कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
का पुन्हा पुन्हा मी
का पुन्हा पुन्हा मी
गुंतून जात आहे,
कशी ओढ ही मग
तुझ्याकडे ओढते आहे..नको होते मोहक
तुझी आठवण ती,
परी होते रोज मग
तुझी गोड साठवण ती..न विसरले तुला मी
न विसरल्या भावना,
अबोल वेदना हृदयात
उरल्या आठवणी पुन्हा..मन दुःखी होते असे
ओढाळ होतात भावना,
नको गुंतणे मग हे
विरतात नाजूक जाणिवा..-- स्वाती ठोंबरे.
-
पूर्णेच्या परिसरांत !
जेंव्हा ठरले गावी जाणे
हूर हूर होती मनी
बराच काळ गेला होता
आयुष्यातील निघुनीकाय तेथे असेल आता
सारे गेले बदलूनी
काळाच्या प्रवाहामध्ये
राहिलं कसे टिकूनीचकित झालो बघुनी
सारे जेथल्या तेथे
उणीवता न जाणली
क्षणभर देखील मानतेबालपणातील सवंगडी
जमली अवती भवती
गतकाळातील आनंदी क्षण
पुनरपि उजळतीआंबे चिंचा पाडीत होतो
झाडावरती चढुनी
आज मिळाला तोच आनंद
झाडा खालती बसूनीमळ्यामधली मजा लुटली
नाचूनी गाऊनी
विहिरीमधल्या पाण्यात
मनसोक्त ते डुबूनीऐकल्या होत्या कथा परींच्या
तन्मयतेने बसूनी
आज सांगे त्याच कथा मी
काका मुलांचे बनुनीवाडा सांगे इतिहास सारा
पूर्वज जगले कसे
भव्य खिंडारी उमटले होते
कर्तृत्वाचे ठसेबापू, आबा, मामा, काका,
मामी वाहिनी जमती
कमी न पडली तसूभरही
प्रेमामधली नातीमीही बदललो, गांवहीं बदलले
काळाच्या ओघांत
आनंद मात्र तो तसाच होता
पूर्णेच्या परिसरांतडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
भावशक्तीची देणगी
भावशक्तीची देत देणगी, उपकार तुझे झाले
करण्यास तव जवळीक, कामास तेच आले
जिंकून घेई राधा तुजला, उत्कठ करुनी प्रेम
उचंबळून त्या भावना, साधियले तेच कर्म
भक्तीभावाची करिता बात, ती तर असे आगळी
पावन करण्या धाऊन जाती, सर्व संत मंडळी
भजनांत मिरा रंगली, ध्यास तुझा घेऊन
नाचत गांत राहिली, केले तुझ पावन
दया क्षमा शांतीचे भाव, करुणेमध्ये भरलेले
त्यांत शोधता तुझा ठाव, आनंदी मन झाले
सर्वस्व तुजला अर्पिता, पावन होतो भक्तासी
भावनेची ज्योत पेटतां, कदर तुच करिसी
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
फुले अनंताची देखणी
फुले अनंताची देखणी,
मंद,मंद सुवासी,--!!!
बागेत जागा खास त्यांची
स्वागतां अतिथीच्या प्रारंभी,
जास्वंदीचा तोरा मोठा,
श्रीगणेशांचे लाडके,--
ऐट त्यांची घ्या पाहुनी,
प्रथम हाती धरावे नेटके,
मदनबाणांची छाप विलक्षण,
निसर्गाचीच किमया ती,
सुवासिक, दिमाखी त्याची,
लावे दुनिया विसराया खाशी,
बकूळ ती फुलतांना,
केवळ पहांत रहावे,
सडा पडतांच अवनीवरती,
जीव जसा सांडत रहावे,--!!!!
गुलाबाला पाहण्या विशेष,
नजर' ती लागे,---
पाकळी अन् पाकळी सारखी,
आंत आंत गुंतलेले धागे,
सायली नाजूक साजूक,
तलम पाकळी अगदी,
हात जपून लावण्या,
धाडस करा थोडके,--!!!
मोगरा उत्फुल्ल होतां,
न कुणाचेच ऐके,---
आकर्षित करीत जगा,
वाऱ्यावर घेत झोके,
भुईचाफा जरा गंधाळता,
जाता त्याकडे ओढले,---
खाली वाकून त्याला,खुडतां,
सौंदर्यांची 'होड' लागे,--!!!!©️ हिमगौरी कर्वे.
-
जीवाची राणी लिहिती कहाणी
जीवाची राणी लिहिती कहाणी । गातिया गाणी माझी जीवाची राणी !
गाव त्या राणातली नदीच्या पात्रातली झाडावरच्या पाकळीची । लिहिती कहाणी गतिया गाणी माझी जीवाची राणी !
बागेतील रोपांचे । रोपांच्या कळीची। कळीच्या फुलांची ।फुलांच्या पाकळीची मनातल्या शब्दांशी । शब्दाच्या भावनेशी ।भावनेच्या प्रेमाची !!!
लिहितिया कहाणी । गातिया गाणी । माझी जीवाची राणी!!!
माझी जीवाची राणी ।। माझी जीवाची राणी ।।
माझी जीवाची राणी
-
महिला दिन साजरा होतो
महिला दिन साजरा होतो..पण महिला होतात व्यक्त मनातून,बोलतात अंतरातून, मोकळ्या होतात सहजतेतून ???खरच महिला दिन साजरा होतो का शुभेच्छा देऊन ???तिच्या मूक वेदनेची हळवी सलकी निःशब्द भावनांची जखमतिच्या हास्यमागे करुण दुःखकी हसऱ्या डोळ्यांत दुःखद ओलतिच्या अव्यक्त मनात असंख्य काहूरकी तिच्या खोट्या आनंदात दुःखी चाहूलसहन करतीये ती आज वर्षानुवर्षे अंतरातूनस्त्री आहे भारतीय होतात संस्कारतिच्यावर मग लहानपणापासूनमनाच्या तळात साचलं काही तर भावविरतात तिचे नाजूक निःशब्द बंधात..-- स्वाती ठोंबरे.
-
चरखा
व्यास क्रिएशनच्या प्रतिभा दिवाळी २०२० च्या अंकामध्ये प्रकाशित झालेली स्व. सौ. गंगूताई वैद्य यांची हि कविता
गरगर गरगर फिरवू चरखा
दीन जना जो देईल तनखा।।धृ।।
चरख्याचा हा मंजुळ नाद
दशदिशांतुनी घालीत साद
स्वदेशी खादीचा जणू प्रसाद
परसत्तेचा सोडवी विळखा
गरगर गरगर फिरवू चरखा ।। १ ।।निघती भरभर कोमल धागे
सुबक गुंफुनी विणुया तागे
देश आपुला न राहील मागे
करी निर्भय हा पाठीराखा
गरगर गरगर फिरवू चरखा।।२।।कवच स्वदेशी निर्भयतेचे
शस्त्र हाती हे संघटनेचे
गीत मुखीचे स्वातंत्र्याचे
जयभारत हा घोषही ऐका
गरगर गरगर फिरवू चरखा ।। ३ ।।-स्व. सौ. गंगूताई वैद्य
-
सांग दर्पणा, मी दिसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?
हा दोष तुझाच, तु त्यांना रोखले नाही.
ज्यांने हे व्रत राखयचे त्यांनी राखले नाही.
जरी टिळक,आगरकर,गोखले,आंबेडकर मज लाभले.
आज बघ मला कसेनको नको त्यांनी दाबले.
नको रागवू मला,ही उद्ध्टपणे पुसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?गल्ली दैनिकात चालते,तेच दिल्ली दैनिकात चालते.
सांगती लोक किती जरी त्यांचे घडेच पालथे.
लाजवितो कॅमेरा
लेखणी टॊचते आहे.कसे सांगु मी तुला ?
कुठे कुठे बोचते आहे ?
माझेच मला माहित,
मी हे सोसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?परस्परच कारभार,कुणी कारभारी बघतो.
लोकशाहीचा चौथा खांब,आज चौथाई मागतो.
मजबूत होता पाया जो,तोच नेमका उकरला जातोय.
ज्यावर लोकशाही उभी तो खांब पोखरला जातोय.
सांग वाळवी ही इथे,घुसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?ना टोचती खिळे मला,झाले गुळगुळीत मी.
सप्तरंगांत रंगुनि सार्या झाले बुळबुळीत मी.
ज्यांच्याविरुद्ध लढायचे तेच माझे मालक झाले.
करणारांनी केले पोरके,नको ते चालक-पालक झाले.
क्रुर ही थट्टा बघून,मनात मी हासते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?जेंव्हा मालक सांगतील तेंव्हा,
वृत्तपत्रीय युद्धाचे शंख फुकले जातात.
स्वागतमूल्याच्या नावाखाली,
रूपायातही अंक विकले जातात.नंबर वन कोणचे?
फालतू प्रश्न पडतात इथे.
वाचकांना पटविण्यासाठी,
लक्की ड्रॉ ही काढतात इथे.
जिल्हावार आवृत्यांची, फौज पोसते कशी
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?बातम्या लिहिण्या वेळ कोणा?
सरळ झेरॉक्स मारली जाते.
कॉपी-पेस्टच्या तंत्राने
बातमी सहज पेरली जाते.
त्यांचेच अनुकरण केले जाते
जे कुणी म्होरके असतात.
कधी अगदी विरामचिन्हासहित
अग्रलेखही सारखे असतात.
विचारांची ही दुर्मिळता,
आज भासते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?लायकांची ओळ नसते,
नालायकांच्या आरत्या येतात.
लेखणीस शाई पाजता,
लेखण्यांना स्फुर्त्या येतात.प्रसिद्धीपत्रकांच्या बातम्या,
पुरवण्याही प्रायोजित असतात.
फुकट्यांना विचारतो कोण?
ते काय पैसे मोजित असतात?
कुठे भाडे प्रतिसेकंद, कुठे कॉलम-सेंटीमीटरशी
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?इलेक्ट्रॉनिक तर प्रिंटच्या दोन पावले पुढे आहे.
चोविस तास दामटलेले ब्रेकींग न्युजचे घोडे आहे.
उद्या काया दाखवायचे?हाच आजचा सवाल आहे.
स्टींग-बिंग फोडीत राहते बेडरूमचा काय हालहवाल आहे?
माझीच मी मला, भेसूर भासते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?मिणमिणत्या का होईना,
अजून काही पणत्या आहेत.
जाहिराती आणि बातम्या
ओळख तु कोणत्या आहेत?कोणत्या पापाची आज मी फेड करते आहे ?
कसलीही न्युज असो,आज ती पेड ठरते आहे.
मी शीलवान असूनही,सहज फसते कशी?
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?मलाही ठाऊक आहे
पोटाला तर जाळले पाहिजे.
समाजसेवेचा आव आणता,
काही तरी पाळले पाहिजे.लेखणीच्या धारला आज
कॅमेर्याचे बळ आहे !
मी तुझ्यासमोर ओकली,
ही जनमाणसाची कळ आहे !!
बारीक बघितले तर,
आत्याबाईलाही असते मिशी
सांग दर्पणा,मी दिसते कशी?मोबा.९९२३८४७२६९
-- सूर्यकांत डोळसे
प्रेम अर्ध्या वाटेवरचं
मागून जे मिळतं ते कवडीमोल ठरतं,
अमूल्य असूनही, भावनांच्या कचाट्यात पडतं,
थोडं झुलतं – थोडं डुलतं, थोड रडून पुन्हा हासतं,
तरी मनाच्या हिंदोळ्यावर , निवांत बहरत असतं,
प्रेम अर्ध्या वाटेवरचं, काट्यासारखं रुतून बसतं,
कारण मागून जे मिळत ते कवडीमोल ठरत…!
मागून जे मिळत ते कवडीमोल ठरत…!– श्वेता संकपाळ
गतकर्माची विस्मृती
एके दिनीं निघून जाईन निरोप घेवून ह्या जगताचा
प्रवास माझा अनंतात कसा असेल त्या वेळेचा
आकाशाच्या छाये खालती विदेही स्थितींत फिरत राहीन
'तू' आणि 'मी' च्या विरहीत मी गत कर्माचे करिन मापन
बाल्यातील चुका उमगल्या तरूणपणाच्या उंबरठ्यावरी
सळसळणारे यौवन रक्त वृधावस्तेतील खंत ठरी
पूनर्जन्म घेण्याकरितां गर्भाची निवड करीन
गत जन्मींच्या चुका टाळूनी आदर्शमय जीवन जगेन
शंकेची परि पाल चुकचुके राहील का स्मृति गत जन्माची
नसतां पूनरपि चक्र फिरेल विस्मृति होतां गत कर्माची
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
Copyright © 2025 | Marathisrushti
स्वाती ठोंबरे