(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • विजेचे दुःख

    चमकत लपकत आली

    कडकडाट करुनी गेली

    प्रकाशमान केले जगासी

    सारुनी दूर अंधारासी

    भयाण होता अंधःकार

    लख्ख प्रकाश देई आधार

    घेई सर्वांच्या मनाचा ठाव

    भिती असूनही, प्रसन्न भाव

    करुनी शक्तीचे भव्य प्रदर्शन

    निर्माण झाला मनी अभिमान

    परि दुःखी होते तीचे मन

    'क्षणिक' लाभले तिला जीवन

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      June 7, 2020


  • चाकोरी

    नव्हतो आम्ही आमचे कधींही बनले जीवन दुजामुळे ।
    कर्तेपणाचा भाव तरीही येतो कां मनी ? ते न कळे ।।

    कसा आलो या जगतीं ठाऊक नव्हते कांही मजला ।
    कसा वाढलो हलके हलके जाण आहे याची मला ।।

    जेंव्हा झालो मोठा कुणीतरी वाटू लागले कांही करावे ।
    काळाने परि दिले दाखवूनी जीवन प्रवाही वाहात जावे ।।

    परिस्थितीच्या काठामधूनी जीवन सरिता वाहात जाते ।
    वाहात असता त्याच दिशेनें इच्छीत ध्येय हातीं नसते ।।

    होते सारे अखेर तेचि आखून ठेवते नियती जे जे ।
    अज्ञानानें समजत राही हे केले मी, अन् हे माझे ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      July 23, 2016


  • नाजूक नाजूक

    नाजूक नाजूक सुंदर वेण्या.. केशकलापच हिरवा

      July 12, 2026


  • जगणें अटळ असतां

    वाट कुणाची बघतो आम्हीं, ठावूक असते ते सर्वांना

    मृत्यू हा तर अटळ असूनी, केव्हांही येई अवचित क्षणा....१,

    आगमनाचा काळ तयाचा, कल्पनेनें ठरविला जातो

    अचूक जरी ते शक्य नसले, विचार त्यावरी करिता येतो...२,

    जीवन म्हणती त्या काळाला, जगणे आले मृत्यू येई तो

    जगण्यापुढे पर्याय नसतां, सुसह्य करण्या प्रयत्न होतो...३,

    तन मनाला सुख देवूनी, जीवन काल वाढविती कांहीं

    सद्उपयोग तो केला जावा, हीच इच्छा सदैव राही...४

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      March 25, 2021


  • प्रेम आणि आसक्ती

    प्रेम आणि आसक्ती
    यातील फरक जेव्हा
    कळला तेव्हा
    एक गोष्ट लक्षात आली...
    आधी प्रेम की आधी आसक्ती
    हा क्रम व्यक्तीसापेक्ष असतो..
    तरीपण आपण प्रेमही करतो
    आणि आसक्तीही....
    परंतु आसक्तीची सक्ती
    कधी होते हे कळतच नाही
    आणि प्रेम
    बेवारशी होते.....

    -- सतीश चाफेकर.

      December 9, 2021


  • यक्ष स्वर्गलोकीचा…

    रम्य नील अंबरी लकाकतात तारका मंद्र सप्तकातुनी सतार चंद्र छेडतो

      July 12, 2026


  • ग्रह परिणाम

    वळून बघता पूर्व आयुष्यी,
    प्रखरतेने हेची जाणले
    घडले नाही कधीही ते ते,
    हवे असूनी मनी योजीले....१

    सभोवतालची देखूनी स्थिती,
    आखती योजना कल्पकतेने
    खेळामधली चाल नियतीची,
    ध्यानी न येते दुर्दैवाने.....२

    मार्ग तिचे ठरले असूनी,
    बांधलेले इतर जीवांशी
    अपूर्व योजना निसर्गाची,
    कळेल कुणाला सहज कशी....३

    जाळीतल्या धाग्याची टोके,
    गुंतली असती ग्रह गोलाशी
    फिरता फिरता खेच पडे,
    वा ढीली होवून जाती कशी.....४

    सुख दु:खाचे परिणाम हे,
    असेच दिसून येती मग
    अनपेक्षीत हे जेव्हा घडते,
    म्हणती त्यासी दैवी अंग....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      May 22, 2016


  • कोमेजल्या फुलांचा गंध

    कोमेजल्या फुलांचा गंध
    वाऱ्यावर उडून गेला बाई
    निर्माल्य झाले सुकून त्याचे
    कोमेजल्या कळ्या काही
    दुःख माणसाचे न दिसते
    कधी केव्हा कुठलेच काही
    परी दुनिया शिकविते धडे
    हजार उपदेश रोज करुनी
    विरल्या भावनांचा निचरा
    न मोकळा कुठे कधीही
    गर्तेत गोल फिरतो वारा
    उडून पाचोळा वेदना सारी
    मनाच्या कातर वेळा
    निःशब्द साथ सुटतील कोडी
    आप्त जातील सोडून सारे
    थेंब अश्रूंचा दाटून राही हृदयी
    नशिबाचे देणे वेगवेगळे
    ललाटी सटवी लिहून जाई
    नियतीच्या हातात सूत्रे सारी
    माणुस पराधीन एकाकी होई
    मरणं येणार अंतिम सत्य
    परी जगण्याचा मोह राही
    मोहजाल ममतेचे सारे
    न सुटका यातून काही
    दान नशिबाचे पडते तसेच
    घडणारे विधिलिखित काही
    न सुटला कोण यातून कधी
    जन्म मरणं फेरा चाले एकाकी
    दुःखाचे डोंगर चढता चढता
    भोग येतात आयुष्यात सामोरी
    न सुटला यातून कुणीही
    पैलतीर पार नौका तरावी
    यावे मरणं अचानक हसत
    मोह जगण्याचा न रहावा काही
    येईल मरणं माझे असेच अवचित
    काव्यांत गुंफून राहतील स्वातीचे मोती
    -- स्वाती ठोंबरे.

      January 31, 2022


  • मोगरा फुलला

    मोगऱ्याचे रूप देख
    फुलूफुलून मोहवी
    लगे त्यास न ओळख
    गंधात ओढचं मायावी

    अशा सुंदर कोमल
    त्याच्या पाकळ्या नाजूक
    किती जपलं जपलं
    गुज सांगे जरा वाक

    शुभ्र वस्त्रात कि शोभे
    दिठी भरून हे सुख
    झाडे अनेक सोबती
    तरी रुबाब त्याचा लाख

    माझ्या अंगणी गं नांदे
    त्याचे कितीक बहर
    त्याच्या छायेत विसावे
    माझ्या मनीचा गं मोर

    अशा कळ्या मोगऱ्याच्या
    द्याव्या घ्याव्या गं ओंजळा
    सुगंधाने अलौकिकाच्या
    होई जगणं सोहळा!!

    -- वर्षा कदम.

      May 23, 2022


  • देह देव

    हाडे, मांस, रक्ताने,
    शरीर बनविले छान,
    सौंदर्य खुलते त्या देहाचे,
    जर असेल तेथे प्राण ।।१।।

    प्राण नसे कुणी दुजा हा,
    परि आत्मा हेची अंग,
    विश्वाचा जो चालक,
    त्या परमात्म्याचा भाग ।।२।।

    ईश्वरी सेवा, संकल्प मनीं,
    प्रेमभरे देह भजावा,
    अंतर बाह्य शुद्धता राखी,
    समर्पणाचा भाव असावा ।।३।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      February 15, 2013