कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आज हे आकाश मजला, थोटके का भासते

झेप घेण्या पंख फूटतां, हाती येईल काय ते ?

उंच हा गिरीराज देखूनी, शिखर चढावे वाटते

चार पावले टाकतां क्षणी, चढणे सोपे काय ते ?

अथांग सागर खोल जरी ती, डूबकी घ्यावी वाटते

जलतरण कला अवगत होता, सूर मारणें जमेल कां ते?

काव्य सरिता वाहात आहे, ज्ञान गंगोत्री भासते

केवळ कविता चार रचूनी, त्यात डूबनें शक्य कां ते?

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रश्न

जय कशाला म्हणतात हो?
उत्तर कुणी देणार का?
प्रतिस्पर्धि होता पराजित
त्यालाच जय म्हणावे का?

उत्तर

आपला हक्क हस्तगत करणे
आक्रमकाला समज देणे
नाहीच येता समज,पराभूत करणे
अशी जयाची परिभाषा करणे

सौ.माणिक (रुबी)

शब्दातुनी उमललो
शब्दासंगे रांगलो
खेळलो बागडलो
शब्दातुनी नाहलो...

स्पर्शता शब्दभावनां
अंतरातुनी दंगदंगलो
शब्दाशब्दांचा अर्थ
उलगडित राहिलो..

शब्दांचेच ब्रह्मांड
मी वेचित राहिलो
गुच्छय संवेदनांचे
मी माळीत राहिलो...

शब्दशब्द संजीवनी
प्रीतवात्सल्य प्राशिलो
भावशब्दात पावित्र्य
निष्पाप व्यक्त जाहलो...

जाणुनी शब्दार्थ सारे
अंतर्मुख होत राहिलो
शब्द कृतार्थी, सांत्वनी
गीतात गुंफित राहिलो...

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २८५

४/११/२०२२

पहाट झाली,
चिव चिवते चिमणी
उमज येईना,
उठविले तिजला कोणी.....१,

आई आहे कां ?
जी उठवी शाळेसाठी,
गुदगुदल्या करूनी
कुरवाळिते हळूंच पाठी....२,

घड्याळ उठवी
घण घण करूनी नाद
घरट्यामधुनी,
नाही ऐकला असा निनाद.'..३,

' उषाराणी येते,
साऱ्यांची आई बनूनी
प्रेमानें मोडी झोंप,
नाजूक करकमलांनी.....४,

घड्याळ आमचे,
दवबिंदू पडतां पानावरूनी
चाळविती निद्रा,
टपटप आवाज करूनी' .....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

अगणित तारे जीव जीवाणूं ।

अथांग विश्व अणू रेणू ।।

रंगरूप हे नेत्री दिसती ।

भिन्न भिन्न राहूनी जगती ।।

रस गंध दरवळे चोहीकडे ।

जगण्याचा तो मार्ग सापडे ।।

हे जर आहे रूप ईश्वरी ।

बघती त्याला आमुच्या नजरी ।।

सुख दु:ख ही त्याची निर्मिती ।

फिरे सदा आमचे भोवती ।।

निराकार निर्गुण, म्हणती त्याला ।

म्हणूनच तो साऱ्यात सामावला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

वेलींना आधार होता, वृक्ष वाटला दणकट परि

बुंधा ज्याचा किडूनी गेला, कोसळणार मग कधीतरी १

नष्ट करिल तरूवेलींना, धरणीवरती आडवा होता

सौंदर्य दिले लताफूलांनी, सारे कांहीं विसरूनी जाता २

वेलींनो आणि झुडपानों, सोडूनी घ्या आधार पोकळ

स्वतंत्रपणे तुम्ही जगण्या , स्वावलंबनाचे टाका पाऊल ३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

झाडा वरल्या
खोप्या मधल्या
गुज सांगती
पिला आपल्या.... १

चारा खाऊनी
पाणी पिऊनी
घरी आपल्या
सुखी राहूनी.....२

पंखात बळ
येता बक्कळ
उडून जाती
पिले सकळ......३

पिले उडाली
आई एकली
पाखरांसाठी
हळहळली.....४

दुनियादारी
ऐक रे न्यारी
गुज सांगती
समर्थ सारी....५

-- सौ.माणिक शुरजोशी

आधी ‘पेपर’ होता ‘वीकली’
इलेक्शनआधी बनवला ‘डेऽली’
इलेक्शनसाठी झालं सिलेक्शन
पण डिपॉझिट जप्त, हरला दणक्यानं
नंतर त्यानं प्रिंटिंग-प्रेसच विकली .

- सुभाष स. नाईक

करूं म्हटले करूं न शकलो

रोकू म्हटले रोकू न शकलो

जे जे स्फूरले येईल ते ते

ठरले असते होईल ते ते

बघूनी बाह्य जगला ठरवी

मिळवीन तेच सुख भावी

त्याचेसाठी स्थिती आगळी

उमज न येई ती सगळी

धडपड करीतो गडबड करीतो

त्याच चाकोरीतूनी जाऊ लागतो

सुप्त गुण हे अंगी लपले

उभारून ते येतील सगळे

मात करूनी विचारावरती

सुप्त गुण हे विजयी होती

गुणधर्म ही ईश्वरी योजना

घडते तेच म्हणूनी क्षणाक्षणा

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

कृष्णासम ही नटखट अवखळ..
लाघवी कवीता हळूच पाऊली येते..
मयुरपिसी मखमली मृदुल करांनी..
अवघे अलगदी चित्त चोरुनी नेते ..।।१।।

कदंब तरुच्या साऊलीत या
साक्षात बीज प्रतिभेचे फूलते...
शब्दफुलांच्या , वटवृक्षावर
भावगंधले गीत कोकिळा गाते...।।२।।

कालिंदीच्या ! डोहातूनी त्या
लय , ताल सप्तसुरांची येते...
राधे ! बघ सामोरी कृष्णमुरारी
धुन मंजुळ मंजुळ बासुरीची येते...।।३।।

शब्दशब्द मनी भाव उमलता
वास्तव ! हॄदयातूनी ओघळते
रसिक मनांच्या गाभाऱ्यातुनी
सोज्वळतेचे रूप ! गंधाळूनी जाते...।।४।।

© वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना :- क्र..३९

दिनांक :- १४-३-२०२१.