कुठे शोधू तुला, ध्यास लागला मनी
वाटे मजला, तू बसलास लपुनी

इंद्र धनुष्याचे रंग, आकर्षक वाटती
बघण्यात दंग, लक्ष वेधुनी घेती

ओढ्याची झुळझुळ, पडे कानावरी
ऐकून नाद मंजुळ, मना वेडे करी

फुलातील गंध, तल्लीन करी मना
होऊनी मी धुंद, विसरे सर्वाना

फळातील रस, देई मधुर स्वाद
उल्हासी मनाला, देऊनी आनंद

वाऱ्याची झुळूक, रोमांचकारी
देई देहा सुख, अल्हाद्कारी

रंग, गंध, रस, स्पर्शात, तुझ्या अस्तित्वाची जाण

तू लपलास गुणांत, तुला शोधणे कठीण

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

विचार आतला,
काळोख दाटला,
उजळत्या घरां,
आत्मा पाहिला,--!!!

चिंता दु:खे,
बोचरी सुखे,
विलक्षण खंता,
हृदयाला भिडतां,--!!!

मी तूपणा गळतां,
अंतरात्मा छळता,
प्राणातील परमात्मा,
मोक्ष मागतां,--!!!

जीव सुटेना,
कर्मात,भोगात,
अडकून राहिला,
दार उघडतां,--!!!

मुक्काम बदलतां,
नसते हातां,
व्यथा हृदयां,
जिवा छळतां,--!!!

स्वर्ग-नरक,
कल्पना नुसत्या,
माणसांच्या वस्त्या, नकोशा-नकोशा,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

निरांजनात मी ज्योत,अखंड सारखी तेवत,
पुढे माझा भगवंत,
नतमस्तक मी राहत,--!!!

मी समईतील वात,
झिजत राहते सतत,
चाल माझी मंद-मंद,
उजेडाचे रक्षण करत,--!!!

मी पणतीतील ज्योत,
मंद तरीही ठळक,
तमाला मात देत,
सर्वांना मार्ग दाखवत,--!!!

चिमणीतली मी ज्योत,
इवलीशी पण काम करत,
धीमी - धीमी प्रकाशत,
भोवताल थोडा दाखवत,--!!!

मी घरातली लेक,
वाढले लाडांकोडांत,
तेज माझे प्रखर,
विश्वाला चकित करत,--!!!

*मी घरातली सून ,
कर्तव्ये सारी निभावत,
दिवस-रात्र की कष्टत,
परसुखासाठी जळत जळत*,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

पर्वत शिखरीं जाऊन खोदून आणली माती,
हातकौशल्यने केला एक गणपती ।।१।।

मूर्ती बनली सुरेख आनंद देई मनां,
दाम मिळेल ठीक हीच आली भावना ।।२।।

घेऊन गेलो बाजारीं उल्हासाच्या भरांत,
कुणी न त्यासी पसंत करी निराश झालो मनांत ।।३।।

बहूत दिवस प्रयत्न केला कुणी न घेई विकत,
कंटाळून नेऊन दिला गणपती शाळेत ।।४।।

भरले होते भव्य प्रदर्शन हस्तकला कौशल्याचे,
नवल वाटले गणपती बघून दालनातील सुरवातीचे ।।५।।

चकीत झालो जाणूनी मिळाला राष्ट्रीय पुरस्कार,
गणपतीच्या भव्यतेनी मिळविला हा अधिकार ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लपकत आली

कडकडाट करुनी गेली

प्रकाशमान केले जगासी

सारुनी दूर अंधारासी

भयाण होता अंधःकार

लख्ख प्रकाश देई आधार

घेई सर्वांच्या मनाचा ठाव

भिती असूनही, प्रसन्न भाव

करुनी शक्तीचे भव्य प्रदर्शन

निर्माण झाला मनी अभिमान

परि दुःखी होते तीचे मन

'क्षणिक' लाभले तिला जीवन

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

वातावरणी वस्तू पडतां,

नाश पावते लवकर ती,

हवा पाण्याच्या परिणामानें,

हलके हलके दूषित होती ।।१।।

ठेवूं नका उघडयावरती,

वस्तू टिकते निश्चितपणे,

दूषितपणाला बांध घालता,

कसे येई मग त्यात उणे ।।२।।

बाह्य जगातील साऱ्या शक्ती,

आघात करती मनावरी,

दूषिततेचे थर सांचूनी,

मनास सारे दुबळे करी ।।३।।

देहामध्यें बंदीस्त ठेवून,

एकाग्रचित्त करा मनाला,

कांहीं न करता येते तेव्हां,

राग लोभादी बाह्य गुणाला ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

कपाशीचे ढिग अगणित विखुरले दिसती आकाशीं
मानव येथें उघडा असूनी वस्त्र अपुरें दिसे अंगाशी ।।१।।

कोठे आहे कापड गिरणी वस्त्र जेथें बनत असें
दयावान तूं मालक असतां त्रोटक कापड निघे कसे ।।२।।

पाठव तूं तो वस्त्रांचा कोठा लाज राखण्या मानवाची
गरिब बिचारा विवस्त्र तो किव करावी वाटे त्याची ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रभूची लीला न्यारी विश्वाचा तो खेळ करी

कुणी न जाणले तयापरी हीच त्याची महिमा ।।१।।

जवळ असूनी दूर ठेवितो आलिंगुनी पर भासवितो

विचित्र त्याचा खेळ चालतो कोणी न समजे त्यासी ।।२।।

मोठे मोठे विद्वान त्यांत कांहीं संतजन

अध्यात्म्याचे ज्ञान घेऊन विश्लेषन करिती प्रभूचे ।।३।।

कांहीं असती नास्तिक कांही असती आस्तिक

त्यांत कांही ज्ञानी मस्तक चर्चा करिती प्रभूची ।।४।।

सत्य परिस्थीती ऐसी कुणी न जाणले प्रभूसी

सर्वांची चालना तर्कासी प्रभू अस्तित्वा विषयीं ।।५।।

फक्त एकमुखी वाच्यता असे ती सर्वता

महान शक्ति असता त्या ब्रह्मांडामध्यें ।।६।।

सर्वानी जाणले एक 'अपूर्व शक्ति' ह्याचा चालक

त्याच उर्जेचे हे प्रतीक सारे विश्वमंडल ।।७।।

कुणी नाहीं दुजा भाव समजोनी त्या शक्तीची ठेव

ज्ञान विज्ञान देती नाव निरनिराळे त्या शक्तिसी ।।८।।

कुणी म्हणती राम कुणी म्हणे रहीम

कुणी संबोधती गौतम येशू असे कुणाचा ।।९।।

परी तत्व नसे वेगळे नांवे होत निरनिराळे

सामान्यास ते न कळे हीच खरी शोकांतिका ।।१०।।

सारे जीवन निघून जाई परी त्या शक्तीचा बोध न होई

विश्लेषण करीत राही त्याच्या अस्तित्वाविषयी ।।११।।

जाणावी ती शक्ति रुप आकार त्यासी नसती

शक्ति समजोनी करावी भक्ति आदरभाव ठेवून ।।१२।।

मानवजन्म श्रेष्ठ ठरविला विशेष बुद्धी मिळून त्याला

विचार शक्ति उमजण्याला सर्वप्राण्यामध्ये ।।१३।।

बहूत झाले विद्वान कर्तव्याने मिळवी मान

मानव जातीची ती शान ह्या संसारी ।।१४।।

मार्ग निरनिराळे दाखवी सारे मिळती एक ध्येयी

सर्वार्पण त्या शक्ती होई ध्येय मिळतां जीवनाचे ।।१५।।

विचार करा मनाशी वैर आपले आपणाशी

नसते केंव्हां प्रभूशी हेच मूळ दुःखाचे ।।१६।।

वाद नसतो ध्येयापरी चर्चा असे मार्गापरी

हीच मानव निर्मिती खरी सर्व सुख दुःखाची ।।१७।।

तथा कथीत पंडित सामान्यात विद्वान होत

ज्ञान त्यांचे थोडेसे ज्यास्त बहूजनांपेक्षां ।।१८।।

वापरुन ज्ञान शक्ति सामान्यजनास वाकविती

आपले अस्तित्व स्थापती प्रभू शक्तिसी विसरुन ।।१९।।

तर्क शक्ति थोर आहे चा नाही करणार

नाहीं ला आहे म्हणणार ज्ञानाचा खेळ करुनी ।।२०।।

मार्गाचा करुनी भेद करीत राही वाद

जीवन करी बरबाद विसरुनी ध्येयासी ।।२१।।

ध्येय असे महान मार्ग हे साधन

साधनास साध्य समजून वाया जाई आयुष्य ।।२२।।

साध्य नका समजू साधनासी ठेवा विश्वास साध्यासी

कोणत्याही साधनाने गेल्यासी साधका प्राप्त होई साध्य ।।२३।।

निरनिराळ्या मार्गाचे प्रयोजन ज्ञान शक्ती वापरुन

स्व अस्तित्व ठेवण्या टिकवून केले असे ।।२४।।

आस्तित्वाची भावना मोठी प्रत्येक झगडतो त्यासाठीं

आयुष्य खर्ची त्या पोटी सकळजन ।।२५।।

न कळे त्यास देवपण भांडण्यांत जाई विसरुन

आयुष्य मातीमोल करुन टाकीत असे ।।२६।।

विसरुन जा सर्व भेद मिटवा वादविवाद

लहान मोठ्यांचा संवाद नष्ट करा त्वरीत ।।२७।।

सारेच आहे समान न कुणी मोठे न लहान

घ्या सारे समजून असती सारे मानवनिर्मित ।।२८।।

ज्ञात धर्म होत अनेक हे मानवनिर्मीत प्रतिक

सर्व मार्गाचे ध्येय एक न कळे अज्ञानामुळे ।।२९।।

मानव शक्ति तीच ईश्वर दुसरा नसे कोणी वर

आपणची देतो त्यासी आकार सगुण रुप देऊनी ।।३०।।

मानवता हाच धर्म खरा आपसातील भेद विसरा

प्रभू देई तयाना आसरा जीवन सुखी करण्या ।।३१।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शंभर वर्षे जगा तुम्हीं, काका आमच्यासाठीं,

बाबांच्या रुपांत रहा, तुम्ही सर्वांच्या पाठीं ।।१।।

भाऊ तुम्हीं त्यांचे असूनी, रुप लाभले बाबांचे,

तुम्हास बघतां दिवस आठवती, त्यांच्या सहवासाचे ।।२।।

उशीर झाला होता, जेंव्हा जीवन उमगले,

कुणा दाखवूं वाट यशाची, बांबानी तर डोळे मिटले ।।३।।

आंबा गेला मोहरुनी, लाविली होती त्यांनी झाडे,

दुर्दैवाने आमुच्या, नाही ते बघण्या फळाकडे ।।४।।

मध्येच सोडूनी गेले, नाटक चालू असतां,

रंगवूनी बाबांची भूमिका पूर्ण करां ते आतां ।।५।।

चालू ठेवा मार्गदर्शने, तुम्हीं आपल्या घराण्याची,

जोपासण्या शिकवा तुम्ही, जीवनाविषयीं तत्वें त्यांची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

प्रेम आणि आसक्ती
यातील फरक जेव्हा
कळला तेव्हा
एक गोष्ट लक्षात आली...
आधी प्रेम की आधी आसक्ती
हा क्रम व्यक्तीसापेक्ष असतो..
तरीपण आपण प्रेमही करतो
आणि आसक्तीही....
परंतु आसक्तीची सक्ती
कधी होते हे कळतच नाही
आणि प्रेम
बेवारशी होते.....

-- सतीश चाफेकर.