूमिका निभावती,--!!!

ते नसते तर आयुष्याची,
मग न्यारी नसती कुठली गंमत, त्यांच्याशिवाय भाषा अडतसे, सतत सारखी केव्हाही अविरत,--!

अस्तित्व त्यांचे जन्म देई, आभाळाएवढ्या कर्तृत्वाला, मातीतून वर उठत,
काही स्पर्शती आभाळाला,--!!!

सुखदुःखामधील रेषा,
पण परंतु सदैव आखती, अहंकाराचे पाय कापावया, अविश्रांत ते तयार असती,--!!!

अमर्याद सगळ्या दुःखांची, परिभाषा तिथूनच सुरू होई,
पण परंतु आणखी किंतू ,
शब्द महत्व राखत जाई,--!!!

ते नसते तर जीवनच बेचव, असल्यामुळे किती खोळंबा,? मानत नाही त्यांना मानव,
नीट समजून त्यांचे मर्म बा,--!!

© हिमगौरी कर्वे

माझी माय माऊली
पांडुरंग रंगी सावळा
भक्ती सागर अथांग
कृपा करीशी दयाळा!!१!!

तुझ्या अभंगांची गोडी
अशी लागली जीवाला
हरी नाम मुखी फक्त
आत्मा जाणितो सुखाला !!२!!

टाळ मृदंगाचा नाद
वारकरी दंग होती
तुझ्या चरणी विठ्ठला
भाव रंग उधळती!!३!!

नको आता पुन्हा तेच
प्रपंचाचे सुखदुःख
स्थैर्य लाभले तुझ्यात
भक्ता लोचनी श्रीमुख!!४!!

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

सरकसवाला,
मी मोज दावितो सकला ! ।।धृ.।।
“पदके' मिळवियली गाठीची,
माझी कामे नवलाईची !
साधतील ती इतरा कैची ?
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला ! ।।१।।

घेतो गादीवर कोलांटी,
दादाच्या मग खांद्यावरती,
चढुनि उडी मी घेतो उलटी
सरकसवाला,
मी मोज दावितो सकला ।।२।।

बाजा तोंडाचा बहु वाजे,
घोडा काठीचा हा साजे,
घाली रंगण त्या आवाजे,
सरकसवाला,
मी मौजे दावितो सकला ! ।।३।।

छातीवर मोटार चढे ही, .
सरकस बघुनी बोले आई !
की मी डोक्यावर घर घेई' !
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला ! ।।४।।

हत्ती हा काळ्या मातीचा,
बंगाली वाघहि रबराचा,
साखरि छावा हा सिंहाचा !
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला ! ।।५।।

ऐसे प्राणी जमवुनि नाना,
बसवुनि एका ताटी त्यांना
खातो मीही त्यासह खाना !
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला |! ।।६।।

आपल्याच आत्म्याचा आहे प्रतिबिंब गणवेश आपला
नसतो झाकण्या तो आपल्या शरिराची नग्नता !! धृ !!

शिकत असता शाळेत घालायचो मी गणवेश रोजच
मिरवायचो दाखवत उडालेली शाई त्यावर !! 1 !!

कवी होताच चढला कवीचा गणवेश अंगावर
झाला मग वर्षाव फक्‍त कौतुकांचा माझ्यावर !! 2 !!

पुर्वी होता गणवेश माझ्याच अंगावर गरिबीचा
काढताच तो चढला माज मलाच श्रीमंतीचा !! 3 !!

वाटले चढवावेच अंगावरी गणवेश दुसर्‍यांचे
सावरलेच पाहता मन मग त्याखालील काटे !! 4 !!

झाकतात अंग हल्ली रोज नवनवीन गणवेश माझे
उतरविता ते दिसते मला ही नग्न शरीर माझे !! 5 !!

कवी – निलेश बामणे
92-7 तुषार हिल वेल्फेअर सो. श्रीकृष्ण नगर, संतोष नगर,
जन. अ.कु.वैद्य मार्ग, गोरेगांव ( पूर्व ) ,
मुंबई- 65.
मो. 9029338268

लोकशाही सत्ता हवी

लोकशाही राज्य
भारताने स्विकारले
लोकहो टिकवा हे सुराज्य

इथे चालवतो
पंच वार्षिक योजना
नवी सत्ता ,नवा रस्ता स्विकारतो

बेधुंद जनता
हानीकारक देशास
निर्बंधच फायदा असता

हाव नको नुस्ती
राजकारण्या खुर्चीची
त्यास समाजसेवेची पुस्ती

करू नका इथे
जाळ-पोळ,दंगा-धोपा
जिथे शांती लोकशाही तिथे
कर्तव्य नी हक्क
दिले ना संविधानाने
पाळता होतील सारे थक्क

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

उचंबळूनी येतील शब्द, हृदयामध्ये दडले जे ।

संदेश असता सर्वांसाठी, कुणी न म्हणतील ते माझे ।।

जे जे काही स्फूरूनी येते, जेव्हा अवचित समयी ।

हृदयामधली हाक असे, ठरते आनंद दायी ।।

‘आनंद’ आहे कोणता हा, अन् येई कोठूनी ।

अंतर्यामी सर्वांच्या , सदैव राही बैसूनी ।।

बाहेर पडूनी झेप घेई दूजा हृदयावरी ।

तेथेही जो आनंद बैसला. स्वागत त्याचे करी ।।

पटे मनाला विचार , रूचणारा जो असे ।

हृदयामधला हाच आनंद, स्फूर्ती देवता भासे ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com