सुस्वागतम दोनहजारबारा,घेऊन ये सुख स्वप्नांचा वारा ! प्रत्येक दुख:चा कर निचरा, स्पर्शुनि आपला मोर पिसारा ! नव्या वर्षात पीकपाणी चांगले,जळो जिणे लाजिरवाणे ! शेतकऱ्यांच्या पिकाला मिळो रास्त भाव, नको सरकारच्या ‘पॅकेज’चा डाव !

ईश्वर आहे नामांत परि, नाम कुणाचे घेता?

विठ्ठल हरि पांडूरंग वा अल्ला येशू असतां ।।

असंख्य त्याची नामे असतां एकच आहे भगवान ।

कांहीही म्हणता येईल तो, त्याची करीतां आठवण ।।

आठवणीतच तो लपला आहे, दिसत नाही कुणा ।

रुप कुठलेही स्मरा, दिसेल तुमच्या नयना ।।

रंग रूप आणि आकार देणे, असते सोई साठी ।

एकाग्र करण्या चंचल चित्ता, सारे कामी येती ।।

निर्गुण निराकार भासतो, एकाग्र होता चित्त ।

नाम मार्ग हे लय आणूनी, हेच असते साधीत ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

तू गेल्यावर माझ्यात मी उरलोच नाही,
श्वास चालू आहेत,
पण जिवंतपणाच नाही.

तुझ्या पावलांच्या खुणा अजून दाराशी आहेत,
घर रिकामं आहे,
तरीही एकटेपणाच नाही.

रात्र विचारते मला,
“किती रडशील अजून?”
अश्रू सुकलेत आता,
पण कोरडेपणाच नाही.

तुझं नाव घेताच वेळ थांबतो क्षणभर,
घड्याळ पुढे सरकतं,
पण काळ सरतच नाही.

आरशात पाहतो तेव्हा चेहरा तसाच दिसतो,
डोळ्यांत मात्र पूर्वीसारखा उजेडच नाही.

जखमा झाकून ठेवतो हसऱ्या शब्दांनी,
कोणी ओळखत नाही,
पण दुखणं कमीच नाही.

प्रेम इतकं खोल होतं, की विरहही पवित्र झाला,
तू नसणं स्वीकारलं,
पण विसरणं शक्यच नाही.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

पाऊस

मनासारखे सारे आयुष्य जगावे..
हे स्वप्न अधुरे , मी नित्य पाहतो..
अंबरी घनमेघनांचे अवीट सोहळे..
लोचनी मी अलगद बांधून ठेवितो..

हृदयांतरी बिलोरी प्रतिबिंब तयांचे..
भावशब्दातुनी मीच गुंफीत जातो..
तूच हृदयस्थ ! विराजमान प्रांजला..
स्वप्नातुनी तुला गं मी नित्य पाहतो..

ओढ तुझी गं , ती अव्यक्त अनावर..
क्षणा क्षणाशी रोज तडजोड करतो..
भाग्यरेषा ! साऱ्याच मम भाळीच्या..
नित्य मनांतराला मीच समजावितो..

तूच रुपसुंदरा.. ! ईश्वरीय अमृतगंधी..
स्वप्नातुनी , आकंठ अविरत प्राशितो..
मागणे एकच आता स्वप्न सत्य व्हावे..
दान ! मी दयाघनाला सदैव प्रार्थीतो..

©️वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.५३/ ६-४-२०२१.

तू भेटलीस की
का बेचैन होते
वेडे मन माझे...
तू भेटलीस की
का होतात डोळे
ओलेचिंब माझे...
तू भेटलीस की
का काळीज होते
कासाविस माझे...
तू भेटलीस की
का व्यर्थच भासे
हे जीवन माझे...
तू भेटलीस की
का बेभान होते
सारेच ग माझे...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)
दिनांक – 9 मार्च 2016

प्रभू दयेची बरसात, चालू असते सतत
ज्ञानाची गंगोत्री वाहते, पिणाऱ्यालाच ती मिळते

प्रत्येक क्षण दयेचा, टिपणारा ठरे नशिबाचा
जलात राहूनी कोरडे, म्हणावे त्यास काय वेडे

फळे पडतां रोज पाही, त्याची कुणा उमज न येई
परि न्यूटन एक निघाला, बघे गुरुत्वाकर्षण शक्तीला

चहा किटलीचे झाकण हाले, स्टिफनसनने इंजीन शोधले
जीवनातील साधे प्रसंग, शास्त्रज्ञांची बनले अंग

प्रभू असतो सतत तयार, ठरवा तुम्ही दया कशी घेणार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

समुद्राला अनुभवण्यासाठी
त्याच्या कुशीत शिरावे लागते

समुद्राची खोली मोजण्यासाठी
त्याच्या तळाशी जावे लागते

समुद्राची लांबी रुंदी कळण्यासाठी
जगाची सफर करावी लागते

समुद्रांचे रंग समजण्यासाठी
त्याच्या जुनियेत जगावे लागते

समुद्राची गोडी अनुभवण्यासाठी
त्यावर प्रेम करावे लागते

समुद्रांच्या लाटांवर स्वार होण्यासाठी
अभ्यास, अनुभव आणि धाडस असावे लागते

चक्रीवादळात अडकणार्यांना
समुद्र मंथनाचा अनुभवातून
अमृत विष आणि तत्नांची ओळख पटते

वसुंधरेचा सत्तर टक्के भाग
का पाण्याने व्यापला याचा
अर्थ समजण्यास पुरेसे आहे !

जगदीश पटवर्धन

जगणे असते होरपळ,
तना-मना-भावनांची,
रोज रोज प्रत्येक पळ,
जाणीव होई असुरक्षेची,
षट्रिपुंचे जगात वर्चस्व,
ते जनांवर हक्क गाजविती, माणुसकी करुणा अहिंसा,
भावना थोर मागे पडती,
सत्ता पैसा लालच,---
अधिकार फक्त ठाऊक असती, कर्तव्य खाती कशाशी,
कुंठित झालेली मती,--!!!
असते कोणाचे कोण-?
ना आई बापा विचारती,
*अंधश्रद्धेखातर केवळ,
लेकरेबाळे बळी देती*,
सत्य सुंदर शिव,
सगळ्यांना खुपसले पोटी, सैतानाचे नाव मानव,
ही शोकांतिकाच मोठी,
अशा या दुनियेत प्राण,
देवा माझे घुसमटती,
सुटका व्हावी आता यातून,
कित्येक तुला असे आळवती,
कुठे दिसेना खरे प्रेम,
मद माया मोह असती,
सूत्र जीवनाचे किती उथळ,
सर्व त्याच्या आहारी जाती, जिवाची ही अशी तडफड,
सांगा कुठे कशी लपवावी
प्राणपक्षी उडण्या उत्सुक,
मरणवेळही का तरसावी,--??

हिमगौरी कर्वे. ©

जाई जुईचं अलगद बहरण
की मंद निशिगंधाच दरवळण,
गुलाबाच टवटवीत होणं की
प्राजक्ताचं दवात ओलं भिजणं..