उत्फुल्ल झाली जास्वंद,
केवढी ही तिची मिजास,-? वाऱ्यावर उठते डंवरून, झाडाभोवती जशी आरास,--!!!

लालचुटुक रंग तिचा,
जिवाचा आपल्या ठांव घेई,
टपोरे फुलते फूल जसे,
फांदीवर झोके घेई,--!!!

सुंदर रंगसंगती केवळ,
निसर्गराजाचाच वास,
कुठलाही ना तिला गंध,
तरीही भासे जणू खास,--!!!

आखीव रेखीव पाकळ्या,
गडद रंगी उमललेल्या,
भुंगे अधीर पराग टिपण्या,
इतक्या पहा मुसमुसलेल्या,--!!!

बिंदू छोटे पिवळे भोवती,
कडेकडेने पाकळीच्या जसे,
उडत जसे छोटे कारंजे,
परागकण उडवत *रेषा,--!!!

सुंदर फूल ते टंच,
पाहताच डोळ्यात भरते,
ठाशीव कसा आकार कंच, मस्तमौला मजेत झुलते,--!!!

हळूच कधी दडे पानात,
लपून पाहे जगाची गंमत,
असे बहरे दृष्टिआड,--
जाणून त्याचा घ्यावा शोध,--!!!

ऐटदार दिसे पहा,
मुखडा राजस बाळा,
म्हणे थेट मला आता,
श्रींच्याच चरणी वहा,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

कष्ट करुनी घाम गाळीतो, शेतामध्यें शेतकरी

समाधानाची मिळते तेंव्हा, त्यास एक भाकरी

त्याच भाकरीसाठी धडपडे, नोकर चाकर

कष्टामधूनच जीवन होते, तसेच साकार

कष्ट पडती साऱ्याना, करण्या जीवन यशदायी

विद्यार्थी वा शिक्षक असो, अथवा आमची आई

अभ्यासातील एकाग्रता, यास लागते कष्ट महान

त्या कष्टाचे मोल मिळूनी, यशस्वी होईल जीवन

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

गर्द आणि इतर व्यसनांच्या मी पूर्ण आहारी गेलो होतो व आता माझी घरातील पैश्यांची मागणी वाढली होती , ती प्रत्येक वेळी पूर्ण होणे शक्यच नव्हते तेव्हा मग घरात छोट्या मोठ्या चोऱ्या सुरु झाल्या वडील पक्षाघातातून बरे होऊन आले होते आणि पुन्हा त्यांनी कामावर जाणे सुरु केले होते मात्र ते जरा विसरभोळे झाले होते त्याचा फायदा घेऊन मी त्यांच्या पाकिटातून पैसे गुपचूप काढत असे ,

दे हाक आपल्या जन्मदात्या
संकटात धावून येती ते
दे हात तयांना वृद्धपणी
कृतकृत्य होतील नक्की ते
हाक जन्मदात्यांसी

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

भरोसा नसला जरी श्वासांचा
जीवनखेळी सहजी खेळावी...

मनात असावा स्पर्श प्रीतीचा
भावशब्दातुनी नाती जपावी...

वाळवंटातही अंकुर फुटतो
भावनांना फुटावी शब्दपालवी...

गीतातुनी उमलावे हृद्य मनीचे
फुलांफुलांतुनी प्रीती फुलावी...

आलो मोकळे, जाणार मोकळे
जीवास वृथा आसक्ती नसावी...

सुखनैव जगावे अन जगवावे
अंतसमयी मनास खंत नसावी...

--वि.ग.सातपुते.(भावकवी )

9766544908

रचना क्र. २६५

१९/१०/२२

जीवन हर घडिला अवलंबूनी तू, आहे दूजावरी
व्यर्थ मग कां अभिमान, बाळगतोस उरी

नऊ मास होता गर्भामध्यें, जेंव्हा आईच्या
शोषण केले अन्न सारे, रक्तामधूनी तीच्या

माता पित्याच्या कष्टाचा तो, घाम गळत होता
तुझे बालपण फुलविण्या, ओलावा देत होता

घर गृहस्थीचे सुख भोवतीं, पत्नी मुला पासूनी
समाधान ते मिळतां तुजला, गेला बहरुनी

वृद्धत्वाला काठी लागतें, स्थिरावण्या तोल सदा
हातभार तो देईल कुणी, विवंचना हीच अनेकदा

मृतदेह जर तसाच पडला, किडे मुंग्या खाती
त्याही क्षणी मदत लाभूनी, चिता-अग्नी देती

जन्मापासूनी मृत्युपर्यंत, परावलंबी जीवन
कुणी तरी दिले तुजसाठीं, हे घे जाणून

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विश्व सारे निर्मिलेस,काय असावे तुझ्या मनात,
हेतू असावा का निरलस,
खेद वाटे आज अंतरात,---!!!

ग्रह गोल ब्रम्हांड तारे,
निसर्ग चराचर वारे,
आज दिसती सारे भोगत, सातत्याने जणू दिनरात,--!!!

प्रदूषणे पृथ्वीला घेरत, मनुष्यप्राण्यात फक्त स्वार्थ, अहंकार कधी न जात,
सांग ठेवले काय दुनियेत,--?

लतावेली, झाडेझुडपे,
सगळे दुःखी प्राणिजात,
समस्या सगळ्या या वेढत,
अशात तू काय मिळवलेस,--?

पसारा सभोवार असत,
जिकडे तिकडे फक्त उध्वस्त, सृष्टीची फक्त वाट लागत,
कोणते समाधान मिळवतोस,!-

सौंदर्य देखणे निर्मिलेस,
त्यास क्षणभंगुरतेचा शाप,
कोणी न देई कोणास हात,
मर्म जीवनात काय ठेवलेस,--!!

© हिमगौरी कर्वे.