कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
जीवनात किती रंग
जीवनात किती रंग,
पहावे,अन उधळावे,
सुख दुखांचे सोहाळे,
किती साजरे करावे ,--!!!विविधरंगी मनसोक्त जगावे,
मिसळून त्यांच्यात तसेच होणे, पाण्याचाही रंग स्वीकारे,
सूज्ञही किती शहाणपणे,--!!!अनेक अंगे जीवनाची,
कशी निरखून पहावी,
कंगोरे त्यातील अनुभवत,
पखरण पैलूंचीच करावी,--!!!बालपणाचा रंग तो,
किती निर्व्याजपणाचा,
कुठला नाही मुलामा,
फक्त पारदर्शीपणाचा,--!!!लाल हिरवा गुलाबी,
पिवळा केशरी जांभळा,
आयुष्य नवे ,हरेक दिवशी,
तारूण्याचा स्पर्श आगळा,--!!!कर्तृत्वाचा रंग वेगळा,
कायमचाच चढत असे,
आयुष्य बदलूनच सारे,
सर्वदूर की पसरे,--!!!देशप्रेमाचा रंगही,
नागरिक तो जपे,
सदैव आपल्या झेंड्याला,
झुकून सलाम ठोके,--!!!वृद्धत्वाचा रंग चढता,
सर्वच रंग फिके,
दिसती फक्त डोळ्यांना,
जर्जर ती शरीरे,--!!!जीवन जसे टाकते,
उधळून सारे रंग,
एकच रंग राहतो,
राहे मागे निस्संग,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
प्रतिक्रिया
क्रियेला प्रतिक्रिया,
ध्वनीला प्रतिध्वनी ।
तत्व ते सनातन,
दिसे नित्य जीवनी ।।१।।
फेकतां जोराने,
आदळे भिंतीवरी ।
प्रवास परतीचा,
होई तुमचे उरीं ।।२।।
शिवी वा अपशब्द,
दिले कुणासाठी ।
येऊनी धडकतील,
तुमचेच पाठीं ।।३।।
प्रेमाने बोलणे,
सुंगध आणिते ।
आनंदी लहरी,
मनां सुखावते ।।४।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
जुळे
दोघे मिळून आलां
हातात घेऊन हात
हाताळूनी परिस्थितीला
करण्या त्यावर मातदोघांची मिळूनी शक्ति
दुप्पट होत असे
सहभागी होतां, युक्ति
यशाची खात्री दिसेएकाच तेजाची तुम्ही बाळे
बरोबरीने आलां जगती
रवि-किरण होऊन जुळे
प्रकाशमान बनतीओळखुनी जीवन धोके
यशाच्या मार्गांत
गाडीची बनूनी चाके
सतत रहा वेगांतएकाचे पाठी जाता दुसरा
यश अल्पची मिळे
एकत्र मिळूनी काम करा
तुम्ही आहांत जुळे-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
माफी
जिव्हाळा नि आपुलकीजा! तूझ्या वाट्यास नाहीतुझ्याबद्दल लिहून मीका संपवू लेखणीची शाईआता पुन्हा मवाळ झालासआलासच ना माझ्या दारीकितीही कारले गुळात भिजलेतरीही कडू चव सोडणार नाहीइतके घाव वर्मी बसलेभळभळती जखम ठायीठायीफुंकर घालण्या उशीर झालाआता तुज कधीच माफी नाहीजाऊ द्या, माफी देऊ,सोडून देऊ सारे कमलपत्रीम्हणणे सोपे वागणे अवघडकशी विसरू त्या अश्रूंच्या रात्रीआला गेला इथेच सारेसोन्याच्या राशी कुणी नेत नाहीइतकेच करुया, गेल्यावर म्हणतीचांगला होता तो एक भाई!!-- वर्षा कदम. -
‘वारी संसाराची’
कडकड भांडली अन तरातरा गेली बडवायला
थंड्यानं ऐकलं अन लागला बेशरम हादडायला
तिने राग काढला याने पोटात ढकलला
ती केकाट हा मुकाट विठ्ठल रुख्माईवाट ती पाहते तहान भूक विसरून
येऊ द्या कुणी गेला हा विसरून
तिने कढ काढला याने कड लावली
ती मुकाट हा सुसाट विठ्ठल रुख्माईताटा खालचं मांजर करून नाचवते फार
खरं करतो स्वतःचच कबुल करून हार
ती याची सावली हा मुलखाचा आवली
ती पावली याला गावली विठ्ठल रुख्माई-- कुप्रसाद
-
सुन्न एकांत
सजलेले घर हे सुंदरसजलेल्या चारभिंतीसुन्न सारे, मनही सुन्नएकांती बोलती भिंती ।।१।।नाही, काही उणे इथेदरवळ सारा सुखांतीतरी, जीव घुसमटतोशांतता पोखरते भिंती ।।२।।जीव सुखे जरी नांदतोमन, शोधिते विश्रांतीव्याकुळ हा जीव सारायाचितो नित्य मन:शांती ।।३।।जगण्याची एक स्पर्धाअविश्रांत चाले जगतीसौख्याचीच सारी नशाउद्विग्न आज चारभिंती ।।४।।स्पंदने आज सरावलेलीसाशंक, जगी भावप्रीतीखुंटलेली ओढ नात्यांचीएकांती मुसमुसती भिंती ।।५।।-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)9766544908रचना क्र. ७१.५ - ३ - २०२२. -
स्वामींची प्रेमळ माया
स्वामींची प्रेमळ मायाअसेल कृपा छाया,भक्तांना मिळेल सदामायेचा अथांग ओलावागजानन महाराजांची कीर्तीकरुणाकर प्रेमळ मूर्तीशांत चित्ती भाव मुखीलाभेल कृपा प्रसाद मस्तकीमिळेल निश्चित अनुभूतीठेवावी श्रद्धा अंतकरणी,अक्कलकोट स्वामींची महतीशेगाव नगरी पावन ती पंढरी-- स्वाती ठोंबरे. -
बाप विठूराया
आषाढी कार्तिकी
जसा पाहतसे वाट
तसा माझा बाप
गावी उभा राऊळी
डोळ्यात जशी विठूच्या
प्रतीक्षा लेकरांची
म्हाताऱ्या बापाचीही
अवस्था तीच
त्याला तरी आहे
विटेची सोबत
थकलेला माझा बाप
उरे एकाकी
आणावे वाटते
शहरात त्याला
पण नाही हवा
म्हणे मानवत
उमगते मला
तगमग त्याची
पण भ्रांत पोटाची
करी हतबल
गावच्या मातीशी
त्याची नाळ जुळलेली
अन् शहराच्या बेड्या
माझ्या पायी बांधलेल्या
समजून घेतो बाप
अडचणी साऱ्या
दडवून दुःख
ठेवी अंतरात
भक्ताच्या मनीचे विठू
जाणतसे गुज
तसे माझे मन जाणे
बाप विठूराया
- महेन्द्र कोंडे
(व्यास क्रिएशन्स च्या ज्येष्ठविश्व / ज्येष्ठत्व साजरा करणारा दिवाळी २०२२ ह्या विशेषांक मधून प्रकाशित)
-
मुक्तछंद
आलास, ये वरूणराजा
वाट पाहतो आहोत,
अगदी चातकागत,---
थोडा रेंगळ आमच्यासमवेत, भिजवून टाक धरणीला,
तुझ्या संततधारेने,
अरे तिला संजीवन दे रे,--!!!
ती तडफडत्ये उन्हाने,
रणरणतेपण खाते रे तिला, नखशिखांत भिजू देत तिला,
तुझ्या जलप्रवाहांनी,---
तरसता, पोळलेला तडफडतां, माणसाचाही आत्मा,---
होईल संतुष्ट तिच्या भिजण्याने, धरती एकदा तृप्त होऊ दे,
चराचर सृष्टी होऊ दे समाधानी,
तू फक्त ये ,-ये -आणि ये,
रेंगाळत रहा पृथ्वीवर,---
बास, आजच्या घडीला,
नकोच आणखी काही,
डोळा लावून बसलेत,
आभाळाकडे सगळे,--!!!!
पाणी बरसू देत,जोरदार,
होईल धरती ओलेती,
सगळीकडे होईल हिरवेगार,
चारच दिवसात फक्त,
संपेल सगळा रखरखाट,
तप्तपणा, काहिली,
जीवाची कासाविशी,
थांबतील घामाच्या धारा ,--!!!!तुझ्या धारा बरसल्या की,
तुझ्या धारा बरसल्या की,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
मी आणि WhatsApp
मला WhatsApp वापरायला लागून वर्ष झाले तरी ...
मी 'लाइक' केला नाही, मी 'ईमोजी' निवडली नाही,
मी एकही साधा मेसेज 'फॉर्वर्ड' केला नाही ||1||
मी उपदेश केला नाही, मी सुवचन धाडले नाही,
मी आजवर विनोदी चुटका रवाना केला नाही ||2||
मी 'दैनिक शुभेच्छा' चालवले नाही, मी भविष्य कथिले नाही,
मी ‘नेट'वरची रंगीत फुले पाठविण्यात रंगलो नाही ||3||
मी सेल्फी काढला नाही, तो डीपीत टाकला नाही,
मी वर्षभरात माझा स्टेटस बदलला नाही ||4||
मी साहित्यिक धुंडाळला नाही, मी बातमी प्रसारली नाही,
मी राजकरण्यांच्या करणीत कधीच डोकावलो नाही ||5||
मी केक वितरला नाही, मी बुकेही बांधला नाही,
मी वाढदिवशी कोणावरही ‘Wish’ प्रयोग केला नाही ||6||
मी 'HBD' केला नाही, मी 'वा.दि.हा.शु.' ही केला नाही,
मी 'वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा' करायला मात्र चुकलो नाही ||7||
मी काहीच केले नाही, मी तरीही निर्दोष नाही,
मी आलेले मेसेज डिलीट करण्याच्या शापातुन मुक्त नाही ||8||
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
श्री. संदीप खरे यांच्या काव्य रचनेशी साधर्म्य राखून लिहिले आहे.
-- रविंद्रनाथ गांगल
हिमगौरी कर्वेCopyright © 2025 | Marathisrushti