भटकत जातो वाटसरू ,
जंगलामधील अज्ञात स्थळी,
आंस लागते जाण्याकरिता,
दूरवरच्या दिव्या जवळी ।।१।।

मार्ग जाण्याचे अज्ञात असूनी,
निराशेने वेळ दवडितो,
ध्येय दिसत असून देखील,
मार्गामुळे अडून पडतो ।।२।।

अज्ञानाच्या अंधारात ,
शोधत असतो असेच त्याला
मार्गदर्शन सद्‌गुरुचे,
न लाभता ध्येय मिळे कुणाला ।।३।।

वाट दाखवी सद्‌गुरु ,
प्रभूचरणी जाण्याचा,
दुवा साधतो आमच्यामध्ये,
त्यात एकरूप होण्याचा ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाथपंथाविषयी रिसर्च करुन तपशिलवार माहिती यात दिलेली आहे. स्थळ, काळाची सुंदर चित्रे सविस्तर टिपण्यासह नाथपंथ, त्याचे तत्त्वज्ञान सामान्य माणसासाठी तयार केले आहे.

हरिश्र्चंद्रगडाजवळ, सह्याद्री पर्वतास पूर्व दिशेकडे जाणारा एक डोंगरफाटा फुटतो. नगर जिल्ह्यातून जाणार्‍या या डोंगररांगा बीड व उस्मानाबाद जिल्ह्याच्या आंतरभागापर्यंत पसरलेल्या आहेत. यातील सोनई-बांबरी-जेउर-भिंगार (जि. नगर) ते चिंचोली-येवलवाडी (जि. बीड) या दरम्यानच्या सुमारे ११५ कि. मी. च्या डोंगरपट्ट्यास गर्भगिरी किंवा गर्भाद्रि असे म्हणतात. नवनाथ भक्तिसार या लोकप्रिय पोथीतील २३ व्या अध्यायात नवनाथांच्या गर्भगिरीतील वास्तव्याचे व कार्याचे वर्णन आहे. आदिनाथ शिवाचे वृध्देश्र्वर हे प्राचीन क्षेत्र तसेच मच्छिंद्रनाथ, जालिंदरनाथ, कानिफनाथ व गहिनीनाथ या प्रमुख नाथसिध्दांच्या संजीवन समाध्या यासह अनेक नाथकालीन स्मृतीस्थळांनी हा परिसर गजबजलेला आहे. तीन तालुक्यांच्या भूभागावर इतक्या दाटीने वसलेली नवनाथांची स्थाने भारतात अन्यत्र कोठे अभावानेच असतील.

गर्भगिरीतील नाथपंथ
लेखक : टी. एन. परदेशी
प्रकाशक : अनघा प्रकाशन, ठाणे पूर्व
मूल्य : २५०/- रुपये
पाने : २०८

क्षण क्षणाने रंगुन गेला,?
क्षण क्षणात भंगुन गेला,?
क्षण क्षणांत रोम दाटले,?
क्षण क्षणांचे मोती झाले !?

क्षण क्षणांचे गुलाम झाले,?️
क्षण क्षणांत गुंतुन गेले,?
क्षण क्षणात चिंब न्हाले,?
क्षण क्षणांत क्षणिक झाले !?

क्षण क्षणात क्षणभंगुर झाले,✨
क्षण क्षणांस ओझे वाटले,?️
क्षण क्षणात स्मृती भासले,?
क्षण क्षणात वाहत गेले !?️

क्षणात हसले , क्षणात रडले,?
क्षणात रडूनी हासू उडवले,?
क्षण क्षणांत मुरून विरले,?
क्षणात क्षणांचे क्षितीज झाले !?

-- श्वेता संकपाळ.

२७-०६-२०१९

खारूताई लबाड पाहिलीत का तुम्ही
आत्ता होती इथे, लगेच गेली कुठे
गोंडेदार शेपटीवाली चालते तुरु तुरु
झाडावर चढते सुरु सुरु सुरु
पानाआड लपते, लपाछपी खेळते
चलाख खारूताई अैटीत बसते
मुलांना बघून खुष होते

-- सुधा नांदेडकर

भरवशाची घेऊन शिदोरी, पाऊलवाट चालत होता ।
कुणीतरी आहे मार्गदर्शक, यापरी अजाण होता ।।

बरसत होती दया त्याची, जात असता एक मार्गानी ।
आत्मविश्वास डळमळला, बघूनी वाटेमधल्या अडचणी ।।

संशय घेता त्याचे वरती, राग येई त्याच कारणें ।
विश्वासाला बसतां धक्का, आवडेल कसे त्यास राहणे ।।

ओढून घेई मृत्युचि आपला, अकारण तो त्यास दुराऊनी ।
जागृत होता पुनरपि विश्वास, संशय जाई दूर पळूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तुझ्यातल्या तुला जप,
लोकांच्या मनाला नाही.
माझा देह सगळ्यांना दिसतो,
पण माझं असणं मात्र, अजूनही अदृश्यच आहे.

मी देहात राहते म्हणून मोजली जाते,
आत्मा आहे म्हणून विसरली जाते.
माझ्या श्वासालाही चौकटी आहेत,
माझ्या इच्छांना नावं दिली जातात.

माझ्या गर्भात जन्म घेतो काळ,
पण निर्णय माझे नसतात.
मी सृष्टीला आकार देते,
तरी मला ‘पूरक’ म्हणूनच ओळखतात.

मी प्रश्न विचारते तेव्हा बंडखोर,
मी गप्प राहते तेव्हा सहनशील.
माझं अस्तित्व नेमकं कुठे आहे,
या दोन टोकांच्या मधे मी झिजते रोज.

आज मी स्वतःलाच हळूच सांगते,
तुझ्यातल्या तुला जप.
देह संपेल, नावं बदलतील,
पण तुझं असणं… तेच तुझं अंतिम सत्य आहे.

* कीर्तिराज आगलावे

बेधुंद दरवळता गं गंधबकुळी
अजूनी होतो सारा भास तुझा
मनहृदयी अलवार बिलगणारा
अविस्मरणीय, तो स्पर्श तुझा

किती? काय? कसे स्मरावे
धागे आठवांचे किती उसवावे
मर्मबंधीच साऱ्या रेशीमगाठी
उलगडता, सहजी भास तुझा

भावगंधले ते स्पर्श मयूरपीसी
अव्यक्त! सारे झरते शब्दांतूनी
उमलताच लाघवी प्रितकळ्या
लोचनी घट्टमिठीचा भास तुझा

ब्राह्ममुहूर्तीची ही मधुरम स्वप्ने
गोकुळी राधामीरा कृष्णसखा
मंतरलेल्या साऱ्या कातरवेळी
मुग्ध पावरीत मंजुळ सूर तुझा

-- वि.ग.सातपुते( भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १३४

१४ - १० -२०२१.

आघात होवूनी परिस्थितीचे, सही सलामत सुटत असे
संकटाची चाहूल लागूनी, परिणाम शून्य तो ठरत असे...१,

दु:खाची ती चटकती उन्हे, संरक्षणाची छत्री येई
कोणती तरी अदृष्य शक्ती, त्यास वाचवोनी निघून जाई....३,

दूर सारूनी षडरिपूला, मनावरती ताबा मिळवी
प्रेमभाव तो अंगी करूनी, तपशक्तीला सतत वाढवी...३,

तपोबलाचे बनूनी कवच, फिरत होते अवती भवती
दु:खाचे ते वार झेलूनी, रक्षण त्याचे सदैव करिती.....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

झोका जाई वरखाली
मन होई परागंदा
धरणी वर नसे पाय
पाखरू उडे कितींदा..!!१!!

घट्ट धरुन मन धागा
लांब झोका चालला...
सावर सावर उंचावर
तोल मनाचा चुकला..!!२!!

खाली आला हिंदोळा
पाय मातीत ठेवला
क्षणात उन पावसाचा
रंग उधळीत आला.!!३!!

जपून चालतो खेळ
झुले झुलती वाऱ्याने..
श्रावणधारा रिमझिम
गाते ओलेत्या स्वराने..!!४!!