कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
देवाचिया दारीं
देवाचिया दारीं, मनाचा मुजरा,
झुकवूनिया मान, हासे तो चेहरा ।। धृ ।।
जाई जेव्हां मंदिरी,
घेतां प्रभू दर्शन,
आनंदानें नाचते,
हर्षित चंचल मन,
नयन साठविती, त्या मंगल ईश्वरा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।१।।
नदीनाले धबधबा,
उंच उंच वृक्ष वेली,
कोकीळ गाती, मोर नाचे,
इंद्रधनुष्याच्या खाली,
रोम रोमातूनी शिरे, निसर्गाचा फवारा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।२।।
दु:खी – कष्टी दुबळा,
दीनवाणा दिसे,
प्रभूच्याच आज्ञेने,
भोग भोगीत असे,
जातां हृदय भरूनी, करि आसवांचा मारा,
देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।३।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
गुरुबोध मात्र विसरू नकोस….
रोज थोडे तरी कार्य
केल्यावाचून राहू नकोस,
ब्रह्यांडनायक पहातायेत तुला
गुरूबोध मात्र विसरु नकोस....तुझ्या वाटेत आडवे खूप येतीलही...
पायात पाय घालून पाडवतीलही....
घाबरून त्यांना तू तुझं
उभे राहणं सोडू नकोस..
सद्गुरू पहातायेत तुला
गुरूबोध मात्र विसरू नकोसतुझं कौतुक प्रत्येकाला इथं
रुचेलच असं नाही...
कौतुकासाठी तुझं नाव
सुचेलच असंही नाही...
तू मात्र इतरांचं कौतुक
करण्यास कधी कचरु नकोस...
सद्गुरु पाहातायेत तुला
गुरूबोध मात्र विसरू नकोसतुला सुद्धा मन आहे
माहीत आहे सद्गुरूला.....
पण ब्रह्मांडाचा स्वामी असताना काय रे कमी तुला....
इतरांना भरभरून देणं
मात्र कधी सोडू नकोस ...
सद्गुरू पाहातायेत तुला
गुरूबोध मात्र विसरू नकोसरडावंसं वाटत तेव्हा
रडून सरळ मोकळा हो...
कार्यासाठी लढावंसं वाटत तेव्हा,
लढून ही मोकळा हो....
रडण्यामध्ये मात्र तुझे
कार्य कधी विसरू नकोस
सद्गुरू पाहातायेत तुला
गुरूबोध मात्र विसरू नकोसतुझ्या कार्याचे पुरावे
कोणाला द्यायची गरज नाही...
कुणासाठी तुला कार्य
सोडायचीही गरज नाही....
सद्गुरू संकल्पासाठी पुढे
चालणं सोडू नकोस..
सद्गुरू पाहातायेत तुला
गुरूबोध मात्र विसरू नकोस -
वाटतो आहे नकोसा पिंजरा !
वाटतो आहे नकोसा पिंजरा!
लागली तृष्णा नभाची पाखरा!!संपली नाही प्रतीक्षा जन्मभर
वाट बघणाराच झालो उंबरा!स्वप्न सोनेरी कुठे तू हरवले?
काळजाचा शोध कानाकोपरा!तू नको बोलूस काही, शांत बस
सांगतो आहे कहाणी चेहरा!तूच माळायास नाही राहिली....
पार कोमेजून गेला मोगरा!ही मुखोट्यांचीच दुनिया वाटते....
कोण खोटा, कोण अन् आहे खरा?प्रेत म्हणते, का रडू यांच्यापुढे?
एकही यांच्यात नाही सोयरा!खूप भिरभिरला, अखेरी श्रांतला....
शोधतो वारा स्वत:ला आसरा!नाव मी येवू दिले नाही तुझे...
का तुझा आवाज झाला कापरा?थेंबही आडात पाण्याचा नुरे....
वासुनी ‘आ’ पाहतो बघ पोहरा!-- प्रोफेसर
प्रा. सतिश देवपूरकर
-
घड्याळ
घड्याळ होते भिंतीवरती
टिक टिक करुन चाले
सतत दिसली चाल काट्यांची
एकाच दिशेने हाले
धावत होता एक तुरु तरु
दुजा हळूच धांवे
छोटा जाड्या मंद असून
पळणे ना ठावे
पळत असती पुढे पुढे
समज देती काळ-वेळेचा
किती राहीला शिलकीमध्ये
प्रवास आपुला जीवनाचा
जीवन चक्रापरि फिरती
घड्याळ्यामधले सारे काटे
जाणीव करुन देती सतत
आपण कोठे अन् जीवन कोठे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
दु:खी अनुभवी
दु:ख जाणण्या दु:खी व्हावे,
या परि अनुभव दुजा कोणता ।
सत्य समजण्या कामी न येई,
तेथ कुणाची कल्पकता ।।१।।
धगधगणारे अंगारे हे,
जाळती काळीज ।
शब्दांचे फुंकार घालूनी,
येईल कधी का समज ।।२।।
मर्मा वरती घाव बसता,
सत्य येते उफाळूनी ।
चेहऱ्यावरले रंग निराळे,
हलके हलके जाती मिटूनी ।।३।।
त्या दुःखीताला जाणीव असते,
जीवनामधली निराशा कशी ।
झेप घेवूनी समरस होतो,
इतर जणांच्या काळजाशी ।।४।।
सुख दु:खातील दु:ख अधिक ते,
पदोपदी जे दिसून येई ।
दु:खीतांचे अश्रू पुसण्या,
दु:खी अनुभवी धाव घेई ।।५।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
संकटातील चिमणी
शांत होती रात्र सारी, आणि निद्रे मध्ये सारे
खिडकी मधूनी वाहे, मंद मंद ते वारे....१
तोच अचानक तेथे, चिमणी एक ती आली
मध्य रात्रीचे समयी ओरड करू लागली....२
जाग येता निद्रेतूनी, बत्ती दिवा पेटविला
काय घडले भोवती, कानोसा तो घेतला....३
माळावरती बसूनी, चिव् चिव् चालू होती
बघू लागलो दूरूनी धडधडणारी छाती....४
मध्येच उडूनी जाई, दारावरती बसे
तगमग देखूनी तीची, कांहीं न कळत असे....५
भाषा न कळली जरी, धडकन सांगत होती
‘संकटात आहे हो मी, ह्या भयाण मध्यरात्री’....६
केवीलवाणी बघूनी, भूतदया ही आली
काय हवे तिजला, या अवचित वेळी....७
जेंव्हां बसे माळावरी, ओरड वाढत होती
हालचालीतील बैचेनी, काही सूचवित होती....८
आधार घेवूनी कसला, माळावरती चढलो
विखूरलेल्या सामानी, निरखूनी बघू लागलो...९
धस्स झाले मन बघूनी, एक लांब त्या सर्पाला
छोट्या घरट्या पुढती, विळका घालूनी बसला..१०
जीभल्या चाटीत होता, समोर बघूनी भक्ष्य
चिव चिवणारी पिल्ले, होती तयाची लक्ष्य....११
चाहूल माझी लागता, सावध परि झाला
छलांग मारीत वेगे, झरोक्यामधूनी गेला...१२
काळसर्प तो बघूनी, उडाली होती चिमणी
घुटमळला जीव परि, पिल्लामध्ये अडकूनी....१३
आघाद होता हृदयी, कळवळूनी ती गेली
मातृत्वातील ओढीने, गहीवरूनी ती आली...१४
भयाण असूनी संकट, चिमणीची बघता शक्ती
यश मिळविले तिने, योजूनी केवळ युक्ती....१५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
मनातला कृष्ण….
अन्याय अत्याचाराविरुद्ध
लढण्यास तो बिचकला
मनातल्या अर्जुनाला कृष्ण
अजुनही नाही भेटलाउगाच खोट्या धर्मापायी
निरपराध कोणी मारला
अश्वत्थाम्याची ती जखम
पुन्हा लागली भळभळायला
जाणुन बुजून पाप करून
त्यांना पश्चाताप नाही झाला
त्यांच्यातला कपटी दुर्योधन
आज पुन्हा मोठ्याने हसला
शकुनीच्या मनातलं कपट
ओळखू नाही शकला
मनातला धर्मराज आज
मला पुन्हा हतबल दिसला
अन्याय अत्याचाराविरुद्ध
लढण्यास तो घाबरला
मनातल्या अर्जुनाला कृष्ण
अजुनही नाही भेटला
दुष्टांना पाठीशी घालणारा
जेव्हा मी कोणी बघितला
झाकोळते कोणी पुन्हा
भीष्माच्या महानतेला
होणारे अत्याचार जेव्हा
नाहीत दिसत मला
धृतराष्ट्राचं ते आंधळपण
मग नाही खुपत मनाला
होणारे अन्याय अत्याचार
गुपचूप बघत बसला
माझ्यातला तो कर्ण
अजुनही नाही बदलला
अन्याय अत्याचाराविरुद्ध
लढण्यास तो घाबरला
का माझ्या मनातला कृष्ण
फक्त बासरीच वाजवत राहिला ?-- डॉ. सुभाष कटकदौंड
-
क्षणीं अशा या
“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…
-
रायगड
-
गंभीर बनू नका
फार गंभीर बनून जगू नका. हे विश्वकरोडों वर्षापासून आहे. कित्येक आले आणि गेले. कुणावाचून कुणाचे काही थांबत नाही. जे व्हायचे ते होत राहणार आहे. तुम्हाला विचारुन काही घडणार नाही.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti