नाहीं रे मी विसरलो देवा तुजलो
संसारात अडकलो, वेळ ना मिळाला ।।१।।

तूंच गुंतविले, लक्ष्य मोहांत
चित्त देण्या सांगितले, तुझ्याच खेळांत ।।२।।

तुलाची हवे यश, तुझ्या खेळांतले
माझ्या कौशल्यास, तूं मार्गदर्शन केले ।।३।।

तुझ्याच साठीं, गुंतविले मन
बनोनी सोंगटी, फिरे पटावरी ।।४।।

काय दोष माझा, न दिले लक्ष्य मी
खेळवण्यातील मजा, आलो तिला कामीं ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

खुरटून जाते फूलझाड, गर्द झाडीच्या वनांत,

कोमजूनी चालली स्त्रीलज्जा, धावपळीच्या जीवनांत ....१,

भावनेची नाहीं उमलली, फुले तिची केव्हांही,

नाजुकतेचे गंध फेकूनी, पुलकित झाली नाही...२,

कोमेजूनी गेल्या भावना, साऱ्या हताळल्या जावून,

एकांतपणाची खरी ओढ, दिसेल मग ती कोठून...३,

गर्दीच्या या ओघामध्यें, धक्के-बुक्के मिळत आसे,

प्रेमभावना जातां उडूनी, ओलावा मग राहत नसे...४,

स्त्रीलज्जेची भावना जी, युगानूयुगें जपली

घराबाहेर पडून पाऊल लोप पावू लागली...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ध्यानाने काय साधले
ऐका सगळे लक्ष्य देऊनी
हेच साधले ध्यान लावूनी ।।धृ।।

संसारांत रमलो मोहांत गुंतलो
सुख दुःखात अडकलो
उकलोनी जीवन कोडे समर्पित झालो प्रभू चरणीं ।।१।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
जाई पैशाच्या पाठीं देह सुखासाठीं
समाधानापोटीं
धडपडीतील चुक दिली दाखवूनीं ।।२।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
धानाची समज उपदेशिला मज
ऐक मनाचा आवाज
तोड सर्व विचार चित्त एकाग्र करुनी ।।३।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
एकाग्रतेची स्थिति ही ध्यानाची शक्ति
समाधान मिळविती
शांत करी मन देई चंचला घालवुनी ।।४।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
सुख दुःखाची जाण तीव्रता कमी करुन
देऊनी तर्क ज्ञान
करी मनाची समज वाढवूनी ।।५।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एक पुरातन मंदिर दिसले माझ्या दृष्टीला ।

शिवलिंग ते सुंदर असुनी नन्दी दारी बैसला ।।१।।

जुनी वास्तू, पडझड दिसली अवती भवती ।

झाडे जुडपे वाढून तेथे जागा ते अडविती ।।२।।

किडे मुंग्या झुरूळ नि कोळी यांची वस्ती तेथे ।

रान फुले ती उग्र वास तो दरवळीत होते. ।।३।।

विषण्य झाले मन बघुनी अस्वच्छ परिसर ।

राहील कसा ह्या वातावरणी मग तो ईश्वर ।।४।।

पूजा नव्हती पाठ नव्हता भजन नव्हते तेथे ।

पवित्र विधींचा अभाव असुनी दुर्लक्ष ते होते ।।५।।

संकल्प केला त्याचक्षणी मी आपल्या मनाशी ।

परिसर तो निर्मळ करुनी पवित्रता येई कशी ।।६।।

घरी जाऊनी साधने आणली स्वच्छ करण्या मंदिर ।

आखू लागलो मनी योजना शांत करुनी विचार ।।७।।

सांज असुनी संधी प्रकश तो पडला चोहीकडे ।

कोकिळेचा मधुर आवाज तो कानी माझ्या पडे ।।८।।

फुलपाखरे गंध शोषित फुलावरी नाचती ।

मध्येच जाऊन शिवलिंगावरी मध शिंपडती ।।९।।

चिमणी आली नाचत तेथे चोंचीत घेउनी दाना ।

शिवापुढे तो टाकला तिने उंचाउनी मना ।।१०।।

गुंजन करीत मकरंद आला लिंगाभवती फिरे ।

आरती कुणाची गात होता उमज ना येई बरे ।।११।।

वाऱ्याची ती झुळक येउनी फुले तयाने उधळली ।

अलगद येउनी मंदिरी शिवावरती पडली ।।१२।।

चढाओढ ती दिसली मजला प्रभूच्या सेवेची ।

लाज वाटली मनास माझ्या वेड्या अहंकाराची ।।१३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दिसत नाही मला माझं गांव
जगाच्या नकाशात
मला लाज वाटते त्याची
मी खंतावतो...

मी फिरतो जगभर
धुंडाळतो नवनवी शहरं
करतो वाहवाई
तिथल्या सुधारणांची
करतो घाई
माझं गांव 'तसं' बनवण्याची
आणि बघतो स्वप्नं
निवृत्तीनंतरच्या वास्तव्याची
येतो गांवात सारखे-सारखे
करु लागतो बदल 'तिथल्यासारखे'
बदलतं गांवाचं रूप
काय सांगू त्याचं अप्रुप?
पोस्ट करतो त्याच्या प्रकाशफिती
सांगतो त्याची माहिती
शहरातून लोक येतात
नवी 'संस्कृती' देवून जातात
जगाच्या नकाशात
आता माझंही गांव दिसू लागतं...

आता मी येतो कायमचा
मनांत जुन्या आठवणी
करतो त्याची उजळणी
बालपणीच्या, सवंगड्यांच्या
घराच्या, परिसराच्या..
ह्याच्या, त्याच्या..
मला जगायचं असतं ते सगळं
पुन्हा तसंच ... जगावेगळं
पण तसं होत नाही
जुनं काही मिळत नाही
सगळं सगळं बदललेलं असतं
मी खंतावतो..
म्हणतो...
"आता गांव पहिल्यासारखं राहिलं नाही"

-- मी मानसी
मानसी कावले

निरोप मिळता कुठुन दुरुन धावत ये एकदा
गर्दी जमेल पण गर्दीत मिसळून घे एकदा /

तयारी सुरु असेल शोकाकुल अंतिम यात्रेची
रडतील जीवलग त्यात मिसळ रडणे तुझे एकदा !

कुसकट नजरा तुझ्याकडे वळतील वारंवार
दुर्लक्ष तिकडे करुनी शोक कर जाहीर एकदा !

अनेक असतील तरीही बिनधास्त रडुन घे तू
बोलणे होणारच नाही, पण पाहुन घे मला एकदा!

झोपलो चितेवर दुरुनच चोरुन पाहुन घे
जातील सगळे ,थांबुन घे माझेसाठी जरा एकदा !

शेवटीचे भेट म्हणूनी काय द्यावे समजेना मला
मुठभर राख ऊचलूनी घे, तीच आठवण एकदा!

जा आता वेळ झाला ,किती थांबशील वेडे
मलाही वाटेल उठुन सावरावे, अखेरचे एकदा!

@ "कौशल" श्रीकांत बापूराव पेटकर, कल

आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,
उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

आईबाप हे दैवत ज्याचे,
रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।
सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

निद्रेमध्यें असतां दोघे,
मांडी देऊनी आपण जागे ।
कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,
उभे केले त्या जगजेठी ।
आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,
कटीवरती हात ठेवूनी ।
पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

डोनेशनच्या पेट्या भरून दिले गेले अडमिशन,

किती चाले गडबड ही,कोण वरे कोणाला,
वारा वाहे दाही दिशा,
आभाळ पाहे धरणीला,--!!!

झुळुक झुरे वाऱ्यासाठी,
वारा वरतो हवेला,
थंडी तडफडे उन्हाकरता ,
उन मात्र सावलीसाठी,--!!!

रोप तरसते मातीला,
माती जीवनासाठी तरसे ,
जीवन तडफडे ढगांसाठी,
ढग आकर्षित विजेने,--!!!

वीज आभाळा शोधे,
आभाळ डोळे क्षितिजा लावे,
क्षितिज उत्कंठित पहाटेसाठी,
पहाट तळमळे सूर्यामात्रे,--!!!

सूर्य पाहे वाकून वाट,
श्यामल संध्याकाळची,
संध्या तरसे "तमासाठी",
तम उत्सुक येता रात,--!!!

रात्र तरसे दिवसासाठी,
दिवस म्हणे यामिनीला,
तुझ्या विना जगणे फोल,
केव्हा तू टाकशील कांत,--!!!

यामिनीची ओढ प्रकाशा,
प्रकाश कळवळे उषेसाठी,
उषा आतुर रंगांकरता,
रंग सारे अवकाशा,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

कोण आहेस तूं कृष्णा ?
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ? ।।धृ।।

जीवन तूझे 'बहूरंगी'
सर्व क्षेत्री अग्रभागीं
आवडतोस तूं सर्वाना ।।१।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

दहीं दूध खाई लपून
तूप लोणी नेई पळवून
'खादाड' वाटलास सर्वांना ।।२।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

फळे चारली बागेमधली
गोपींची शिदोरी नेली
'चोर' वाटलास सर्वांना ।।३।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

गौळणीचे उचली कपडे
दगड मारुनी मटकी फोडे
'खोडकर' वाटलास सर्वांना ।।४।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

मधुरगीत बांसरीतूनी
नाचलास तूं तन्मय होऊनी
'कलाकार' वाटलास सर्वांना ।।५।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

कंसाला तूं ठार मारले
कित्तेक राक्षसा संहारले
'रक्षणकर्ता' वाटलास सर्वांना ।।६।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

वेडे केले तूं प्रेमानी
भवती जमल्या सर्व गौळणी
'प्रेमिक' वाटलास सर्वांना ।।७।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

पाठीराखा द्रौपदीचा
मान राखला सुभद्रेचा
'प्रेमळ बंधू' वाटलास सर्वांना ।।८।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

राज्य करण्यातील तंत्र
पांडवा दिले तूं मंत्र
'राजकारणी' वाटलास सर्वांना ।।९।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

जीवनाचे महान ज्ञान
दिलेस तू गीता सांगून
'महाज्ञानी' वाटलास सर्वांना ।।१० ।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

दाखवूनी जीवनद्वार
ठरलास तूं 'पू्र्णावतार'
आदराने झुकती तुजपुढें माना
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ।।११।।
सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०