जगलो जरी सारे खेळ प्राक्तनाचे
तरी अर्थ जीवनाचा कळला नाही

भाळीचे, भोग भोगले जरी सारे
हव्यास मनीचा अजूनी सरला नाही

जडली नाती, जगता जीवन सारे
गूढ नात्यांचे आजही उकलले नाही

सत्य ! जन्मदात्यांचेच ऋणानुबंध
अन्य रक्ताची नाती कळलीच नाही

सारेच माझे, म्हणता संपला काळ
ओढ प्रीतीची ती जाणवलीच नाही

सांगा, या मनालाच कसे सावरावे
काहूर ! वेदनांचे कधी शमले नाही

जखमा साऱ्याच अजूनही ओल्या
लेप प्रीतचंदनी कुठे भेटलाच नाही

शोधीतो, मीच वाट आत्मसुखाची
रुसली पाऊले, तरी थांबणार नाही

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ४८.

१५ - २ - २०२२.

माझा जन्म.....
माझ्या आअीबाबांचा निर्णय होता.
या पृथ्वीवर ….
जन्म घेण्याशिवाय मला
दुसरा पर्यायच नव्हता....

मी… कोण? …
हे मला आता समजतं .....

बाबांच्या अेका शुक्राणूत होतं
त्यांच्या...आअीबाबांच्या ….
अनेक पूर्वजांचं आनुवंशिक तत्व...

आअीच्या बीजांडातही होतं
तिच्या.... आअीबाबांच्या
अनेक पूर्वजांचं आनुवंशिक तत्व...

तो जिंकलेला शुक्राणू...
ते मासिक पक्व बीजांड....
संयोग पावले ..आणि
माझा गर्भपिंड अस्तित्वात आला

याच गर्भपिंडानं केवळ
सदतीस आठवड्यात
अेक शरीर घडविलं.. धारण केलं
आणि नाळेविणा जगण्यासाठी
गर्भाशयाबाहेर पाठविलं.
तोच …मी ..

-- गजानन वामनाचार्य, मुंबअी

सुतार उत्तमसा
तुजसाठी मिळवीला
पाळणा रंगित बनवीला ।।

चहूबाजूंनी
राघु-मोर बसविले
'पाळण्यात बाळ निजवीले ।।

निज निज बाळा
झोके देते मी तुजला
खेळुनि बाळ बहु दमला ।।

आपल्या देशात खास करून मुंबईसारख्या शहरात हा वर्गणी गोळा करण्याचा उद्योग मोठ्या प्रमाणात चालतो. एखाद्या चांगल्या कार्यासाठी वर्गणी गोळा करणे चुकीचे नाही पण ती उकलणे चुकीचेच आहे. सध्याची वर्गणी गोळा करण्याची जी प्रचलित पद्धत आहे ती अत्यंत चुकीचीच आहे. खरं म्ह्णजे कोणतीही वर्गणी ही इच्छिकच असायला हवी. ज्याची जेवढी ऐपत असेल आणि ज्याला देण शक्य असेल तो देईल. वर्गणी देण्यासाठी कोणावरही दबावतंत्रचा वापर करणे चुकीचेच आहे.

साहित्यिक

परखड
लिहीतात
अंजनही
घालतात

व्रत घेती
लिखाणाचे
जागरण
समाजाचे

अग्रलेख
मुद्देसुद
देखरेख
साळसुद

माहितीचा
स्त्रोत वाहे
अखंडची
टिका साहे

विविधांगी
लेख लिही
साहित्यात
नसे दुही

साहित्यिक
अग्रस्थानी
वैचारिक
खतपाणी

ज्ञानदाते
बुद्धित्राते
नमू तया
चरणाते

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

दोघे मिळून आलां हातात घेऊन हात

हाताळूनी परिस्थितीला करण्या त्यावर मात

दोघांची मिळूनी शक्ति दुप्पट होत असे

सहभागी होतां, युक्ति यशाची खात्री दिसे

एकाच तेजाची तुम्ही बाळे बरोबरीने आलां जगती

रवि-किरण होऊन जुळे प्रकाशमान बनती

ओळखुनी जीवन धोके यशाच्या मार्गांत

गाडीची बनूनी चाके सतत रहा वेगांत

एकाचे पाठी जाता दुसरा यश अल्पची मिळे

एकत्र मिळूनी काम करा तुम्ही आहांत जुळे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail bknagapurkar@gmail.com

चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी
त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारी

क्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी
बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनी

कळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत
विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मत

उपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला
भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजला

गुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत
राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगात

मान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी
अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

गड्यांनो, -- या लवकरी,उघडा हा दरवाजा,
लेकरु वाट पाहे खाली,
तान्हुला बाळ माझा,

संध्याकाळ होऊन गेली ,
उशीर किती झाला आता,
बाळ माझे झोळीत खाली,
फुटू लागला मलाही पान्हा,

भुकेलेला बाळ माझा,
रडत असेल तो केव्हाचा
,घरांत दुसरे कोणी नाही,
धनीही मोहिमेवर माझा,

कुणी नसते अशावेळी,
लेकराला लागतां भुका,
मायच भूक जाणे त्याची,
जीव तडफडे कसा तिचा,--!!!

राजांस वंदन करुनी,
निरोप द्याल का माझा,
असतां ताकीद तुमची,
मोडते नियम तुमचा,--!!!

पदर आपुला पसरुनी ,
भाकिते तुमची करुणा,
समजून घ्या हो काकुळती,
खरा त्यातला आर्तपणा,

करते पुन्हापुन्हा विनवणी,
आईपण माझे जाणा,
नका दाखवू नियमांचा बडगा,
तुमचीही आई आठवा,

सोडा मला तुम्ही झडकरी,
दाखवा माझ्यावरती दया,
व्हा भाऊ माझे तुम्ही,
जाणा माझी ममता, माया,

कठोर काळजाचे तुम्ही,
का मला असे रडवतां,-?
रडते माझ्यातील आई,
समजावू कसे आता तुम्हां,--!!!

का घालता अशा भिंती,
का छळता मज गरीबा,
आई आहे चिमुकल्याची,
करत नाही जिवाची पर्वा,

विनंती तुम्हा शेवटची,
थोडा दरवाजा उघडा,
बुरूज इथे दिसल्यावरती,
थांबेन कशी मी जरा,--??

बुरुजच आता माता-पिता,
टाकते उडी लेकरासाठी,
आता विनवणी भगवंता,
तोच राहील माझ्यापाठी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.

©