कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
दर्शनाची ओढ
पांडूरंगाचे दर्शन घेण्या, गेला पंढरपूरी ।
चुकली नाही कधीही, आषाढी कार्तिक वारी ।।
आजपरी शरीर दुबळे साथ देईना ।
मन तजेले दर्शन घेण्या हट्ट सोडीना ।।
आधार घेऊनी आज कुणाचा गेला पंढरपूरी ।
भरून आले डोळे त्याचे बघता शिखर मंदिरी ।।
आशा नव्हती थोडी देखील दर्शन मिळण्या तेथे ।
अंगणीत जमले भक्त गण नाचत सारे होते ।।
चार दिवस पडून होता विठ्ठल विठ्ठल गजरी ।
फिरणे नाही मागे अशी मनीची तयारी ।।
गेला नाही कण अन्नाचा चार दिवस पोटी ।
ध्यास लागला मनी एकची त्याच्याच भेटीसाठी ।।
टाळ मृदुंग विठ्ठल नामी एक रूप झाला ।
नाचत नाचत प्रभू चरणी येऊन तो पडला ।।
विलीन झाला अनंतात तो फिरूनी नाही उठला ।
देह सोडूनी पांडूरंगी चरणी वैकूंठी गेला ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
बघून सूर्यपूजा पावन झालो
हांसत आली सूर्य किरणे
झरोक्यातून देव्हारयांत
नाव्हू घालूनी जगदंबेला
केली किरणांची बरसातपूजा केली किरणांनी
जगन्माता देवीची
प्रकाश स्पर्शुनी चरणाला
केली उधळण सुवर्णांचीतेजोमय दिसू लागले
मुखकमल जगदंबेचे
मधुर हास्य केले वदनी
पूजन स्वीकारते सूर्याचेरोज सकाळी प्रात:काळी
येउनी पूजा तो करितो
भाव भक्तीने दर्शन देउन
स्रष्टीवर किरणे उधळतोकोटी कोटी किरणांनी
तो देवीची पूजा करितो
केवळ त्याची पूजा बघुनी
मनी पावन मी होतोडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
दवबिंदुंचा थेंब पाहे
दवबिंदुंचा थेंब पाहे,प्रतिबिंब फुलाचे पाण्यात,
पाणी का आरसा आहे,
प्रश्न पडे त्यास मनात,--!!!रंग पाहून पाण्याचे,
थेंबही भासे कसा रंगीत,
विविधढंगी रूप असे,
पाहून त्याचा जीव चकित,--!!!फूल कसे निडर असे,
रंग त्याचे ना बदलत,
पाणीच आपुले रंग बदले,
प्रतिमा त्याची हृदयी ठसवत,--!!!आखीव-रेखीव पाकळ्यांचे,
बाल- स्वरूप दिसे पाण्यात,
थेंबात परागकण मोठाले,
सारे थेंबाच्या आत डोकावत,--!!!सगळेच फूल त्यात सामावे, थेंबाला जग लहान भासत,
पाणी खाली उगीच खळाळे दोघांनाही करे परावर्तित,--!!!थेंबाथेंबाचे जगच निराळे,
भोवतालला कवेत घेत,
जो डोकावे त्यास दिसे,
आपले रुपडे पहा पाण्यात,--!!
आपण खरे आहोत कसे,
छबी तरंगे पाण्यात, हलत,--!!फुला- थेंबा- पाण्याचे,
विश्व का निराळे असत,--?
आपणास कोण व्हायचे,
चला ठरवू आपण कल्पत,--!!!©️ हिमगौरी कर्वे.
-
असा कसा फसवशी कृष्णा
असा कसा फसवशी कृष्णा,
जाऊन बसतोस कदंबावरी, पाण्यात आम्ही सचैल,
घेऊन गेलास वसने वरी,--!!!थंडगार वार्याच्या झुळका,
अंगागाला कशा झोंबती,
पाण्यातून बाहेर येण्या,
अशक्य वाटे आम्हा किती,--!!!काय हवे तुझं सांग तरी,
आमुची वसने दे झडकरी,
कितीदा कराव्या विनंत्या,
काकुळतीला आलो आम्ही,--!!!अर्ध्या पाण्यात उभे राहुनी,
दमलो आम्ही साऱ्या सख्या,
किती छळणार अजून सांग,
नाही कुणीच निर्जनस्थळी,--!!!मुरली तुझी नको वाजवू ,
नको आम्हास असे खेचू,
वारंवार तुज हात जोडूनी,
आर्जवे करतो क्षणोक्षणी,--!!!तुझ्या हातात आमुची लाज,
अरे वय कोवळे रे तुझे आज,
शोभते का तुला नंदलाला,
गोपिका तर आम्ही खानदानी,--!वस्त्रांशिवाय कसे राहू,--
शिक्षा ही आम्ही कशी साहू,-?
पाण्यातून बाहेर कशा येऊ,
विचार करा तुम्ही थोडातरी,--!!!सवंगड्यांना गोळा करुनी ,
सतत आमच्या खोड्या काढशी,
जाता-येता मस्करीत उगीच,
आमच्याशी छेडाछेडी करीशी,--कळत नाही आम्हा,तुम्ही
कसे, केव्हा,उगवता सामोरी,
गांगरून जातो आम्ही,
तुमचे हे पवित्रे पाहुनी,--!!!नको रे,नको, कान्हा ,
अंत असा आमचा पाहू,
दिली नाहीस जर वस्त्रे तर,
घरी कशा आम्ही जाऊ,--!!!?हिमगौरी कर्वे©
-
लोभस चांदणे
चंद्र आज एकला नभी उगवला ।
रात पुनवेची मधूर भासला ।। १
मेघांचा गालीचा आज नाहीं दिसला ।
शितल वारा अंगी झोंबू लागला ।। २
उलटून गेली रात्र मध्यावरती ।
लुक लुकणारे तारे आतां दिसती ।। ३
पेटल्या गगनीं असंख्य फुलवाती ।
तीव्र-मंद प्रकाशानें त्या चमकती ।। ४
त्या असंख्यात चंद्रमा एकची सापडे ।
जो लोभसवाणा म्हणूनी सर्वा आवडे ।। ५
उघडूनी देई मनाची प्रेम कवाडे ।
निघूनी जाई रात बघतां त्याजकडे ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
गतकर्माची विस्मृती
एके दिनीं निघून जाईन निरोप घेवून ह्या जगताचा
प्रवास माझा अनंतात कसा असेल त्या वेळेचा
आकाशाच्या छाये खालती विदेही स्थितींत फिरत राहीन
'तू' आणि 'मी' च्या विरहीत मी गत कर्माचे करिन मापन
बाल्यातील चुका उमगल्या तरूणपणाच्या उंबरठ्यावरी
सळसळणारे यौवन रक्त वृधावस्तेतील खंत ठरी
पूनर्जन्म घेण्याकरितां गर्भाची निवड करीन
गत जन्मींच्या चुका टाळूनी आदर्शमय जीवन जगेन
शंकेची परि पाल चुकचुके राहील का स्मृति गत जन्माची
नसतां पूनरपि चक्र फिरेल विस्मृति होतां गत कर्माची
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
मला जगायचंय तुझ्यासाठी
गेलास ना परदेशी लेकरा
भेट आता आपली होईल का?
दिर्घ आजाराने देह पिडीत
या त्रास मला रे सोसवेल का?जिव गुंतला माझा तुमच्यात
आशा जागते इथे काळजात
या झडकरी तुम्ही भारतात
हितगुज साधुया आपसाततुझ्या वडीलांनी गाठली साठी
लहान बहिण आहे रे पाठी
जीव तळमळतो भेटीसाठी
मला जगायचंय तुझ्यासाठी-- सौ. माणिक (रुबी)
-
नव्याने
मी तुला स्वप्नात पाहू लागले
दूर रानी मोर नाचू लागले
दिवस हे नाहीत जरिही पावसाचे
का अवेळी मेघ बरसू लागले?
चाललो एकत्र इतुकी पावले
मी नव्याने तुज बघाया लागले
फिरुन का मी षोडषी झाले आता?
हृदय माझे धडधडाया लागले
काय हे माझे तुझे नाते असे?
हृदयास मी माझ्या पुसाया लागले
तू नको देऊ उजाळा आठवांना
काठ डोळ्यांचे भिजाया लागले-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे
-
स्थिर वा अस्थिर
स्थिर आहे जग म्हणूनी, अस्थिर आम्ही जगू शकतो
अस्थिर आहे जग म्हणून, स्थिर आम्ही जगू शकतो....१,
पोटासाठी वणवण फिरे, शोधीत कण कण अन्नाचे
थकला देह विसावा घेई, कुशीत राहूनी धरणीचे....२,
धरणी फिरते रवि भोवतीं, ऋतूचक्र हे बदलीत जाते
जगण्यामधला प्राण बनूनी, चैतन्य सारे फुलवून आणते....३,
पूरक बनती गुणधर्म परि, स्थिर असतो वा अस्थिर ते
विश्वचक्र फिरवित राहणे, निसर्गाचे तत्वची असते......४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
जीवाची राणी लिहिती कहाणी
जीवाची राणी लिहिती कहाणी । गातिया गाणी माझी जीवाची राणी !
गाव त्या राणातली नदीच्या पात्रातली झाडावरच्या पाकळीची । लिहिती कहाणी गतिया गाणी माझी जीवाची राणी !
बागेतील रोपांचे । रोपांच्या कळीची। कळीच्या फुलांची ।फुलांच्या पाकळीची मनातल्या शब्दांशी । शब्दाच्या भावनेशी ।भावनेच्या प्रेमाची !!!
लिहितिया कहाणी । गातिया गाणी । माझी जीवाची राणी!!!
माझी जीवाची राणी ।। माझी जीवाची राणी ।।
माझी जीवाची राणी
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti