कष्ट करुनी अपार शिकवीतात
मुलांना
करुनी स्वप्नांचा चुराडा
वाढवतात मुलांना
बघतात ते स्वप्न मधुर
मुलगा त्याच्या शिकवता॑ना
किती शोभुन दिसेल मुलगा आपला
मोठ्या खुर्चीवर बसतांना
वाटतें त्यांना आधार मुलगा
आपल्या म्हातारपणाची काठी
मग हेच मुलं लावतात आपल्या
आई वडिलांना वृद्धश्रमाच्या वाटी
दुःखाच्या सागरात त्यांनां आठवतात ते क्षण
यांच्याच साठी हिंडलो आपण वनवन
अश्या विश्वास घातने तुटते त्यांचे मन
दुःखाच्या ओझ्याने आता नकोसे झाले त्यांनां जीवन
आर्त विनंती तुम्हा नका देऊ त्यांना त्रास
तेच आहेत आपल्या जीवनाचा खरा भास
द्या त्यांना प्रेम द्या त्यांना प्रेमाचा घास
तृप्त करा त्यांचे प्रेमाने मन

-- अॅड विशाखा समाधान बोरकर
पातूर ता.पातूर जी अकोला

“तक्रार करता करता प्रेम कधी झाले .. कळलेच नाही … बेसूर वाटता वाटता , सूर कधी जुळले .. कळलेच नाही …”

प्रीत जडली आहो तुम्हावर,कधी येणार घरी।।
सांज झाली सख्या साजना,धडधड वाढली उरी।।धृ।।

शृंगार केला तुमासाठी,
माळला मोगरा सुगंधी ।।
नाकात चमके नथनी, विडा रंगला मुखामंदी।।
पैठणी नेसे येवल्याची,
पदरी मोर जरतारी।।
सांज झाली सख्या साजना,
धडधड वाढली उरी
।।१।।
ठसक्यावरी हा ठसका,
याद केली का राया तुमी।।
उशीर काव करतासा, धनी वाट पाहतो आमी।।
अधीर झाली भेटण्यासी,
जशी राधा यमुने तीरी।।
सांज झाली सख्या सजना,
धडधड वाढली उरी
।।२।।
शयन मंदिरी बसले,
मनात आपण ठसले।।
कोमेजून जाईल काया,
प्रीतीत संकोच कसले।।
कवेत घेऊनी टाका हो, मदनबाण मजवरी।।
सांज झाली सख्या सजना,धडधड वाढली उरी।।३।।

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

नित्य नेमेची पावसाळा
पुन्हा हिवाळा उन्हाळा
परिवर्तन नियम सृष्टीचा
विविधतेचा गोतावळा
।।१।।
विविधतेचा गोतावळा
परिवर्तित होतो डोलारा
फुलताच लतिका साऱ्या
जिथे तिथे फुले फुलोरा
।।२।।
जिथे तिथे फुले फुलोरा
तंत्रज्ञानाने जीवन बदला
जुने असतेच सोने हो
नव्यात हिरा असे दडला
।।३।।
नव्यात असे हिरा दडला
म्हणून जुन्याचा हट्ट सोडा
परिवर्तनात हित साधा
जुन्या बरोबर नविन जोडा।।४।।

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

या प्रतिभेचे उपवन मनोहर
आत्मानुभूतीचा साक्षात्कार
संवेदनांचे लाघवी कुंजनवन
लोचनी तरळत रहावे निरंतर

प्रतिभा! वरदान सरस्वतीचे
भावनांचे, अमृतकुंभ विवेकी
दैवेप्रारब्ध्ये, प्राशिता अविरत
भावाविष्कार! उमलतो निरंतर

लडिवाळ भावनांची शब्दफुले
कुरवाळीती या तनमनांतराला
साक्षात प्रतिभेचे रूप सोज्वळ
मम हृदयी, रुणझुणते निरंतर

अलवार टपटपती शब्दकोमली
मी, वेचितवेचित माळीत जातो
अनामिकाची, ती कृपा आगळी
मी, लिहीत रहातो असा निरंतर

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २८.

२८ - १ - २०२२.

दोघे एका डहाळीवरच झुलू,
निसर्गाचे ,देणे किती पाहू,
बघ, रसरशीत खाली फळे,
दोघे मिळून चवीने खाऊ,--!!!

पक्ष्यांची जात आपुली,
निसर्गमेवा"आपुल्याचसाठी,
मानव त्याचा बाजार मांडे,
निसर्गराजा, फिरवी कांडी,

एका वृक्षा,-- किती फळे,
रसाळ,गोड,चविष्ट मधुर,
तुझ्यासमवेत स्वाद वाढे,
फळ बने आणखी रुचिर,

प्रेमसंगत वाढून आपुली,
एकमेकांचे उष्टे' खाऊ,--!!
त्यागातच प्रेम असते,
सखे, दुनियेस दाखवून देऊ,--!!

दोन "सांसारिक" जीव आपुले,
करती मधुर रसपाना,--!!!
निसर्गच लुटून देतो सारे,
शिकवतोही साऱ्या जगतां,--!!!

संसार या कैरीसारखा,--
कच्चा असता चटकदार,
चाखण्यां मिळती सर्व चवी,
आंबट, तुरट, गोडसर फार,--!!

नवीन संसार सुरु होतां,
फळां, जपावे लागते,
करतां-करतां,फळ मग,
कशी संपन्नता आणते,--!!!

हिरवाकंच रंग संपे,
जो असतो तारुण्याचा,
पिवळसर कांतिमान रंग चढे,
पिकल्यावर तो प्रौढत्त्वाचा,--!!!

आंबट, तुरट फळ,
हळूहळू, होई जसे गोड,
तसेच साथीदार होती कृतार्थ,
संसारी मिळतां योग्य जोड,--!!!

फळ संपे दुसऱ्यासाठी,
बघ त्याचे समर्पण,
सूचित होई त्यातून प्रिये,
संसाराचेच उदाहरण,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

कपाशीचे ढिग अगणित विखुरले दिसती आकाशीं
मानव येथें उघडा असूनी वस्त्र अपुरें दिसे अंगाशी ।।१।।

कोठे आहे कापड गिरणी वस्त्र जेथें बनत असें
दयावान तूं मालक असतां त्रोटक कापड निघे कसे ।।२।।

पाठव तूं तो वस्त्रांचा कोठा लाज राखण्या मानवाची
गरिब बिचारा विवस्त्र तो किव करावी वाटे त्याची ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लाल ओढणी डोक्यावर ओढते,
लोलक कानांतले तरी डोकावू देते
हलकासा लायनर,
लिपस्टीक ओठांवर,
शेड, त्याच्या आवडीची लावते.
केसांच्याही चार बटा, सवयीने
कपाळाच्या बाजूने क्लिप करते.
थोडासा परफ्यूम तिथेही लावते..
थोडासा परफ्यूम तिथेही लावते,
बाकी कपड्यांवर शिंपडताना..
तो धुंद धुंद झाला पाहीजे..
मागाहून आठवणींत रमताना..
तीन-चार गिरक्या घेते मन
आरशात निरखून बघते जेंव्हा,
बावरी राधा शरमून जाते मग;
कान्हा प्रतिबिंबातून हसतो तेंव्हा!
चित्तचोर सखा तो आला आला
म्हणून सावरू लागते जशी,
हृदयाची धडधड सांगू लागते
“आंतच वाकून पाहा ना सखी!
जीवा-शिवाचे ऐक्य गं अपुले
तू नको शोधू मज बाहेरी
शृंगार तुझ्यावर मीच चढवितो
पाहातो तुझ्याच डोळ्यांतुनी.
सखे, राधे, तुला नित्य गं,
पाहातो मी तुझ्याच डोळ्यांनी.”

-- प्रज्ञा वझे घारपुरे

शरद ऋतूचे आगमन होता ....
झळकत येतो अश्विन मास !!
तरुणाईच्या जल्लोषात अन ....
थोरांचा तो जागरहाट !
घट बसता नवरात्राचे
प्रतिपदा ते नवमीचे !!
सज्ज झाली महिषासुरमर्दिनी...
असुरांचा वध तो करावया
अखंड दीप हे प्रतीक असे .....
शक्ती अन त्या वायूचे !!
लहरी त्याच्या दाही दिशातही .....
घननीळा त्या बरसतात !
नवरात्रीचे नऊ रंग हे ,
बहरत जाती चोहीकडे !
नेवेद्याचा थाटमाट तो ,
पुरणा - वरणाचा
घरोघरी सुटे घमघमाट
पंचपक्वानाचा !!
मान मिळे तो कुमारिकेला ...
नवरात्री ती देवीसम भासे
गरबाचा गजर अन ठेका,
गोलाकार घट मंडल असे
पाठ करुनी सप्तशतीचे ,
करुणा भाकू भक्तीची!!
हे देवी ज्ञान मिळू दे ...
त्या विद्येचे अन विज्ञानाचे
दुःख दूर सार , ......
विनाश अन दारिद्र्याचे
महालक्ष्मी , महासरस्वती , महाकाली
अशी अनेक रुपी तुझी सम भासे !!
दशमीचा तो दिवस उजाडे
दसरा सण मोठा ,
नाही आनंदाला तोटा !!
पूजन करूनी शस्त्र ...व
सरस्वतीचे ....
सीमोल्लंघन अन शमीपूजनाचे !!
सोने लुटूया आपट्याचे ,
आनंदाचे अन एकोप्याचे !
एकच ध्यास तो हिंदुत्वाचा
दरवळ भासे चोहीकडे !!

© ** राज **

सौ . राजश्री भावार्थी
सिंहगड रोड, पुणे
https://www.facebook.com/rajashri.bhavarthi

(मोरोपंतांची क्षमा मागून. अंतिम पंक्ति त्यांच्याकडून घेतलेली आहे).
चुनावीं, मोठी पार्टी म्हणुन् निवडुन् आलो अम्ही सत्ता हातीं घेण्यांसाठी होती संधी नामी परी, आकडे बहुमताला पडले थोडेसे कमी त्यासाठी कोणां पक्षाची आम्हां हवी होती हमी. विरोधकांची, अपक्ष यांची, म्हणून केली हांजी-हांजी गळास कैसा कोण लागतो, गणितें केली ताजी-ताजी परंतु नाहीं खेळ साधला, सरकार न बनवूं शकलो दात-ओठ चावीत असेंब्लित ‘विरोधी पक्ष’ म्हणुन् , बसलो.

रे दैवा, तव खेळ कसा हा, उधळलीच की बाजी !
अमृतप्राशन करवुन पाजावी काय शेवटी कांजी ?

- सुभाष स. नाईक